เอซี มิลาน

เอซี มิลาน
AC Milan

ชื่อเต็ม	Associazione Calcio Milan
ฉายา	"ปีศาจแดง-ดำ" "รอสโซเนรี" (แดง-ดำ) "อิล ดิอาโวโล" (ปีศาจ)
ก่อตั้ง	16 ธันวาคม ค.ศ.1899
สนามกีฬา	ซานซีโร, มิลาน, อิตาลี (ความจุ: 80,074)
เจ้าของ	ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี
ประธานสโมสร	ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี
ผู้จัดการทีม	มัสซีมีเลียโน อัลเลกรี
ลีก	กัลโช เซเรีย อา
2011-12	เซเรีย อา, อันดับที่ 2
เว็บไซต์	เว็บไซต์สโมสร
สีชุดทีมเหย้า สีชุดทีมเยือน สีชุดที่สาม
ฤดูกาลปัจจุบัน

สโมสรฟุตบอลมิลาน (อิตาลี: Associazione Calcio Milan) หรือ เอซี มิลาน (A.C. Milan) เรียกสั้น ๆ ว่า มิลาน (ภาษาอิตาลีออกเสียงว่า มีลาน) หรือที่ฉายาในสื่อไทยเรียกว่า ปีศาจแดง-ดำ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเมืองมิลาน แคว้นลอมบาร์ดี้ ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1899 (พ.ศ. 2442) และเป็นหนึ่งในทีมฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งในวงการฟุตบอลของยุโรปและของโลก โดยได้แชมป์ระดับเมเจอร์รวมทั้งหมดถึง 46 รายการ อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในทีมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอิตาลี เช่นเดียวกับ ยูเวนตุส และอินเตอร์ นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกของกลุ่ม จี-14 ซึ่งเป็นกลุ่มของสโมสรฟุตบอลยักษ์ใหญ่ของทวีปยุโรปอีกด้วย

เอซี มิลาน ใช้สนามซานซีโร หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สตาดีโอ จูเซ็ปเป เมอัซซา เป็นสนามที่ใช้ในการเล่นในฐานะเจ้าบ้าน ร่วมกับทีมคู่ปรับร่วมเมืองอย่างอินเตอร์

ประวัติสโมสร

AC Milan ย่อมาจาก Associazione Calcio Milan ได้ก่อตั้งสโมสรขึ้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1899 โดยชาวอังกฤษสามคน ได้พูดคุยกันที่ห้องหนึ่งในโรงแรม โฮเตล ดู นอร์ และเกิดความคิดที่จะสร้างสโมสรคริกเกตและฟุตบอลชื่อ “Milan Football and Cricket Club” ซึ่งตอนเริ่มก่อตั้งใหม่ๆ คลับแห่งนี้เน้นไปที่คริกเกตมากกว่า แต่เมื่อข่าวค่อยๆแพร่กระจายออกไป ก็มีผู้คนให้การสนับสนุนฟุตบอลมากขึ้นเรื่อยๆ โดยมีอัลเฟรด เอ็ดเวิร์ดส์ ทำหน้าที่ประธานสโมสรเป็นคนแรก โดยหลังจากที่ไปขึ้นทะเบียนกับสหภาพฟุตบอลอิตาเลี่ยนแล้ว ทีมก็ได้เข้าร่วมชิงชัยในฟุตบอล รวมทั้งเริ่มสร้างสนามเพื่อใช้ในการเป็นเจ้าบ้าน โดยทำการสร้างสนามที่บริเวณทรอตเตอร์ ซึ่งในปัจจุบันก็คือ สถานีรถไฟกลางนั่นเอง

นัดเปิดสนามนัดแรกของสโมสรคือ การที่มิลานแข่งกับทีมเมดิโอลานุม ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1900 และมิลานเอาชนะไปได้ 3-0 ซึ่งผู้เล่น 11 คนแรกของสโมสรประกอบไปด้วย ฮู้ด ชิญญากี ตอร์เรตต้า ลีส์ คิลปิน วาเลริโอ ดูบินี เดวีส์ เนวิลล์ อัลลิสัน ฟอร์เมนติ โดยในขณะนั้น คิลปิน เป็นทั้งหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสโมสรและเป็นกัปตันทีมฟุตบอล อีกทั้งยังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดของทีมในขณะนั้น แต่ทว่าการแข่งขันอย่างเป็นทางการจริงๆ มิลานกลับแพ้โตริโน 0-3 เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1900

ในปี ค.ศ. 1919 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น “Milan Football Club” จากนั้นในปี ค.ศ. 1936 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “Milan Associazione Sportiva” ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 เปลี่ยนมาเป็น “Associazione Calcio Milano” สุดท้ายเปลี่ยนมาเป็น “Associazione Calcio Milan” ในปี ค.ศ. 1945 และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน

เอซี มิลาน ใช้สีแดง-ดำ เป็นสีประจำทีม มีฉายาในภาษาอิตาเลี่ยนว่า “รอสโซเนรี” หรือ “อิล ดิอาโวโล” ส่วนในภาษาไทยเรียกว่า “ปีศาจแดง-ดำ” และเรียกเหล่ากองเชียร์ของสโมสรว่า “มิลานิสตา”

เอซี มิลาน ใช้สนาม “ซานซีโร” หรือ “สตาดีโอ จูเซ็ปเป เมอัซซา” ซึ่งเป็นสนามประจำเมืองมิลาน มีความจุโดยประมาณ 80,074 คน (ปัจจุบัน) เป็นสนามประจำทีม โดยสนามซานซีโร สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1926 ซึ่งผู้ที่ริเริ่มความคิดคือ ปิเอโร ปิเรลลี ประธานสโมสรของมิลานในขณะนั้น โดยเขาคิดที่จะมอบมันเป็นของขวัญให้กับสโมสร สนามซานซีโร ใช้เวลาในการสร้างทั้งหมด 1 ปี โดยสามารถจุผู้ชมได้ 10,000 ที่นั่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1939 ได้มีการปรับปรุงสนาม[[ซานซีโร] เพื่อให้สามารถรองรับแฟนบอลที่มาเข้าชมการแข่งขันได้มากขึ้น โดยครั้งนี้ได้เพิ่มจำนวนที่นั่งขึ้นไปเป็น 55,000 ที่นั่ง

ในปี ค.ศ. 1986 ได้มีการปรับปรุงสนามซานซีโร อีกครั้งหนึ่ง เพื่อใช้เป็นสนามในการจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 โดยครั้งนี้ได้มีการสร้างหลังคาที่ทำด้วยไฟเบอร์กลาส และสร้างหอคอยทางขึ้นอีก 11 ด้านเสียใหม่ รวมทั้งเพิ่มความจุของที่นั่ง จากเดิม 5 หมื่นกว่าที่นั่ง ไปเป็น 85,700 ที่นั่ง ซึ่งมีการคาดกันว่า ถ้านับกันจริงๆแล้ว สนามซานซีโร น่าจะสามารถรองรับผู้ชมได้ถึง 150,000 คน แต่เนื่องจากติดปัญหาในด้านความปลอดภัย สภาเมืองมิลานจึงได้ออกกฎห้ามมิให้มีผู้ชมเกินกว่า 100,000 คน

เกียรติประวัติการแข่งขัน

- ยุคเริ่มก่อตั้งถึงยุคทศวรรษที่ 40 ยุคนี้ถือเป็นยุคมืดของมิลาน โดยตลอดระยะเวลาครึ่งศตวรรษ มิลานได้แชมป์อิตาเลี่ยน ฟุตบอล แชมเปียนส์ชิพ หรือกัลโช เซเรีย อา เพียงแค่ 3 สมัยเท่านั้น ในปี 1901, 1906 และ 1907 รองแชมป์ 2 ครั้ง ในปี 1902 และ 1948, รองแชมป์โคปปา อิตาเลีย 1 ครั้ง ในปี 1942 โดยแพ้ให้กับยูเวนตุส นอกจากนั้นแล้ว ก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เป็นชิ้นเป็นอัน ปล่อยให้เจนัว, โปร แวร์เชลลี, ยูเวนตุส, อินเตอร์, โตรีโน และโบโลญญา ผลัดกันขึ้นครองแชมป์อย่างสนุกมือ โดยนักเตะที่สำคัญในช่วงนี้ ได้แก่ เฮอร์เบิร์ต คิลปิน, หลุยส์ ฟาน แฮช, อัลโด้ เคเวนินี, จูเซ็ปเป ซานตากอสติโน, อัลโด โบฟฟี, คาร์โล อันโนวาซซี, เรนโซ บูรินี และโอเมโร โตญญอน เป็นต้น

- ยุคทศวรรษที่ 50 ยุคนี้ มิลานได้แชมป์กัลโช เซเรีย อา ถึง 4 สมัย ในปี 1951, 1955, 1957 และ 1959 รองแชมป์อีก 3 ครั้ง ในปี 1950, 1952 และ 1956 ส่วนในระดับทวีปนั้น มิลานได้เข้าชิงยูโรเปียน คัพ ในปี 1958 แต่แพ้ต่อเรอัล มาดริด ยอดทีมในยุคนั้นไป 2-3 ในช่วงต่อเวลาพิเศษ โดยนักเตะที่สำคัญในยุคนี้ ได้แก่ สามทหารเสือสวีดิช เกร-โน-ลี อย่างกุนนาร์ เกร็น, กุนนาร์ นอร์ดาห์ล และนิลส์ ลีดโฮล์ม นอกจากนี้ก็ยังมีอีกหลายคน เช่น เชซาเร มัลดินี, ฮวน เชียฟฟิโน, ฟรานเชสโก ซากัตติ, อาร์ตูโร ซิลเวสตรี และลอเรนโซ บุฟฟอน เป็นต้น

- ยุคทศวรรษที่ 60 ยุคนี้ถือเป็นยุครุ่งเรืองยุคหนึ่งของมิลาน โดยมิลานได้แชมป์กัลโช เซเรีย อา 2 สมัย ในปี 1962 และ 1968 รองแชมป์อีก 3 ครั้ง ในปี 1961, 1965 และ 1969, แชมป์โคปปา อิตาเลีย 1 สมัย ในปี 1967 ที่เอาชนะปาโดวา รองแชมป์อีก 1 ครั้ง ในปี 1968 ที่แพ้ต่อโตรีโน, แชมป์ยูโรเปียน คัพ 2 สมัย ในปี 1963 ที่เอาชนะเบนฟิกา ของ"เสือดำแห่งโมซัมบิก" ยูเซบิโอ ไป 2-1 และปี 1969 ที่ถล่มอาแจ็กซ์ ของ"นักเตะเทวดา" โยฮัน ครัฟฟ์ ไปถึง 4-1, แชมป์ยูโรเปียน คัพ วินเนอร์ส คัพ 1 สมัย ในปี 1968 ที่เอาชนะฮัมบูร์ก และได้แชมป์สโมสรโลก 1 สมัย โดยเอาชนะเอสตูเดียนเตส ในปี 1969 รองแชมป์อีก 1 ครั้ง ในปี 1963 ที่พ่ายต่อซานโตส ของ"ไข่มุกดำ" เปเล โดยนักเตะที่สำคัญในยุคนี้ ได้แก่ จานนี ริเวรา, โฮเซ อัลตาฟินี, ปิเอริโน ปราติ, อันเจโล ซอร์มานี, จานคาร์โล ดาโนวา, คาร์ล-ไฮนซ์ ชเนลลิงเกอร์, มาริโอ เตรบบี, บรูโน โมรา, โจวานนี โลเดตติ, มาริโอ ดาวิด, โจวานนี ตราปัตโตนี, อันเจโล อันกวิลเลตติ, โรแบร์โต โรซาโต, ลุยจิ ราดิเซ, ดิโน ซานี, จอร์โจ เกซซี และฟาบิโอ คูดิชินี เป็นต้น โดยยอดผู้จัดการทีมของมิลานในยุคนี้คือ เนเรโอ ร็อคโค

- ยุคทศวรรษที่ 70 ยุคนี้ถือเป็นยุคประคองตัว ความสำเร็จภายในประเทศตกไปเป็นของยูเวนตุสอีกครั้ง ส่วนในระดับยุโรป ก็ไม่สามารถที่จะขึ้นไปทาบรัศมีของอาแจ็กซ์, บาเยิร์น และลิเวอร์พูลได้เลย โดยมิลานได้แชมป์กัลโช เซเรีย อา เพียงแค่ 1 สมัย ในปี 1979 รองแชมป์ 3 ครั้งติดต่อกัน ในปี 1971, 1972 และ 1973, แชมป์โคปปา อิตาเลีย 3 สมัย ในปี 1972, 1973 และ 1977 ที่ชนะนาโปลี, ยูเวนตุส และอินเตอร์ ตามลำดับ รองแชมป์อีก 2 ครั้ง ในปี 1971 ที่แพ้ต่อโตรีโน และในปี 1975 ที่แพ้ต่อฟิออเรนตินา, แชมป์ยูโรเปียน คัพ วินเนอร์ส คัพ 1 สมัย ในปี 1973 ที่เอาชนะลีดส์ และรองแชมป์ 1 ครั้ง ในปี 1974 ที่แพ้ต่อมักเดบวร์ก นอกจากนี้ ยังได้รองแชมป์ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ 1 ครั้ง ในปี 1973 โดยที่นัดแรกเล่นในบ้าน เอาชนะอาแจ็กซ์ได้ 1-0 แต่พอไปเยือนกลับโดนอัดกลับมาถึง 6-0 ชวดแชมป์ไปอย่างเจ็บปวด โดยนักเตะที่สำคัญในยุคนี้ ได้แก่ อัลแบร์โต บิกอน, อัลโด มัลเดรา, จูเซ็ปเป ซาบาดินี, อัลโด เบท, เอกิดิโอ คัลโลนี, ฟูลวิโอ โคลโลวาติ, เอ็นริโก อัลแบร์โตซี, โรเมโอ เบเนตติ และรูเบน บูริอานี เป็นต้น

- ยุคทศวรรษที่ 80 ในช่วงต้นทศวรรษถือเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของสโมสร เมื่อมิลานถูกปรับตกชั้นในปี 1980 จากข้อหาพัวพันกับคดีการล้มบอลของประธานสโมสร เฟลิเซ โคลอมโบ และผู้รักษาประตูของทีมอย่างเอ็นริโก อัลแบร์โตซี ทำให้ทีมต้องลงเล่นในศึกกัลโช เซเรีย บี เป็นครั้งแรก ซึ่งถึงแม้ว่าจะคว้าแชมป์เซเรีย บี ได้ในทันที แต่เมื่อกลับคืนสู่เซเรีย อา ได้เพียงฤดูกาลเดียวก็ต้องตกชั้นอีก อย่างไรก็ตาม มิลานก็สามารถกลับคืนสู่เซเรีย อา ในฐานะแชมป์เซเรีย บี อีกครั้ง ในปี 1983 แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ประธานสโมสร จูเซ็ปเป ฟารินา ได้พัวพันกับคดีทางกฎหมาย จนทำให้เขาตัดสินใจหนีไปอยู่ที่แอฟริกาใต้ พร้อมกับเอาเงินของสโมสรไปด้วย มิลานในขณะนั้นจึงอยู่ในสภาพเกือบล้มละลาย แต่เมื่อมีมหาเศรษฐีที่ชื่อ ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี เข้ามาเทคโอเวอร์กิจการของสโมสรในปี 1986 มิลานก็เริ่มเข้าสู่ยุครุ่งเรืองอีกครั้ง โดยมิลานได้แชมป์กัลโช เซเรีย อา 1 สมัย ในปี 1988, รองแชมป์โคปปา อิตาเลีย 1 ครั้ง ในปี 1985 ที่แพ้ต่อซามพ์โดเรีย, ได้แชมป์อิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ 1 สมัย ในปี 1988 ที่ชนะซามพ์โดเรีย, แชมป์ยูโรเปียน คัพ 1 สมัย ในปี 1989 ที่ถล่มสเตอัว บูคาเรสต์ 4-0, แชมป์ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ 1 สมัย ในปี 1989 ที่เอาชนะบาร์เซโลนา และได้แชมป์สโมสรโลก 1 สมัย ในปี 1989 อีกเช่นกัน โดยเอาชนะแอตเลติโก นาซิอองนาล 1-0 ซึ่งนักเตะที่สำคัญในยุคนี้ ได้แก่ สามทหารเสือดัตช์อย่าง มาร์โก ฟาน บาสเทน, รุด กุลลิต และแฟรงค์ ไรจ์การ์ด นอกจากนั้นก็ยังมี เปาโล มัลดีนี, ฟรังโก้ บาเรซี, อเลสซานโดร คอสตาคูร์ตา, เมาโร ตัสซอตติ, ฟิลิปโป กัลลี, โจวานนี กัลลี, โรแบร์โต โดนาโดนี, อัลเบริโก เอวานี, คาร์โล อันเชลอตติ, ดานิเอเล มัสซาโร, ปิเอโตร วีร์ดิส และอันเจโล โคลอมโบ เป็นต้น โดยยอดผู้จัดการทีมของมิลานในยุคนี้คือ อาร์ริโก ซาคคี ปรมาจารย์ลูกหนัง ผู้ให้กำเนิดโซนเพรส (เพรสซิง ฟุตบอล)

- ยุคทศวรรษที่ 90 ยุคนี้ถือเป็นยุคไร้เทียมทาน เป็นยุคทองของสโมสรอย่างแท้จริง โดยมิลานได้ประกาศศักดาความยิ่งใหญ่ไปทั่วโลก โดยได้แชมป์กัลโช เซเรีย อา ถึง 5 สมัย ซึ่งเป็น 3 สมัยติดต่อกันด้วย ในปี 1992, 1993 และ 1994 ซึ่งช่วงเวลานี้เอง ที่มิลานทำสถิติไร้พ่ายในลีกติดต่อกันถึง 58 นัด จากนั้นก็ยังได้แชมป์อีก 2 สมัย ในปี 1996 และ 1999 รองแชมป์ 2 ครั้งติดต่อกัน ในปี 1990 และ 1991, รองแชมป์โคปปา อิตาเลีย 2 ครั้ง ในปี 1990 ที่แพ้ยูเวนตุส และปี 1998 ที่แพ้ให้กับลาซีโอ, ได้แชมป์อิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ 3 สมัยติดต่อกัน ในปี 1992, 1993 และ 1994 ที่ชนะปาร์มา, โตรีโน และซามพ์โดเรีย ตามลำดับ รองแชมป์อีก 2 ครั้ง ในปี 1996 ที่พ่ายให้กับฟิออเรนตีนา และปี 1999 ที่พ่ายต่อปาร์มา ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก มิลานได้แชมป์ 3 สมัย จากการเข้าชิง 5 ครั้ง ในรอบ 7 ปี โดยนอกจากปี 1989 แล้ว ในปี 1990 เอาชนะเบนฟิกาได้ 1-0 และปี 1994 ที่ถล่มบาร์เซโลนา ซึ่งถือเป็นดรีมทีมในช่วงนั้นไปเละเทะถึง 4-0 รองแชมป์อีก 2 ครั้ง ในปี 1993 ที่พ่ายต่อมาร์กเซย และปี 1995 ที่พ่ายต่ออาแจ็กซ์, แชมป์ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ 2 สมัย ในปี 1990 ที่ชนะซามพ์โดเรีย และปี 1994 ที่ชนะอาร์เซนอล รองแชมป์ 1 ครั้ง ในปี 1993 ที่พ่ายปาร์มา นอกจากนี้ ยังได้แชมป์สโมสรโลกอีก 1 สมัย ในปี 1990 ที่เอาชนะโอลิมเปีย 3-0 รองแชมป์อีก 2 ครั้ง ในปี 1993 ที่แพ้ต่อเซา เปาโล และปี 1994 ที่แพ้ต่อเบเลซ ซาร์สฟิลด์ โดยนักเตะที่สำคัญในยุคนี้ นอกเหนือจากผู้เล่นที่เหลืออยู่จากช่วงปลายทศวรรษที่ 80 แล้ว ก็ยังมีเพิ่มอีกหลายคน ได้แก่ เซบาสเตียโน รอสซี, เดยัน ซาวิเซวิช, เดเมตริโอ อัลแบร์ตินี, มาร์กแซล เดอไซญี, มาร์โก ซิโมเน, ซโวนีเมียร์ โบบัน, ฌอง-ปิแอร์ ปาแปง, จอร์จ เวอาห์, คริสเตียน ปานุชชี, สเตฟาโน เอรานิโอ, โรแบร์โต บาจโจ, เลโอนาร์โด และโอลิเวอร์ เบียร์โฮฟฟ์ เป็นต้น โดยยอดผู้จัดการทีมของมิลานในยุคนี้ คือ ฟาบิโอ คาเปลโล

- ยุคมิลเลนเนี่ยมถึงปัจจุบัน ยุคนี้ถือเป็นยุคฟื้นฟูความสำเร็จ หลังจากตกต่ำไประยะหนึ่ง โดยในฤดูกาล 1999-2000 มิลานได้อันดับที่ 3 ในกัลโช เซเรีย อา ในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย โดยพ่ายให้กับอินเตอร์ ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบแบ่งกลุ่มรอบแรก, ฤดูกาล 2000-2001 ได้อันดับที่ 6 ในกัลโช เซเรีย อา ในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบรองชนะเลิศ โดยแพ้ฟิออเรนตีนา ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบแบ่งกลุ่มรอบที่สอง, ฤดูกาล 2001-2002 มิลานได้แต่งตั้งคาร์โล อันเชลอตติ ขึ้นเป็นผู้จัดการทีม โดยฤดูกาลนี้ มิลานได้อันดับที่ 4 ในกัลโช เซเรีย อา ในโคปปา อิตาเลีย แพ้ยูเวนตุส ตกรอบรองชนะเลิศ ส่วนในยูฟ่า คัพ ก็ตกรอบรองชนะเลิศเช่นกัน โดยพ่ายให้กับดอร์ทมุนด์, ฤดูกาล 2002-2003 ได้อันดับที่ 3 ในกัลโช เซเรีย อา แต่ได้ดับเบิลแชมป์ คือ แชมป์โคปปา อิตาเลีย สมัยที่ 5 โดยเอาชนะโรมาได้ ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก เริ่มแข่งขันตั้งแต่รอบคัดเลือก รอบที่สาม และผ่านสโลวาน ริเบอเรช ไปได้อย่างหวุดหวิด ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือน จากนั้นก็ผ่านได้ทั้งบาเยิร์น, ล็องส์, กอรุนญา, เรอัล มาดริด, ดอร์ทมุนด์, โลโกโมทีฟ มอสโก, อาแจ็กซ์ และอินเตอร์ ก่อนที่จะมาดวลจุดโทษเอาชนะยูเวนตุสได้ในนัดชิงชนะเลิศ คว้าแชมป์สมัยที่ 6 มาครองได้สำเร็จ, ฤดูกาล 2003-2004 เริ่มต้นด้วยการแพ้ในการดวลจุดโทษต่อยูเวนตุส และโบคา ในอิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ และสโมสรโลก ตามลำดับ แต่ก็ยังได้แชมป์ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ โดยเอาชนะปอร์โต คว้าแชมป์มาครองเป็นสมัยที่ 4 แถมยังคว้าแชมป์กัลโช เซเรีย อา มาครองได้เป็นสมัยที่ 17 ส่วนในโคปปา อิตาเลีย แพ้ลาซีโอ ตกรอบรองชนะเลิศ และในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบ 8 ทีมสุดท้ายแบบช็อคโลก ในนัดที่ 2 ที่พ่ายต่อกอรุนญา, ฤดูกาล 2004-2005 ได้แชมป์อิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ สมัยที่ 5 โดยเอาชนะลาซีโอ ในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย เมื่อแพ้ต่ออูดิเนเซ และได้ดับเบิ้ลรองแชมป์ ทั้งในเวทีกัลโช เซเรีย อา และเหตุการณ์ช็อคโลกอีกครั้ง ในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ที่อตาเติร์ก เมื่อ 3 ประตูที่นำอยู่ในครึ่งแรก ไม่สามารถที่จะทำให้มิลานคว้าแชมป์มาครองได้ โดยถูกลิเวอร์พูลยิง 3 ประตูตีเสมอ ด้วยเวลาเพียง 6 นาที และไปดวลจุดโทษเอาชนะมิลานได้ในที่สุด ทำให้มิลานต้องพลาดแชมป์ไปอย่างเจ็บปวด, ฤดูกาล 2005-2006 ได้รองแชมป์กัลโช เซเรีย อา อีกครั้ง (ตอนหลังโดนตัดแต้ม จากกรณีล็อกสเปคผู้ตัดสิน จนต้องหล่นลงมาอยู่อันดับที่ 3) ในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย โดยแพ้ให้กับปาแลร์โม ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก พ่ายต่อบาร์เซโลนา ในรอบรองชนะเลิศ, ฤดูกาล 2006-2007 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานเริ่มต้นด้วยการถูกตัด 8 คะแนน ซึ่งก็เป็นผลพวงมาจากกรณีล็อกสเปคผู้ตัดสิน แต่ก็ยังไต่ขึ้นมาอยู่อันดับที่ 4 ได้ ขณะที่ในโคปปา อิตาเลีย แพ้โรมา ตกรอบรองชนะเลิศ ส่วนในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก มิลานต้องมาเริ่มต้นในรอบคัดเลือก รอบที่สาม และเอาชนะเคอร์เวนา ซเวซดาได้ ทำให้ผ่านเข้ารอบแบ่งกลุ่ม จากนั้นก็ผ่านได้ทั้งเออีเค เอเธนส์, อันเดอร์เลชท์, ลีลล์, เซลติค, บาเยิร์น และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก่อนที่จะมาล้างแค้น เอาชนะลิเวอร์พูลได้ 2-1 ในนัดชิงชนะเลิศ คว้าแชมป์สมัยที่ 7 มาครองได้อย่างยิ่งใหญ่ ด้วยฝีเท้าอันเอกอุของกาก้าและพรรคพวก จากนั้นก็สามารถเอาชนะเซบีญา คว้าแชมป์ยูฟ่า ซูเปอร์ คัพ สมัยที่ 5 มาครอง และปิดท้ายปี 2007 ด้วยการคว้าแชมป์สโมสรโลก ได้เป็นสมัยที่ 4 โดยแก้แค้นโบคาได้สำเร็จในนัดชิงชนะเลิศ พร้อมกับส่งให้กาก้า คว้าตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี 2007 ในทุกสถาบัน, ฤดูกาล 2007-2008 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานได้แค่อันดับที่ 5 ส่วนในโคปปา อิตาเลีย และยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายทั้งสองรายการ โดยแพ้ต่อคาตาเนีย และอาร์เซนอล ตามลำดับ, ฤดูกาล 2008-2009 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานได้อันดับที่ 3 ส่วนในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบ 16 ทีมสุดท้าย โดยแพ้ต่อลาซีโอ และในยูฟ่า คัพ ตกรอบ 32 ทีมสุดท้าย ด้วยน้ำมือของเบรเมน, ฤดูกาล 2009-2010 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานได้อันดับที่ 3 อีกครั้ง ส่วนในโคปป้า อิตาเลีย ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย โดยพ่ายต่ออูดิเนเซ และในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบ 16 ทีมสุดท้าย โดยถูกแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไล่ถลุงเละเทะ, ฤดูกาล 2010-2011 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานคว้าแชมป์สมัยที่ 18 มาครองได้สำเร็จ ส่วนในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบรองชนะเลิศ โดยพ่ายต่อปาแลร์โม่ และในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบ 16 ทีมสุดท้าย โดยแพ้ต่อสเปอร์ส, ฤดูกาล 2011-2012 เริ่มต้นฤดูกาล เอาชนะอินเตอร์ ได้แชมป์ซูเปอร์โคปป้า อิตาเลียน่า มาครองได้เป็นสมัยที่ 6 ในกัลโช เซเรีย อา มิลานได้รองแชมป์ ส่วนในโคปปา อิตาเลีย ตกรอบรองชนะเลิศ โดยพ่ายต่อยูเวนตุส และในยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย โดยแพ้ต่อบาร์เซโลนา

สรุปเกียรติประวัติแชมป์

เฉพาะระดับเมเจอร์

สโมสรโลก (อินเตอร์คอนติเนนตัล คัพ, โตโยต้า คัพ, ฟีฟ่า คลับ เวิร์ล แชมเปียนชิพ, ฟีฟ่า คลับ เวิร์ล คัพ) (มากที่สุด)

• แชมป์ 4 สมัย : 1969, 1989, 1990, 2007
• รองแชมป์ 4 ครั้ง : 1963, 1993, 1994, 2003

ยูฟ่า แชมเปียนส์ ลีก (ยูโรเปียน คัพ)

• แชมป์ 7 สมัย : 1962-63, 1968-69, 1988-89, 1989-90, 1993-94, 2002-03, 2006-07
• รองแชมป์ 4 ครั้ง : 1957-58, 1992-93, 1994-95, 2004-05

ยูฟ่า คัพ วินเนอร์ส คัพ (ยูโรเปียน คัพ วินเนอร์ส คัพ)

• แชมป์ 2 สมัย : 1967-68, 1972-73
• รองแชมป์ 1 ครั้ง : 1973-74

ยูฟ่า ซูเปอร์ คัพ (ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ) (มากที่สุด)

• แชมป์ 5 สมัย : 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
• รองแชมป์ 2 ครั้ง : 1973, 1993

กัลโช เซเรีย อา (อิตาเลี่ยน ฟุตบอล แชมเปียนชิพ, คัมปีโอนาโต, สคูเดตโต)

• แชมป์ 18 สมัย : 1901, 1906, 1907, 1950-51, 1954-55, 1956-57, 1958-59, 1961-62, 1967-68, 1978-79, 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 1998-99, 2003-04, 2010-11
• รองแชมป์ 17 ครั้ง : 1902, 1910–11, 1911–12, 1947–48, 1949–50, 1951–52, 1955–56, 1960–61, 1964–65, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1989–90, 1990–91, 2004–05, 2011-12

โคปปา อิตาเลีย

• แชมป์ 5 สมัย : 1966-67, 1971-72, 1972-73, 1976-77, 2002-03
• รองแชมป์ 7 ครั้ง : 1941-42, 1967-68, 1970-71, 1974-75, 1984-85, 1989-90, 1997-98

ซูเปอร์โคปปา อิตาเลียนา (อิตาเลียน ซูเปอร์ คัพ) (มากที่สุด)

• แชมป์ 6 สมัย : 1988, 1992, 1993, 1994, 2004, 2011
• รองแชมป์ 3 ครั้ง : 1996, 1999, 2003

สรุป : ได้แชมป์ทั้งหมด 47 รายการ รองแชมป์ 38 รายการ (สิ้นสุดฤดูกาล 2011-12)

นักเตะยอดเยี่ยมบัลลง ดอร์

นักเตะทีมเอซี มิลาน เคยได้รับรางวัล "บัลลง ดอร์" หรือ "นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของยุโรป" มากที่สุด 8 ครั้ง ได้แก่

1. จานนี ริเวรา ในปี 1969

2. รุด กุลลิต ในปี 1987

3. มาร์โก ฟาน บาสเทน ได้ 3 ครั้ง ในปี 1988, 1989 และ 1992

6. จอร์จ เวอาห์ ในปี 1995

7. อังเดร เชฟเชนโก ในปี 2004

8. กาก้า ในปี 2007

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น 1 GK มาร์โก อเมเลีย 2 DF มัตติอา เด ชีโญ 4 MF ซุลลีย์ มุนตารี 5 DF ฟิลิปป์ แมกแซส 7 FW โรบินยู 8 MF อันโตนิโอ โนเชริโน 10 MF เควิน-ปรินซ์ บัวเต็ง 11 FW จัมเปาโล ปัซซีนี 12 MF บากาเย ตราโอเร 13 DF ฟรานเชสโก อแชร์บี 14 MF ร็อดนีย์ สตาสเซอร์ 15 DF ฌาเมล เมสบาห์ 16 MF มาตีเยอ ฟลามีนี 17 DF คริสเตียน ซาปาตา 18 MF ริคคาร์โด มอนโตลิโว 19 FW เอ็มเบย์ เนียง

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น 20 DF อิญญาซิโอ อบาเต 21 MF เควิน คอนสแตนท์ 22 FW โบยาน เกร์กิช 23 MF มัสซีโม อัมโบรซีนี (กัปตันทีม) 25 DF ดานิเอเล โบเนรา 28 MF อูร์บี เอมานูเอลสัน 32 GK คริสเตียน อับเบียติ 34 MF ไนเจล เดอ ยอง 35 DF ดีดัค บีลา 44 FW มารีโอ บาโลเตลลี 55 MF อาเดรีย คาร์โมนา 57 MF มัตติอา วาโลติ 59 GK กาเบรียล 76 DF มาริโอ เยเปส 77 DF ลูกา อันโตนีนี 92 FW สเตฟาน เอล ชาราวี

ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น GK เอโดอาร์โด้ ปาซซาญี (ที่ มอนซา ถึง 30 มิถุนายน 2013) GK ฟิลิปโป เปรุชคินี (ที่ โคโม ถึง 30 มิถุนายน 2013) GK ริคคาร์โด พิซชิเตลลี (ที่ คาราเรเซ ถึง 30 มิถุนายน 2013) GK วาเลริโอ วิแมร์คาติ (ที่ โปร แวร์เชลลี ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF มิเคลันเจโล อัลแบร์ตัซซี (ที่ เวโรนา ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF มัตติอา เดโซเล (ที่ มอนซา ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF มาร์คุส ดินิซ (ที่ เลชเช ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF โรดริโก อีลาย (ที่ เรจจินา ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF ริคาร์โด แฟร์ไรรา (ที่ เอ็มโปลี ถึง 30 มิถุนายน 2013) DF ตาเย ตาอิโว (ที่ ดีนาโม เคียฟ ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF ลูกา แบร์โตนี (ที่ ซูดติโรล ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF ซิโมเน คัลวาโน (ที่ เวโรนา ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF อัตติลา ฟิลกอร์ (ที่ บารี ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF มาร์โก เอโซ ฟอสซาติ (ที่ อัสโคลี ถึง 30 มิถุนายน 2013)

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น MF เอ็ดมุนด์ ออตตอร์ (ที่ ลันชาโน ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF อเลสซานโดร อินโนเซนติ (ที่ โปร แวร์เชลลี ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF มิตยา โนวินิช (ที่ เตราโม ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF เปเล่ (ที่ อาร์เซน่อล เคียฟ ถึง 30 มิถุนายน 2013) MF ลูกา ซานโตโนชิโต (ที่ เรนาเต ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW มัตเตโอ คิเนลลาโต (ที่ ตริเตียม ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW ปิเอโตร โคญาติ (ที่ ตริเตียม ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW จานมาริโอ โคมี (ที่ เรจจน่า ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW มาร์โก กาเอตา (ที่ เรนาเต้ ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW เอ็นนัมดี โอดัวมาดี (ที่ วาเรเซ ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW อูรอส พาริเบิร์ค (ที่ ลีแอร์ส ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW อัลแบร์โต ปาลอสคี (ที่ คิเอโว ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW อเล็กซ์ ปอนตันส์ ปาซ (ที่ โปร แวร์เชลลี ถึง 30 มิถุนายน 2013) FW จานมาร์โก ซิโกนี (ที่ โปร แวร์เชลลี ถึง 30 มิถุนายน 2013)

นักเตะที่เป็นเจ้าของร่วม

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น DF มาร์โก บัลดาน (โนเชรินา) DF อันเดรีย เด วีโต (ชิตตาเดลลา) DF ลูก้า กิรินเกลลี (โนวร่า) DF มาร์โก กุซโซ (เวโรนา) DF ซิโมเน โรมัญโญลี (เปสคารา)

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น MF คาร์โล คัลเว็ตติ (เวโรนา) MF วิลเฟรด โอซูจี (ปาโดวา) FW จาโคโม เบเร็ตตา (เจนัว) FW ดาวิด สเปเซียเล (เลชเช) FW ซิโมเน แวร์ดี (โตริโน)

ทำเนียบประธานสโมสร

ปี ชื่อประธานสโมสร 1899-1909 อัลเฟรด เอ็ดเวิร์ดส์ 1909 จานนิโน คัมเปริโอ 1909-1928 ปิเอโร ปิเรลลี 1928-1929 ลุยจิ ราวาสโก 1929-1933 มาริโอ แบร์นัซโซลี 1933-1935 ลุยจิ ราวาสโก 1935-1936 ปิเอโตร อันโนนี 1936-1939 เอมิลิโอ โคลอมโบ 1939-1940 อาคิลเล อินแวร์นิซซี 1940-1944 อุมแบร์โต ตราบัตโตนี 1944-1945 อันโตนิโอ บูซินี 1945-1954 อุมแบร์โต ตราบัตโตนี 1954-1963 อันเดรีย ริซโซลี 1963-1965 เฟลิเซ ริวา 1965-1966 เฟเดริโก ซอร์ดิลโล

ปี ชื่อประธานสโมสร 1966-1967 ลุยจิ คาร์ราโร 1967-1971 ฟรังโก คาร์ราโร 1971-1972 เฟเดริโก ซอร์ดิลโล 1972-1975 อัลบิโน บูติชคี 1975-1976 บรูโน ปาร์ดี 1976-1977 วิตตอริโอ ดุยนา 1977-1980 เฟลิเซ โคลอมโบ 1980-1982 กาเอตาโน โมรัซโซนี 1982-1986 จูเซ็ปเป ฟารินา 1986 โรซาริโอ โล แวร์เด 1986-2004 ซิลวิโอ แบร์ลุสโคนี 2004-2006 คณะบอร์ดบริหาร 2006-2008 ซิลวิโอ แบร์ลุสโคนี 2008-2012 คณะบอร์ดบริหาร 2012 ซิลวิโอ แบร์ลุสโคนี

ทำเนียบผู้จัดการทีม

ปี ชื่อผู้จัดการทีม 1900-1906 เฮอร์เบิร์ต คิลปิน 1906-1907 ดานิเอเล อันเจโลนี 1907-1911 จานนิโน คัมเปริโอ 1911-1912 คณะบอร์ดบริหาร 1912-1913 ปิเอโร เปเวเรลลี 1913-1915 คณะบอร์ดบริหาร 1915-1916 กุยโด โมดา 1916-1918 ไม่มีผู้จัดการทีม 1918-1919 คณะบอร์ดบริหาร 1919-1921 กุยโด โมดา 1921-1922 ไม่มีผู้จัดการทีม 1922-1924 เฟอร์ดี ออปเปนไฮม์ 1924-1926 วิตตอริโอ ปอซโซ 1926 กุยโด โมดา 1926-1928 เฮอร์เบิร์ต เบอร์เกสส์ 1928-1931 เองเกิลเบิร์ต โคนิก 1931-1933 ยอสเซฟ บานาส 1933-1934 ยอสเซฟ วิโอลา 1934-1936 อาดอลโฟ บาลอนชิเอรี 1936-1937 วิลเลียม การ์บัตต์ 1937-1938 เฮอร์มันน์ เฟลส์เนอร์ ยอสเซฟ บานาส 1938 ยอสเซฟ บานาส 1938-1940 ยอสเซฟ บานาส ยอสเซฟ วิโอลา 1940-1941 กุยโด อารา อันโตนิโอ บูซินี 1941-1943 มาริโอ มัญญอซซี 1943-1945 จูเซ็ปเป ซานตากอสติโน 1945-1946 อาดอลโฟ บาลอนชิเอรี อันโตนิโอ บูซินี 1946-1947 จูเซ็ปเป บิโกญโญ อันโตนิโอ บูซินี

ปี ชื่อผู้จัดการทีม 1947-1948 จูเซ็ปเป บิโกญโญ 1948-1949 จูเซ็ปเป บิโกญโญ อันโตนิโอ บูซินี 1949-1952 ลายอส ซีซเลอร์ อันโตนิโอ บูซินี 1952-1953 มาริโอ สเปโรเน อันโตนิโอ บูซินี 1953 กุนนาร์ เกร็น อันโตนิโอ บูซินี 1953 อาร์ริโก มอร์เซลลี อันโตนิโอ บูซินี 1953-1954 เบลา กุตต์มัน อันโตนิโอ บูซินี 1954-1955 เบลา กุตต์มัน 1955-1956 เอคตอร์ ปูริเชลลี 1956-1957 จูเซ็ปเป วิอานี 1957-1958 จูเซ็ปเป วิอานี ลุยจิ โบนิซโซนี 1958-1960 ลุยจิ โบนิซโซนี จูเซ็ปเป วิอานี 1960-1961 เปาโล โตเดสคินี จูเซ็ปเป วิอานี 1961-1963 เนเรโอ ร็อคโค จูเซ็ปเป วิอานี 1963-1964 หลุยส์ คาร์นิญ่า จูเซ็ปเป วิอานี 1964-1965 นิลส์ ลีดโฮล์ม จูเซ็ปเป วิอานี 1965-1966 นิลส์ ลีดโฮล์ม 1966 โจวานนี คัตตอซโซ 1966-1967 อาร์ตูโร ซิลเวสตรี 1967-1972 เนเรโอ ร็อคโค 1972-1973 เนเรโอ ร็อคโค เชซาเร มัลดินี

ปี ชื่อผู้จัดการทีม 1973-1974 เชซาเร มัลดินี 1974 โจวานนี ตราปัตโตนี 1974-1976 กุสตาโว จาญโญนี 1976 โจวานนี ตราปัตโตนี 1976 เปาโล บาริซอน 1976-1977 จูเซ็ปเป มาร์คิโอโร 1977 เนเรโอ ร็อคโค 1977-1979 นิลส์ ลีดโฮล์ม 1979-1981 มัสซิโม จาโคมินี 1981 อิตาโล กัลบิอาติ 1981-1982 ลุยจิ ราดิเซ 1982 อิตาโล่ กัลบิอาติ ฟรานเชสโก ซากัตติ 1982-1984 อิลาริโอ คัสตาญเญอร์ 1984 อิตาโล กัลบิอาติ 1984-1987 นิลส์ ลีดโฮล์ม 1987 ฟาบิโอ คาเปลโล 1987-1991 อาร์ริโก ซาคคี 1991-1996 ฟาบิโอ คาเปลโล 1996 ออสการ์ ตาบาเรซ จอร์โจ โมรินี 1996-1997 อาร์ริโก ซาคคี 1997-1998 ฟาบิโอ คาเปลโล 1998-2001 อัลแบร์โต ซัคเคโรนี 2001 เชซาเร มัลดินี เมาโร ตัสซอตติ 2001 ฟาติห์ เตริม อันโตนิโอ ดิ เจนนาโร 2001-2009 คาร์โล อันเชลอตติ 2009-2010 เลโอนาร์โด 2010- มัสซิมิลิอาโน อัลเลกรี

ทำเนียบกัปตันทีม

ปี ชื่อกัปตันทีม 1899-1908 เฮอร์เบิร์ต คิลปิน 1908-1909 เกโรลาโม ราดิเซ 1909-1910 กุยโด โมดา 1910-1911 มักซ์ โทเบียส 1911-1913 จูเซ็ปเป ริซซี 1913-1915 หลุยส์ ฟาน แฮช 1915-1916 มาร์โก ซาลา 1916-1919 อัลโด เคเวนินี 1919-1921 อเลสซานโดร สคาริโอนี 1921-1922 เชซาเร โลวาติ 1922-1924 ฟรานเชสโก โซลเดรา 1924-1926 ปิเอโตร บรอนซินี 1926-1927 จานอันเจโล บาร์ซาน 1927-1929 อับดอน สการ์บี 1929-1930 อเลสซานโดร สเคียโนนี 1930-1933 มาริโอ มัญญอซซี 1933-1934 คาร์โล ริกอตติ 1934-1936 จูเซ็ปเป โบนิซโซนี 1936-1939 ลุยจิ แปร์แวร์ซี 1939-1940 จูเซ็ปเป โบนิซโซนี 1940-1941 บรูโน อาร์คารี

ปี ชื่อกัปตันทีม 1941-1942 จูเซ็ปเป เมอัซซา 1942-1944 จูเซ็ปเป อันโตนินี 1944-1945 เปาโล โตเดสคินี 1945-1949 จูเซ็ปเป อันโตนินี 1949-1952 อันเดรีย โบโนมี 1952-1953 คาร์โล อันโนวาซซี 1953-1954 โอเมโร โตญญอน 1954-1956 กุนนาร์ นอร์ดาห์ล 1956-1961 นิลส์ ลีดโฮล์ม 1961 ฟรานเชสโก ซากัตติ 1961-1966 เชซาเร มัลดินี 1966-1975 จานนี ริเวรา 1975-1976 โรเมโอ เบเนตติ 1976-1979 จานนี ริเวรา 1979-1980 อัลแบร์ติโน่ บิก้อน 1980-1981 อัลโด้ มัลเดร่า 1981-1982 ฟูลวิโอ โคลโลวาติ 1982-1997 ฟรังโก บาเรซี 1997-2009 เปาโล มัลดินี 2009- มัสซิโม อัมโบรซินี

สปอนเซอร์ของทีม

สปอนเซอร์หน้าอกเสื้อ

เอซี มิลาน เริ่มมีสปอนเซอร์ติดหน้าอกเสื้ออย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ซึ่งรายชื่อสปอนเซอร์หน้าอกเสื้อของมิลาน มีดังต่อไปนี้

ปี สปอนเซอร์หน้าอกเสื้อ 1981-1982 Pooh Jeans 1982-1983 Hitachi 1983-1984 Olio Cuore 1984 Rete 4 1984-1985 Oscar Mondadori 1985-1987 Fotorex U-Bix 1987-1992 Mediolanum 1992-1994 Motta 1994-2006 Opel 2006-2010 Bwin 2010-2015 Fly Emirates

สปอนเซอร์ชุดแข่งขัน

เอซี มิลาน เริ่มมีสปอนเซอร์ชุดแข่งขันอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ซึ่งรายชื่อสปอนเซอร์ชุดแข่งขันของมิลาน มีดังต่อไปนี้

ปี สปอนเซอร์ชุดแข่งขัน 1978-1979 Adidas 1979-1980 Adidas – Linea Milan 1980-1982 Linea Milan 1982-1984 NR 1984-1985 Rolly Go 1985-1986 Gianni Rivera 1986-1990 Kappa 1990-1993 Adidas 1993-1998 Lotto 1998-2017 Adidas

สถิติสโมสรที่น่าสนใจ

นักเตะที่ลงเล่นมากที่สุดตลอดกาล

อัปเดตล่าสุด 04/10/2555

อันดับ	ชื่อนักเตะ	จำนวนนัด
1.	เปาโล มัลดีนี	902
2.	ฟรังโก บาเรซี	719
3.	อเลสซานโดร คอสตาคูร์ตา	663
4.	จานนี ริเวรา	658
5.	เมาโร ตัสซอตติ	583
6.	มัสซิโม อัมโบรซินี	469
7.	เกนนาโร กัตตูโซ	468
8.	คลาเรนซ์ ซีดอร์ฟ	432
9.	อันเจโล อันกวิลเลตติ	418
10.	เชซาเร มัลดินี	412
11.	เดเมตริโอ อัลแบร์ตินี	406
12.	อันเดรีย ปีร์โล	401
13.	นิลส์ ลีดโฮล์ม	394
14.	อัลเบริโก เอวานี	393
15.	โรแบร์โต โดนาโดนี	390
16.	โจวานนี ตราปัตโตนี	351
17.	โอเมโร โตญญอน	342
18.	ลุยจิ แปร์แวร์ซี	341
19.	คาร์ล-ไฮนซ์ ชเนลลิงเกอร์	334
20.	เซบาสเตียโน รอสซี	330

นักเตะที่ยิงประตูมากที่สุดตลอดกาล

อันดับ	ชื่อนักเตะ	จำนวนประตู
1.	กุนนาร์ นอร์ดาห์ล	221
2.	อังเดร เชฟเชนโก	175
3.	จานนี ริเวรา	164
4.	โฮเซ อัลตาฟินี	161
5.	อัลโด โบฟฟี	136
6.	ฟิลิปโป อินซากี	126
7.	มาร์โก ฟาน บาสเทน	124
8.	จูเซ็ปเป ซานตากอสติโน	106
9.	ปิเอริโน ปราติ	102
10.	หลุยส์ ฟาน แฮช	98
11.	กาก้า	95
12.	อัลแบร์ติโน บิกอน	90
13.	นิลส์ ลีดโฮล์ม	89
14.	เรนโซ บูรินี	88
15.	ปิเอโตร วีร์ดิส	76
16.	มาร์โก ซิโมเน	75
17.	อัลโด เคเวนินี	73
18.	ปิเอโตร อาร์คารี	70
19.	ดานิเอเล มัสซาโร	70
20.	โจวานนี โมเรตติ	68

การแข่งขันในกัลโช เซเรีย อา

- ชนะในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ ปาแลร์โม 9-0, 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951
- ชนะนอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ เจนัว 8-0, 5 มิถุนายน ค.ศ. 1955
- แพ้ในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : แพ้ ยูเวนตุส 1-6, 6 เมษายน ค.ศ. 1997
- แพ้นอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด :แพ้ อเลสซานเดรีย 1-6, 26 มกราคม ค.ศ. 1936

- จำนวนคะแนนที่ได้มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ชนะได้ 3 คะแนน)  : 82 คะแนน (2003-04, 34 นัด)
- จำนวนคะแนนที่ได้มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ชนะได้ 2 คะแนน)  : 60 คะแนน (1950-51, 38 นัด)
- จำนวนคะแนนที่ได้น้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ชนะได้ 3 คะแนน)  : 43 คะแนน (1996-97, 34 นัด)
- จำนวนคะแนนที่ได้น้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ชนะได้ 2 คะแนน)  : 24 คะแนน (1981-82, 30 นัด)

- จำนวนนัดที่ชนะมากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 28 นัด (2005-06, 38 นัด)
- จำนวนนัดที่ชนะน้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 5 นัด (1976-77, 30 นัด)
- จำนวนนัดที่แพ้น้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 0 นัด (1991-92, 34 นัด)
- จำนวนนัดที่แพ้มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 15 นัด (1930-31, 30 นัด)
- จำนวนนัดที่เสมอมากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 17 นัด (1976-77, 30 นัด)
- จำนวนนัดที่เสมอน้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : 3 นัด (1949-50, 38 นัด)

- จำนวนประตูที่ทำได้มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ทีม)  : 118 ประตู (1949-50, 38 นัด)
- จำนวนประตูที่ทำได้น้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ทีม)  : 21 ประตู (1981-82, 30 นัด)
- จำนวนประตูที่เสียน้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ทีม)  : 12 ประตู (1968-69, 30 นัด)
- จำนวนประตูที่เสียมากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (ทีม)  : 62 ประตู (1932-33, 34 นัด)
- จำนวนผลต่างประตูที่มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : +73 ประตู (1949-50, 38 นัด)
- จำนวนผลต่างประตูที่น้อยที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล : -10 ประตู (1981-82, 30 นัด)

- จำนวนประตูที่ทำได้มากที่สุดภายใน 1 ฤดูกาล (นักเตะ)  : 35 ประตู - กุนนาร์ นอร์ดาห์ล (1949-50, 38 นัด)
- ไม่เสียประตูนานที่สุด : 929 นาที ( เซบาสเตียโน รอสซี) เริ่มตั้งแต่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1993 (ชนะ กาญารี 2-1), จนถึง 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 (ชนะ ฟอจจา 2-1)
- ชนะติดต่อกันมากที่สุด : 10 นัด เริ่มตั้งแต่ 28 มกราคม ค.ศ. 1951 (ชนะ ซามพ์โดเรีย 2-0) จนถึง 1 เมษายน ค.ศ. 1951 (แพ้ ปาโดวา 1-2)
- ไม่แพ้ติดต่อกันมากที่สุด : 58 นัด เริ่มตั้งแต่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (เสมอ ปาร์มา 0-0) จนถึง 21 มีนาคม ค.ศ. 1993 (แพ้ ปาร์มา 0-1)

การแข่งขันในโคปปา อิตาเลีย

- ชนะในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ ปาโดวา 8-1, 13 กันยายน ค.ศ. 1958
- ชนะนอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ โคโม 5-0, 8 มิถุนายน ค.ศ. 1958
- แพ้ในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : แพ้ โรมา 0-4, 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979
- แพ้นอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด : แพ้ ฟิออเรนตินา 0-5, 13 เมษายน ค.ศ. 1940

การแข่งขันในฟุตบอลสโมสรยุโรป

- ชนะในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ ยูเนียน ลักเซมเบิร์ก 8-0, 12 กันยายน ค.ศ. 1962 (ยูโรเปียน คัพ)
- ชนะนอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด : ชนะ ยูเนียน ลักเซมเบิร์ก 6-0, 19 กันยายน ค.ศ. 1962 (ยูโรเปียน คัพ)
- แพ้ในบ้านที่สกอร์มากที่สุด : แพ้ บาร์เซโลนา 0-2, 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 (ยูโรเปียน คัพ)
- แพ้นอกบ้านที่สกอร์มากที่สุด : แพ้ อาแจ็กซ์ 0-6, 16 มกราคม ค.ศ. 1974 (ยูโรเปียน ซูเปอร์ คัพ)

แหล่งข้อมูลอื่น

• เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเอซีมิลาน