โซชีเอตาสปอร์ตีวาลาซีโอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลาซีโอ
Lazio logo new 2012.jpg
ชื่อเต็ม โซชีเอตาสปอร์ตีวาลาซีโอ
ฉายา Biancocelesti (The White and Sky Blues)
Biancazzurri (The White and Blues)
Aquile (The Eagles)
Aquilotti (The Young Eagles)
La prima squadra della capitale (The first team of the capital)
Padroni di Roma (The Masters of Rome)
ก่อตั้ง 9 January 1900 as Società Podistica Lazio
1910 (football section)
สนาม สตาดีโอโอลิมปีโก
โรม, อิตาลี
(ความจุ: 72,481[1])
ประธานสโมสร อิตาลี คลูดิโอ โลติโต
ผู้จัดการทีม สวิตเซอร์แลนด์ วลาดิเมียร์ เพ็คโควิช
ลีก เซเรียอา
2011–12 เซเรียอา, อันดับที่ 4
เว็บไซต์ เว็บไซต์สโมสร
สีชุดเหย้า
สีชุดเยือน
ฤดูกาลปัจจุบัน

โซชีเอตาสปอร์ตีวาลาซีโอ (อิตาลี: Società Sportiva Lazio) สโมสรลาซีโอก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1900 ตามชื่อแคว้นลาซีโอที่ซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองหลวงคือกรุงโรมในประเทศอิตาลี สีของทีมลาซีโอใช้สีฟ้าขาวซึ่งได้แรงบรรดาลใจมาจากธงประเทศกรีซ ทีมฟุตบอลลาซีโอเป็นทีมขนาดใหญ่ทีมหนึ่งในช่วง 20 ปีที่ผ่านมามีผลงานอยู่ในอันดับบนของตารางมาโดยตลอด สามารถคว้าแชมป์สคูเดตโต้ได้ 2 สมัย คือในฤดูกาลปี 1973-1974 และ ฤดูกาล 1999-2000

สโมสรกีฬาลาซีโอ (Società Sportiva Lazio, S.S. Lazio) เป็นสโมสรกีฬาที่มีทั้งหมด 37 ชนิด [2] โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่โดดเด่นที่สุดของสโมสร โดยสัญลักษณ์ที่ใช้คือ นกอินทรีฟ้าขาว ทีมฟุตบอลลาซีโอเป็นทีมเก่าแก่ทีมแรกของกรุงโรม โดยก่อตั้งก่อนทีมสโมสรฟุตบอลโรมา 27 ปี

ประวัติของสโมสร[แก้]

โซชีเอตาสปอร์ตีวาลาซีโอ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1900 ในเขตการปกครองของ ปราติ โรม.[3] ลาซีโอเล่นเกมส์ฟุตบอลอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1910 เข้าร่วมการแข่งขันในลีกเมือ่ปี ค.ศ. 1912 เป็นสโมสรที่ทำการเข้าแข่งขันที่เร็วที่สุดหรือเป็นสโมสรแรกที่สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีเริ่มให้มีการจัดการแข่งขันฟุตบอลในเมืองทางใต้ของอิตาลีและได้รางวัลรองชนะเลิศถึงสามครั้งในปี ค.ศ. 1913 ไปให้กับ โปร เวอเซลลิ, ในปี ค.ศ. 1914 ไปให้กับ สโมสรฟุตบอลคาสาเล และในปี ค.ศ. 1923 เสียให้กับ เจนัว 1893

ในปี ค.ศ. 1927 มาริโอ อัซซิ เป็นเพียงคนเดียวในสโมสรฟุตบอลโรมาที่ให้ความสำคัญในการต่อต้านความพยายามของระบอบฟาสซิสต์ที่จะผสานในการสร้างทีมของเมืองทั้งหมดให้กับ สโมสรฟุตบอลโรมา ในปีเดียวกัน

สโมสรเล่นในเซเรียอาเป็นครั้งแรกที่จัดในปี ค.ศ. 1929 และนำโดยตำนานกองหน้าอิตาลี ซิลวีโอ ปิโอลา,[4] ประสบความสำเร็จที่สองเสร็จในปี 1937 - ด้วยชนะสูงสุดของลีก

1ในปี ค.ศ. 1950 ทีมได้ผลิตเด็กจากสโมสรเยาวชนและได้ผลบนผลตารางด้วยการชนะถ้วยอิตาลีในปี ค.ศ. 1958 ลาซีโอถูกลงไปเล่นใน เซเรียเบในปี ค.ศ. 1961 แต่ก็กลับมาอยู่ในลีกสูงสุดอีกครั้งหลังจากสองปี หลังจากที่กองกลาง โต๊ะผลักไสอีกตามมาใน 1970-71. [9] กลับไปยังเซเรียอา 1972-73 ใน, ลาซิโอทันทีกลายเป็นความท้าทายแปลกใจสำหรับ สคูเดตตโต ไปมิลานและยูเวนตุสใน ฤดูกาล1972-1973 เพียงการสูญเสียออก ในวันสุดท้ายของฤดูกาลกับทีมที่ประกอบไปด้วยกัปตันจูเซปเป้วิลสันเช่นเดียวกับลูเซียโนและมาริโอ Frustalupi ตี Giorgio Chinaglia และหัวหน้าโค้ชทอม Maestrelli. [10] ลาซิโอขึ้นประสบความสำเร็จดังกล่าวในฤดูกาลถัดไปเพื่อให้มั่นใจได้ ชื่อแรกใน 1973-74. [11] [12] อย่างไรก็ตามตายอนาถของ Luciano Re Cecconi [13] และ Scudetto ฝึก Tommaso Maestrelli เช่นเดียวกับการจากไปของ Chinaglia จะระเบิดสามสำหรับลาซิโอ วิวัฒนาการของบรูโน่ Giordano ในช่วงเวลานี้ให้บรรเทาบางในขณะที่เขาเสร็จสิ้นการทำประตูสูงสุดลีกในปี 1979 เมื่อลาซิโอเสร็จ 8. [14]

ลาซิโอถูกผลักไสบังคับให้เซเรียบีในปี 1980 เนื่องจากเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการที่โดดเด่นเดิมพันที่ผิดกฎหมายในการแข่งขันของตัวเองพร้อมกับเอซีมิลาน พวกเขายังคงอยู่ในส่วนที่สองของอิตาลีฤดูกาลที่สามในสิ่งที่จะทำเครื่องหมายระยะเวลาที่มืดมนที่สุดในประวัติศาสตร์ของลาซิโอ พวกเขาจะกลับมาในปี 1983 และจัดการหลบหนีวันสุดท้ายจากการเนรเทศในฤดูกาลถัดไป 1984-1985 จะพิสูจน์ได้ว่าบาดใจด้วยน่าสงสาร 15 คะแนนและจบด้านล่าง


ผู้เล่นชุดปัจจุบัน[แก้]

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
1 อาร์เจนตินา GK อัลบาโน บิซซาร์รี
2 ฝรั่งเศส DF มิชาแอล ซิยานี
3 บราซิล DF อังเดร ดิอาส
5 อาร์เจนตินา DF ลิโอเนล สคาโลนี
6 อิตาลี MF สเตฟาโน เมารี (กัปตันทีม)
7 บราซิล MF แอแดร์สัน
10 อาร์เจนตินา FW เมาโร ซาราเต
11 เยอรมนี FW มีโรสลัฟ โคลเซอ
15 อุรุกวัย MF อัลวาโร กอนซาเลซ
17 อิตาลี FW ปาสกวาเล ฟอจจา
19 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา MF เซนาด ลูลิส
20 อิตาลี DF จูเซ็ปเป เบียวา
21 ฝรั่งเศส DF โมดิโบ เดียคีเต
22 อิตาลี GK เฟดริโก มาร์เค็ตติ
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
23 ไนจีเรีย MF โอเกนยี โอนาซิ
24 อิตาลี MF คริสเตียน เลเดสมา
25 อิตาลี FW อันโตนีโอ ร็อซซี
26 โรมาเนีย DF สเตฟาน ราดู
27 แอลเบเนีย MF ลอริก คานา
29 ฝรั่งเศส DF อับดูลาย กงโก
32 อิตาลี MF คริสเตียน บร็อคคี
33 ลิทัวเนีย DF มาริอุส สแตนเควิซิอุส
39 เบลเยียม DF ลุยส์ เปโดร กาบานดา
77 อิตาลี FW จูเซ็ปเป สคูลลี
78 อิตาลี DF ลูเซียโร ซูรี
80 บราซิล MF มาธูซาเล็ม
84 อาร์เจนตินา GK ควน ปาโบล คาร์ริโซ
87 อิตาลี MF อันโตนีโอ แคนเดรวา
90 อิตาลี FW เอตตอเร เมนดิซิโน

ผู้เล่นทีมีชื่อเสียง[แก้]

อิตาลี อิตาลี
อิตาลี
แอลเบเนีย อัลบาเนีย
อาร์เจนตินา อาร์เจนตินา
ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
บราซิล บราซิล
ชิลี ซิลี
โครเอเชีย โครเอเชีย
สาธารณรัฐเช็ก สาธารณรัฐเชก
เดนมาร์ก เดนมาร์ค
อังกฤษ อังกฤษ
ฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
เยอรมนี เยอรมัน
โกตดิวัวร์ ไอเวอร์รีโคส
มาซิโดเนีย มาซิโดเนีย
เนเธอร์แลนด์ ฮอลแลนด์
โปรตุเกส โปรตุเกส
เซอร์เบีย เซอร์เบีย
แอฟริกาใต้ แอฟริกาใต้
สเปน สเปน
สวีเดน สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ตุรกี ตุรกี
อุรุกวัย อูรุกวัย

เกียรติประวัติ[แก้]

  • โคปปาอิตาเลีย: 6 1958, 1997-98, 1999-00, 2003-04, 2008-09, 2012-13
  • อิตาเลียน ซูเปอร์คัพ: 3 1998, 2000, 2009
  • คัพวินเนอร์สคัพ: 1 1998-99
  • ยูโรเปียนสซูเปอร์คัพ: 1 1999
  • โคปปา เดลเล่ อัลปิ: 1 1971


อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]