อุทยานแห่งชาติภูเวียง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| อุทยานแห่งชาติภูเวียง | |
| ที่ตั้ง: | จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย |
| จัดตั้ง: | 24 มิถุนายน 2508 |
| พื้นที่ | 203,125 ไร่ (325 ตร.กม.)[1] |
| นักท่องเที่ยว: | 33,925[2] คน (ปีงบประมาณ 2549) |
| ดูแลโดย: | สำนักอุทยานแห่งชาติ |
อุทยานแห่งชาติภูเวียง ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอภูเวียง อำเภอเวียงเก่า อำเภอหนองนาคำ อำเภอสีชมพู และอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
สภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูง มีลักษณะเป็นวงแหวน 2 ชั้น ตรงกลางเป็นแอ่งขนาดใหญ่คล้ายแอ่งกระทะ
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2519 ได้มีการค้นพบรอยเท้าและซากกระดูกไดโนเสาร์ และสัตว์โลกดึกดำบรรพ์อายุเกือบ 200 ล้านปี
เนื้อหา |
แหล่งท่องเที่ยว[แก้]
ด้านธรรมชาติ[แก้]
- ทุ่งกูกดิ
- ทุ่งใหญ่เสาอาราม
- น้ำตกซำจำปา
- น้ำตกตาดกลาง
- น้ำตกตาดจำปา
- น้ำตกตาดฟ้า
- น้ำตกตาดฮางริน
- น้ำตกทับพญาเสือ
- น้ำตกวังสักสิ่ว
- โปร่งยุบ
- สุสานหอย
- หินลาดกกกุ่ม
- อ่างเก็บน้ำหัวภูชน
ด้านประวัติศาสตร์[แก้]
- ถ้ำคนนอน
- ถ้ำฝ่ามือแดง
- ถ้ำหินลาดหัวเมย
- พระพุทธไสยาสน์
- ร่องน้ำจั่น
- รอยพิมพ์เท้าไดโนเสาร์ ที่หินลาดป่าชาด
- ซากไดโนเสาร์ ที่สามารถเยี่ยมชมได้มี 4 หลุม ได้แก่ (ดูเพิ่มที่บทความ พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง และ แหล่งขุดค้นไดโนเสาร์ในอุทยานแห่งชาติภูเวียง)
- หลุมขุดค้นที่ 1 ภูประตูตีหมา
- หลุมขุดค้นที่ 2 ถ้ำเจีย
- หลุมขุดค้นที่ 3 ห้วยประตูตีหมา
- หลุมขุดค้นที่ 9 หินลาดยาว
อ้างอิง[แก้]
- ↑ อุทยานแห่งชาติ จากธรรมชาติสู่เขตอนุรักษ์, สำนักอุทยานแห่งชาติ, กรุงเทพฯ, 2545, 48
- ↑ สถิติข้อมูลนักท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติ