โกปปาอีตาเลีย

โกปปาอีตาเลีย

ก่อตั้ง	1922
ภูมิภาค	อิตาลี
จำนวนทีม	78
ทีมชนะล่าสุด	นาโปลี (4th สมัย)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุด	โรมา ยูเวนตุส (9 สมัย)
เว็บไซต์	Official Coppa Italia Site
โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2012-13

โคปป้า อิตาเลีย (อิตาลี: Coppa Italia) หรือ อิตาลี่ คัพ (อังกฤษ: Italy Cup) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ ทิม คัพ (TIM Cup) ตามชื่อของสปอนเซอร์ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในของประเทศอิตาลี่ เริ่มทำการแข่งขันครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 1922 แต่ได้เว้นว่างไปนาน จนกระทั่งกลับมาแข่งขันกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1935 หลังจากนั้นก็ได้หยุดทำการแข่งขันอีกครั้ง เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1943 และได้กลับมาทำการแข่งขันกันอีกครั้งหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1958 โดยที่ในปัจจุบัน โรม่า และยูเวนตุส ครองแชมป์รายการนี้มากที่สุดเท่ากันที่ 9 สมัย โดยโรม่า เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศมากที่สุด 16 ครั้ง รองลงมาเป็นยูเวนตุส ที่เข้าชิงชนะเลิศ 14 ครั้ง ซึ่งแชมป์ของรายการนี้ ในอดีตจะได้เข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลสโมสรยุโรป รายการยูฟ่า คัพ วินเนอร์ส คัพในฤดูกาลถัดไปโดยอัตโนมัติ แต่หลังจากที่รายการคัพ วินเนอร์ส คัพ ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับรายการยูฟ่า คัพ ทีมที่ได้แชมป์รายการนี้ จึงได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในศึกยูฟ่า คัพแทน และตั้งแต่ฤดูกาล 2009-10 เป็นต้นไป ทีมแชมป์ของรายการนี้ จะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันในรอบเพลย์-ออฟ ของรายการ ยูฟ่า ยูโรป้า ลีก หรือ ยูฟ่า คัพ เดิมนั่นเอง โดยสโมสรที่คว้าแชมป์ได้ทุกๆ 10 สมัย จะได้รับสัญลักษณ์ดาวสีเงินติดอยู่ด้านบนของสัญลักษณ์ทีมบนเสื้อ 1 ดวง ซึ่งก็คล้ายกับที่จะได้สัญลักษณ์ดาวสีทอง เมื่อคว้าแชมป์เซเรีย อา ครบ 10 สมัย อย่างไรก็ดี ในขณะนี้ยังไม่มีทีมใดได้รับสัญลักษณ์ดาวสีเงิน แต่โรม่า และ ยูเวนตุส ใกล้จะได้เต็มที

การแข่งขันรายการนี้ เป็นที่รู้กันดีว่ามีจำนวนผู้เข้าชมการแข่งขันในสนามน้อยมาก ทีมส่วนใหญ่มักจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับรายการนี้ และมักจะไม่ส่งตัวผู้เล่นที่ดีที่สุดของทีมลงสนาม

ระบบการแข่งขันและการประกบคู่

ตั้งแต่ฤดูกาล 2008–09 มีทีมเข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้ 78 ทีม จากเดิม 42 ทีม เมื่อฤดูกาลก่อน ที่มีแค่ 20 ทีม จากเซเรีย อา และ 22 ทีม จากเซเรีย บี โดยได้เพิ่มอีก 18 ทีม จากเลก้า โปร ปรีม่า ดิวิซิโอเน่ (เซเรีย ซี1 เดิม), 9 ทีม จากเลก้า โปร เซกันด้า ดิวิซิโอเน่ (เซเรีย ซี2 เดิม) และ 9 ทีม จากเซเรีย ดี โดยที่ในทุกรอบการแข่งขัน (ยกเว้นในรอบรองชนะเลิศ) จะทำการแข่งขันเพียงแค่นัดเดียวเท่านั้น ในบ้านของผู้ชนะในการจับสลาก ส่วนในรอบรองชนะเลิศ จะทำการแข่งขันแบบเหย้า-เยือน ขณะที่ในรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนาม สตาดิโอ้ โอลิมปิโก้ ในกรุงโรม

• ขั้นแรก: แข่งขันกันนัดเดียว
  • รอบแรก: 18 ทีม จากเลก้า โปร ปรีม่า ดิวิซิโอเน่, 9 ทีม จากเลก้า โปร เซกันด้า ดิวิซิโอเน่ และ 9 ทีม จากเซเรีย ดี จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกัน
  • รอบที่สอง: ทั้ง 22 ทีม จากเซเรีย บี จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกับ 18 ทีม ผู้ชนะจากรอบแรก
  • รอบที่สาม: ทีมอันดับ 9–20 จากเซเรีย อา จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกับ 20 ทีม ผู้ชนะจากรอบที่สอง
  • รอบที่สี่: 16 ทีม ผู้ชนะจากรอบที่สาม จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกัน

• ขั้นที่สอง: แข่งขันกันนัดเดียว (ยกเว้นรอบรองชนะเลิศ)
  • รอบ 16 ทีมสุดท้าย: ทีมอันดับที่ 1-8 จากเซเรีย อา จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกับ 8 ทีม ผู้ชนะจากรอบที่สี่
  • รอบ 8 ทีมสุดท้าย: ทีมผู้ชนะจากรอบ 16 ทีมสุดท้าย จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกัน
  • รอบรองชนะเลิศ: ทีมผู้ชนะจากรอบ 8 ทีมสุดท้าย จะถูกนำมาจับสลากประกบคู่ทำการแข่งขันกัน 2 นัด เหย้า-เยือน
  • รอบชิงชนะเลิศ: แข่งขันกันนัดเดียวที่สนาม สตาดิโอ้ โอลิมปิโก้ กรุงโรม

ทำเนียบแชมป์

ฤดูกาล	แชมป์	สกอร์	รองแชมป์	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
2011-12	นาโปลี	2 - 0	ยูเวนตุส	เอดินซอน กาบานี (นาโปลี) (5)
2010-11	อินเตอร์	3 - 1	ปาแลร์โม่	ซามูเอล เอโต้ (อินเตอร์) (5)
2009-10	อินเตอร์	1 - 0	โรม่า	อาเดรี้ยน มูตู (ฟิออเรนติน่า) (4) อแล็ง ปิแอร์ บัคเล่ต์ (เลชเช่) ราชิด อาร์ม่า (สปาล)
2008-09	ลาซิโอ้	1 - 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 6 - 5 (ดวลจุดโทษ)	ซามพ์โดเรีย	โกรัน ปานเดฟ (ลาซิโอ้) (6)
2007-08	โรม่า	2 - 1	อินเตอร์	มาริโอ้ บาโลเตลลี่ (อินเตอร์) (4) ฮูลิโอ ครูซ (อินเตอร์) วินเชนโซ่ ยากวินต้า (ยูเวนตุส)
ฤดูกาล	เจ้าบ้าน	สกอร์	ทีมเยือน	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
2006-07	โรม่า อินเตอร์	6 – 2 2 – 1	อินเตอร์ โรม่า	ซิโมเน่ แปร์ร็อตต้า (โรม่า) (4) เอร์นัน เครสโป (อินเตอร์) นิโคลัส บูร์ดิสโซ่ (อินเตอร์) เอมิลิอาโน่ โบนัซโซลี่ (ซามพ์โดเรีย) ฟรานเชสโก้ ฟลาคี่ (ซามพ์โดเรีย) จูเซ็ปเป้ เกรโก้ (เจนัว)
	รวมผลสองนัด โรม่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 7-4
2005-06	โรม่า อินเตอร์	1 – 1 3 – 1	อินเตอร์ โรม่า	อเลสซานโดร เดล ปิเอโร่ (ยูเวนตุส) (5)
	รวมผลสองนัด อินเตอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-2
2004-05	โรม่า อินเตอร์	0 – 2 1 – 0	อินเตอร์ โรม่า	อันเดรีย ลาซซารี่ (อตาลันต้า) (9)
	รวมผลสองนัด อินเตอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-0
2003-04	ลาซิโอ้ ยูเวนตุส	2 – 0 2 – 2	ยูเวนตุส ลาซิโอ้	สเตฟาโน่ ฟิออเร่ (ลาซิโอ้) (6)
	รวมผลสองนัด ลาซิโอ้ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-2
2002-03	โรม่า มิลาน	1 – 4 2 – 2	มิลาน โรม่า	ฟาบริซิโอ้ มิชโคลี่ (เปรูจา) (5)
	รวมผลสองนัด มิลาน คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 6-3
2001-02	ยูเวนตุส ปาร์ม่า	2 – 1 1 – 0	ปาร์ม่า ยูเวนตุส	นิโคล่า อโมรูโซ่ (ยูเวนตุส) (6)
	รวมผลสองนัด เสมอกัน 2-2 ปาร์ม่า คว้าแชมป์ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือน
2000-01	ปาร์ม่า ฟิออเรนติน่า	0 – 1 1 – 1	ฟิออเรนติน่า ปาร์ม่า	สเตฟาน ชวอค (โตริโน่) (8)
	รวมผลสองนัด ฟิออเรนติน่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1999-2000	ลาซิโอ้ อินเตอร์	2 – 1 0 – 0	อินเตอร์ ลาซิโอ้	แพทริค เอ็มโบม่า (กาญารี่) (6) ฟรานเชสโก้ ฟลาคี่ (ซามพ์โดเรีย) นิโคล่า คัชช่า (อตาลันต้า) ดาวิด ดิ มิเคเล่ (ซาแลร์นิตาน่า)
	รวมผลสองนัด ลาซิโอ้ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1998-99	ปาร์ม่า ฟิออเรนติน่า	1 – 1 2 – 2	ฟิออเรนติน่า ปาร์ม่า	เอร์นัน เครสโป (ปาร์ม่า) (6)
	รวมผลสองนัด เสมอกัน 3-3 ปาร์ม่า คว้าแชมป์ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือน
1997-98	มิลาน ลาซิโอ้	1 – 0 3 – 1	ลาซิโอ้ มิลาน	จูเซ็ปเป้ ซิญญอรี่ (ลาซิโอ้) (6)
	รวมผลสองนัด ลาซิโอ้ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1996-97	นาโปลี	1 – 0	วิเชนซ่า
	วิเชนซ่า	3 – 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	นาโปลี	ริคคาร์โด้ มาสเปโร่ (เครโมเนเซ่) (5)
	รวมผลสองนัด วิเชนซ่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1995-96	ฟิออเรนติน่า อตาลันต้า	1 – 0 0 – 2	อตาลันต้า ฟิออเรนติน่า	กาเบรียล บาติสตูต้า (ฟิออเรนติน่า) (8)
	รวมผลสองนัด ฟิออเรนติน่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-0
1994-95	ยูเวนตุส ปาร์ม่า	1 – 0 0 – 2	ปาร์ม่า ยูเวนตุส	ฟาบริซิโอ้ ราวาเนลลี่ (ยูเวนตุส) (6) มาร์โก้ บรังก้า (ปาร์ม่า)
	รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-0
1993-94	อันโคน่า ซามพ์โดเรีย	0 – 0 6 – 1	ซามพ์โดเรีย อันโคน่า	อัตติลิโอ้ ลอมบาร์โด้ (ซามพ์โดเรีย) (5)
	รวมผลสองนัด ซามพ์โดเรีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 6-1
1992-93	โตริโน่ โรม่า	3 – 0 5 – 2	โรม่า โตริโน่	จูเซ็ปเป้ ซิญญอรี่ (ลาซิโอ้) (6)
	รวมผลสองนัด เสมอกัน 5-5 โตริโน่ คว้าแชมป์ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือน
1991-92	ยูเวนตุส ปาร์ม่า	1 – 0 2 – 0	ปาร์ม่า ยูเวนตุส	อเลสซานโดร เมลลี่ (ปาร์ม่า) (5)
	รวมผลสองนัด ปาร์ม่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1990-91	โรม่า ซามพ์โดเรีย	3 – 1 1 – 1	ซามพ์โดเรีย โรม่า	รุกกิเอโร่ ริซซิเตลลี่ (โรม่า) (4) รูดี้ โฟลเลอร์ (โรม่า)
	รวมผลสองนัด โรม่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-2
1989-90	ยูเวนตุส มิลาน	0 – 0 0 – 1	มิลาน ยูเวนตุส	ฟรังโก้ บาเรซี่ (มิลาน) (4)
	รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 1-0
1988-89	นาโปลี ซามพ์โดเรีย	1 – 0 4 – 0	ซามพ์โดเรีย นาโปลี	จานลูก้า วิอัลลี่ (ซามพ์โดเรีย) (13)
	รวมผลสองนัด ซามพ์โดเรีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-1
1987-88	ซามพ์โดเรีย	2 – 0	โตริโน่
	โตริโน่	2 – 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	ซามพ์โดเรีย	ดิเอโก้ มาราโดน่า (นาโปลี) (6)
	รวมผลสองนัด ซามพ์โดเรีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1986-87	นาโปลี อตาลันต้า	3 – 0 0 – 1	อตาลันต้า นาโปลี	บรูโน่ จอร์ดาโน่ (นาโปลี) (9)
	รวมผลสองนัด นาโปลี คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 4-0
1985-86	ซามพ์โดเรีย โรม่า	2 – 1 2 – 0	โรม่า ซามพ์โดเรีย	ลูก้า เคชโชนี่ (เอ็มโปลี) (9)
	รวมผลสองนัด โรม่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1984-85	มิลาน ซามพ์โดเรีย	0 – 1 2 – 1	ซามพ์โดเรีย มิลาน	เทรเวอร์ ฟรานซิส (ซามพ์โดเรีย) (9)
	รวมผลสองนัด ซามพ์โดเรีย คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-1
1983-84	เวโรน่า โรม่า	1 – 1 1 – 0	โรม่า เวโรน่า	วอลเตอร์ ชัชเนอร์ (โตริโน่) (8)
	รวมผลสองนัด โรม่า คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1982-83	เวโรน่า	2 – 0	ยูเวนตุส
	ยูเวนตุส	3 – 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	เวโรน่า	จูเซ็ปเป้ เกรโก้ (อัสโคลี่) (9)
	รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 3-2
1981-82	อินเตอร์ โตริโน่	1 – 0 1 – 1	โตริโน่ อินเตอร์	อเลสซานโดร อัลโตเบลลี่ (อินเตอร์) (9)
	รวมผลสองนัด อินเตอร์ คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 2-1
1980-81	โรม่า	1 – 1	โตริโน่
	โตริโน่	1 – 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 2 - 3 (ดวลจุดโทษ)	โรม่า	ฟรานเชสโก้ กราเซียนี่ (โตริโน่) (5)
	รวมผลสองนัด เสมอกัน 2-2 โรม่า ชนะในการดวลจุดโทษ 3-2 โรม่า คว้าแชมป์ไปครอง
ฤดูกาล	แชมป์	สกอร์	รองแชมป์	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
1979-80	โรม่า	0 - 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 3 - 2 (ดวลจุดโทษ)	โตริโน่	โรแบร์โต้ ปรูซโซ่ (เจนัว) (6) จูเซ็ปเป้ ดาเมียนี่ (นาโปลี)
1978-79	ยูเวนตุส	2 - 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	ปาแลร์โม่	มัสซิโม่ ปาลันก้า (คาตันซาโร่) (8)
1977-78	อินเตอร์	2 - 1	นาโปลี	จูเซ็ปเป้ ซาโวลดี้ (โบโลญญ่า) (12)
1976-77	มิลาน	2 - 0	อินเตอร์	เอกิดิโอ้ คัลโลนี่ (มิลาน) (6) จอร์โจ้ บราญ่า (มิลาน)
1975-76	นาโปลี	4 - 0	เวโรน่า	แซร์โจ้ มากิสเตรลลี่ (ซามพ์โดเรีย) (7)
1974-75	ฟิออเรนติน่า	3 - 2	มิลาน	ปิเอโตร อนาสตาซี่ (ยูเวนตุส) (9)
1973-74	โบโลญญ่า	1 - 1 (ในเวลา 90 นาที) 4 - 3 (ดวลจุดโทษ)	ปาแลร์โม่	จูเซ็ปเป้ ซาโวลดี้ (โบโลญญ่า) (10)
1972-73	มิลาน	1 - 1 (ในเวลา 90 นาที) 4 - 2 (ดวลจุดโทษ)	ยูเวนตุส	ลุยจิ ริว่า (กาญารี่) (8)
1971-72	มิลาน	2 - 0	นาโปลี	โรแบร์โต้ โบนินเซญญ่า (อินเตอร์) (8)
ฤดูกาล	แชมป์	คะแนน	รองแชมป์	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
1970-71	โตริโน่	7 – 7 (รอบแบ่งกลุ่ม) 0 - 0 (เพลย์-ออฟ) (ในเวลา 90 นาที) 5 - 3 (ดวลจุดโทษ)	มิลาน	จานนี่ ริเวร่า (มิลาน) (7)
	หมายเหตุ: รอบชิงชนะเลิศมี 4 ทีม แข่งขันแบบแบ่งกลุ่ม พบกันหมด เหย้า-เยือน โตริโน่กับมิลาน มีคะแนนมากที่สุดเท่ากัน ต้องแข่งเพลย์-ออฟ ตัดสินแชมป์ เสมอกัน 0-0 ในเวลา 90 นาที โตริโน่ ชนะในการดวลจุดโทษ 5-3 โตริโน่ คว้าแชมป์ไปครอง
1969-70	โบโลญญ่า	9 – 8	โตริโน่	จูเซ็ปเป้ ซาโวลดี้ (โบโลญญ่า) (10)
	หมายเหตุ: รอบชิงชนะเลิศมี 4 ทีม แข่งขันแบบแบ่งกลุ่ม พบกันหมด เหย้า-เยือน ทีมที่มีคะแนนมากที่สุดคือ โบโลญญ่า คว้าแชมป์ไปครอง
1968-69	โรม่า	9 – 6	กาญารี่	ลุยจิ ริว่า (กาญารี่) (8)
	หมายเหตุ: รอบชิงชนะเลิศมี 4 ทีม แข่งขันแบบแบ่งกลุ่ม พบกันหมด เหย้า-เยือน ทีมที่มีคะแนนมากที่สุดคือ โรม่า คว้าแชมป์ไปครอง
1967-68	โตริโน่	9 – 7	มิลาน	ลูโช่ มูเจซาน (บารี่) (6)
	หมายเหตุ: รอบชิงชนะเลิศมี 4 ทีม แข่งขันแบบแบ่งกลุ่ม พบกันหมด เหย้า-เยือน ทีมที่มีคะแนนมากที่สุดคือ โตริโน่ คว้าแชมป์ไปครอง
ฤดูกาล	แชมป์	สกอร์	รองแชมป์	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
1966-67	มิลาน	1 - 0	ปาโดว่า	จานนี่ ริเวร่า (มิลาน) (7)
1965-66	ฟิออเรนติน่า	2 - 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	คาตันซาโร่	เคิร์ท ฮัมริน (ฟิออเรนติน่า) (5)
1964-65	ยูเวนตุส	1 - 0	อินเตอร์	จามเปาโล เมนิเคลลี่ (ยูเวนตุส) (3) บรูโน่ เปโตรนี่ (อตาลันต้า) เรนโซ่ คัปเปลลาโร่ (กาญารี่) ลุยจิ ริว่า (กาญารี่) ฟรานเชสโก้ ริซโซ่ (กาญารี่) คาเน่ (นาโปลี)
1963-64	โรม่า	0 - 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 1 - 0 (แข่งใหม่)	โตริโน่	เปโดร มันเฟรดินี่ (โรม่า) (4) ฆัวกิน ไปโร่ (โตริโน่) ฆวน เซมินาริโอ้ (ฟิออเรนติน่า) เคิร์ท ฮัมริน (ฟิออเรนติน่า)
1962-63	อตาลันต้า	3 - 1	โตริโน่	อันเจโล่ โดเมนกินี่ (อตาลันต้า) (5)
1961-62	นาโปลี	2 - 1	สปาล	เคลาดิโอ้ กิลาร์โดนี่ (นาโปลี) (3) ดันเต้ มิเคลี่ (สปาล) เอตตอเร่ เรคัญญี่ (มันโตว่า) อิตาโล่ มัซเซโร่ (มันโตว่า) เอกิดิโอ้ ฟูมากัลลี่ (โนวาร่า)
1960-61	ฟิออเรนติน่า	2 - 0	ลาซิโอ้	จานฟรังโก้ เปตริส (ฟิออเรนติน่า) (4) ลุยจิ มิลาน (ฟิออเรนติน่า) โฮเซ่ อัลตาฟินี่ (มิลาน)
1959-60	ยูเวนตุส	3 - 2 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	ฟิออเรนติน่า	จานฟรังโก้ เปตริส (ฟิออเรนติน่า) (4)
1958-59	ยูเวนตุส	4 - 1	อินเตอร์	เอ็ดวิง ฟีร์มานี่ (อินเตอร์) (8)
1958	ลาซิโอ้	1 - 0	ฟิออเรนติน่า	ฮุมแบร์โต้ ตอซซี่ (ลาซิโอ้) (11)
1942-43	โตริโน่	4 - 0	เวเนเซีย	วาเลนติโน่ มัซโซล่า (โตริโน่) (5) ฟรังโก้ ออสโซล่า (โตริโน่) บรูโน่ อิสปิโร่ (เจนัว) วิตตอริโอ้ เซนติเมนติ (ยูเวนตุส)
1941-42	ยูเวนตุส	1 - 1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 4 - 1 (แข่งใหม่)	มิลาน	ริซ่า ลุชต้า (ยูเวนตุส) (8)
1940-41	เวเนเซีย	3 - 3 (หลังต่อเวลาพิเศษ) 1 - 0 (แข่งใหม่)	โรม่า
1939-40	ฟิออเรนติน่า	1 - 0	เจนัว
1938-39	อินเตอร์	2 - 1	โนวาร่า
ฤดูกาล	เจ้าบ้าน	สกอร์	ทีมเยือน	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
1937-38	โตริโน่ ยูเวนตุส	1 – 3 2 – 1	ยูเวนตุส โตริโน่
	รวมผลสองนัด ยูเวนตุส คว้าแชมป์ด้วยประตูรวม 5-2
ฤดูกาล	แชมป์	สกอร์	รองแชมป์	ดาวซัลโว (ทีม) (ประตู)
1936-37	เจนัว	1 - 0	โรม่า
1935-36	โตริโน่	5 - 1	อเลสซานเดรีย
1922	วาโด้	1 - 0 (หลังต่อเวลาพิเศษ)	อูดิเนเซ่

แชมป์-แยกตามสโมสร

สโมสร	แชมป์	รองแชมป์	ปีที่ได้แชมป์
โรม่า	9	7	1964, 1969, 1980, 1981, 1984, 1986, 1991, 2007, 2008
ยูเวนตุส	9	5	1938, 1942, 1959, 1960, 1965, 1979, 1983, 1990, 1995
อินเตอร์	7	6	1939, 1978, 1982, 2005, 2006, 2010, 2011
ฟิออเรนติน่า	6	3	1940, 1961, 1966, 1975, 1996, 2001
โตริโน่	5	8	1936, 1943, 1968, 1971, 1993
มิลาน	5	7	1967, 1972, 1973, 1977, 2003
ลาซิโอ้	5	1	1958, 1998, 2000, 2004, 2009
นาโปลี	4	4	1962, 1976, 1987, 2012
ซามพ์โดเรีย	4	3	1985, 1988, 1989, 1994
ปาร์ม่า	3	2	1992, 1999, 2002
โบโลญญ่า	2	0	1970, 1974
อตาลันต้า	1	2	1963
เจนัว	1	1	1937
เวเนเซีย	1	1	1941
วาโด้	1	0	1922
วิเชนซ่า	1	0	1997
เวโรน่า	0	3	-
ปาแลร์โม่	0	3	-
อูดิเนเซ่	0	1	-
อเลสซานเดรีย	0	1	-
โนวาร่า	0	1	-
สปาล	0	1	-
คาตันซาโร่	0	1	-
ปาโดว่า	0	1	-
กาญารี่	0	1	-
อันโคน่า	0	1	-