พระเจ้าเซจงมหาราช

พระเจ้าเซจงมหาราช
พระบรมนามาภิไธย	พระเจ้าเซจงมหาราช
พระอิสริยยศ	พระมหากษัตริย์แห่งเกาหลี
ราชวงศ์	โชซอน
ครองราชย์	18 กันยายน พ.ศ. 1961—18 กรกฎาคม พ.ศ. 1993
ระยะครองราชย์	32 ปี
รัชกาลก่อนหน้า	พระเจ้าแทจง
รัชกาลถัดไป	มุนจง
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ	6 พฤษภาคม พ.ศ. 1940
สวรรคต	18 พฤษภาคม พ.ศ. 1993 (พระชนมายุได้ 53 พรรษา)
พระราชบิดา	พระเจ้าแทจง
พระราชมารดา	พระพันปีวอนกยอง
พระมเหสี	พระมเหสีโซฮยอน
พระราชโอรส/ธิดา	พระเจ้ามุนจง,พระเจ้าเซโจ

Korean name
ฮันกึล	세종대왕
ฮันจา	世宗大王
RR	Sejong Daewang
MR	Sejong Taewang
ชื่อตอนเกิด
ฮันกึล	이도
ฮันจา	李裪
RR	I Do
MR	Yi To
ชื่อตอนเด็ก
ฮันกึล	원정
ฮันจา	元正
RR	Won Jeong
MR	Wŏn Chŏng

พระเจ้าเซจงมหาราช (เกาหลี: 세종대왕, ฮันจา: 世宗大王, MC: Sejong the Great of Joseon , พ.ศ. 1940 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซอนของเกาหลี (พ.ศ. 1961 ถึง พ.ศ. 1993) ทรงเป็นที่รู้จักในการที่ทรงประดิษฐ์อักษรเกาหลีฮันกึล และทรงเป็นหนึ่งในสองกษัตริย์เกาหลีที่มีพระนามเป็นมหาราช (อีกพระองค์คือพระเจ้ากวางแกโตมหาราช แห่งราชวงศ์โกคูรยอ)

ลี โท (이도; 李裪) เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าแทจงกับพระมเหสีวอนกยอง เมื่อพระชนม์สิบหกพรรษาได้รับสถาปนาเป็นองค์ชายชุงนยอง(충녕대군; 忠寧大君) และทรงอภิเษกกับพระชายาชิม ซึ่งภายหลังได้รับสถาปนาเป็นพระมเหสีโซฮอน พระเชษฐาทั้งสองของพระองค์คือองค์ชายยังนยองและองค์ชายฮโยรยองเห็นถึงความสามารถขององค์ชายชุงนยองแต่ยังเยาว์ จึงคิดจะยกบัลลังก์ให้โดยการประพฤติตนเหลวแหลกในราชสำนัก ทำให้องค์ชายทั้งสองถูกขับออกจากวัง เมื่อพระเจ้าแทจงสละบัลลังก์ในพ.ศ. 1961 ก็ได้ให้องค์ชายชุงนยองครองราชย์เป็นพระเจ้าเซจง

ฮันกึล

ราชกิจอย่างแรกของพระเจ้าเซจงคือการก่อตั้งชิบฮยอนจอน สำนักปราชญ์ขงจื้อที่เป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้เกี่ยวกับปรัชญาขงจื้อของประเทศ และยังเป็นแหล่งการศึกษาของนักปราชญ์ขงจื้อที่สำคัญอีกหลายท่านในอนาคต

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานชาวเกาหลีไม่มีอักษรเป็นของตนเองแต่ใช้ อักษรจีน ที่รับมา เรียกว่า ฮันจา ซึ่งอักษรจีนเป็นอักษรที่สลับซับซ้อนในการเขียน การเรียนรู้และการจดจำ ดังนั้นในสมัยโชซอนจึงมีแต่ยังบันที่เป็นชนชั้น ขุนนาง เท่านั้นที่เขียนฮันจาเป็น ชาวบ้าน สามัญชน ทั่วไปจึงอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ อีกทั้งอักษรจีนยังใช้แทนเสียง ภาษาเกาหลี ได้ไม่ลื่นนัก ใน พ.ศ. 1989 พระเจ้าเซจงจึงทรงให้นักปราชญ์และนักประดิษฐ์ชื่อ จางยองชิล เดิมเป็น ทหารองค์รักษ์ แต่พระเจ้าเซจงทรงเล็งเห้นในความสามารถจึงแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นชอง 3 พุม พระราชทานกำลังทรัพย์และอำนาจที่จะประดิษฐ์อะไรก็ได้ จางยองชิล ได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์ มาตรวัดน้ำฝน อันแรกของโลกในปีพ.ศ. 1984 และยังสร้าง นาฬิกาน้ำ นาฬิกาแดด และ ลูกโลกจำลองท้องฟ้า สำหรับโหรหลวงใช้ในการศึกษาดวงดาว แต่ชางยองชิลนั้นได้รับการต่อต้านจากขุนนาง เพราะชางยองชิลเป็นชอนมิน ชนชั้นต่ำสุดในสังคมโชซอน ต่ำแหน่งสูงๆของขุนนางสงวนไว้สำหรับยังบันเท่านั้น จนในที่สุดชางยองชิลก็ถูกปลดในพ.ศ. 1985

พระเจ้าเซจงทรงเห็นถึงปัญหาของ ชาวนา ในการทำ การเกษตร แล้วไม่ได้ผล และได้รับความลำบากเมื่อ น้ำท่วม หรือ แห้งแล้ง จึงทรงให้มีการแต่งหนังสือนงซาจิกซอล รวบรวมความรู้ประสบการณ์ในการทำการเกษตรจากเกษตรกรอาวุโสทั่วอาณาจักร และยังทรงลดภาษีเกษตรกร เพื่อมิให้เกษตรกรต้องลำบากและมีทรัพย์ในการทำเกษตรกรรมมากขึ้น

ป้องกันประเทศ

พระเจ้าเซจงยังทรงดำเนินนโยบายต้านทานผู้รุกรานต่างชาติอีกด้วย โดยพระเจ้าแทจงซึ่งเป็นแทซังวังอยู่นั้นได้แนะนำให้พระเจ้าเซจงส่งอีจองมูไปบุกเกาะซึชิมาที่เป็นแหล่งของโจรสลัดญี่ปุ่น จนพ.ศ. 1962 ตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมาได้ยอมจำนนและส่งบรรณาการไปยังฮันซอง และพ.ศ. 1963 เกาะซึชิมาก็ขึ้นตรงต่อมณฑลคยองซังของโชซอน

ทางเหนือพระเจ้าเซจงก็ทรงก่อตั้ง สี่ป้อมหกปราการ (ซากุนยุกจิน 사군육진) เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกแมนจูทางเหนือ และในพ.ศ. 1976 ทรงส่งคิมจงซอ ไปบุกขยายอาณาเขตทางเหนือ จนโชซอนมีอาณาเขตติดแม่น้ำยาลู

ราชกิจต่างๆของพระเจ้าเซจงนั้นยังคุณประโยชน์มากมายต่ออาณาจักรโชซอน และรวมไปถึงประเทศเกาหลีทั้งเหนือและใต้ในปัจจุบันด้วย เพราะทรงส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลี ทำให้ชาวเกาหลีมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองในทุกวันนี้ และพระสาทิสลักษณ์ของพระองค์ยังปรากฏบนธนบัตร 10,000 วอนของเกาหลีใต้ เมื่อมเหสีโซฮอนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเซจงก็ทรงเศร้าโศกพระทัย จนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 1993 มีพระเจ้ามุนจง สืบต่อบัลลังก์

พระนามเต็ม

• สมเด็จพระราชา เซจง จางฮอน ยองมุน เยมู อินซอง มยองฮโย
• 세종장헌영문예무인성명효대왕
• 世宗莊憲英文睿武仁聖明孝大王

พระบรมวงศานุวงศ์

• พระราชบิดา: พระเจ้าแทจง (태종)
• พระราชมารดา  : สมเด็จพระราชินีวอนคยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง (원경왕후 민씨,元敬王后閔氏 September 1337–September 12, 1391)

พระมเหสี

• สมเด็จพระราชินีโซฮอน ตระกูลชิม แห่งชองซอง (소헌왕후 심씨, 昭憲王后 沈氏 September 28, 1395-March 24, 1446)

พระสนม

• พระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง แห่งชองจู (혜빈 양씨, 愍貞嬪楊氏 ?-November 09, 1455)
• พระสนมยองบิน ตระกูลคัง แห่งจินจู (영빈 강씨, 令嬪姜氏)
• พระสนมชินบิน ตระกูลคิม แห่งชองจู (신빈 김씨, 慎嬪 金氏 1406-September 04, 1464)
• พระสนมควีอิน ตระกูลปาร์ค แห่งมิลยาง (귀인 박씨 , 貴人朴氏)
• พระสนมควีอิน ตระกูลแช แห่งจอนจู (귀인 최씨 ,貴人 崔氏)
• พระสนมซุกอึย ตระกูลโจ (숙의 조씨 ,淑儀 曺氏)
• พระสนมซุกวอน ตระกูลลี (숙원 이씨 ,淑媛 李氏)
• พระสนมซางชิม ตระกูลซง (상침 송씨 , 尚寢宋氏 ค.ศ.1396－ค.ศ.1463)
• พระสนมซากี ตระกูลชา (사기 차씨,司記 車氏 ?-July 10, 1444)

พระราชโอรส

• ลี ฮยาง,องค์ชายลีฮยาง มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี ยู,องค์ชายซูยาง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี ยอง,องค์ชายอันพยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี กู,องค์ชายอีมยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี ยอ,องค์ชายควางพยอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี ยู,องค์ชายกึมซอง พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี อิม,องค์ชายพยองวอน พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี ยอม,องค์ชายยอนกึม พระราชโอรสของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• ลี โอ,องค์ชายฮันนัม พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
• ลี ฮยอน,องค์ชายซูชอน พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
• ลี จอน,องค์ชายยองพุง พระราชโอรสของพระสนมฮเยบิน ตระกูลยาง
• ลี ยอง,องค์ชายฮวาอึย พระราชโอรสของพระสนมยองบิน ตระกูลคัง
• ลี จอง,องค์ชายคเยยาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• ลี คง,องค์ชายอึยชาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• ลี ชิม,องค์ชายมิลซอง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• ลี ยอน,องค์ชายอิกฮยอน พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• ลี ทัง,องค์ชายยองแฮ พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• ลี โก,องค์ชายทัมยาง พระราชโอรสของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม

พระราชธิดา

• องค์หญิงจองโซ พระราชธิดาของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• องค์หญิงจองอึย พระราชธิดาของพระมเหสีโซฮอน ตระกูลชิม
• องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมชินบิน ตระกูลคิม
• องค์หญิงจองอัน พระราชธิดาของพระสนมซุกวอน ตระกูลลี
• องค์หญิงจองฮยอน พระราชธิดาของพระสนมซางชิม ตระกูลซอง
• องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมซากี ตระกูลชา

สมัยก่อนหน้า		พระเจ้าเซจงมหาราช		สมัยถัดไป
พระเจ้าแทจง		ประมุขแห่งเกาหลี (พ.ศ. 1961 - พ.ศ. 1993)		พระเจ้ามุนจง