อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย | |
  |
|
| ที่ตั้ง: | อำเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย |
| จัดตั้ง: | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 |
| พื้นที่ | 428,750 ไร่ (686 ตร.กม.) |
| นักท่องเที่ยว: | 25,563[1] คน (ปีงบประมาณ 2550) |
| ดูแลโดย: | สำนักอุทยานแห่งชาติ |
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศลาวและกัมพูชา
อุทยานแห่ชาติภูจอง-นายอย ได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 53 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530
คำว่า ภูจองนายอย มีที่มาจากคำ 2 คำคือ ภูจอง กับ นายอย คำว่า ภูจอง หมายถึง ภูเขาที่มีต้นจองขึ้นอยู่หนาแน่น ซึ่งทางภาคอีสานเรียกหมากจอง ทางภาคกลางเรียกว่าต้นสำรอง ส่วนคำว่านายอย เพี้ยนมาจากคำว่า น้ำย้อย รวมความแล้วอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย หมายถึงภูเขาที่มีต้นสำรองขึ้นอยู่มากและมีน้ำไหลย้อยตามหน้าผาของลำน้ำตามอุทยาน
[แก้] แหล่งท่องเที่ยว
- น้ำตกถ้ำบักเตว หรือน้ำตกห้วยหลวง
- ตั้งอยู่ที่บ้านแก้งเรือง อำเภอนาจะหลวย เป็นน้ำตกขนาดใหญ่สูงราว 30 เมตร ด้านล่างมีแอ่งน้ำ และลานหินขนาดใหญ่
- สวนหินพลานยาว
- เป็นกลุ่มหินรูปร่างแปลกตา กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณกว้าง
