พระเจ้าเซจงมหาราช
| บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากเอกสารอ้างอิงหรือแหล่งข้อมูล โปรดช่วยพัฒนาบทความนี้โดยเพิ่มแหล่งข้อมูลน่าเชื่อถือ เนื้อหาที่ไม่มีการอ้างอิงอาจถูกคัดค้านหรือนำออก |
| พระเจ้าเซจงมหาราช |
|
|---|---|
| พระบรมนามาภิไธย | พระเจ้าเซจงมหาราช |
| พระอิสริยยศ | พระมหากษัตริย์แห่งเกาหลี |
| ราชวงศ์ | โชซอน |
| ครองราชย์ | 18 กันยายน พ.ศ. 1961—18 กรกฎาคม พ.ศ. 1993 |
| ระยะครองราชย์ | 32 ปี |
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าแทจง |
| รัชกาลถัดไป | มุนจง |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 6 พฤษภาคม พ.ศ. 1940 |
| สวรรคต | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 1993 (พระชนมายุได้ 53 พรรษา) |
| พระราชบิดา | พระเจ้าแทจง |
| พระราชมารดา | พระพันปีวอนกยอง |
| พระมเหสี | พระมเหสีโซฮย็อน |
| พระราชโอรส/ธิดา | พระเจ้ามุนจง,พระเจ้าเซโจ |
| Korean name | |
|---|---|
| ฮันกึล | 세종대왕 |
| ฮันจา | 世宗大王 |
| RR | Sejong Daewang |
| MR | Sejong Taewang |
| ชื่อเกิด | |
| ฮันกึล | 이도 |
| ฮันจา | 李裪 |
| RR | I Do |
| MR | Yi To |
| ชื่อวัยเยาว์ | |
| ฮันกึล | 원정 |
| ฮันจา | 元正 |
| RR | Won Jeong |
| MR | Wŏn Chŏng |
พระเจ้าเซจงมหาราช (เกาหลี: 세종대왕, ฮันจา: 世宗大王, MC: Sejong the Great of Joseon , พ.ศ. 1940 ถึง พ.ศ. 1993) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี (พ.ศ. 1961 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นที่รู้จักในการที่ทรงประดิษฐ์อักษรเกาหลีฮันกึล และทรงเป็นหนึ่งในสองกษัตริย์เกาหลีที่มีพระนามเป็นมหาราช (อีกพระองค์คือพระเจ้ากวางแกโตมหาราช แห่งราชวงศ์โกคูรยอ)
ลี โท (이도; 李裪) เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าแทจงกับพระมเหสีวอนกยอง เมื่อพระชนม์สิบหกพรรษาได้รับสถาปนาเป็นองค์ชายชุงนยอง (충녕대군; 忠寧大君) และทรงอภิเษกกับพระชายาชิม ซึ่งภายหลังได้รับสถาปนาเป็นพระมเหสีโซฮอน พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์คือองค์ชายยังนยองและองค์ชายฮโยรยองเห็นถึงความสามารถขององค์ชายชุงนยองแต่ยังเยาว์ จึงคิดจะยกบัลลังก์ให้โดยการประพฤติตนเหลวแหลกในราชสำนัก ทำให้องค์ชายทั้งสองถูกขับออกจากวัง เมื่อพระเจ้าแทจงสละบัลลังก์ใน พ.ศ. 1961 ก็ได้ให้องค์ชายชุงนยองครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจง
เนื้อหา |
ฮันกึล [แก้]
ราชกิจอย่างแรกของพระเจ้าเซจงคือการก่อตั้งชิบฮย็อนจอน สำนักปราชญ์ขงจื้อที่เป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้เกี่ยวกับปรัชญาขงจื้อของประเทศ และยังเป็นแหล่งการศึกษาของนักปราชญ์ขงจื้อที่สำคัญอีกหลายท่านในอนาคต
ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานชาวเกาหลีไม่มีอักษรเป็นของตนเองแต่ใช้อักษรจีนที่รับมา เรียกว่าฮันจา ซึ่งอักษรจีนเป็นอักษรที่สลับซับซ้อนในการเขียน การเรียนรู้และการจดจำ ดังนั้นในสมัยโชซอนจึงมีแต่ยังบันที่เป็นชนชั้น ขุนนาง เท่านั้นที่เขียนฮันจาเป็น ชาวบ้าน สามัญชน ทั่วไปจึงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ อีกทั้งอักษรจีนยังใช้แทนเสียงในภาษาเกาหลี ได้ไม่ลื่นนัก ใน พ.ศ. 1989 พระเจ้าเซจงจึงทรงให้นักปราชญ์และนักประดิษฐ์ชื่อ จางยองชิล เดิมเป็นทหารองครักษ์ แต่พระเจ้าเซจงทรงเล็งเห็นในความสามารถจึงแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นชอง 3 พุม พระราชทานกำลังทรัพย์และอำนาจที่จะประดิษฐ์อะไรก็ได้ จางยองชิล ได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดน้ำฝน อันแรกของโลกในปี พ.ศ. 1984 และยังสร้างนาฬิกาน้ำ นาฬิกาแดด และลูกโลกจำลองท้องฟ้า สำหรับโหรหลวงใช้ในการศึกษาดวงดาว แต่ชางยองชิลนั้นได้รับการต่อต้านจากขุนนาง เพราะชางยองชิลเป็นชอนมิน ชนชั้นต่ำสุดในสังคมโชซอน ต่ำแหน่งสูงๆของขุนนางสงวนไว้สำหรับยังบันเท่านั้น จนในที่สุดชางยองชิลก็ถูกปลดใน พ.ศ. 1985
พระเจ้าเซจงทรงเห็นถึงปัญหาของชาวนา ในการทำการเกษตร แล้วไม่ได้ผล และได้รับความลำบากเมื่อน้ำท่วม หรือแห้งแล้ง จึงทรงให้มีการแต่งหนังสือนงซาจิกซอล รวบรวมความรู้ประสบการณ์ในการทำการเกษตรจากเกษตรกรอาวุโสทั่วอาณาจักร และยังทรงลดภาษีเกษตรกร เพื่อมิให้เกษตรกรต้องลำบากและมีทรัพย์ในการทำเกษตรกรรมมากขึ้น
ป้องกันประเทศ [แก้]
พระเจ้าเซจงยังทรงดำเนินนโยบายต้านทานผู้รุกรานต่างชาติอีกด้วย โดยพระเจ้าแทจงซึ่งเป็นแทซังวังอยู่นั้นได้แนะนำให้พระเจ้าเซจงส่งอีจองมูไปบุกเกาะซึชิมาที่เป็นแหล่งของโจรสลัดญี่ปุ่น จน พ.ศ. 1962 ตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมาได้ยอมจำนนและส่งบรรณาการไปยังฮันซอง และพ.ศ. 1963 เกาะซึชิมาก็ขึ้นตรงต่อมณฑลคยองซังของโชซอน
ทางเหนือพระเจ้าเซจงก็ทรงก่อตั้ง สี่ป้อมหกปราการ (ซากุนยุกจิน 사군육진) เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกแมนจูทางเหนือ และใน พ.ศ. 1976 ทรงส่งคิมจงซอ ไปบุกขยายอาณาเขตทางเหนือ จนโชซอนมีอาณาเขตติดแม่น้ำยาลู
ราชกิจต่างๆของพระเจ้าเซจงนั้นยังคุณประโยชน์มากมายต่ออาณาจักรโชซอน และรวมไปถึงประเทศเกาหลีทั้งเหนือและใต้ในปัจจุบันด้วย เพราะทรงส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลี ทำให้ชาวเกาหลีมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองในทุกวันนี้ และพระสาทิสลักษณ์ของพระองค์ยังปรากฏบนธนบัตร 10,000 วอนของเกาหลีใต้ เมื่อมเหสีโซฮอนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเซจงก็ทรงเศร้าโศกพระทัย จนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 1993 มีพระเจ้ามุนจง สืบต่อบัลลังก์
พระนามเต็ม [แก้]
- สมเด็จพระราชา เซจง จางฮอน ยองมุน เยมู อินซอง มยองฮโย
- 세종장헌영문예무인성명효대왕
- 世宗莊憲英文睿武仁聖明孝大王
พระบรมวงศานุวงศ์ [แก้]
- พระราชบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)
- พระราชมารดา : สมเด็จพระราชินีวอนคยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง (원경왕후 민씨,元敬王后閔氏 กันยายน 1337–12 กันยายน 1391)
- พระมเหสี
- สมเด็จพระราชินีโซฮอน ตระกูลชิม แห่งชองซอง (소헌왕후 심씨, 昭憲王后 沈氏 28 กันยายน 1395-24 มีนาคม 1446)
- พระสนม
- พระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง แห่งชองจู (혜빈 양씨, 愍貞嬪楊氏 ?-9 พฤศจิกายน 1455)
- พระสนมยองบิน ตระกูลคัง แห่งจินจู (영빈 강씨, 令嬪姜氏)
- พระสนมชินบิน ตระกูลคิม แห่งชองจู (신빈 김씨, 慎嬪 金氏 1406-4 กันยายน 1464)
- พระสนมควีอิน ตระกูลปาร์ค แห่งมิลยาง (귀인 박씨 , 貴人朴氏)
- พระสนมควีอิน ตระกูลแช แห่งจอนจู (귀인 최씨 , 貴人 崔氏)
- พระสนมซุกอึย ตระกูลโจ (숙의 조씨 , 淑儀 曺氏)
- พระสนมซุกวอน ตระกูลลี (숙원 이씨 , 淑媛 李氏)
- พระสนมซางชิม ตระกูลซง (상침 송씨 , 尚寢宋氏 ค.ศ. 1396-ค.ศ. 1463)
- พระสนมซากี ตระกูลชา (사기 차씨,司記 車氏 ?-10 กรกฎาคม 1444)
- พระราชโอรสและพระราชธิดา
พระเจ้าเซจงมหาราชมีพระราชโอรสและพระราชธิดาประมาณ 25 พระองค์
- ลี ฮยาง, องค์ชายลีฮยาง มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นพระเจ้ามุนจงแห่งโชซอน
- ลี ยู, องค์ชายซูยาง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ
- ลี ยอง, องค์ชายอันพยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี กู, องค์ชายอีมยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี ยอ, องค์ชายควางพยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี ยู, องค์ชายกึมซอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี อิม, องค์ชายพยองวอน พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี ยอม, องค์ชายยอนกึม พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- ลี โอ, องค์ชายฮันนัม พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
- ลี ฮย็อน, องค์ชายซูชอน พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
- ลี จอน, องค์ชายยองพุง พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
- ลี ยอง, องค์ชายฮวาอึย พระราชโอรสของพระสนมยองบิน ตระกูลคัง
- ลี จอง, องค์ชายคเยยาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- ลี คง, องค์ชายอึยชาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- ลี ชิม, องค์ชายมิลซอง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- ลี ยอน, องค์ชายอิกฮย็อน พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- ลี ทัง, องค์ชายยองแฮ พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- ลี โก, องค์ชายทัมยาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- องค์หญิงจองโซ พระราชธิดาของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- องค์หญิงจองอึย พระราชธิดาของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
- องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
- องค์หญิงจองอัน พระราชธิดาของพระสนมซุกวอน ตระกูลลี
- องค์หญิงจองฮย็อน พระราชธิดาของพระสนมซางชิม ตระกูลซอง
- องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมซากี ตระกูลชา
| สมัยก่อนหน้า | พระเจ้าเซจงมหาราช | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| พระเจ้าแทจง | ประมุขแห่งเกาหลี (พ.ศ. 1961 - พ.ศ. 1993) |
พระเจ้ามุนจง |
|
|||||||||||