อาหารยุโรป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ขนมปังฝรั่งเศส
พาสตาของอิตาลี

อาหารยุโรปหรือ อาหารตะวันตก เป็นคำที่ใช้อ้างถึงอาหารในทวีปยุโรป[1] และประเทศตะวันตกอื่นๆ[2] รวมทั้ง (ขึ้นกับคำจำกัดความ) รัสเซีย,[2] เช่นเดียวกับอาหารที่ไม่ใช่อาหารพื้นเมืองในออสเตรเลีย ทวีปอเมริกา แอฟริกาใต้และโอเชียเนีย ซึ่งได้รับอิทธิพลจากยุโรป นิยามนี้ใช้โดยชาวเอเชียตะวันออกเพื่อให้ต่างจากอาหารแบบเอเชีย[3] (นี่เป็นแบบเดียวกับที่ชาวตะวันตกให้นิยามอาหารของประเทศในเอเชียตะวันออก่ว่าเป็นอาหารเอเชีย) ในขณะที่ชาวตะวันตก คำนี้ในบางครั้งจะหมายถึงเฉพาะอาหารบนพื้นแผ่นดินของทวีปยุโรป และมีความหมายเช่นเดียวกับยุโรปภาคพื้นแผ่นดินโดยเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ

สเต็กย่าง
มันฝรั่งผัด

อาหารของประเทศตะวันตกความหลากหลายภายในกลุ่ม แม้ว่าจะมีลักษณะเฉพาะที่มำให้แตกต่างจากอาหารเอเชีย[4]และอื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกับการปรุงอาหารในเอเชีย ตัวอย่างเช่น เนื้อสัตว์มีความโดดเด่นจะเสิร์ฟในขนาดที่รับประทาน[5] สเต็กและเนื้อแล่เป็นแผ่นเป็นอาหารที่พบได้ทั่วไปในประเทศตะวันตก นิยมใช้ไวน์องุ่นและซอสเป็นเครื่องเคียง ใช้ผลิตภัณฑ์จากนมหลายชนิดในกระบวนการปรุงอาหาร ยกเว้นในอาหาร nouvelle[6]มีการผลิต ชีส ในหลากหลายรูปแบบและ ผลิตภัณฑ์นมหมัก มีให้เลือกใช้ได้หลายชนิดเช่นกัน ขนมปังจากแป้งสาลีเป็นแหล่งของแป้งที่สำคัญ เช่นเดียวกับ พาสตา เกี๊ยว และ แพสตรี มันฝรั่งก็เป็นแหล่งของแป้งที่สำคัญในอาหารยุโรป และแพร่หลายในอาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกา ข้าวโพดพบในอาหารยุโรปน้อยกว่าใน ทวีปอเมริกา แม้ว่าอาหารที่ทำจากข้าวโพด (polenta or mămăligă) เป็นส่วนสำคัญในอาหารอิตาลีและในคาบสมุทรบอลข่าน ขนมปังแบน โดยเฉพาะที่มีการแต่งหน้า เช่น พิซซาหรือ tarte flambée และข้าวมีรับประทานในยุโรปตะวันออกแต่ไม่ใช่อาหารหลัก สลัดถือเป็นส่วนสำคัญของอาหารยุโรป

อาหารเย็นแบบยุโรปที่เป็นทางการจะแยกเป็นจานต่างๆ โดยพัฒนามาจากการนำอาหารหลายจานมาวางบนโต๊ะพร้อมๆกัน ไปเป็นการเสิร์ฟอาหารตามลำดับ ในแบบที่เคร่งครัด อาหารที่เย็น ร้อม เผ็ด และหวานจะจัดเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยหรือซุป จากนั้นเป็นจานหลัก และสุดท้ายเป็นของหวาน อาหารที่ทั้งหวานและเผ็ดเป็นอาหารที่พบได้ทั่วไปในสมัยจักรวรรดิโรมันโบราณ แต่ไม่ปกติในปัจจุบัน อาหารที่หวานจัดเป็นของหวานเท่านั้น การจัดเสิร์ฟที่ผู้รับประทานออกไปตักอาหารอย่างเป็นอิสระด้วยตนเองเรียกว่าบุฟเฟต์ พบได้เฉพาะในงานเลี้ยงหรือวันหยุด

อาหารยุโรปกลาง[แก้]

อาหารออสเตรีย Wiener Schnitzel 
อาหารสโลวีเนีย žganci 
ฟงดูว์แบบสวิส 
อาหารเช็ก Vepřo-knedlo-zelo 
อาหารเยอรมัน Sauerbratenกับมันฝรั่ง 
อาหารเยอรมัน Black Forest cake 
อาหารฮังการี gulyás 
อาหารโปแลนด์ pierogi 
อาหารสโลวาเกีย Skalický trdelník 
อาหารสโลวาเกีย Bryndzové halušky 
อาหารสโลวีเนีย Prekmurska gibanica 

อาหารยุโรปตะวันออก[แก้]

อาหารอาร์เมเนีย khorovats (shashlik
อาหารอาเซอร์ไบจาน plov 
อาหารเบลารุส potato babka 
อาหารตาตาร์ไครเมีย chiburekki 
อาหารจอร์เจีย chanakhi 
อาหารรัสเซีย pirozhki 
อาหารรัสเซีย Olivier salad 
อาหารตาตาร์ azu (veal stew) 
อาหารยูเครน borscht 

อาหารยุโรปเหนือ[แก้]

อาหารเดนมาร์ก Stegt flæsk med persillesovs 
อาหารอังกฤษ Sunday roast 
อาหารเอสโทเนีย kama dessert 
อาหารนอร์เวย์ fårikål 
อาหารฟินแลนด์ creamy salmon soup 
อาหารสกอต haggis, neeps, และ มันฝรั่ง 
อาหารลิทัวเนีย cepelinai 

อาหารยุโรปใต้[แก้]

ดูบทความหลักที่: อาหารเมดิเตอร์เรเนียน
อาหารบัลแกเรีย Banitza 
อาหารบอสเนีย ćevapi 
สตูหมึกมอลตา 
อาหารเซอร์เบีย Đuveč 
อาหารโปรตุเกส amêijoas à bulhão pato 
อาหารอิตาลี polenta with rabbit 
โยเกิร์ตบัลแกเรีย (Kiselo mlyako) 
อาหารบัลแกเรียและมอลโดวา sărmăluţe cu mămăligă 
อาหารโปรตุเกส cozido 
อาหารวาเลนเซีย paella 
อาหารอิตาลี spaghetti alle vongole 
อาหารสเปน tapas 
พิซซาแบบ Neapolitan 
อาหารตุรกี baklava 

อาหารยุโรปตะวันตก[แก้]

อาหารเบลเยียม carbonnade flamande 
อาหารเบลเยียม moules frites 
อาหารฝรั่งเศส magret 
อาหารดัตช์ Boerenkoolstamppot with rookworst 
อาหารฝรั่งเศส fondue savoyarde 
อาหารฝรั่งเศส quiche lorraine 
อาหารลักเซมเบิร์ก Quetschentaart 

อ้างอิง[แก้]

  1. Culinary Cultures of Europe: Identity, Diversity and Dialogue. Council of Europe. 
  2. 2.0 2.1 "European Cuisine." Europeword.com. Accessed July 2011.
  3. Leung Man-tao (12 February 2007), "Eating and Cultural Stereotypes", Eat and Travel Weekly, no. 312, p. 76. Hong Kong|publisher=Next Media Limited
  4. Kwan Shuk-yan (1988). Selected Occidental Cookeries and Delicacies, p. 23. Hong Kong: Food Paradise Pub. Co.
  5. Lin Ch'ing (1977). First Steps to European Cooking, p. 5. Hong Kong: Wan Li Pub. Co.
  6. Kwan Shuk-yan, pg 26

ดูเพิ่ม[แก้]