ข้ามไปเนื้อหา

รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เนอเกอรีเซิมบีลัน
Negeri Sembilan
เนอเกอรีเซิมบีลันดารุลคูซุซ
Negeri Sembilan Darul Khusus
การถอดเสียงต่าง ๆ
 • มลายูNegeri Sembilan (รูมี)
نݢري سمبيلن‎ (ยาวี)
ธงของเนอเกอรีเซิมบีลัน
ตราราชการของเนอเกอรีเซิมบีลัน
เพลง: เบอร์กัตละฮ์ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์เนอเกอรีเซิมบีลัน
   รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ใน    ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 2°45′N 102°15′E / 2.750°N 102.250°E / 2.750; 102.250
เมืองหลวงเซอเริมบัน
เมืองเจ้าผู้ครองเซอรีเมอนันตี
การปกครอง
 • ประเภทราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญระบบรัฐสภา
 • ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ ตวนกู มูห์ริซ
 • มุขมนตรีอามีนุดดิน ฮารุน (PH-PKR)
พื้นที่
 • ทั้งหมด
6,686 ตร.กม. (2,581 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2015)[2]
 • ทั้งหมด
1,098,500 คน
 • ความหนาแน่น160 คน/ตร.กม. (430 คน/ตร.ไมล์)
ดัชนีรัฐ
 • ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (2010)0.795 (สูง) (อันดับที่ 6)
เขตเวลาUTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์
70xxx to 73xxx
รหัสโทรศัพท์06
ทะเบียนพาหนะN
เข้าร่วมสหพันธรัฐมลายูค.ศ. 1895
ญี่ปุ่นยึดครองค.ศ. 1942
เข้าร่วมสหพันธรัฐมาลายาค.ศ. 1948
รับเอกราชเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐมาลายา31 สิงหาคม ค.ศ. 1957
เว็บไซต์www.ns.gov.my

เนอเกอรีเซิมบีลัน[3] หรือ เนกรีเซมบีลัน[3] (มลายู: Negeri Sembilan, نݢري سمبيلن) เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซียตะวันตก มีพื้นที่ประมาณ 6,650 ตารางกิโลเมตร คำว่า เนอเกอรีเซิมบีลัน แปลว่า "เก้ารัฐ" สืบเนื่องจากในสมัยก่อนแบ่งการปกครองเป็นเก้าอำเภอ มีเมืองหลวงชื่อ เซอเริมบัน เป็นเมืองท่าที่มีชายฝั่งทะเลสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อน

องค์ประกอบของกลุ่มชาติพันธุ์ในปี ค.ศ. 2005 ประกอบด้วยชาวมลายู (497,896 คนหรือร้อยละ 54.96), ชาวจีน (220,141 คนหรือร้อยละ 24.3), ชาวอินเดีย (137,588 คนหรือร้อยละ 15.18) และอื่น ๆ (50,267 คนหรือร้อยละ 5.54)

ประวัติ

[แก้]

ประวัติศาสตร์ช่วงต้นของเนอเกอรีเซิมบีลัน ได้มีชาวมีนังกาเบา (Minangkabau) จากเกาะสุมาตรา มาตั้งถิ่นฐานในหุบเขาอันเงียบสงบในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐสุลต่านมะละกา จนกระทั่งการล่มสลายของรัฐสุลต่านมะละกาใน ค.ศ. 1511 เมื่อชาวโปรตุเกสเดินทางมาถึง

จากนั้นเนอเกอรีเซิมบีลันได้ตกอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐสุลต่านยะโฮร์ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 การโจมตีโดยชาวบูกิส (Bugis) บังคับให้ชาวมีนังกาเบาในเนอเกอรีเซิมบีลันขอความคุ้มครองจากบ้านเกิดของพวกเขา (เกาะสุมาตรา) กษัตริย์สุมาตราได้ส่งสุลต่าน Melewar มาปกครอง

ในปี ค.ศ. 1873 อังกฤษเข้าแทรกแซงทางทหารในสงครามกลางเมืองในซูไงอูจงเพื่อรักษาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของอังกฤษ และกำหนดให้เนอเกอรีเซิมบีลันอยู่ภายใต้การควบคุมของอังกฤษ

ลักษณะภูมิประเทศ

[แก้]

ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นป่าไม้ ภูเขาสลับซับซ้อนเป็นแนวยาว ประมาณร้อยละ 70 ของพื้นที่ บริเวณชายฝั่งตะวันตกที่ติดกับมหาสมุทรอินเดีย และช่องแคบมะละกา เป็นพื้นที่ราบลุ่ม

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]

รัฐเนอเกอรีเซิมบีลันประกอบด้วย 7 อำเภอ ได้แก่

  1. เจอเลอบู
  2. เจิมปล
  3. กัวลาปีละฮ์
  4. พอร์ตดิกสัน
  5. เริมเบา
  6. เซอเริมบัน
  7. ตัมปิน

อดีตรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันมีเขตการปกครองทั้งหมด 9 เขต ได้แก่ เจอไล (อีนัซ) - เจอเลอบู - โจฮล (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐเซอลาโงร์), นานิง (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐมะละกา), เริมเบา - เซอกามัต (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐยะโฮร์)/ปาซีร์เบอซาร์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตตัมปิน) - ซูไงอูจง - อาลูปานะฮ์ (ปัจจุบันขึ้นกับเขตเจอเลอบูและบางส่วนของรัฐปะหัง)

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Laporan Kiraan Permulaan 2010". Jabatan Perangkaan Malaysia. น. 27. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 ธันวาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Population by States and Ethnic Group". Department of Information, Ministry of Communications and Multimedia, Malaysia. 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 139 (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.