เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์
Леопольд Фердинанд Бельгийский.jpg
เจ้าชายเลโอโปลด์ และสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียต พระราชมารดา

พระอิสริยยศ ดยุกแห่งบราบันต์
ราชวงศ์ ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1859
พระราชวังลาเคิน ลาเคิน
ประเทศเบลเยียม
สวรรคต 22 มกราคม ค.ศ. 1869
(พระชนมายุ 9 พรรษา)
พระราชวังลาเคิน ลาเคิน
ประเทศเบลเยียม
พระราชบิดา สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย

เจ้าชายเลโอโปลด์แห่งเบลเยียม ดยุกแห่งบราบันต์ เคานท์แห่งแอโน (อังกฤษ: Prince Leopold of Belgium, Duke of Brabant, Count of Hainaut) (12 มิถุนายน ค.ศ. 1859 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 1859) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 และรัชทายาทพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย

เลโอโปลด์เป็นพระนามเดียวกันกับพระอัยกาของพระองค์ และพระญาติของพระราชบิดา เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี

พระราชประวัติตอนต้น[แก้]

เมื่อประสูติ พระองค์ทรงได้รบพระราชทานตำแหน่งเป็น "เคานท์แห่งแอโน" เป็นพระราชโอรสองค์โตและมกุฎราชกุมาร ช่วงเลาประสูติของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม พระอัยกาของพระองค์ปกครองเบลเยียม ก่อนหน้าเจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม

พระองค์ประสูติหลังพระขนิษฐา เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม และมีพระขนิษฐภคินี 2 พระองค์ที่ประสูติหลังพระองค์สิ้นพระชนม์คือ เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียม ทำให้พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์สิ้นความหวังสุดท้ายที่จะมีพระราชโอรส

ดยุกแห่งบราบันต์[แก้]

หลังจากการสวรรคตของพระอัยกาและการครองราชย์ของพระราชบิดาใน 1865 ทำให้พระองค์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งบราบันต์ ซึ่งเป็นตำแหน่งของทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในราชบัลลังก์เบลเยียม ในฐานะทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงทำให้พระองค์ได้รับการคาดหลังว่าจะได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็น สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม

สิ้นพระชนม์[แก้]

The death of Prince Leopold

เจ้าชายเลโอโปลด์สิ้นพระชนม์ที่ ลาเอเกนหรือบรัสเซลส์ เมื่อ 22 มกราคม 1869 จากโรคพระปัปผาสะ (ปอด) บวมหลังจากที่ตกลงไปในบ่อน้ำ ที่งานพระศพของพระราชโอรส เป็นครั้งเดียวที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงกระทำเพียงครั้งเดียวในชีวิต พระองค์ทรง"ทรุดองค์ลงในที่สาธารณะคุกเข่าอยู่ข้างโลงพระศพและทรงกรรแสงอย่างบ้าคลั่ง"[1] พระศพของเจ้าชายเลโอโปลด์ ถูกฝังที่สุสานหลวงที่ โบสถ์พระแม่แห่งลาเคิน ในกรุงบรัสเซลส์

การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเลโอโปลด์ก่อนวัยอันควร ทำให้พระราชบิดาของพระองค์เหลือพระธิดาเพียง 2 พระองค์ คือเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียต ก็ทรงพยายามที่จะมีพระราชโอรสพระองค์ใหม่ พระองค์ได้ประสูติเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียมในปี 1872 ทำให้ทั้งสองพระองค์สิ้นความหวังที่จะมีพระราชโอรส

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ก็มีผู้สืบราชสมบัติคือพระภาติยะ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม และพระโอรสก็สืบราชสมบัติต่อมาเป็นสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม

พระอิสริยยศ[แก้]

  • 12 มิถุนายน 1859 - 10 ธันวาคม 1865: ฮิสรอยัลไฮเนส เคานท์แห่งแอโน, เจ้าชายแห่งเบลเยียม, เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา, ดยุกแห่งแซกโซนี
  • 10 ธันวาคม 1865 - 22 มกราคม 1869 : ฮิสรอยัลไฮเนส ดยุกแห่งบราบันต์, เจ้าชายแห่งเบลเยียม, เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา, ดยุกแห่งแซกโซนี

พงศาวลี[แก้]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. เออร์เนส ฟรีดิช ดยุกแห่งแซ็กซ์-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์
 
 
 
 
 
 
 
8. ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. ดัสเซสโซเฟีย แอนโทเนตแห่งเบราซ์ไวน์-โวล์เฟนบุตเทล
 
 
 
 
 
 
 
4. สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. เฮนริชที่ 24 เคานท์แห่งเรอุส-เอเบอร์ดอร์ฟ
 
 
 
 
 
 
 
9. เจ้าหญิงออกัสต้าแห่งรอยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. คารอไลน์ เออรฺเนสทินแห่งเออร์บัช-สคอนเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
2. สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
 
 
 
 
 
 
 
10. พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. หลุยส์ มารี อเดเลดเดอบูร์บอง
 
 
 
 
 
 
 
5. สมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทูซิซิลี
 
 
 
 
 
 
 
11. สมเด็จพระราชินีมารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. เจ้าหญิงมาเรีย คารอไลน์แห่งออสเตรีย
 
 
 
 
 
 
 
1. เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
 
 
 
12. จักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
 
 
 
 
 
 
 
6. อาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. พระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน
 
 
 
 
 
 
 
13. เจ้าหญิงมาเรีย ลุยซาแห่งสเปน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. สมเด็จพระราชินีมาเรีย อมาเลียแห่งแซกโซนี
 
 
 
 
 
 
 
3. สมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. ฟรีดิชที่ 2 อิกเจน ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
 
 
 
 
 
 
 
14. ดยุกหลุยส์แห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. เจ้าหญิงโซเฟีย โดโรเธียแห่งบรานเดนเบิร์ก-สควิดต์
 
 
 
 
 
 
 
7. ดัชเชสมาเรีย โดโรเธียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. ชาร์ลส์ คริสเตียน เจ้าชายแห่งนัสเซา-เวลเบิร์ก
 
 
 
 
 
 
 
15. เจ้าหญิงเฮ็นเรียตแห่งนัสซอว์-ไวล์บูร์ก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. เจ้าหญิงคารอลีนาแห่งออเรนจ์-นัสเซา
 
 
 
 
 
 

อ้างอิง[แก้]

  1. Hochschild, Adam (1999). King Leopold's Ghost: A Story of Greed, Terror, and Heroism in Colonial Africa. USA: Mariner Books. ISBN 0-618-00190-5.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์ ถัดไป
เจ้าชายเลโอโปลด์
(ภายหลังคือ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2)
2leftarrow.png Coat of Arms of Prince Leopold, Duke of Brabant (1859-1869).svg
ดยุกแห่งบราบันต์
(10 ธันวาคม 1865 – 22 มกราคม 1869)
2rightarrow.png เจ้าชายเลโอโปลด์
(ภายหลังคือ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3)


สถาปนาบรรดาศักดิ์ 2leftarrow.png Wapen van Henegouwen (provincie).svg
เคานท์แห่งแอโน
(12 มิถุนายน ค.ศ. 185910 ธันวาคม ค.ศ. 1865)
2rightarrow.png เจ้าชายโบดวง
(ภายหลังคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง)