อำเภอกาบัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอกาบัง
แผนที่จังหวัดยะลา เน้นอำเภอกาบัง
แหล่งต้นน้ำใหญ่ ชื่นใจธรรมชาติ
ไม้กวาดดอกหญ้า จำปาดะพันธุ์ดี
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอกาบัง
อักษรโรมัน Amphoe Kabang
จังหวัด ยะลา
รหัสทางภูมิศาสตร์ 9507
รหัสไปรษณีย์ 95120
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 451.0 ตร.กม.
ประชากร 23,226 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 51.49 คน/ตร.กม.
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอกาบัง หมู่ที่ 5 ตำบลกาบัง อำเภอกาบัง จังหวัดยะลา 95120
พิกัด 6°25′39″N 101°1′9″E / 6.42750°N 101.01917°E / 6.42750; 101.01917
หมายเลขโทรศัพท์ 0 7325 8095
หมายเลขโทรสาร 0 7325 8095

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอกาบัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา ทางภาคใต้ของประเทศไทย

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอกาบังตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

ประวัติ[แก้]

อำเภอกาบัง ได้รับการจัดตั้งโดยแยกพื้นที่การปกครองสองตำบลของอำเภอยะหา คือ ตำบลกาบังและตำบลบาละ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็น กิ่งอำเภอกาบัง[1] และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอกาบัง เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน[2]

ที่มาของชื่อ[แก้]

คำว่า กาบัง หรือ กาแบ (ยาวี: كاب; รูมี: Kabae, Kabe) เป็นภาษามลายูพื้นเมืองที่เรียกพันธุ์ไม้คล้ายกับเงาะ ซึ่งก็คือเงาะพันธุ์หนึ่ง แต่แตกต่างตรงที่ผลของพรรณไม้ชนิดนี้มีลักษณะกลม ใหญ่ ขนเกรียน ดูขรุขระ ไม่มีขนมากเหมือนเงาะ

บ้างว่ามาจากคำว่า ฆามแบ (มลายู: Gambe) แปลว่า ต้นสีเสียด[3]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอกาบังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่

1. กาบัง (Kabang) 8 หมู่บ้าน
2. บาละ (Bala) 11 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอกาบังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่

  • องค์การบริหารส่วนตำบลกาบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบังทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบาละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาละทั้งตำบล

ประชากรในตำบล[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
ตำบลในอำเภอกาบัง พ.ศ. 2559 พ.ศ. 2558 พ.ศ. 2557 พ.ศ. 2556 พ.ศ. 2555 พ.ศ. 2554 พ.ศ. 2553 พ.ศ. 2552 พ.ศ. 2551
1 กาบัง 14,063 13,868 13,626 13,366 13,039 12,729 12,348 12,014 11,734
2 บาละ 9,888 9,785 9,600 9,372 9,107 8,768 8,426 8,153 7,859
รวม 23,951 23,653 23,226 22,738 22,146 21,497 20,774 20,167 19,593

ประชากร[แก้]

ประชากรส่วนมากประมาณร้อยละ 73 เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู มีมัสยิดทั้งหมด 16 แห่ง[4] และอีกร้อยละ 17 เป็นชาวไทยพุทธ ซึ่งมีวัดในพระพุทธศาสนาเพียงแห่งเดียวคือ วัดบาละ ส่วนมากมีอาชีพเกษตรกรรม เช่น ปลูกยางพารา ทำสวนผลไม้ และปลูกพืชไร่

อ้างอิง[แก้]

  1. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ตั้งเป็นกิ่งอำเภอกาบัง". ราชกิจจานุเบกษา 108 (15 ง): 1068. 31 มกราคม 2534. 
  2. "พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอหนองปรือ อำเภอห้วยกระเจา อำเภอทรายทองวัฒนา อำเภอปางศิลาทอง อำเภอเนินสง่า อำเภอนาทม อำเภอพระพรหม อำเภอแม่วงก์ อำเภอสองแคว อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ อำเภอไทยเจริญ อำเภอกาบัง อำเภอพยุห์ อำเภอเมืองจันทร์ อำเภอภูพาน อำเภอคลองหอยโข่ง อำเภอเขาฉกรรจ์ อำเภอนาวัง อำเภอพิบูลย์รักษ์ และอำเภอทุ่งศรีอุดม พ.ศ. ๒๕๔๐". ราชกิจจานุเบกษา 114 (50 ก): 24–27. 26 กันยายน 2540. 
  3. ประพนธ์ เรืองณรงค์. "บทผนวกเกียรติยศ". ใน รัฐปัตตานีใน "ศรีวิชัย" เก่าแก่กว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์. สุจิตต์ วงษ์เทศ (บรรณาธิการ). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:มติชน. 2547, หน้า 347
  4. มูลนิธิเพื่อคุณธรรม มัสยิดในประเทศไทย - ทำเนียบมัสยิดในจังหวัดยะลา

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]