เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร
Prince John of the United Kingdom 1913.jpg

พระนามเต็ม จอห์น ชาลส์ ฟรานซิส
พระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งสหราขอาณาจักร
ราชวงศ์ ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (ประสูติ)
วินด์เซอร์ (สถาปนา)
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2448
พระตำหนักยอร์ก แซนดริงงัม นอร์ฟอล์ก สหราชอาณาจักร
สิ้นพระชนม์ 18 มกราคม พ.ศ. 1919 (13 ปี)
พระตำหนักวุดฟาร์ม แซนดริงงัม นอร์ฟอล์ก สหราชอาณาจักร
พระราชบิดา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชมารดา แมรีแห่งเทก

เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: His Royal Highness Prince John of the United Kingdom) หรือพระนามเต็ม จอห์น ชาลส์ ฟรานซิส (อังกฤษ: John Charles Francis; ประสูติ: 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2448; สิ้นพระชนม์: 18 มกราคม พ.ศ. 2462) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรกับสมเด็จพระราชินีแมรีแห่งเทก เจ้าชายจอห์นประสูติในขณะที่พระราชบิดามีพระยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ และรัชทายาทในราชบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักร ในปีพ.ศ. 2453 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรสวรรคต เจ้าชายจอร์จได้เสด็จขึ้นครองราชย์ เจ้าชายจอห์นจึงอยู่ในลำดับที่ 5 ของลำดับการสืบราชสันตติวงศ์อังกฤษ

ในปี พ.ศ. 2452 เจ้าชายจอห์นเริ่มประชวรด้วยโรคลมชัก และพระองค์มีความพิการทางปัญญา ขณะที่พระอาการของพระองค์ทรุดหนักลง พระองค์ถูกส่งไปพำนักที่พระตำหนักซานดริงแฮม (Sandringham House) และถูกปิดบังจากสาธารณชน จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2462 ข่าวเรื่องการประชวรได้รับการสนใจจากประชาชนอย่างแพร่หลายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์

อ้างอิง[แก้]

  • Athlone, Princess Alice, Countess of (1966). For My Grandchildren. London: Evans. OCLC 781603821.
  • Bing, Edward J. (1937). The Letters of Tsar Nicholas and Empress Marie. London: Nicholson and Watson.
  • Edwards, Anne (1986). Matriarch: Queen Mary and the House of Windsor. New York: Quill. ISBN 0-688-06272-5.
  • Eilers, Marlene A. (1987). Queen Victoria's Descendants. Baltimore: Genealogical Publishing Company. ISBN 0-8063-1202-5.
  • Judd, Denis (2012). George VI. London: I.B. Tauris. ISBN 978-1-78076-071-1.
  • Lamont-Brown, Raymond (2003). Royal Poxes & Potions. London: Sutton Publishing. ISBN 978-0-750-93184-7.
  • Panton, Kenneth J. (2011). Historical Dictionary of the British Monarchy. Plymouth: Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-5779-7.
  • Poliakoff, Stephen (2003). The Lost Prince. London: Methuen Publishing. ISBN 0-413-77307-8.
  • Pope-Hennessy, James (1959). Queen Mary, 1867-1953. London: G. Allen and Unwin. OCLC 1027299.
  • Rees, Nigel (2002). Mark My Words. New York: Barnes & Noble. ISBN 0-7607-3532-8.
  • Reynolds, K.D. (2004). "John, Prince (1905–1919)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/76928. สืบค้นเมื่อ 20 October 2013. แม่แบบ:Subscription
  • Tizley, Paul (director) (2008). Prince John: The Windsors' Tragic Secret (Documentary). London: Channel 4. สืบค้นเมื่อ 20 October 2013.
  • Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families. London: Vintage Books. ISBN 978-0-099-53973-5.
  • Whitney, Catherine (2009). The Women of Windsor. London: HarperCollins. ISBN 978-0-06-076584-2.
  • Van der Kiste, John (1991). George V's Children. London: A. Sutton. ISBN 0-86299-816-6.
  • Zeepvat, Charlotte (February 2003). "Reflections on 'The Lost Prince'". Royalty Digest. XII (141): 1–5. ISSN 1653-5219.
  • Ziegler, Philip (1991). King Edward VIII: The Official Biography. London: Collins. ISBN 0-00-215741-1.