จังหวัดเซบู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดเซบู

Sugbu
จังหวัด
นครเซบู
ธงของจังหวัดเซบู
ธง
สมญา: 
The Gateway to a Thousand Journeys[1]
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ ฟิลิปปินส์
เขตกิตนางคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง6 สิงหาคม ค.ศ. 1569
เมืองหลักนครเซบู
การปกครอง
 • ประเภทซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัดGwendolyn Garcia (PDP-Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัดHilario Davide III (LP)
พื้นที่[2]
 • ทั้งหมด4,943.72 ตร.กม. (1,908.78 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่20 จาก 81
 ไม่รวมพื้นที่นครอิสระ
ความสูง (ภูเขามานุงกัล)1,097 เมตร (3,599 ฟุต)
ประชากร
 (ค.ศ. 2015)[3]
 • ทั้งหมด2,938,982 คน
 • อันดับ4 จาก 81
 • ความหนาแน่น590 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น7 จาก 81
 • ผู้ที่ใช้สิทธิ์เลือกตั้งได้[4]1,903,740 คน (ค.ศ. 2,016) คน
 ไม่รวมประชากรในนครอิสระ
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ
3
 • นคร
6
    • Bogo
    • Carcar
    • Danao
    • Naga
    • Talisay
    • Toledo
 • เทศบาล44
 • บารังไกย์
1,066
+  137 รวมนครอิสระ
1,203
 • ตำบล
เขตเวลาUTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์6000–6053
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์+63 (0)32
รหัส ISO 3166PH
ระดับรายได้ระดับที่ 1
PSGC072200000
เว็บไซต์www.cebu.gov.ph

จังหวัดเซบู (/sˈb/;[5][6] เซบัวโน: Lalawigan sa Sugbu; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Cebu) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะหลักและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ เมืองหลักคือ นครเซบู ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของฟิลิปปินส์ จังหวัดนี้มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ตั้งอยู่บนเกาะมักตัน เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมาเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ

จังหวัดเซบูเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีการพัฒนาดีที่สุดของประเทศ และเมืองหลักอย่างนครเซบู ก็เป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรม การค้า การศึกษา และอุตสาหกรรมของเกาะวิซายัส นอกจากนี้ยังโดดเด่นในด้านการขนส่งทางทะเล การผลิตเฟอร์นิเจอร์ และการท่องเที่ยว

ภูมิอากาศ[แก้]

เซบูตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะเนโกรส ทางทิศตะวันตกของเกาะเลเตและเกาะโบโฮล ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะเซบูและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ ที่สำคัญได้แก่ เกาะมักตัน เกาะบันตายาน เกาะมาลาปาสกัว เกาะโอลังโก และหมู่เกาะคาโมเตส นครหนาแน่นอย่างนครเซบู, ลาปู-ลาปู และมันดาเว จัดเป็นนครอิสระที่ไม่อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด แต่จะถูกจัดรวมอยู่ในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์และสถิติ

จังหวัดเซบูมีพื้นที่ 4,944 ตารางกิโลเมตร (1,909 ตารางไมล์) แต่ถ้ารวมนครอิสระเข้าไปด้วย จะมีพื้นที่ 5,342 ตารางกิโลเมตร (2,063 ตารางไมล์) พื้นที่ใจกลางของเกาะเซบู มีสายพันธุ์พืชและสัตว์หายากหลายชนิด และมีความเสี่ยงจากแผ่นดินไหวและพายุไต้ฝุ่นที่น้อยมาก

ภูมิอากาศ[แก้]

ภูมิอากาศของจังหวัดเซบูเป็นแบบเขตร้อน ประกอบด้วย 2 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูฝน และฤดูแล้ง[7] แต่โดยส่วนใหญ่แล้ว อากาศจะร้อนและค่อนข้างแห้งแล้งในช่วงเดือนมิถุนายน–ธันวาคม และโอกาสที่จะประสบพายุไต้ฝุ่นนั้นมีน้อยมาก

พื้นที่ทางตอนเหนือจะมีฝนตกมากกว่าทางตอนใต้ และเคยได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนในปี ค.ศ. 2013 มีผู้เสียชีวิต 73 คน บาดเจ็บ 348 คน นอกจากนี้ยังมีพายุไต้ฝุ่นรูปิง ที่สร้างความเสียหายให้แก่เซบูตอนกลางในปี ค.ศ. 1990

อุณหภูมิของจังหวัดเซบูสามารถขึ้นสูงถึง 36 องศาเซลเซียส (97 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนมีนาคม–พฤษภาคม และลดลงต่ำสุดถึง 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) ในเขตภูเขาช่วงฤดูฝน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 24–34 องศาเซลเซียส โดยจะไม่ค่อยแปรปรวนนัก ยกเว้นในเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด ความชื้นโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 70–80%[8]

อ้างอิง[แก้]

  1. "What To Know About Cebu, Philippines". The Philippines dot com. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2016.
  2. "Province: CEBU". Philippine Statistics Authority. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2018.
  3. "Region VII - Central Visayas" (xlsx). Total Population by Province, City, Municipality and Barangay. Philippine Statistics Authority. 1 สิงหาคม 2015.
  4. "2016 National and Local Elections Statistics" (xlsx). Commission on Elections. 2016.
  5. "Cebu". Merriam-Webster.com.
  6. "Cebu (province)". thefreedictionary.com. Farlex.
  7. "Weather". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2017.
  8. "Guide to Cebu – Weather in Cebu". guidetocebu.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 สิงหาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]