ธรรมสักขี
ธรรมสักขี[1] (อังกฤษ: confessor) ในศาสนาคริสต์ใช้หมายถึง ผู้ยืนยันความเชื่อ หรือบาทหลวงผู้อภัยบาป
เนื้อหา |
[แก้] ผู้ยืนยันความเชื่อ
ผู้ยืนยันความเชื่อ[2] (confessor of the Faith) หรือวีรสักขี หมายถึง นักบุญที่เคยได้รับการเบียดเบียนเพราะนับถือศาสนาคริสต์แต่ยังไม่ถึงแก่ความตายและยืนยันความศรัทธาของตน คริสตจักรโรมันคาทอลิกจารีตละตินใช้คำนี้เป็นสมญานามของนักบุญและบุญราศีใด ๆ ที่ไม่ใช่มรณสักขี อัครทูต ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน หรือพรหมจารี เมื่อคริสต์ศาสนากลายเป็นศาสนาที่เป็นที่ยอมรับการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนก็ลดลง คำว่าธรรมสักขีจึงเปลี่ยนมามอบให้กับนักบุญที่มีชีวิตบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์และถึงแก่มรณกรรมอย่างสงบ อาทิ เช่น พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ
[แก้] ผู้อภัยบาป
ผู้อภัยบาป (confessor of sins) มาจากในช่วงการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ชาวคริสต์บางส่วนละทิ้งความเชื่อเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด เมื่อการเบียดเบียนสิ้นสุดลงในรัชสมัยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 คนเหล่านั้นอยากจะกลับมาร่วมกับคริสตจักรอีกครั้ง จึงไปหาเหล่าธรรมสักขีแล้วขอให้ตนเองเข้าร่วมศีลมหาสนิทได้ดังเดิม คำว่าธรรมสักขีจึงกลายเป็นบาทหลวงที่มีหน้าที่ฟังการสารภาพบาป ธรรมสักขีประเภทนี้เรียกอีกอย่างว่า “บิดาฝ่ายจิตวิญญาณ”
