อำเภอตะกั่วป่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอตะกั่วป่า
แผนที่จังหวัดพังงา เน้นอำเภอตะกั่วป่า
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอตะกั่วป่า
อักษรโรมัน Amphoe Takua Pa
จังหวัด พังงา
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 599.4 ตร.กม.
ประชากร 48,004 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 80.08 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์ 8205
รหัสไปรษณีย์ 82110, 82190 (เฉพาะตำบลคึกคัก; ตำบลเกาะคอเขา; และตำบลบางม่วง หมู่ที่ 2-8, หมู่ที่ 1 เฉพาะบ้านเลขที่นอกเหนือจาก 22/..., 24/..., 34, 34/..., 35, 35/..., 39, 43, 43/..., 46, 46/..., 52, 52/..., 55, 58, 58/..., 59, 59/...)
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอตะกั่วป่า ถนนเพชรเกษม ตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา 82110
พิกัด 8°52′10″N 98°20′35″E / 8.86944°N 98.34306°E / 8.86944; 98.34306
หมายเลขโทรศัพท์ 0 7642 1123, 0 7642 1328
หมายเลขโทรสาร 0 7642 1123

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ตะกั่วป่า เป็นหนึ่งในแปดอำเภอของจังหวัดพังงา

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอตะกั่วป่าตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันตกหรือฝั่งทะเลอันดามัน ห่างจากอำเภอเมืองพังงาไปทางเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ประมาณ 800 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ประวัติ[แก้]

ตะกั่วป่าเคยเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นที่รู้จักของชนหลายเชื้อชาติทั้งจีน อินเดีย อาหรับ ในชื่อเมืองตะโกลา (Takola) เนื่องจากเป็นเมืองท่าจอดเรือ เป็นศูนย์กลางการค้าขาย และเป็นเส้นทางลัดขนสินค้าข้ามคาบสมุทรมลายูจากฝั่งทะเลอันดามันไปยังอ่าวไทย ในสมัยรัตนโกสินทร์ ตะกั่วป่ายังคงมีความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจ สามารถผลิตแร่ดีบุกได้มากที่สุดตลอดมา สุดท้ายด้วยเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจและการเมือง ตะกั่วป่าจึงถูกลดฐานะจากจังหวัดตะกั่วป่าลงเป็นอำเภอหนึ่งและรวมเข้ากับจังหวัดพังงาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้]

อำเภอตะกั่วป่ามีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาสลับซับซ้อน ไม่ค่อยมีที่ราบ แม่น้ำที่สำคัญคือแม่น้ำตะกั่วป่า ไหลลงสู่ทะเลอันดามัน อำเภอตะกั่วป่าได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนืออย่างเต็มที่ จึงทำให้มีฝนตกชุกเกือบตลอดปีนานถึงแปดเดือน จึงได้สมญานามว่า เมืองฝนแปดแดดสี่ จำนวนประชากรเมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2550 รวม 44,959 คน อาศัยอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำตะกั่วป่าและที่ราบชายฝั่งทะเล อาชีพที่สำคัญของประชากรคือการเกษตร ทำสวนยางพารา และสวนผลไม้ ปัจจุบันกำลังพัฒนาเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยว ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือ ป่าไม้ โดยเฉพาะป่าชายเลนที่ยังคงอุดมสมบูรณ์ แร่ดีบุก และธรรมชาติที่สวยงาม

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอตะกั่วป่าแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่

1. ตะกั่วป่า (Takua Pa) -
2. บางนายสี (Bang Nai Si) 9 หมู่บ้าน
3. บางไทร (Bang Sai) 7 หมู่บ้าน
4. บางม่วง (Bang Muang) 8 หมู่บ้าน
5. ตำตัว (Tam Tua) 6 หมู่บ้าน
6. โคกเคียน (Khok Khian) 9 หมู่บ้าน
7. คึกคัก (Khuekkhak) 7 หมู่บ้าน
8. เกาะคอเขา (Ko Kho Khao) 5 หมู่บ้าน
แผนที่

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอตะกั่วป่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลเมืองตะกั่วป่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกั่วป่าทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลบางนายสี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางนายสีทั้งตำบล
  • เทศบาลตำบลคึกคัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคึกคักทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบางไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางไทรและตำบลตำตัวทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบางม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางม่วงทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลโคกเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกเคียนทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะคอเขา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะคอเขาทั้งตำบล

ประชากรในตำบล[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
ตำบลในอำเภอตะกั่วป่า พ.ศ. 2559 พ.ศ. 2558 พ.ศ. 2557 พ.ศ. 2556 พ.ศ. 2555 พ.ศ. 2554 พ.ศ. 2553 พ.ศ. 2552 พ.ศ. 2551
1 บางนายสี 12,430 12,100 11,767 11,496 11,314 11,066 11,011 11,046 10,820
2 บางม่วง 10,112 10,129 10,091 10,026 10,077 10,043 10,121 10,146 10,235
3 ตะกั่วป่า 8,672 8,769 8,815 8,840 8,625 8,485 8,475 8,393 8,469
4 โคกเคียน 6,242 6,181 6,076 6,009 5,986 5,893 5,849 5,804 5,747
5 คึกคัก 6,159 6,039 5,870 5,755 5,654 5,619 5,512 5,409 5,172
6 บางไทร 3,005 2,943 2,876 2,891 2,897 2,864 2,789 2,753 2,752
7 ตำตัว 1,623 1,610 1,609 1,606 1,574 1,554 1,559 1,583 1,581
8 เกาะคอเขา 911 910 900 870 854 866 872 873 854
รวม 49,154 48,681 48,004 47,493 46,981 46,390 46,188 46,007 45,630

หมายเหตุ[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]