พระเจ้าเซจงมหาราช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บทความนี้ต้องการแหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม เพื่อให้บทความน่าเชื่อถือและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น คุณสามารถช่วยพัฒนาวิกิพีเดีย โดยเพิ่มแหล่งอ้างอิงที่เหมาะสม อย่าปล่อยให้งานเขียนของคุณปราศจากแหล่งอ้างอิงที่สามารถยืนยันได้ รายละเอียดเพิ่มเติม การอ้างอิงแหล่งที่มา - การพิสูจน์ยืนยันได้ - วิธีการเขียน - ป้ายนี้มีไว้เพื่ออะไร

พระเจ้าเซจงมหาราช

พระบรมนามาภิไธย	พระเจ้าเซจงมหาราช
พระอิสริยยศ	พระมหากษัตริย์แห่งเกาหลี
ราชวงศ์	โชซอน
ครองราชย์	18 กันยายน พ.ศ. 1961—18 กรกฎาคม พ.ศ. 1993
ระยะครองราชย์	32 ปี
รัชกาลก่อนหน้า	พระเจ้าแทจง
รัชกาลถัดไป	มุนจง

ข้อมูลส่วนพระองค์

พระราชสมภพ	6 พฤษภาคม พ.ศ. 1940
สวรรคต	18 พฤษภาคม พ.ศ. 1993 (พระชนมายุได้ 53 พรรษา)

พระราชบิดา	พระเจ้าแทจง
พระราชมารดา	พระพันปีวอนกยอง
พระมเหสี	พระมเหสีโซฮยอน
พระราชโอรส/ธิดา	พระเจ้ามุนจง,พระเจ้าเซโจ

พระเจ้าเซจงมหาราช (ฮันกึล: 세종대왕 ฮันจา: 世宗大王 อังกฤษ: Sejong the Great of Joseon) (พ.ศ. 1940 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี (พ.ศ. 1961 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นที่รู้จักในการที่ทรงประดิษฐ์อักษรเกาหลีฮันกึล และทรงเป็นหนึ่งในสองกษัตริย์เกาหลีที่มีพระนามเป็นมหาราช (อีกพระองค์คือพระเจ้ากวางแกโตมหาราช แห่งราชวงศ์โกคูรยอ)

ลี โท เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าแทจงกับพระมเหสีวอนกยอง เมื่อพระชนม์สิบหกพรรษาได้รับสถาปนาเป็นองค์ชายชุงนยอง(충녕대군; 忠寧大君) และทรงอภิเษกกับพระชายาชิม ซึ่งภายหลังได้รับสถาปนาเป็นพระมเหสีโซฮอน พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์คือองค์ชายยังนยองและองค์ชายฮโยรยองเห็นถึงความสามารถขององค์ชายชุงนยองแต่ยังเยาว์ จึงคิดจะยกบัลลังก์ให้โดยการประพฤติตนเหลวแหลกในราชสำนัก ทำให้องค์ชายทั้งสองถูกขับออกจากวัง เมื่อพระเจ้าแทจงสละบัลลังก์ในพ.ศ. 1961 ก็ได้ให้องค์ชายชุงนยองครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจง

[แก้] ฮันกึล

ราชกิจอย่างแรกของพระเจ้าเซจงคือการก่อตั้งชิบฮยอนจอน สำนักปราชญ์ขงจื้อที่เป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้เกี่ยวกับปรัชญาขงจื้อของประเทศ และยังเป็นแหล่งการศึกษาของนักปราชญ์ขงจื้อที่สำคัญอีกหลายท่านในอนาคต

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานชาวเกาหลีไม่มีอักษรเป็นของตนเองแต่ใช้อักษรจีนที่รับมา เรียกว่า ฮันจา ซึ่งอักษรจีนเป็นอักษรที่สลับซับซ้อนในการเขียน การเรียนรู้และการจดจำ ดังนั้นในสมัยโชซอนจึงมีแต่ยังบันที่เป็นชนชั้นขุนนางเท่านั้นที่เขียนฮันจาเป็น ชาวบ้านสามัญชนทั่วไปจึงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ อีกทั้งอักษรจีนยังใช้แทนเสียงภาษาเกาหลีได้ไม่ลื่นนัก ในพ.ศ. 1989 พระเจ้าเซจงจึงทรงให้นักปราช�นที่�ักประดิษฐ์]]ชื่อ จางยองชิล เดิมเป็นทหารองค์รักษ์ แต่พระเจ้าเซจงทรงเล็งเห้นในความสามารถจึงแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นชอง 3 พุม พระราชทานกำลังทรัพย์และอำนาจที่จะประดิษฐ์อะไรก็ได้ จางยองชิล ได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์มาตรวัดน้ำฝนอันแรกของโลกในปีพ.ศ. 1984 และยังสร้างนาฬิกาน้ำ นาฬิกาแดด และลูกโลกจำลองท้องฟ้าสำหรับโหรหลวงใช้ในการศึกษาดวงดาว แต่ชางยองชิลนั้นได้รับการต่อต้านจากขุนนาง เพราะชางยองชิลเป็นชอนมิน ชนชั้นต่ำสุดในสังคมโชซอน ต่ำแหน่งสูงๆของขุนนางสงวนไว้สำหรับยังบันเท่านั้น จนในที่สุดชางยองชิลก็ถูกปลดในพ.ศ. 1985

พระเจ้าเซจงทรงเห็นถึงปัญหาของชาวนาในการทำการเกษตรแล้วไม่ได้ผล และได้รับความลำบากเมื่อน้ำท่วมหรือแห้งแล้ง จึงทรงให้มีการแต่งหนังสือนงซาจิกซอล รวบรวมความรู้ประสบการณ์ในการทำการเกษตรจากเกษตรกรอาวุโสทั่วอาณาจักร และยังทรงลดภาษีเกษตรกร เพื่อมิให้เกษตรกรต้องลำบากและมีทรัพย์ในการทำเกษตรกรรมมากขึ้น

[แก้] ป้องกันประเทศ

พระเจ้าเซจงยังทรงดำเนินนโยบายต้านทานผู้รุกรานต่างชาติอีกด้วย โดยพระเจ้าแทจงซึ่งเป็นแทซังวังอยู่นั้นได้แนะนำให้พระเจ้าเซจงส่งอีจองมูไปบุกเกาะซึชิมาที่เป็นแหล่งของโจรสลัดญี่ปุ่น จนพ.ศ. 1962 ตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมาได้ยอมจำนนและส่งบรรณาการไปยังฮันซอง และพ.ศ. 1963 เกาะซึชิมาก็ขึ้นตรงต่อมณฑลคยองซังของโชซอน

ทางเหนือพระเจ้าเซจงก็ทรงก่อตั้ง สี่ป้อมหกปราการ (ซากุนยุกจิน 사군육진) เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกแมนจูทางเหนือ และในพ.ศ. 1976 ทรงส่งคิมจงซอ ไปบุกขยายอาณาเขตทางเหนือ จนโชซอนมีอาณาเขตติดแม่น้ำยาลู

ราชกิจต่างๆของพระเจ้าเซจงนั้นยังคุณประโยชน์มากมายต่ออาณาจักรโชซอน และรวมไปถึงประเทศเกาหลีทั้งเหนือและใต้ในปัจจุบันด้วย เพราะทรงส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลี ทำให้ชาวเกาหลีมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองในทุกวันนี้ และพระสาทิสลักษณ์ของพระองค์ยังปรากฏบนธนบัตร 10,000 วอนของเกาหลีใต้ เมื่อมเหสีโซฮอนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเซจงก็ทรงเศร้าโศกพระทัย จนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 1993 มีพระเจ้ามุนจง สืบต่อบัลลังก์

[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์

• พระราชบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)
• พระราชมารดา  : พระมเหสีวอนกยอง จากตระกูลมิน (원경왕후 민씨)
• พระมเหสีและพระสนม :

1. มเหสีโซฮยอน จากตระกูลชิม ((소현왕후 심씨)
2. พระสนมยองบิน จากตระกูลคัง (영빈 강씨)
3. พระสนมชินบิน จากตระกูลคิม (신빈 김씨)
4. พระสนมฮเยบิน จากตระกูลยาง (혜빈 양씨)
5. พระสนมควีอิน จากตระกูลพัก (귀인 박씨)
6. พระสนมควีอิน จากตระกูลชเว (귀인 최씨)
7. พะสนมโซยง จากตระกูลฮง (소용 홍씨)
8. พระสนมซูกวอน จากตระกูลอี (숙원 이씨)
9. พระสนมซังชิม จากตระกูลซง (상침 송씨)
10. พระสนมซากี จากตระกูลชา (사기 차씨)

• พระราชโอรสและพระราชธิดา:

1. องค์ชายรัชทายาทอีฮยาง (이향왕세자)เป็นโอรสอองค์ืแรกของพระเจ้าเซจงกับพระมเหสีโซฮยอนภายหลังเป็นพระเจ้ามุนจง
2. องค์ชายซูยัง (수양대군)
3. องค์ชายอันพยอง (안평대군)
4. องค์ชายอิมยอง (임영대군)
5. องค์ชายควางพยอง (광평대군)
6. องค์ชายคึมซอง (금성대군)
7. องค์ชายพยองวอน (평원대군)
8. องค์ชายยองอึง (영응대군)
9. องค์ชายฮวาอึย (화의군)
10. องค์ชายคเยยัง (계양군)
11. องค์ชายอึยชาง (의창군)
12. องค์ชายมิลซอง (밀성군)
13. องค์ชายอิกฮยอน (익현군)
14. องค์ชายยองแฮ (영해군)
15. องค์ชายทัมยัง (담양군)
16. องค์ชายฮันนัม (한남군)
17. องค์ชายซูชุน (수춘군)
18. องค์ชายยองพุง (영풍군)
19. องค์หญิงจองโซ (정소공주)
20. องค์หญิงจองอึย (정의공주)
21. องค์หญิงจองอัน (정안옹주)
22. องค์หญิงจองฮยอน (정현옹주)

พระเจ้าแทจง

ประมุขแห่งเกาหลี ราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 1961 - พ.ศ. 1993)

พระเจ้ามุนจง

พระเจ้าเซจงมหาราช เป็นบทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ พระเจ้าเซจงมหาราช ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ