พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอร์จที่ 1
King George I by Sir Godfrey Kneller, Bt.jpg
กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ และ ไอร์แลนด์
(เพิ่มเติม....)
ครองราชย์ 1 สิงหาคม 1714 – 11 มิถุนายน 1727
ราชาภิเษก 20 ตุลาคม 1714
ก่อนหน้า แอนน์
ถัดไป จอร์จที่ 2
ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเวอร์
ครองราชย์ 23 มกราคม 1698 – 11 มิถุนายน 1727
ถัดไป จอร์จที่ 2
อัครมเหสี โซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ
พระราชบุตร
Detail
พระนามเต็ม
จอร์จ หลุยส์
ราชวงศ์ ราชวงศ์ฮันโนเวอร์
พระราชบิดา เออร์เนส ออกัสตัส, ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเวอร์
พระราชมารดา โซเฟียแห่งฮาโนเวอร์
ประสูติ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660(1660-05-28)
ฮันโนเวอร์, เยอรมนี
สวรรคต 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 (67 ปี)
ออสนาบรึค
ลายพระอภิไธย

พระเจ้าจอร์จที่ 1[1] แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (อังกฤษ: George I of Great Britain, เยอรมัน: George I von Großbritannien) (28 พฤษภาคม ค.ศ. 166011 มิถุนายน ค.ศ. 1727) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์สมัยราชวงศ์แฮโนเวอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1714 ถึงปี ค.ศ. 1727

พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่พระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 ที่ออสนาบรึค ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน เป็นพระราชโอรสของแอร์นสท์ เอากุสท์ ผู้คัดเลือกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กและเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเวอร์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ และครองงราชย์ระหว่าง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ถึงวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 ที่ออสนาบรึค พระศพถูกฝังอยู่ที่สวนแฮร์เรนเฮาเซิน ราชอาณาจักรฮาโนเวอร์

ก่อนที่จะขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ พระเจ้าจอร์จที่ 1 ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงได้ดินแดนต่าง ๆ ทางตอนใต้ของรัฐโลว์เออร์แซกโซนีซึ่งทำให้อาณาบริเวณในการปกครองขยายออกไปจากดินแดนที่ได้จากสงครามต่าง ๆ ในยุโรปในรัชสมัยของพระองค์ เมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษาทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในฐานะพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์แฮโนเวอร์ ถึงแม้ว่าจะมีผู้ที่สมควรได้รับราชบัลลังก์มากกว่าแต่เจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเวอร์พระราชมารดาของพระองค์ เป็นรัชทายาทต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 เพราะทรงเป็นโปรเตสแตนต์ แต่เจ้าหญิงโซฟีสิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินีนาถแอนน์ราชบัลลังก์จึงตกมาเป็นของพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้สนับสนุนการตั้งราชวงศ์สจวตเป็นประมุขพยายามโค่นราชบัลลังก์และตั้งเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระราชโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 (พระราชบิดาของพระราชินีนาถแอนน์) ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทนที่แต่ไม่สำเร็จ ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จอำนาจของพระมหากษัตริย์เริ่มลดน้อยลงและระบบการปกครองแบบคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรีก็เริ่มวิวัฒนาการขึ้น ในปลายรัชสมัยอำนาจที่แท้จริงอยู่ที่เซอร์โรเบิร์ต วอลโพลมักจะถูกบรรยายว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร” คนแรก [2] พระเจ้าจอร์จสวรรคตระหว่างการเสด็จไปฮันโนเวอร์

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน, สารานุกรมประเทศในทวีปยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิตยสถาน, 2550, หน้า 475
  2. Eccleshall, Robert (1998). Biographical Dictionary of British Prime Ministers. Routledge. 

ดูเพิ่ม[แก้]

ก่อนหน้า พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ถัดไป
พระราชินีนาถแอนน์ 2leftarrow.png UK Arms 1714.svg
พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
(ราชวงศ์แฮโนเวอร์)

(1 สิงหาคม ค.ศ. 171411 มิถุนายน ค.ศ. 1727)
2rightarrow.png พระเจ้าจอร์จที่ 2