สตาร์ วอร์ส (ภาพยนตร์)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ตอนแรกที่ออกฉาย สำหรับเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์สทั้งหมด ดูที่ สตาร์ วอร์ส
สตาร์ วอร์ส
(Star Wars)
ภาพโปสเตอร์ต้นฉบับโดย Tom Jung[1]
กำกับ จอร์จ ลูคัส
อำนวยการสร้าง แกรี เคริทซ์
เขียน จอร์จ ลูคัส
เขียนบท จอร์จ ลูคัส
นำแสดง มาร์ค ฮามิลล์
แฮร์ริสัน ฟอร์ด
แคร์รี ฟิชเชอร์
ปีเตอร์ คูชชิง
อเล็ก กินเนสส์
ดนตรีประกอบ จอห์น วิลเลียมส์
กำกับภาพ กิลเบิร์ต เทย์เลอร์, BSC
ตัดต่อ Paul Hirsch
มาเซีย ลูคัส
ริชาร์ด ชิว
ค่าย ลูคัสฟิล์ม
จำหน่าย/เผยแพร่ 20th Century Fox
ฉาย 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1977 (1977-05-25)
ความยาว 122 นาที
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ภาษา อังกฤษ
งบประมาณ $11 ล้าน[2]
รายได้ $775,398,007 (Worldwide)[2]
ก่อนหน้านี้ เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น
ต่อจากนี้ เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ
ข้อมูลจากสยามโซน

สตาร์ วอร์ส (อังกฤษ: Star Wars) (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ (อังกฤษ: Star Wars Episode IV: A New Hope))[3] เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวมหากาพย์ละครอวกาศ ออกฉายในปี พ.ศ. 2520[4] เขียนบทและกำกับโดยจอร์จ ลูคัส เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเป็นลำดับแรกสุดของมหากาพย์ภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทั้ง 6 ภาค โดยมีภาคต่ออีก 2 ภาค ครบสมบูรณ์เป็นไตรภาคเดิม และภาคก่อนอีก 3 ภาคเป็นไตรภาคต้น รวมเป็นมหากาพย์ 6 ภาค ตามลำดับเวลาในเรื่องแล้วถือเป็นลำดับที่ 4 ของการเดินเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้สร้างมาตรฐานใหม่ของการใช้เทคนิกพิเศษในการถ่ายทำภาพยนตร์ การตัดต่อแบบแหวกแนว และการเล่าเรื่องแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ ถือเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จและเป็นแรงบันดาลใจมากที่สุดเรื่องหนึ่งตลอดกาล

ภาพยนตร์เดินเรื่องใน "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กาแลกซี อันไกลแสนไกล" เล่าเรื่องของนักต่อสู้เพื่ออิสรภาพเรียกตัวเองว่า "พันธมิตรกบฏ" ที่วางแผนทำลายสถานีอวกาศดาวมรณะที่ทรงพลัง ซึ่งสร้างโดยจักรวรรดิกาแลกติกที่ชั่วร้าย ทำให้ชีวิตของเด็กหนุ่มชาวไร่ ลุค สกายวอล์คเกอร์ เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล เมื่อเขาบังเอิญได้เป็นเจ้าของหุ่นยนต์สองตนที่เก็บข้อมูลแผนผังดาวมรณะเอาไว้ เมื่อจักรวรรดิออกตามหาหุ่นยนต์ทั้งสองตนอย่างโหดร้าย ลุคจึงตัดสินใจออกเดินทางร่วมกับอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี เพื่อไปช่วยเหลือเจ้าของของหุ่นยนต์ทั้งสองคือเจ้าหญิงเลอาและช่วยกอบกู้กาแลกซีเอาไว้

ด้วยทุนสร้าง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม 1977 ทำรายได้เฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกา 460 ล้านเหรียญ และจากต่างประเทศอีก 314 ล้านเหรียญ เอาชนะคู่แข่งภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดอย่าง Jaws ไปได้ และยังคงดำรงตำแหน่งนี้ไปได้อีกจนถูกโค่นตำแหน่งโดย E.T. the Extra Terrestrial ใน ค.ศ. 1983 นับถึง ค.ศ. 2012 เมื่อปรับตามค่าเงินเฟ้อแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์ที่มีรายได้สูงสุดตลอดกาลเป็นลำดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ได้รับรางวัลจำนวนมากรวมถึงได้เข้าชิงรางวัลออสการ์หลายสาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมซึ่งอเล็ค กินเนส ในบทโอบีวัน เคโนบี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดให้อยู่ในลำดับต้นๆ ของภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลบ่อยครั้ง ได้รับการนำออกฉายซ้ำในหลายโอกาส บางครั้งมีการดัดแปลงเพิ่มเติม ฉบับที่เป็นที่จดจำคือฉบับพิเศษปี 1997, ฉบับดีวีดีปี 2004 และฉบับบลูเรย์ปี 2011 ซึ่งได้เพิ่มเติมฉากที่ถ่ายทำด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก เปลี่ยนแปลงบทพูด และเพิ่มฉากใหม่เข้าไป

เนื้อเรื่องย่อ[แก้]

เป็นเวลาสิบเก้าปีเต็มที่จักรวรรดิอันชั่วร้ายที่อยู่ใต้อำนาจของ จักรพรรดิพัลพาทีนได้ยึดครองกาแลกซี่มา มีเพียงกองทัพฝ่ายกบฏเท่านั้นที่ยังยืนหยัดต่อสู้

เจ้าหญิงเลอา ออร์กาน่า วุฒิสมาชิกแห่งอัลเดอราน ได้นำแบบแปลนของ ดาวมรณะ (สถานีอวกาศขนาดยักษ์ที่ทำลายดาวได้ทั้งดวง) ซึ่งมีสายลับ ขโมยมาได้จากฐานลับเพื่อส่งต่อให้กับกองทัพของฝ่ายกบฏ

แต่ทว่า ดาร์ธ เวเดอร์ ซิธลอร์ดผู้เป็นมือขวาของจักรพรรดินำกองกำลังของตนตามมาทันจนจับตัวองค์หญิงเอาไว้ องค์หญิงไม่มีทางเลือกจึงเอาแปลนใส่ไปในตัวหุ่น อาร์ทูดีทู(R2-D2) ลงไปบน ทาทูอีน ดาวแห่งทะเลทรายเพื่อขอความช่วยเหลือจาก โอบีวัน เคโนบี นายพลของสาธารณรัฐเดิม และซีทรีพีโอ (C-3P0) (หุ่นล่ามแปลภาษา)ได้ติดตามไปด้วย หลังจากถูกปล่อยจากแคปซูลช่วยชีวิตลงมาบนดาวทาทูอีนแล้วก็ถูก จาวัส ชนเผ่าเร่ร่อนขายของเก่าจับตัวไป

ณ ที่หนึ่งบนทาทูอีน ลุค สกายวอล์กเกอร์ เด็กหนุ่มอายุย่างยี่สิบ เขาอาศัยอยู่กับลุงโอเวนและป้าเบรูในไร่ปรับความชื้นในดาวทาทูอีน เขาเป็นเด็กหนุ่มที่มีความสามารถด้านเครื่องจักรกลและมีความฝันที่จะออกผจญภัยในอวกาศ วันนี้เขากับลุงมาซื้อหุ่นยนต์จากพวกจาวัสเพื่อเอาไปใช้ในไร่บังเอิญอย่างยิ่งที่เขาซื้ออาร์ทูดีทูและซีทรีพีโอมาระหว่างกำลังตั้งเครื่อง ลุคเกิดไปเจอข้อความของเลอาเข้า "ช่วยด้วยโอบีวัน เคโนบี คุณคือความหวังเดียวของเรา" ทำให้เขานึกถึงเบน เคโนบี ฤๅษีที่อาศัยในทะเลทราย (เบนก็คือ โอบีวัน เคโนบีนั่นเอง แต่เพื่อความปลอดภัยจากพวกจักรวรรดิ เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นเบน) ลุคจึงตั้งใจจะเอาหุ่นไปให้เบนดูระหว่างทาง ลุคถูกพวกมนุษย์ทราย (เผ่าเร่ร่อนในทะเลทราย) โจมตีแต่เบนก็มาช่วยทัน จากนั้นเบนได้พาลุคไปที่บ้าน ทว่าเมื่อกลับถึงบ้านลุคพบว่าลุงและป้าของเขาถูกกองพันพายุ (storm trooper) ทหารของจักรวรรดิ สังหาร ด้วยความเศร้าลุคจึงตัดสินใจออกเดินทางกับเบนเพื่อไปช่วยเจ้าหญิงเลอา

ลุคกับเบนเดินทางมาถึง มอส เอสเล่ย ท่ายานอวกาศ ของดาวนี้ ด้วยพลังพิเศษของเบนทำให้ทั้งหมดหลบรอดจากการตรวจค้นของกองพันพายุมาได้ในบาร์เขาได้พบกับฮัน โซโล นักขนของเถื่อน และตกลงจ้างฮันพาพวกเขาไปอัลเดอราน ฮันจึงเอาเงินไปใช้หนี้ แจบบ้า เดอะ ฮัท แต่แจบบ้าได้ตั้งค่าหัวฮันไปแล้ว และส่ง กรีโด นักล่าค่าหัวชาวโรเดียนมาฆ่าฮันแต่ฮันก็รอดมาได้ ฮันมีเพื่อนอีกคนเป็นชาว วุคกี้ขนรุงรังชื่อชิวแบคก้า พอทั้งหมดหนีมาที่ยานมิลเลนเนียม ฟอลคอน ของฮันได้พวกเขาจึงเริ่มออกเดินทาง ระหว่างทาง เบนได้มอบดาบแสงให้กับลุคและฝึกเขาในวิถีแห่งอัศวินเจได

ระหว่างนั้นบนดาวมรณะ ข้าหลวงแห่งจักรพรรดิ ทาร์คิน ได้มาสอบปากคำองค์หญิงถึงฐานที่มั่นของทัพกบฏ องค์หญิงไม่ยอมบอก ทาร์คินจึงขู่ว่าจะใช้ ดาวมรณะ ทำลายอัลเดอราน แต่เนื่องจากองค์หญิงเลอาจะทรยศพวกกบฏไม่ได้ จึงโกหกว่าฐานของพวกกบฏอยู่ที่ดาวแดนทูอิน (ความจริงเป็นฐานทัพร้างไปนานแล้ว) แต่ทาร์คินกลับอ้างว่าแดนทูอินนั้นไกลเกินกว่ารัศมีทำลายของดาวมรณะจะทำลายได้ เขาจึงสั่งให้ทำลายอัลเดอรานเพื่อทดสอบพลังของดาวมรณะ

ขณะเดียวกัน เบนสัมผัสได้ถึงความตายของผู้คนจำนวนมากบนอัลเดอรานและเมื่อพวกเขามาถึงก็พบว่าอัลเดอรานเหลือแต่ซากเศษดาวแล้ว นอกจากนั้นยานของพวกเขายังถูกดูดเข้าไปในดาวมรณะอีกด้วย

เบน อาสาไปปิดระบบพลังดึงดูดเพื่อหนี ส่วนลุคและพวกพบว่าองค์หญิงถูกจับอยู่ที่นี่จึงไปช่วย หลังจากเบนปิดระบบดึงดูดสำเร็จ เขาได้พบกับ เวเดอร์ ศิษย์เก่าซึ่งสัมผัสได้ถึงพลังของเขาและต่อสู้กัน ลุคซึ่งช่วยองค์หญิงสำเร็จพอดีได้มาเจอเบนซึ่งพ่ายแพ้ต่อเวเดอร์และร่างหายวับไปกับตา ลุคคิดจะแก้แค้นแต่คนอื่นห้ามไว้ พวกเขาหนีจากยานมรณะสำเร็จโดยหารู้ไม่ว่าในยานมีเครื่องติดตามซ่อนอยู่ ที่ฐานลับกบฏบนดาวยาวิน 4 การประชุมวางแผนทำลายดาวมรณะเริ่มต้นขึ้น และพบว่าจุดอ่อนของมันคือท่อระบายความร้อนของเตาพลังงานซึ่งสามารถใช้ยานขนาดเล็กเข้าไปโจมตีได้

แต่ในขณะนั้นเองที่ดาวมรณะได้มาถึงแล้วและกำลังเตรียมที่จะยิงลำแสงทำลายล้างเพื่อทำลายฐานทัพกบฏให้สิ้น พวกเขาเหลือเวลาเพียงน้อยนิดที่จะทำตามแผนซึ่งพึ่งจะประชุมไปสดๆ ร้อนๆ ลุคเข้าร่วมในกองยานนี้ด้วย แต่ฮันกลับขอตัวจากไปเพื่อจ่ายหนี้คืนแจบบ้า

กองยานฝ่ายกบฏเข้าโจมตี ดาวมรณะ เวเดอร์พบว่าพวกกบฏจะโจมตีจุดอ่อนของยานมรณะเขาจึงออกรบเองด้วยยานรบส่วนตัว เวเดอร์ฝีมือเยี่ยมมาก เขายิงยานฝ่ายกบฏเสียหายราวใบไม้ร่วง

ลุคปิดเครื่องเล็งเป้า ลุคเข้าใกล้แกนพลังงานแล้วแต่เวเดอร์ได้ยิงโดนอาร์ทูดีทู ขณะที่ลุคกำลังจะเสียทีให้เวเดอร์ ฮันซึ่งย้อนกลับมาได้ยิงยานของเวเดอร์ทีเผลอทำให้ยานกระเด็นออกมาจากดาวมรณะ เปิดโอกาสให้ลุค เข้าไปถึงใจกลางของยานมรณะ ลุคยิงขีปนาวุธไปยังแกนพลังงานสำเร็จในที่สุด และหนีออกมาทันก่อนที่ดาวมรณะจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ทาร์คินตาย ส่วนเวเดอร์หนีไปได้ ลุค และ ฮันได้รับเหรียญกล้าหาญ ในที่สุดกองทัพกบฏก็ได้ชัยต่อจักรวรรดิเป็นครั้งแรก

ตัวละคร[แก้]

ชื่อเรื่อง[แก้]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1977 ในชื่อ "Star Wars" โดยชื่อรองว่า Episode IV และ A New Hope นั้น ถูกเติมเข้ามาในบทเปิดเรื่องในการออกฉายครั้งหลังๆ มีบันทึกไม่ตรงกันว่าการเติมชื่อรองนี้เกิดขึ้นเมื่อใด โดยบางแหล่งระบุว่าเกิดขึ้นในการออกฉายโรงซ้ำอีกครั้งเมื่อ 10 เมษายน ค.ศ. 1981 ส่วนแหล่งอื่นระบุว่าเกิดขึ้นในการออกฉายซ้ำเมื่อ กรกฎาคม ค.ศ. 1978 การเติมชื่อเรื่องย้อนหลังนี้เป็นไปเพื่อให้ภาพยนตร์เข้ากันกับภาพยนตร์ภาคต่อที่จะออกฉายได้แก่ The Empire Strikes Back ซึ่งออกฉายใน ค.ศ. 1980 และถูกระบุว่าเป็น Episode V

สำหรับในประเทศไทย เมื่อเข้าฉายเดิมจะใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า The War of The World โดยมีชื่อภาษาไทยว่า "สงครามชิงจ้าวโลก"[5]

รางวัล[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "สตาร์ วอร์ส (1977) - Poster #2. IMP Awards. Retrieved October 9, 2010.
  2. 2.0 2.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ BOM
  3. ลูคัส, จอร์จ (เขียน/กำกับ). (2004). DVD commentary for Star Wars Episode IV: A New Hope. [DVD]. 20th Century Fox.
  4. Hilton, Beth (August 13, 2008). "Lucas: 'Star Wars' is not sci-fi". Digital Spy. Retrieved October 18, 2008.
  5. Chupun, Phumiphat (2014-11-30). "ชิงจ้าวโลก". เฟซบุก. สืบค้นเมื่อ 2017-04-26. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]