บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก บิ๊กแบง (วงดนตรีเกาหลี))
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บิกแบง (แก้ความกำกวม)
บิ๊กแบง
BIGBANG Extraordinary 20's.JPG
จากซ้ายไปขวา: จี-ดรากอน, ท็อป, ซึงรี, แทยัง และแดซอง
ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง
อาชีพ นักร้อง
ช่วงปี 2006−ปัจจุบัน
ค่ายเพลง วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ส่วนเกี่ยวข้อง
เว็บไซต์ ygbigbang.com
สมาชิก จี-ดรากอน
แทยัง
ท็อป
แดซ็อง
ซึงรี

บิ๊กแบง (อังกฤษ: Big Bang; เกาหลี: 빅뱅) เป็นกลุ่มศิลปินบอยแบนจากประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดย ยัง ฮย็อง-ซ็อก (อังกฤษ: Yang Hyun Suk) อยู่ภายใต้สังกัดวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย บิกแบงได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในกลุ่มดนตรีเกาหลีอยู่ตลอดเวลาในด้านความนิยมทั้งภายในและภายนอกทวีปเอเชีย มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน คือ จี-ดรากอน, แทยัง, ท็อป, แดซ็อง และซึงรี

บิกแบงเป็นวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จเกี่ยวกับท่าเต้นมากที่สุดวงหนึ่งของทวีปเอเชียและได้รับการขนานนามว่าเป็น "Revolutionary Group of Hallyu Wave"[3] ที่มีแนวดนตรีเป็นเอกลักษณ์ของตนเองเมื่อเปรียบเทียบกับวงดนตรีเกาหลีอื่นๆ พวกเขายังนับว่าเป็นผู้นำบอยกรุ๊ปของ Hallyu อันเนื่องมาจากความสำเร็จและมีอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่[4] ตั้งแต่พวกเขาเปิดตัวครั้งแรก บิกแบงยังประสบความสำเร็จในหลายๆ ซิงเกิล, และอัลบั้มเพลง ถึงแม้ว่าอัลบั้มเต็มชุดแรก บิกแบง วอรูม. วัน (อังกฤษ:BigBang Vol. 1) จะยังไม่ถูกใจแฟนเพลงเท่าไหร่รักเนื่องจากพวกเขาพยายามจะให้เป็นแนวเพลงแบบฮิอฮอปและอาร์แอนด์บีร่วมสมัย ต่อมาพวกเขาก็ประสบความสำเร็จจากอัลบั้มชนิดอีพีอัลบั้มแรกคือ ออลเวย์ส (อังกฤษ:Always) ในปี 2007 เกือบจะครบ 1 ปีที่ออกอัลบั้ม เพลงในอัลบั้มอย่าง ลายส์ (อังกฤษ:Lies) ก็ฮิตติดอันดับ 1 ในหลายชาร์ตเพลงเป็นเวลา 7 สัปดาห์ติดต่อกัน ตั้งแต่ชื่อเสียงของ Seo Taji และ Boys บิกแบงก็เป็นกลุ่มมือใหม่วงแรกที่อยู่เป็นอับดับหนึ่งเป็นเวลานาน 1 เดือน ในปีเดียวกันบิกแบงได้รับรางวัล เอ็มเน็ต อาเซียน มิวสิก อวอร์ดส (อังกฤษ:Mnet Asian Music Awards) สาขา "Song of the Year Award" จากเพลง Lies

ต่อมาอัลบั้ม ฮอต อิชชิว (อังกฤษ:Hot Issue) และ สแตน อัพ (อังกฤษ:Stand up) ก็ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน[5] เพลงที่ฮิตอันดับ 1 คือ ฮารุ ฮารุ (อังกฤษ:Haru Haru) และ ลาร์ส แฟร์เวลล์ (อังกฤษ:Last Farewell) หลังจากที่พวกเขาได้รับรางวัล "ศิลปินแห่งปี" จากเอ็มเน็ต อาเซียน มิวสิก อวอร์ดส และจากโซล กาโย แดซัง อวอร์ด (อังกฤษ:Seoul Gayo Daesung Awards) ไปแล้ว ทางกลุ่มก็ได้ขยายพื้นที่ออกไปยังประเทศญี่ปุ่น โดยออกหลากหลายมินิอัลบั้มและออกอากาศเป็นแบบซิงเกิลหลายเพลง แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้รับการส่งเสริมที่ยิ่งใหญ่พอจนกระทั่งปีต่อมาพวกเขาได้ออกซิงเกิลแรก มาย ฮีฟเว่น (อังกฤษ:My Heaven) เป็นภาษาญี่ปุ่น นับแต่นั้นมาบิกแบงก็ประสบความสำเร็จในประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก บิกแบงจึงกลายเป็นวงดนตรีเกาหลีวงแรกที่ได้รับรางวัล เบสท์ นิวคัมเมอร์ จากสถานีออกอากาศทางเคเบิลทีวีแห่งญี่ปุ่น

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ สมาชิกบางคนในวงได้แยกตัวไปทำอัลบั้มเดี่ยว: แท ยัง และ จี-ดราก้อน ออกอัลบั้มเดี่ยว ในขณะที่ ท็อป, แดซัง และซึง รี ได้ไปแสดงละคร มิวสิกวิดีโอ และร่วมรายการวาไรตี้ต่างๆ

บิกแบงเป็นเป็นตัวแทนของทวีปเอเชียแปซิฟิคที่ชนะรางวัล MTV Europe Music Awards สาขา Best Worldwide Act ที่กรุงเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ[6] นอกเหนือจากวงควีนซึ่งเป็นวงดนตรีที่ไม่ได้มาจากทวีปอเมริกาเหนือและยังเป็นวงดนตรีจากทวีปเอเชียวงแรกที่ได้รับรางวัลนี้

ประวัติ[แก้]

ค่าย YG Entertainment เป็นค่ายเพลงที่มีชื่อเสียงทางด้านเพลงฮิปฮอป อาร์แอนด์บีของเกาหลี ได้ออดิชั่นเด็กกลุ่มหนึ่งเข้ามาฝึก ซึ่งรวมถึง จี-ดรากอน และ แท ยัง นั้นเป็นศิลปินฝึกหัดอยู่ถึง 6 ปี ทั้งคู่เคยมีโปรเจกต์เฉพาะกิจชื่อ GDYB และเคยไป ร้องร่วมกับเซเว่นและเป็นแบ็คอัพให้กับหลายวงในวายจี จี-ดรากอนยังเป็นโปรดิวเซอร์และแต่งเพลงในอัลบั้มบิกแบงอีกหลายเพลง แท ยัง ตำแหน่งร้องนำเข้ามาเป็นศิลปินฝึกหัดวายจีตั้งแต่อายุ 12

6 ปีผ่านไปหลังจาก YG Entertainment ได้ออดิชั่นกลุ่มเด็ก ในที่สุด Yang Hyun Suk เจ้าของค่ายเพลงประกาศโครงการ Big Bang Project โดยคัดหาเด็กมาสร้างเป็นกลุ่มฮิปฮอป โดยวางสมาชิกตัวยืนไว้สองคนคือ จี-ดรากอน และ แท ยัง ส่วนการคัดเด็กที่เหลือจากรายการแนวสารคดี+เรียลลิตี้ ชื่อรายการ "Big Bang Documentary"

ได้มีการคัดตัวเด็กมาอีก 4 คน และจะถูกคัดออกบางส่วนเมื่อจบรายการ โดยเด็กทั้ง 6 จะถูกฝึกทุกอย่างทั้งการร้อง การเต้น การแร็ป การแต่งเพลง ภาษาเอเชียที่ 2 ฯลฯ ทุกสัปดาห์จะมีการประเมินผล ในที่สุดวันตัดสินคัดเลือกก็มาถึง Yang Hyun Suk ตัดสินใจคัดเด็กออก 2 คนคือ ซึง รี และ Sol-1 แต่ยังคงอนุญาตให้ทั้งสองคนสามารถใช้ห้องซ้อมได้ แต่จะไม่ได้รับการฝึกจากครูเหมือนเคย และในที่สุด YG ได้เรียกตัว ซึงรี และ Sol-1 กลับมาเดบิวท์อีกครั้ง และคนที่ได้รับเลือกคือ ซึงรี เหตุผลที่ ซึงรี ได้รับการคัดเลือก เพราะเขามีการพัฒนาเรื่องการร้องเพลงมากขึ้นและมีความมั่นใจในตัวเอง ในขณะที่ Sol-1 นั้น เป็นคนขี้อายเมื่อขึ้นแสดงโชว์ จึงทำให้เป็นอุปสรรคต่อการเป็นนักร้องของเขา เขาจึงไม่ผ่านการคัดเลือกในรอบนี้ แต่ถึงแม้ว่า Sol-1 จะไม่ได้รับคัดเลือกก็ยังมีแฟนคลับที่คอยสนับสนุนและให้กำลังใจเขาอยู่เสมอ โดยการทำเว็บไซต์ของ Sol-1 เพื่อให้เขาตั้งใจฝึกฝนและพัฒนาตนเองต่อไป

ซิงเกิลแรก Dirty Cash เพลงป็อบสนุกสนาน กลิ่นอายฮิปฮอปที่ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดัง Andy Love (อดีตนักร้องวง Pet Shop Boys) และ Jos Jorgensen ที่มีผลงานเพลงธีม X-factor และ อเมริกาก็อดทาเลนท์ มาแต่งช่วยทำนองและเรียบเรียง เพลงนี้ จี-ดรากอน หัวหน้าวงและโค-โปรดิวเซอร์ยังได้โชว์ความสามารถในการแต่งท่อนแรพทั้งหมด ในอัลบั้ม BIGBANG VOL.1 สมาชิกแต่ละคนได้แต่งเนื้อร้องและก็มีผลงานโซโล่ของตนเอง

2000 - 2005 ก่อตั้งวง[แก้]

ก่อนที่จะมีการเปิดตัวของวง สมาชิกหลายคนได้แสดงตัวต่ออุตสาหกรรมบันเทิงแล้ว หัวหน้าวง จี-ดราก้อน และนักร้องหลัก แท ยัง เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการฝึกหัดภายใต้วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เมื่ออายุได้ 11 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเคยเป็นนักแสดงและนายแบบเด็กมาก่อน พวกเขาได้รับการแนะนำให้รู้จักบริษัทครั้งแรกเมื่อได้รับเลือกให้แสดงเวอร์ชันเด็กในมิวสิกวิดีโอเพลง A-YO ของศิลปิน Jinusean เมื่อปี 2001 ภายหลังจากถ่ายมิวสิกวิดีโอ พวกเขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ตั้งแต่พวกเขาผ่านการร้องฮิปฮอปและอาร์แอนด์บี ทั้งสองได้เปิดตัวภายใต้ชื่อว่า GDYB และออก 2 เพลงภายใต้อัลบั้มวายจีแฟมิลี่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ออกอัลบั้มที่พวกเขาเป็นเจ้าของ หนึ่งในอัลบั้มที่รู้จักกันดีคือ "Unfold to Higher Place" ซึ่งแสดงกับ Perry และ Gummy ทั้งคู่ยังโดดเด่นในอัลบั้มของศิลปินค่ายวายจีอื่นๆอีก เช่น Wheesung, Gummy, Perry, Masta Wu, และ Se7en ขณะที่เป็นแร๊ปเปอร์นั้น จี-ดราก้อน ยังได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมของวายจีแฟมิลี่ต่างๆ ซึ่งวายจีแฟมิลี่ประกอบด้วย 1TYM, Perry, Masta Wu, Jinusean, Se7en และ Gummy ในเวลานั้น ถึงแม้ว่า แท ยัง เป็นคนแรกที่ได้รับการฝึกให้เป็นแร็ปเปอร์ แต่เขาก็หันไปเป็นนักร้องทันทีหลังจากที่ได้ยินว่าวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ต้องการน้องร้องหลังจากที่เปิดตัวบิกแบงแล้ว ทั้ง จี-ดราก้อน และ แท ยัง ได้จี้ทั้งในและนอกกิจกรรมของบริษัทด้วยกับจนกระทั่งการเปิดตัวครั้งสุดท้ายของพวกเขากับบิกแบง

ทีโอพีเคยเป็นแร็ปเปอร์ใต้ดินใช้ชื่อว่า เทมโป หนึ่งในเพลงที่ฮิตของเขาคือ Buckwild กับศิลปินที่ชื่อ เอ็นบีเค เกรย์ จี-ดราก้อน ติดต่อไปยัง ท๊โอพี เมื่อวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์กำลังหาผู้สมัครเพื่อที่จะสร้างบอยกรุ๊ป ทั้งคู่ได้บันทึกการสาธิตหลายครั้งและส่งไปให้ ยัง ฮย็อน ซอค ซีอีโอของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผู้ซึ่งต่อมาชวนให้ทีโอพีมาออดิชั่น อย่างไรก็ตาม เขาถูกปฏิเสธโดยถูกบันทึกว่ามีน้ำหนักและบุคลิกภาพโดยรวมที่ดูตัวใหญ่มากเกินไป อย่างไรก็ตาม หกเดือนต่อมา เขาจึงได้รับการตอบกลับจากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์หลังจากลดน้ำหนักแล้ว

2006 - 2007 เปิดตัวครั้งแรก[แก้]

บิกแบงเปิดตัววงครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2006 ที่ยิมนาสติก อารีน่า ในโซล โอลิมปิก ปาร์ค ระหว่างการแสดงคอนเสิร์ตวายจีแฟมิลี่คอนเสิร์ตปีที่ 10[7]

ตามมาด้วยซิงเกิลแรกของวงคือ Bigbang ประกอบด้วยเพลง We Belong Together, A Fool's Only Tears โดยร้องร่วมกับ Park Bom, และเพลง This Love ซึ่งดัดแปลงมาจากเพลงวงร็อคอเมริกันอย่างมารูนไฟฟ์, เรียบเรียงใหม่โดยจี ดราก้อน[8] ยอดขายซิงเกิลนี้อยู่ที่ 40,000 ชุด[9] ซิงเกิลที่สองคือ Bigbang Is V.I.P. วางแผงเมื่อเดือนกันยายน ทำยอดขายทั้งหมดอยู่ที่ 32,000 ชุด[9] ซิงเกิลสุดท้ายคือ Bigbang 03 ยอดขายทั้งหมด 40,000 ชุด[9] เมื่อตอนสิ้นเดือนธันวาคม 2006 บิกแบงจัดคอนเสิร์ตครั้งแรก The Real เดือนต่อมาได้ออกอัลบั้ม Since 2007 ทำยอดขายทั้งหมดที่ 48,000 ชุดเมื่อสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2007 [9]

สมาชิก[แก้]

ชื่อในวงการ ชื่อจริง วันเกิด ตำแหน่ง เข้ากรม
โรมัน ชื่อย่อ โรมัน เกาหลี
จี-ดรากอน GD ควอน จียง 권지용    18 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (28 ปี) หัวหน้าวง นักร้องนำ แร็ปเปอร์นำ 2018
ท็อป T.O.P ชเว ซึงฮยอน 최승현  04 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 (29 ปี)      แร็ปเปอร์หลัก นักเต้นนำ นักร้องเสริม ภาพลักษณ์ของวง 2017
แทยัง SOL ดง ยองแบ 동영배 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 (28 ปี)  นักร้องเสียงหลัก นักเต้นหลัก 2018
แดซ็อง D-Lite คัง แดซอง 강대성 26 เมษายน พ.ศ. 2532 (27 ปี) นักร้องนำ 2019
ซึงรี V.I อี ซึงฮยอน 이승현 12 ธันวาคม พ.ศ. 2533 (26 ปี) นักร้องเสริม นักเต้นหลัก แร็ปเปอร์ น้องเล็ก 2020

ยูนิตหนึ่ง GD X TOP[แก้]

ชื่อในวงการ ชื่อจริง วันเกิด
โรมัน ชื่อย่อ โรมัน เกาหลี
จี-ดรากอน GD ควอน จียง 권지용 18 สิงหาคม ค.ศ. 1988 (29ปี)                            
ท็อป T.O.P ชเว ซึงฮยอน 최승현 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 (30 ปี)                        

ยูนิตสอง GD X TAEYANG[แก้]

ชื่อในวงการ ชื่อจริง วันเกิด
โรมัน ชื่อย่อ โรมัน เกาหลี
จี-ดรากอน GD ควอน จียง 권지용 18 สิงหาคม ค.ศ. 1988 (29 ปี)            
แทยัง SOL ดง ยองแบ 동영배 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 (29 ปี)        

ผลงาน[แก้]

คอนเสิร์ตและทัวร์[แก้]

รางวัล[แก้]

Music Bank[แก้]

Year Date Song
2007 September 7 Lies
October 5
October 19
December 14 Last Farewell
December 21
2008 January 11 Last Farewell
August 22 Haru Haru
September 5
September 12
September 19
September 26
November 21 Sunset Glow
November 28
December 16
2011 March 4 Tonight
March 11
September 17
April 22 Love Song
2012 March 9 Blue
March 16

Inkigayo[แก้]

Year Date Song
2007 September 9 Lies
December 16 Last Farewell
December 16
2008 January 13 Last Farewell
August 24 Haru Haru
August 31
September 7
November 30 Sunset Glow
December 7
December 14
2011 March 6 Tonight
March 13
March 20
April 17 Love Song
April 24
May 1
2012 March 11 Blue
March 18
March 25

M! Countdown[แก้]

Year Date Song
2007 September 27 Lies
August 25
2008 January 17 Last Farewell
August 28 Haru Haru
September 4
September 11
September 25
December 4 Sunset Glow
2011 March 13 Tonight
March 20
March 27
April 28 Love Song
2012 March 8 Blue
March 15 Fantastic Baby
March 23

Music on Top[แก้]

Year Date Song
2012 March 14 Blue

อ้างอิง[แก้]

  1. "Big Bang to Perform 'Alive Galaxy Tour' in New Jersey, 'Most Potential to Succeed in the U.S.'". KpopStarz. 2012-11-08. สืบค้นเมื่อ 2012-11-16. 
  2. Fujimori, Sachi (2012-11-08). "Leading up to its Newark shows, is Big Bang ready to bring K-pop to the U.S.?". NorthJersey. The Record. สืบค้นเมื่อ 2012-11-16. 
  3. Catherine Deen (2012-03-12). "K-Pop royalty Big Bang speaks to fans with ‘Fantastic Baby’". Yahoo!. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12. 
  4. http://www.allkpop.com/2012/03/time-magazine-makes-another-mention-of-big-bangM
  5. Han, Sang-hee (2008-01-03). "Big Bang Will Knock on Japan". The Korea Times. สืบค้นเมื่อ 2008-01-27. 
  6. "MTV EMA 2001 Winners". สืบค้นเมื่อ 2011-11-07. 
  7. "올 최고 기대주 빅뱅, 9월 중순부터 본격 활동 개시". Sports Chosun. 2006-08-21. สืบค้นเมื่อ 2010-01-15.  (เกาหลี)
  8. "Big Bang Profile on KBS". KBS World. 2007. สืบค้นเมื่อ 2010-01-15. [ลิงก์เสีย]
  9. 9.0 9.1 9.2 9.3 "Album Sales For The Month of February 2007". Industry Association Of Korea (ใน Korean). Archived from the original on December 21, 2007. สืบค้นเมื่อ 2008-02-15.  (เกาหลี)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]