ข้ามไปเนื้อหา

ยู ซึง-โฮ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยู ซึง-โฮ
เกิด (1993-08-17) สิงหาคม 17, 1993 (32 ปี)
อินชอน เกาหลีใต้
อาชีพนักแสดง
ปีปฏิบัติงาน1999-ปัจจุบัน
ตัวแทน
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล
ฮันจา
อาร์อาร์Yu Seung-ho
เอ็มอาร์Yu Sŭngho

ยู ซึง-โฮ (유승호, Yoo Seung-ho; เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ.1993) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ฉายา'น้องชายเกาหลี' ยู ซึง-โฮมีชื่อเสียงในฐานะนักแสดงเด็ก จากเรื่อง The Way Home (2002) หลังจากนั้นก็มีผลงานต่อเนื่องทั้งภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เช่น ละครวัยรุ่น Master of Study (2010) ภาพยนตร์แนวระทึกขวัญ Blind (2011) ละครประโลมโลก I Miss You (2013) ละคร หุ่นยนต์รัก สัมผัสใจ (2017-2018) และล่าสุดกับละคร My Strange Hero (2018-2019)

ประวัติการทำงาน

[แก้]

เปิดตัวเข้าวงการในฐานะนักแสดงเด็ก

[แก้]

ยู ซึง-โฮเปิดตัวเมื่อปี 1999 กับผลงานโฆษณาของ n016 ตอนอายุ 7 ขวบ ยู ซึง-โฮได้เริ่มงานแสดงในฐานะนักแสดงเด็กเมื่อปี 2000 กับผลงานทางละครโทรทัศน์เรื่อง Daddy Fish แต่เขามีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเมื่อได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรก เรื่อง The Way Home (2002) เรื่องราวของเด็กชายที่เติบโตขึ้นมาในสังคมเมืองและต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับยายที่เป็นใบ้ในชนบท ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้สร้างความประหลายใจให้แก่ผู้ชม เมื่อถล่มรายได้บ๊อกซ์ออฟฟิศในปี 2002 มีผู้ชมมากกว่า 4 ล้านคน[3] หลังจากนั้นยู ซึง-โฮก็ได้รับฉายาว่า "น้องชายเกาหลี" นอกจากนี้ยู ซึง-โฮยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Hearty Paws (2006) ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กชายกับสุนัขอันเป็นที่รัก[4] และเรื่อง Do You See Seoul (2008) เรื่องราวของเด็ก ๆ ในเกาะที่อยู่ห่างไกล ซึ่งเข้ามาในโซลเพื่อทัศนศึกษาโรงงานทำขนมในช่วงปี 1970[5][6]

ยู ซึง-โฮยังมีผลงานทางโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง เขาได้แสดงละครเด็กเรื่อง Magic Warriors Mir & Gaon (2005) นอกจากนี้ยู ซึง-โฮยังได้แสดงเป็นพระเอกวัยเด็กของละครโทรทัศน์หลาย ๆ เรื่องอย่าง Immortal Admiral Yi Sun-sin (2004) ในบทของ Yi Sun-sin , บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที (2007) ในบทของ King Seongjong และ ตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์ (2007) ในบทของ Gwanggaeto the Great [7]

ในปี 2009 ยู ซึง-โฮได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง City of Fathers ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่เป็นโรคมะเร็งไต โดยมีพ่อบุญธรรมติดสุราและพ่อผู้ให้กำเนิดเป็นมาเฟียค้าประเวณี ต่อมาเขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง 4th Period Mystery เรื่องราวของเด็กนักเรียน 2 คนที่ต้องตามหาฆาตกรในโรงเรียนของพวกเขา และตั้งแต่ที่ ยู ซึง-โฮปรากฏตัวในตอนที่ 34 ของละครโทรทัศน์เรื่อง ซอนต็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน ที่เขาแสดงเป็น คิม ชุน-ชู ก็ทำให้ละครตอนนี้ติดหนึ่งในอันดับตอนของละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในปีนั้น

นักแสดงมากฝีมือ

[แก้]

ในช่วงวัยรุ่น ยู ซึง-โฮได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในนักแสดงนำละครโทรทัศน์เรื่อง Master of Study (2010) ละครที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า Dragon Zakura ซึ่งเป็นเรื่องของกลุ่มนักเรียนที่เรียนได้แย่ที่สุดของโรงเรียน ผู้ซึ่งจะต้องเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำให้ได้ ภายใต้ความช่วยเหลือจากศิษย์เก่าของโรงเรียนที่ปัจจุบันเป็นทนายความ[8][9][10][11] ยู ซึง-โฮได้ปรากฏตัวในมิวสิควิดีโอเพลง Lies ของ T-ara ซึ่งหนึ่งในนักร้องของวงคือ ปาร์ค จี-ยอน ได้แสดงร่วมกันในเรื่อง Master of Study นั่นเอง[12]

ต่อมา ยู ซึง-โฮได้รับบทบาทการแสดงที่เป็นผู้ใหญ่เกินอายุจริง ในละครเรื่อง Flames of Desire ซึ่งแสดงเป็นทายาทรุ่นที่ 2 ของตระกูลมหาเศรษฐี ที่ไม่สนใจการต่อสู้แย่งชิงอำนาจและความสำเร็จของคนในตระกูล แต่ต้องการไปแต่งงานกับดาราที่มีข่าวไม่ดี ซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่สาวของตนเองในขณะอายุได้แค่เพียง 21[13] ปีต่อมา ยู ซึง-โฮได้ร่วมร้องเพลงกับ IU นักร้องและนักแสดงของเกาหลี ในเพลงที่มีชื่อว่า Believe in Love เพลงนี้ได้แต่งเนื้อร้องตามบันทึกของ ยู ซึง-โฮที่เขียนขึ้น เมื่อครั้งไปดูแลและช่วยเหลือเด็กในสลัมที่ประเทศศรีลังกา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์การกุศลที่ชื่อ Love Request[14]

ในปี 2011 ยู ซึง-โฮได้ฝึกฝนศิลปะป้องกันตัวและการฟันดาบ เพื่อรับบทนักฆ่าในละครโทรทัศน์เรื่อง จอมดาบคู่บัลลังก์ ละครแนวแอคชั่น-พีเรียดของ Lee Jae-heon[15] นอกจากนี้ ยู ซึง-โฮยังได้เป็นหนึ่งในผู้พากย์เสียงภาพยนตร์แอนนิเมชั่นเรื่อง Leafie, a Hen into the Wild ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือวรรณกรรมเด็กขายดีของ Hwang Sun-mi และกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แอนนิเมชั่นเกาหลีที่มีรายได้รวมสูงสุดตลอดกาล ยู ซึง-โฮได้พากษ์เสียงเป็นลูกเป็ดชื่อ Greenie ผู้ซึ่งได้รับความรักจากแม่บุญธรรม Leafie ที่ได้หนีออกจากฟาร์มไก่[16] ต่อมาเขาได้แสดงเป็นเด็กส่งของที่เป็นพยานในเหตุการณ์ชนแล้วหนี ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง Blind (2011) อีกด้วย [17]

ในปีเดียวกัน ยู ซึง-โฮตกเป็นข่าวที่ว่า มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้ยื่นข้อเสนอให้เขาเข้าเรียนต่อเป็นกรณีพิเศษ หลังจากที่เขาได้จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนมัธยมปลายแพกซิน ในจังหวัดคยองกี ยู ซึง-โฮกล่าวว่าเขาตัดสินใจที่จะยังไม่เรียนต่อ เนื่องจากว่าจะได้ทุ่มเทกับการแสดงอย่างเต็มที่ และไม่ต้องแบ่งเวลาให้กับการเรียนและการทำงานซึ่งทำได้ยาก เขายังกล่าวเสริมอีกว่า "ผมไม่ต้องการเข้ามหาวิทยาลัยจนกว่าจะค้นพบว่าตัวเองอยากจะเรียนอะไรจริงๆ" [18][19] การตัดสินใจของเขาเป็นที่ยอมรับในแง่ดี ท่ามกลางเสียงชื่นชมของนักเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง เนื่องจากการตัดสินใจของเขานั้น ทำให้ระบบการเข้าเรียนเป็นไปอย่างโปร่งใสและเป็นธรรม[20]

ในปี 2012 ยู ซึง-โฮได้แสดงเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครโทรทัศน์ช่องเคเบิลเรื่อง Operation Proposal ละครเกาหลีที่รีเมคจากละครญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า Proposal Daisakusen ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเบสบอลผู้ซึ่งไม่เคยสารภาพรักกับเพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขา จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสอีกครั้ง โดยการย้อนเวลากลับไปเพื่อทำสิ่งที่สามารถชนะใจเธอและไม่ให้เธอแต่งงานกับคนอื่น [21][22]

ต่อมา ยู ซึง-โฮได้แสดงรับเชิญในละครโทรทัศน์เรื่อง อารัง ภูตสาวรักนิรันดร์ (2012) โดยแสดงเป็น มหาเทพแห่งสวรรค์ [23] หลังจากนั้น ยู ซึง-โฮได้ร่วมแสดงละครโทรทัศน์แนวประโลมโลกเรื่อง Missing You/ รักสุดใจ ซึ่งรับบทเป็นชายเยือกเย็นที่ซ่อนหัวใจที่เปี่ยมด้วยการแก้แค้นภายใต้รอยยิ้มอันแสนอ่อนโยน[24][25][26]

ยู ซึง-โฮเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งคือ "Little So Ji-sub" เนื่องจากว่าหน้าตาของเขาละม้ายคล้าย โซ จี-ซบ นักแสดงรุ่นพี่ ในปี 2013 ยู ซึง-โฮได้แสดงมิวสิกวิดีโอเพลง Eraser ของโซ จี-ซบด้วย ซึ่งนี่เป็นครั้งที่สองที่พวกเขาร่วมงานกัน หลังจากที่ ยู ซึง-โฮ เคยแสดงมิวสิกวิดีโอเพลง Lonely Life ของ โซ จี-ซบในปี 2008[27][28] ต่อมา ยู ซึง-โฮได้มี photo book เป็นของตนเองครั้งแรก ชื่อว่า Travel Letter, Spring Snow, And... โฟโต้บุ๊คนี้เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่ช่างภาพชื่อดังอย่าง Bori ได้ทำไว้ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2013[29]

เข้ากรมทหาร

[แก้]

ยู ซึง-โฮได้เข้ากรมทหาร(กองหนุน 102 เขตชุนชอน จังหวัดคังวอน) อย่างเงียบๆเพื่อรับใช้ชาติ เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2013 เขาเลือกรับใช้ชาติเหมือนชายเกาหลีอายุ 19 ปีทั่วไป ที่เลือกเข้ากรมในช่วงวัยจบมัธยมปลายหรือระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย ต่างจากดาราเกาหลีชายคนอื่นที่ส่วนใหญ่จะเลื่อนการเข้ากรมออกไปจนกว่าจะอายุ 29 ปี[30][19][31][32][33] หลังจากที่เข้ารับการฝึกพื้นฐานเป็นเวลา 5 สัปดาห์ ยู ซึง-โฮก็ถูกจัดให้เป็นกองกำลังทหารผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของกองพลที่ 27 ขณะที่เขาอยู่ในกองทัพนั้น ยู ซึง-โฮได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ฝึกทหารใหม่ในกองพลที่เขาประจำการอยู่ด้วย[34]ยู ซึง-โฮรับใช้ชาติในกองทัพเป็นเวลาทั้งหมด 21 เดือน และปลดประจำการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2014 ที่กองพลที่ 27 เขตฮวาชอน จังหวัดคังวอน เกาหลีใต้ เมื่อเวลา 08.00 น. ตามเวลาในท้องถิ่น โดยมีแฟนๆและนักข่าวไปรอรับ ซึ่งตอนนั้นยู ซึง-โฮได้ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวทั้งน้ำตาว่า "ความฝันของผมเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ผมอยากจะเป็นนักแสดงที่มอบความสุขให้กับทุกคนครับ"

หวนสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง

[แก้]

หลังจากที่ยู ซึง-โฮ ปลดประจำการออกมา ก็เริ่มงานในวงการทันทีโดยผลงานชิ้นแรกคือ ถ่ายแบบให้กับนิตยสาร GRAZIA ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2015 แล้วก็ต่อด้วยงานแฟนมีตติ้ง ซึ่งได้จัดขึ้นทั้งในโซล โอซาก้า และโตเกียว ก่อนหน้าที่ยู ซึง-โฮจะปลดประจำการออกมา ได้มีค่ายหนังติดต่อเพื่อให้เขามาเล่นภาพยนตร์พีเรียด เรื่อง The Magician ซึ่งเขาได้ตอบตกลงเพื่อรับบทดังกล่าวตั้งแต่ก่อนออกจากกรม หลังจากถ่ายทำเรื่องนี้เสร็จยู ซึง-โฮก็ได้รับงานภาพยนตร์เรื่อง Kim Seon Dal ต่อทันที นอกจากนี้เขายังได้ไปถ่ายเอมวีให้กับนักร้องดังอย่าง Naul และให้เสียงบรรยายในอัลบั้มของ Okdal อีกด้วย ในขณะที่งานพรีเซนเตอร์ก็มีเข้ามาเรื่อยๆทั้งแบรนด์อาหาร ห้างสรรพสินค้า แบรนด์ขนมหวาน และแบรนด์อุปกรณ์กีฬาชื่อดัง ทั้งหมดนี้อยู่ในช่วงเวลาเพียง 5-6 เดือนหลังออกจากกรมเท่านั้น ท้ายปี 2015 ยูซึงโฮยังได้มีงานละครที่เข้ามารุมตอมมากมายอีกด้วย นับได้ว่ายู ซึง-โฮกลับมายังวงการบันเทิงได้อย่างสวยงาม และกำลังไต่ขึ้นแท่น Hallyu Star คนใหม่ของวงการบันเทิงเกาหลีอย่างไม่ต้องสงสัย!

ผลงาน

[แก้]

ภาพยนตร์

[แก้]
ปี ภาพยนตร์เรื่อง บทบาท
2002 The Way Home
คุณยายผมดีที่สุดในโลก		 ซางอู
2003 Happy Ero Christmas
คริสต์มาสกับนายเจี๋ยมเจี้ยม		 เด็กในวงคอรัส (รับเชิญ)
2004 Don't Tell Papa / Raising my Dad
รักพ่อที่สุด		 คิมโชวอน
2006 Hearty Paws
ขอบใจเจ้านะ เพื่อนยาก		 ชานอี
2008 Do You See Seoul? กิลซู
2009 4th Period Mystery
ซ่อนเงื่อนโรงเรียนมรณะ		 ฮันจองฮุน
City of Fathers คิมจงชอล
2010 Astro Boy
เจ้าหนูปรมาณู		 โทบี้ (พากษ์เสียง)
2011 Leafie, A Hen into the Wild กรีนี่ (พากษ์เสียง)
Blind
พยานมืด ปมมรณะ		 ควอนกีซอบ
2012 Pieces of Memories (หนังสั้น) ยูซึงโฮ
2015 The Magician ฮวันนี
2016 Seondal: The Man Who Sells The River คิมอินฮง (บงอีคิมซอนดัล)

ละครโทรทัศน์

[แก้]
ปี ละครเรื่อง บทบาท สถานี
2000 Daddy Fish จองดาอึม MBC
2001 MBC Best Theater "Boys Don't Cry" ดูซาน MBC
MBC Best Theater "It Happened in the Parking Lot" MBC
2003 MBC Best Theater "All That Ramen" จุนยอง MBC
MBC Best Theater "Winter Bird's Dream" จุนโฮ MBC
Love Letter
รักปิดผนึก		 อีอูจิน ตอนเด็ก MBC
2004 MBC Best Theater "Hi, Clementine" เซบอม MBC
Sweet Buns อีชินฮยอก ตอนเด็ก MBC
Immortal Admiral Yi Sun-sin อีซุนชิน ตอนเด็ก KBS1
Precious Family พัคจุนอี KBS2
2005 Sad Love Story
ลิขิตฟ้ากั้นรัก		 ซอจุนยอง ตอนเด็ก MBC
Magic Warriors Mir & Gaon Mir KBS2
2006 Alien Sam
นักเรียนวุ่นวายกับเจ้าชายเอเลี่ยน		 วังเฮรยง Tooniverse
2007 The King and I
บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที		 พระเจ้าซองจง ตอนเด็ก SBS
The Legend
ตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์		 ดัมดอก ตอนเด็ก MBC
2009 Queen Seondeok
ซอนต็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน		 คิมชุนชู MBC
You're Beautiful
หล่อน่ารักกับซูปเปอร์สตาร์น่าเลิฟ		 ลูกค้าในร้านสะดวกซื้อ
(รับเชิญตอนที่ 9)		 SBS
2010 Master of Study / God of Study
เปิดตำราปราบเหล่าเด็กแสบ		 ฮวังแบคฮยอน KBS2
Flames of Desire (2010-2011)
ไฟรัก เพลิงปรารถนา		 คิมมินแจ MBC
2011 Warrior Baek Dong-soo
นักสู้คู่บัลลังก์		 ยออุน SBS
2012 Operation Proposal
ปฏิบัติการขอเวลาไปยื้อรัก		 คังแบคโฮ TV Chosun
Arang and the Magistrate
อารัง ภูตสาวรักนิรันดร์		 เทพแห่งสรวงสวรรค์ MBC
Missing You / I Miss You(2012-2013)
รักสุดใจ		 คังฮยองจุน MBC
2015 Imaginary Cat (2015-2016) ฮยอนจงฮยอน MBC Every1
Remember - War of the Son (2015-2016) ซอจินอู SBS
2017 Ruler:Master Of The Mask รัชทายาทอีซอน MBC
หุ่นยนต์รัก สัมผัสใจ คิมมินกยู MBC
2018 My Strange Hero/Revenge Is Back (2018-2019) คังบ็อกซู SBS
2020 Memorist ทงแบค tvn

โฟโต้บุ๊ค

[แก้]
ปี ชื่อหนังสือ สำนักพิมพ์ ISBN
2013 travel letter spring snow and... Wisdomhouse ISBN 9788959137268

ซิงเกิ้ลเพลง

[แก้]
ปี เพลง อัลบั้ม ศิลปิน
2010 "Believe in Love" Road For Hope ยูซึงโฮ และ ไอยู

รางวัล

[แก้]
ปี รางวัล ประเภท ผลงานที่ถูกเสนอชื่อเข้าชิง ผล
2002 Young Artist Awards Recipient The Way Home ชนะ
2005 KBS Drama Awards Best Young Actor Immortal Admiral Yi Sun-sin, Precious Family ชนะ
2007 1st Korea Movie Star Awards Best Young Actor Hearty Paws ชนะ
SBS Drama Awards Best Young Actor The King and I ชนะ
2008 2nd Mnet 20's Choice Awards Hot Younger Male ชนะ
2009 4th Andre Kim Best Star Awards[35] Male Star Award ชนะ
MBC Drama Awards[36] Best New Actor Queen Seondeok ชนะ
2010 46th Baeksang Arts Awards Best New Actor (TV) Master of Study เสนอชื่อเข้าชิง
26th Korea Best Dressed Swan Awards Best Dressed, TV Actor category ชนะ
KBS Drama Awards Best Couple Award with Park Ji-yeon เสนอชื่อเข้าชิง
Netizens' Award, Actor เสนอชื่อเข้าชิง
Excellence Award, Actor in a Miniseries เสนอชื่อเข้าชิง
2012 MBC Drama Awards Excellence Award, Actor in a Miniseries Arang and the Magistrate, Missing You เสนอชื่อเข้าชิง
2013 New Soldiers Education Unit[37] Excellence Award from the Battalion Commander ชนะ
2016 52nd Baeksang Arts Awards Most Popular Actor (Film) The Magician เสนอชื่อเข้าชิง
9th Korea Drama Awards Best Actor, Top Excellence Award Remember - War of the Son เสนอชื่อเข้าชิง
SBS Drama Awards Excellence Award, Actor in a Genre Drama ชนะ
K-Wave Star Award เสนอชื่อเข้าชิง

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Yoo Seung-ho signs to BS Company". Korea JoongAng Daily. 9 กุมภาพันธ์ 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ 김태희·유승호···연기자 30명, 스토리제이 컴퍼니로 이적 [Yoo Seungho Yoo ··· 30 performers transferred to Story J Company]. Newsis. 9 สิงหาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Kim, Hee-eun (19 มีนาคม 2014). "SBS airs clip of Yoo in Army". Korea JoongAng Daily. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Lee, Min-a (25 กันยายน 2006). "Child actors come of age in Korea". Korea JoongAng Daily. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Yi, Chang-ho (21 เมษายน 2008). "Child actor YOO Seung-ho returns to the big screen". Korean Film Biz Zone. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Lee, Hyo-won (8 พฤษภาคม 2008). "Unforgettable: Return to Innocence". The Korea Times. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Korea's 20-somethings Being Sidelined". The Chosun Ilbo. 7 พฤศจิกายน 2007. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Oh, Jean (4 มกราคม 2010). "Six dramas revamping 2010 lineup". The Korea Herald. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-01-20. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Wee, Geun-woo (5 มกราคม 2010). "PREVIEW: KBS TV series God of Study". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Choi, Ji-eun (16 มกราคม 2010). "Hwang Baek-hyun VS Hong Chan-doo: Comparison of characters from KBS TV series Master of Study". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Wee, Geun-woo (5 กุมภาพันธ์ 2010). "Master of Study set reveals it truly has achieved it all". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Jiyeon in TV Drama". The Korea Times. 23 พฤศจิกายน 2009. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "MBC's weekend special drama, Flames of Desire... Yoo Seung-ho, he's falling in love with a Seo Woo". MBC Global Media. 24 พฤศจิกายน 2010. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "IU & Yoo Seung Ho Duet Believe in Love". Soompi. 24 กรกฎาคม 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-07-28. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Kim, Hee-ju (20 มิถุนายน 2011). "On the set of SBS TV series The Warrior, Baek Dong-soo". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Elley, Derek (28 ธันวาคม 2011). "Leafie". Film Business Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Lee, Hyo-won (18 สิงหาคม 2011). "Blind sees promising potential". The Korea Times. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Yoo Seung-ho to forgo college". Korea JoongAng Daily. 26 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 Sunwoo, Carla (22 ธันวาคม 2012). "I Miss You star says he will enlist". Korea JoongAng Daily. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Jung, Min-ho (28 กุมภาพันธ์ 2013). "Showbiz lowdown". The Korea Times. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Hong, Lucia (31 มกราคม 2012). "Actor Yoo Seung-ho: It feels like I learned how to love from words". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Lee, Jin-ho (14 มีนาคม 2012). "Are Yoo Seung Ho and Park Eun Bin Dating?". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-02-05. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Ho, Stewart (20 กรกฎาคม 2012). "Yoo Seung Ho's and Park Jun Gyu's Stills for Arang and the Magistrate Released". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-07-14. สืบค้นเมื่อ 2012-10-15.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Ho, Stewart (22 ตุลาคม 2012). "Yoo Seung Ho Joins Park Yoo Chun, Yun Eun Hye's I Miss You". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-11-27. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Lee, Hye-ji (22 ตุลาคม 2012). "Yoo Seung-ho to Star in Park Yuchun's New Melodrama". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Park, Hyun-min (2 พฤศจิกายน 2012). "I Miss You's Yoo Seung Ho Talks About His Sad Crush". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-05-21. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Hong, Grace Danbi (9 มกราคม 2013). "Yoo Seung Ho and Park Shin Hye to Star in So Ji Sub's MV". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-04-19. สืบค้นเมื่อ 2013-01-12.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Jeon, Su-mi (11 มกราคม 2013). "So Ji Sub and Yoo Seung Ho Get Together at the Set for So Ji Sub's MV". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Hong, Grace Danbi (16 เมษายน 2013). "Photographer Bori's Last Project with Yoo Seung Ho Released". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-01-06. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Ho, Stewart (21 ธันวาคม 2013). "Yoo Seung Ho to Join Military After I Miss You Ends". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-06. สืบค้นเมื่อ 2013-04-04.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Ko, Hong-ju; Jeon, Su-mi (6 มีนาคม 2013). "Yoo Seung Ho Enters the Army in Secret". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-06. สืบค้นเมื่อ 2013-04-04.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "Yoo Seung-ho Eschews Special Treatment in Army". The Chosun Ilbo. 6 มีนาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-04-04.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Lee, Sun-min (7 มีนาคม 2013). "Yoo Seung-ho starts military service". Korea JoongAng Daily. สืบค้นเมื่อ 2013-04-04.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Ko, Hong-ju (18 มิถุนายน 2013). "Yoo Seung Ho Becomes a Trainer in the Army". enewsWorld. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-05-30. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Garcia, Cathy Rose A. (29 พฤศจิกายน 2009). "Stars Shine at Andre Kim's Atelier". The Korea Times. สืบค้นเมื่อ 2014-06-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Park, So-yeon (31 ธันวาคม 2009). "Ko Hyun-joung wins grand prize at MBC Acting Awards". 10Asia. สืบค้นเมื่อ 2012-12-02.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Yoo Seung Ho Receives Excellence Award for High Marks During Training". Soompi. 11 เมษายน 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2015-02-11.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ยู_ซึง-โฮ&oldid=12152318"