พระเจ้าทันจง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าทันจง

พระบรมนามาภิไธย พระเจ้าดันจง
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งเกาหลี
ราชวงศ์ โชซอน
ครองราชย์ 18 กันยายน พ.ศ. 199518 กรกฎาคม พ.ศ. 1998
ระยะครองราชย์ 3 ปี
รัชกาลก่อนหน้า มุนจง
รัชกาลถัดไป เซโจ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ พ.ศ. 1984
สวรรคต พ.ศ. 2000
(พระชนมายุได้ 16 พรรษา)
พระราชบิดา พระเจ้ามุนจง
พระราชมารดา พระพันปีฮย็อนด๊อก
พระมเหสี พระมเหสีจองซุน
พระเจ้าทันจง
ฮันกึล 단종
ฮันจา 端宗
RR Danjong
MR Tanchong
ชื่อเกิด
ฮันกึล 이홍위
ฮันจา 李弘暐
RR I Hong-wi
MR I Hongwi

พระเจ้าดันจง (단종 端宗)(พ.ศ. 1984 ถึง พ.ศ. 2000) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 6 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 1995 ถึง พ.ศ. 1998) ขณะที่พระเจ้ามุนจงพระบิดาสิ้นพระชนม์นั้น พระเจ้าดันจงทรงอายุได้แค่ 12 ชันษา จึงต้องให้ฮวางโบอิน และ คิมจงซอ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่คิมจงซอนั้น ต้องการแผ่ขยายอำนาจในราชสำนัก จึงชนเข้ากับการขยายอำนาจขององค์ชายซูยัง และองค์ชายอันพยอง พระปิตุลา ในพ.ศ. 1996 องค์ชายซูยังก็ได้ทำการยึดอำนาจสังหารฮวางโบอินและคิมจงซอที่หน้าพระราชวังเคียงบก และได้สังหารองค์ชายอันพยองและในพ.ศ. 1998 องค์ชายซูยัง บังคับให้พระเจ้าดันจงสละบัลลังก์ และถูกเนรเทศ องค์ชายซูยังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ ในพ.ศ. 2000 ขุนนางหกคนได้วางแผนยึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจกลับคืนให้พระเจ้าด้นจง แต่แผนการรั่วไหล ขุนนางทั้งหกจึงถูกประหารชีวิต พระเจ้าเซโจทรงเห็นว่าถ้าพระเจ้าดันจงยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ต่อไปคงจะเป็นภัย จึงปลดพระเจ้าดันจงลงเป็นองค์ชายโนซานและปลงพระชนม์ในที่สุด

องค์ชายโนซานเมื่อถูกปลงพระชนม์ยึดอำนาจแล้วก็มิได้รับพระนามกษัตริย์ จนในสมัยพระเจ้าซุกจงพ.ศ. 2241 จึงได้ให้พระนามว่า"ดันจง"

เกล็ดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับพระเจ้าดันจงที่ปรากฏในเรื่อง The King and I[แก้]

ในสมัยพระเจ้าดันจงนี้ ช่วงปีแรกของรัชกาลนั้น มีเรื่องราวการรวมตัวกันกำจัดจอนคยอนซึ่งเป็นศัตรูทางการเมืองและเป็นขันทีที่พระเจ้าดันจงโปรดปรานมาก ของฮวางโบอิน และ คิมจงซอ โดยมีเป้าหมายให้หลุดจากตำแหน่งและประหารชีวิต นั่นคือการทำเรื่องราวการรับอดีตซังกุง(โอซังกุง?)ที่ถูกขับออกจากวังเป็นภรรยาของเจ้ากรมมหาดเล็กจอนคยอน ซึ่งซังกุงคนนี้เป็นอดีตพระนมของพระเจ้าดันจงนั่นเอง โดยมีขันทีกลุ่มหนึ่งที่ต้องการขึ้นมามีอำนาจแทนจอนคยอนเป็นผู้ช่วยในการจัดการเรื่องนี้ เวลานั้น องค์ชายซูยัง(พระเจ้าเซโจ)และฮันมยองเฮ(ใต้เท้าซังตัง)คือบุคคลสำคัญที่พยายามช่วยจอนคยอนและภรรยาไม่ให้รับโทษหนักโดยชี้ให้เห็นว่า ขันทีกับซังกุงไม่สามารถมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวได้ ทั้งคู่รักกันด้วยใจเท่านั้น ไม่มีเรื่องเสียหายแต่ประการใด ยังทูลชี้แจงว่า "ซังกุงผู้นี้เป็นพระนมของพระองค์ หากจะลงพระอาญาย่อมทำให้พระองค์กลายเป็นที่ครหา เพราะเป็นคนที่ไม่รู้จักบุญคุณคน" แต่อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุดเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้ซังกุงผู้นั้นถึงแก่ชีวิต และจอนคยอนสะเทือนใจอย่างหนักจนมีผมสีขาวโพลนทั้งศีรษะในช่วงเวลาเพียง 7 วัน ก่อนที่พระเจ้าดันจงจะมีพระราชโองการให้เนรเทศ

แต่ภายหลัง จอนคยอนก็ได้กลับไปทำงานในกรมอีกครั้ง เนื่องจากเหตุการณ์หลายอย่างทำให้ฮันมยองเฮ เห็นว่าพระเจ้าดันจงขาดภาวะผู้นำมากเกินไป แม้ภายหลังจะเจริญพระชันษาพอก็ไม่อาจจะหลุดจากอำนาจของผู้สำเร็จราชการได้ จึงร่วมกันยึดอำนาจและอัญเชิญพระเจ้าองค์ชายซูยังขึ้นเป็นเซโจแทน พระเจ้าเซโจเสียดายความสามารถของจอนคยอนและเรียกกลับมาเมืองหลวง ต่อมาจอนคยอนได้ทำทีร่วมมือกับกลุ่มผู้ก่อการขบถ และเปิดโปงแผนการนั้นในปี พ.ศ. 2000 นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าอาจจะเป็นเพราะความแค้นที่เสียภรรยาไปนั่นเอง และนักประวัติศาสตร์ยังเชื่อด้วยว่าจอนคยอนอาจจะเป็นผู้ถวายยาพิษให้แต่พระเจ้าดันจงตามพระบัญชาของพระเจ้าเซโจ

ในเรื่อง The King and I หรือ บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที นั้น เหตุการณ์ทั้งสองนี้ได้ถูกใส่ไว้ในสมัยพระเยจงและพระเจ้าซองจงแทน คือ "โชชิคยอมวางยาพิษพระเจ้าเยจง" และ "โชชิคยอมรับโอซังกุงเป็นอนุภรรยา ทำให้ต้องหลุดจากตำแหน่ง โอซังกุงฆ่าตัวตาย ส่วนโชชิคยอมเสียใจจนผมกลายเป็นสีขาวทั้งศีรษะ" ซึ่งแม้จะมีความบิดเบี้ยวทางช่วงเวลาค่อนข้างจะมาก แต่ก็นับว่ามีส่วนที่ถูกต้องตามประวัติศาสตร์


พระนามเต็ม[แก้]

สมเด็จพระจักรพรรดิดันจง แห่งจักรพรรดิเกาหลี

พระบรมวงศานุวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา: พระเจ้ามุนจง (문종 文宗)
  • พระราชมารดา  : สมเด็จพระราชินีฮย็อนด็อก ตระกูลควอน แห่งอันดง (현덕왕후 권씨,顯德王后 權氏)

พระมเหสี

  1. สมเด็จพระราชินีจองซุน ตระกูลซอง แห่งยอซาน (정순왕후 송씨,定順王后 宋氏)

พระสนม

  1. พระสนมซุกอึย ตระกูลคิม (숙의 김씨 ,淑儀 金氏)
  2. พระสนมซุกอึย ตระกูลควอน (숙의 권씨 ,淑儀 權氏)



ก่อนหน้า พระเจ้าทันจง ถัดไป
พระเจ้ามุนจง 2leftarrow.png ประมุขแห่งเกาหลี
(พ.ศ. 1995 - พ.ศ. 1998)
2rightarrow.png พระเจ้าเซโจ