แอมโบรสแห่งมิลาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นักบุญในศาสนาคริสต์
แอมโบรสแห่งมิลาน
AmbroseOfMilan.jpg
นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
วันเกิด ราว ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 340
เกิดที่ ทริเออร์, ประเทศเยอรมนี
วันเสียชีวิต 4 เมษายน ค.ศ. 397
เสียชีวิตที่ มิลาน, ประเทศอิตาลี
นิกาย โรมันคาทอลิก

อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์
ลูเทอแรน

วันฉลอง 7 ธันวาคม
สัญลักษณ์ รังผึ้ง, เด็ก, แซ่, กระดูก
องค์อุปถัมภ์ คนเลี้ยงผึ้ง, ผึ้ง, คนทำเทียน, สัตว์เลี้ยง, การศึกษา, เมืองมิลาน, ประเทศอิตาลี, นักเรียน, ขึ้ผึ้ง
นักบุญ - ศาสนาคริสต์

นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน (ภาษาอังกฤษ: Ambrose of Milan; ภาษาละติน: Ambrosius; ภาษาอิตาลี: Ambrogio) (ราว ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 340-344 เมษายน ค.ศ. 397) เป็นบิชอปแห่งมิลาน ประเทศอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญในคริสตจักรในคริสต์ศตวรรษที่ 4 นักบุญแอมโบรสเป็นหนึ่งในสี่คนแรกของนักปราชญ์แห่งคริสตจักร

เนื้อหา

ประวัติ[แก้]

ชีวิติเบื้องต้น[แก้]

แอมโบรสเกิดในครอบครัวผู้นับถือคริสต์ศาสนาระหว่างปึ ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 340 - 344 และเติบโตขึ้นที่เมืองทริเออร์, ประเทศเยอรมนี เป็นลูกของเจ้าหน้าที่ของจังหวัดแกลเลีย นาร์โบเนนซิส (Gallia Narbonensis)[1] แม่ของอัมโบรสเป็นสตรีผู้มีปัญญาและมีมีศรัทธาแก่กล้าทางศาสนา เล่ากันว่าเมื่อแอมโบรสยังเป็นทารกนอนในเปลก็มึฝูงผึ้งมาเกาะหน้า ก่อนจะบินไปผึ้งก็ทิ้งน้ำผึ้งไว้หยดหนึ่ง พ่อของแอมโบรสถือว่าเป็นสัญลักษณ์ว่าเมื่อแอมโบรสโตขึ้นก็จะเป็นผู้มีฝีปากดี ฉะนั้นรูปของแอมโบรสจึงมักมีผึ้งหรือรังผึ้งเป็นสัญลักษณ์

พ่อของแอมโบรสเสียชีวิตตั้งแต่แอมโบรสยังเป็นเด็ก เมี่อโตขึ้นมาแอมโบรสก็มีอาชีพตามพ่อ หลังจากที่ได้รับการศึกษาที่กรุงโรมทางวรรณคดี, กฎหมาย, และ วาทศิลป์ แม่ทัพแอนิเชียส โพรบัส (Anicius Probus) มอบตำแหน่งในสภาให้แต่ต่อมาราวปึ ค.ศ. 372 ก็แต่งตั้งแอมโบรสให้เป็นผู้ปกครองลิกูเรีย และเอมิเลียซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่มิลานซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองหลวงที่สองรองจากโรม[1] แอมโบรสเป็นนักปกครองที่ดีและไม่นานก็เป็นที่นิยม[ต้องการอ้างอิง]

บิชอปแห่งมิลาน[แก้]

ขณะนั้นมุขมณฑลมิลานมึความเขัดแย้งกันระหว่างผู้สนับสนุนลัทธิทรินิทาเรียน (Trinitarian) และผู้สนับสนุนลัทธิเอเรียนิสต์ (Arianism) เมื่ออ็อกเซ็นเทียสผู้เป็นบิชอปแห่งมิลานถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 374 ผู้สนับสนุนลัทธิเอเรียนิสม์ก็ท้าทายการตั้งบิชอปคนใหม่ แอมโบรสจึงเดินทางไปที่มหาวิหารมิลานซึ่งเป็นที่เลือกตั้งเพื่อจะไปควบคุมสถานะการณ์เพื่อไม่ให้มีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้น ขณะที่แอมโบรสกำลังปราศัยอยู่ก็ถูกขัดจังหวะโดยเสียงตะโกนจากที่ประชุมกันต่อๆ กันไปให้ “แอมโบรสเป็นบิชอป” แอมโบรสจึงถูกเลือกให้เป็นบิชอปโดยที่ประชุม

แอมโบรสเองสนับสนุนลัทธิทรินิทาเรียนแต่ก็ยอมรับลัทธิเอเรียนิสต์เพราะมีความเข้าใจในทฤษฏีทางเทววิทยาของลัทธิเอเรียนิสต์ ตอนแรกแอมโบรสก็ไม่ยอมรับตำแหน่งเป็นบิชอปเพราะไม่รู้สึกว่าพร้อม แอมโบรสเองไม่เคยรับศีลจุ่มและไม่มีการศึกษาทางเทววิทยามาก่อน[1] พอได้รับแต่งตั้งแอมโบรสก็หนีไปซ่อนที่บ้านเพื่อนร่วมงาน แต่เมื่อเพื่อนได้รับจดหมายจากจักรพรรดิจากโรมชื่นชมในการแต่งตั้งแอมโบรสเป็นบิชอปก็จำต้องให้แอมโบรสมอบตัว ไม่ถึงอาทิตย์หลังจากนั้นแอมโบรสก็รับศีลจุ่ม รับศีลบวช และรับตำแหน่งเป็นบิชอปแห่งมิลาน

พอเป็นบิชอป แอมโบรสก็บำเพ็ญตัวอย่างนักบวช โดยยกเงินให้คนยากจน, ยกที่ดินทั้งหมดให้คนอื่น เหลือบางส่วนให้นักบุญมาร์เซลลินา (St Marcellina) ผู้เป็นน้องสาว และมอบการดูแลครอบครัวให้น้องชาย บิชอปแอมโบรสมีงานเขียนมากมายรวมทั้งศาสตรนิพนธ์ชื่อ “ความดีของความตาย” (The Goodness Of Death)

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Attwater, Donald and Catherine Rachel John. The Penguin Dictionary of Saints. 3rd edition. New York: Penguin Books, 1993. ISBN 0-14-051312-4.

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

“นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน” โดยฟรานซิสโก เดอ เซอบาราน