อำเภอกะปง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอกะปง
แผนที่จังหวัดพังงา เน้นอำเภอกะปง
ม่านหมอกเมืองใต้ ผลไม้นานา
พระนารายณ์ล้ำค่า ศรัทธาหลวงพ่อเซ่ง
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอกะปง
อักษรโรมัน Amphoe Kapong
จังหวัด พังงา
รหัสทางภูมิศาสตร์ 8203
รหัสไปรษณีย์ 82170
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 588.8 ตร.กม.
ประชากร 14,156 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 24.04 คน/ตร.กม.
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอกะปง หมู่ที่ 2 ตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงา 82170
พิกัด 8°41′48″N 98°24′30″E / 8.69667°N 98.40833°E / 8.69667; 98.40833
หมายเลขโทรศัพท์ 0 7649 9496
หมายเลขโทรสาร 0 7649 9495

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอกะปง ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา

ประวัติ[แก้]

ประวัติอำเภอกะปง คำว่า กะปง มีความหมายหรือมีที่มาอย่างไรนั้นยังคงค้นหาหลักฐานไม่ได้ชัดจนบัดนี้ แต่ตามทางสืบสวนได้สดับตรับฟังโดยเล่าต่อต่อ ๆ กันมาพอจะเชื่อได้ว่า คำว่า กะปง เป็นชื่อหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ในท้องที่เมืองตะโกลา สมัยสุวรรณภูมิ (อำเภอตะกั่วป่า ในปัจจุบัน) หมู่บ้านเล็ก ๆ นี้อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองตะโกลา มีลำน้ำไหลผ่านหมู่บ้านลงสู่มหาสมุทรอินเดียโดยไหลผ่านเมืองตะโกลา ในสมัยสุวรรณภูมิ อินเดียเคยมาติดต่อค้าขายกับเมืองตะโกลา และร่องเรือขึ้นมายังหมู่บ้านกะปงนี้เสมอ เพราะสองฝั่งของลำน้ำกะปงเป็นที่ราบและอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร เฉพาะอย่างยิ่งทรัพย์ในดินที่สำคัญที่สุด คือ แร่ดีบุก ด้วยเหตุนี้เองราษฎรจึงได้อพยพมาจากเมืองตะโกลาเข้ามาทำมาหากินในบ้านกะปงมากยิ่งขึ้น จนถึง ร.ศ.116 บ้านกะปงซึ่งเป็นบ้านเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ในความปกครองของเมืองตะโกลาหรือตะกั่วป่า ก็ได้ถูกยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเรียกว่าอำเภอกะปง จนถึงปัจจุบันนี้ ลำน้ำกะปงบัดนี้ตื้นเขินมากเรือสำเภาขนาดใหญ่ไม่สามารถขึ้นล่องได้ เว้นแต่ฤดูน้ำหลาก สถานที่ว่าการอำเภอได้ตั้งอยู่ที่บ้านกะปง หมู่ที่ 2 ตำบลกะปง เรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2497 จึงย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งอยู่ที่บ้านปากถัก หมู่ที่ 2 ตำบลท่านา

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอกะปงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอกะปงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 24 หมู่บ้าน ได้แก่

1. กะปง (Kapong) 4 หมู่บ้าน
2. ท่านา (Tha Na) 4 หมู่บ้าน
3. เหมาะ (Mo) 4 หมู่บ้าน
4. เหล (Le) 6 หมู่บ้าน
5. รมณีย์ (Le) 6 หมู่บ้าน
6. บางขี้โร้ย (Bangkeroay) 2 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอกะปงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลท่านา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่านา
  • องค์การบริหารส่วนตำบลท่านา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะปงและตำบลท่านา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่านา)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเหมาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหมาะทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหลทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลรมณีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรมณีย์ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบางขี้โร้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขี้โร้ยย์ทั้งตำบล

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

น้ำตกลำรู่ อยู่ในเขตป่าเทือกเขากระได เป็นน้ำตกที่มีความสูงขนาดกลางรวม 5 ชั้น สามารถเดินทางโดยใช้ถนน แยกจากทางหลวง 4090 ผ่านที่ว่าการอำเภอกะปง ไปยังหมู่บ้านลำรู่ประมาณ 9 กม. และเดินทาง ต่อไปยังน้ำตกลำรู่อีก 1 กม.

วัดนารายณิการาม

ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลเหล ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 14 กม. เป็นที่ประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์ พระลักษณ์และนางสีดา รูปสลักเหล่านี้มีความสำคัญเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของเมือง "ตะโกลา" (ชื่อเดิมของเมืองตะกั่วป่า) และการเผยแพร่เข้ามาของวัฒนธรรมอินเดียในภูมิภาคแถบนี้

บ่อน้ำพุร้อนอำเภอกะปง

ตั้งอยู่ที่ตำบลท่านา อยู่ห่างจากตัวอำเภอกะปง 8 กม. มีน้ำแร่ไหลผ่านซอกชั้นหินต่างๆ ตามหุบเขา ทางอำเภอได้จัดบ่อกักน้ำแร่ไว้ น้ำแร่มีอุณหภูมิประมาณ 65 องศาเซลเซียส

น้ำตกหินลาด

ห่างจากที่ว่าการอำเภอกะปงไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 8 กม. เกิดจากคลอง 3 คลอง คือ คลองบางใหญ่ คลองเขาไม้แก้ว และคลองมะละกอ ไหลมาบรรจบกัน เกิดเป็นน้ำตกหินลาดที่มีโขดหินสวยงามธารน้ำใสสะอาด

น้ำตกแสงทอง ห่างจากตัวเมืองพังงา 48 กม. ตรงข้ามโรงพยาบาลกะปง มีทางเข้าน้ำตกระยะทาง 6 กม. เป็นน้ำตกขนาดกลาง มี 11 ชั้น สามารถเล่นน้ำได้ตลอดปี

รูปปั้นพระนารายณ์

ประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์ กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม 2478 เทวรูปพระลักษณ์ องค์จำลอง ซึ่งองค์จริงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ โดย รูปปั้นพระนารายณ์ คือ พระวิษณุปางมัธยมโยคะสถานกมูรติ 4 กร ประทับยืน เป็นประติมากรรมลอยตัว ขนาดสูง 235 กว้าง 85 เซนติเมตร หนา 25 เซนติเมตร ลักษณะ พระวรกายสมส่วน บั้นพระองค์คอด พระโสภีพาย พระพักตร์สี่เหลี่ยม พระเนตรมองตรง พระนาสิกใหญ่ พระโอษฐ์หนา พระหัตถ์ขวาหลังหักหายไป พระหัตถ์ขวาหน้าแสดงปางประทานอภัย พระหัตถ์ซ้ายหลังหักหายไป พระหัตถ์ซ้ายหน้าทรงท้าวที่พระโสณี ทรงสวมกีรีฏมุกุฏทรงสูงสอบเข้าทางด้านบนประดับด้วยลายวงแหวน ทรงพระภูษาโจงกรอมข้อพระบาทจีบเป็นริ้วและขมวดเป็นปมชักชายขึ้นด้านบน และคาดรัดประคตซึ่งตกแต่งด้วยสายลูกประคำทับ คาดผ้าคาดพระโสณีตามแนวนอนซึ่งผูกเป็นโบที่พระปรัศว์แล้วคาดผ้ารูปโค้งที่ต้นพระเพลา ตกแต่งพระวรกายด้วยกรองศอ พวงประคำ พาหุรัด ทองพระกร และพระธำมรงค์ พร้อมกับทรงคาดสายยัชโญปวีตทับสายอุทรพันธะ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]