ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
มุมมองทางอากาศของท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 | |||||||||||||||||||||||
| ข้อมูลสำคัญ | |||||||||||||||||||||||
| การใช้งาน | สาธารณะ | ||||||||||||||||||||||
| เจ้าของ-ผู้ดำเนินงาน | การท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์[1] | ||||||||||||||||||||||
| พื้นที่บริการ | เขตมหานครนิวยอร์ก | ||||||||||||||||||||||
| ที่ตั้ง | จาเมกา ควีนส์ นครนิวยอร์ก สหรัฐ | ||||||||||||||||||||||
| เปิดใช้งาน | 1 กรกฎาคม 1948 | ||||||||||||||||||||||
| ฐานการบิน | |||||||||||||||||||||||
| เมืองสำคัญ | |||||||||||||||||||||||
| ฐานปฏิบัติ | นอร์สแอตแลนติกแอร์เวย์ | ||||||||||||||||||||||
| เขตเวลา | EST (UTC−05:00) | ||||||||||||||||||||||
| • ออมแสง (DST) | EDT (UTC−04:00) | ||||||||||||||||||||||
| เหนือระดับน้ำทะเล | 4 เมตร / 13 ฟุต | ||||||||||||||||||||||
| พิกัด | 40°38′23″N 73°46′44″W / 40.63972°N 73.77889°W | ||||||||||||||||||||||
| เว็บไซต์ | www | ||||||||||||||||||||||
แผนผังท่าอากาศยานของ FAA ใน ค.ศ. 2019 | |||||||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||||||
| ทางวิ่ง | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| สถิติ (2024) | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (อังกฤษ: John F. Kennedy International Airport)[a] (IATA: JFK, ICAO: KJFK, FAA LID: JFK) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักที่ให้บริการนครนิวยอร์กและเขตมหานคร ท่าอากาศยาน JFK ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลองในควีนส์ นครนิวยอร์ก มีอาณาเขตติดกับอ่าวจาเมกา เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดในบรรดาสนามบินทั้งเจ็ดแห่งในระบบสนามบินของนิวยอร์ก เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับหกในสหรัฐ และเป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ระหว่างประเทศที่พลุกพล่านที่สุดในอเมริกาเหนือ[5] สนามบินแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 5,200 เอเคอร์ (2,104 เฮกตาร์) และเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครนิวยอร์ก[6][7] มีสายการบินกว่า 90 สายการบินให้บริการที่ท่าอากาศยาน JFK โดยมีเที่ยวบินตรงหรือเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในทุกทวีปที่มีคนอาศัยอยู่ทั้งหกทวีป[8][9]
ท่าอากาศยาน JFK ตั้งอยู่ในย่านจาเมกาของควีนส์[10] ห่างจากมิดทาวน์แมนแฮตตันไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 16 ไมล์ (26 กิโลเมตร) สนามบินมีอาคารผู้โดยสารห้าแห่งและทางวิ่งสี่เส้น สามารถเข้าถึงสนามบินได้หลัก ๆ โดยรถยนต์ รถโดยสาร รถรับส่ง หรือยานพาหนะอื่น ๆ ผ่านทางด่วนเจเอฟเคหรืออินเตอร์สเตต 678 (ทางด่วนแวน วิก) หรือโดยรถไฟ JFK เป็นฐานการบินหลักสำหรับอเมริกันแอร์ไลน์และเดลตาแอร์ไลน์รวมถึงเป็นฐานปฏิบัติการหลักสำหรับเจ็ตบลู[11] สนามบินแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินหลักของสายการบินบรานิฟฟ์, อีสเทิร์น, ฟลายอิงไทเกอร์, เนชันแนล, นอร์ทอีสต์, นอร์ทเวสต์, แพนแอม, ซีบอร์ดเวิลด์, ทาวเวอร์ และทีดับเบิลยูเอมาก่อน
สถานที่แห่งนี้เปิดทำการใน ค.ศ. 1948 ในชื่อ ท่าอากาศยานนานาชาตินิวยอร์ก (New York International Airport)[12][13][14] และเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ท่าอากาศยานไอเดิลไวลด์ (Idlewild Airport)[15] หลังการลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดีใน ค.ศ. 1963 สนามบินได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา[16][17][18]
ประวัติ
[แก้]ท่าอากาศยานแห่งนี้บริหารงานโดยการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี เช่าพื้นที่จากเมืองนิวยอร์กซิตี มาตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 การก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใช้เงินจำนวนถึง 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในปัจจุบัน ได้มีการประเมินแล้วว่าทำให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจถึง 6.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีการว่าจ้างงานถึง 207,000 ตำแหน่ง
การก่อสร้างเริ่มต้นเมื่อพ.ศ. 2485 ด้วยเนื้อที่เพียง 4 ตารางกิโลเมตร (1,000 เอเคอร์) บนสนามกอล์ฟไอเดิลไวล์ด ชื่อของท่าอากาศยานจึงใช้ชื่อตามสนามกอล์ฟว่า ท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด
เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวแรกให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 และได้เปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานใหม่ในวันที่ 31 กรกฎาคม ในปีเดียวกันว่า ท่าอากาศยานนานาชาตินิวยอร์ก แต่อย่างไรก็ตามชื่อ "ไอเดิลไวล์ด" ก็ยังถูกใช้เรียกโดยทั่วไปและยังคงใช้รหัสสนามบิน IATA ว่า IDL
ในขณะที่อุตสาหกรรมการบินเติบโตขึ้น ไอเดิลไวล์ดเองก็เติบโตตามไปด้วย และด้วยความสำคัญของการเป็นศูนย์กลางธุรกิจระดับโลกของนิวยอร์ก ความสามารถในการรองรับผู้โดยสารจึงต้องเพิ่มสูงขึ้นตามความต้องการ จึงขยายพื้นที่ไปถึง 16 ตารางกิโลเมตร (4,000 เอเคอร์) และสร้างอาคารผู้โดยสารเป็น 8 หลังในเวลาต่อมา ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านสายการบินต่างไม่ว่าจะเป็นแพนแอม , ทีดับเบิลยูเอ, อีสเทิร์นแอร์ไลน์, เนชั่นเนลแอร์ไลน์, ทาวเวอร์แอร์ และฟลายอิงไทเกอร์ไลน์ ทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้กลายศูนย์กลางการบินระดับโลก
อาคารผู้โดยสารชั่วคราวที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียวจนกระทั่ง พ.ศ. 2500 จึงได้เปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศขึ้น ส่วนอาคารหลังอื่นๆสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2501-2515 อาคารแต่ละหลังออกแบบโดยสายการบินหลักของท่าอากาศยาน
อาคารเวิร์ลพอร์ต แพนแอม (the Worldport (Pam Am)) เปิดใช้เมื่อพ.ศ. 2505 ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 3 ประกอบด้วยหลังคารูปวงรีขนาดใหญ่ แขวนด้วยสายเคเบิลอยู่กับเสา 32 ต้น ส่วนของหลังคาครอบคลุมพื้นที่อาคารและพื้นที่รอขึ้นเครื่อง และยังมีทางเชื่อม (Jetway) หรืองวงช้าง เชื่อมต่อกับอาคารและเครื่องบิน

อาคารสายการบินทีดับเบิลยูเอ (the TWA Flight Center) เปิดใช้ในปีพ.ศ. 2505 เช่นกัน ปัจจุบันอาคารผู้โดยสาร 5 ออกแบบโดย Eero Saarinen มีรูปร่างเป็นสัญลักษณ์แทนการบิน เป็นอาคารผู้โดยสารที่ได้ชื่อว่ามีเอกลักษณ์โดดเด่นแห่งหนึ่งของโลก หลังจากที่ดับเบิลยูเอถอดตัวออกไป ก็ไม่ได้ใช้งานอีกเลย โดยอาคารหลังนี้จะเป็นส่วนหนึ่งกับอาคารผู้โดยสาร 5 หลังใหม่ที่กำลังก่อสร้างโดยเจ็ตบลู
ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อพ.ศ. 2506 เพียง 1 เดือนหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ท่าอากาศยานแห่งนี้จึงได้รับรหัสสนามบิน IATA ใหม่เป็น JFK และตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ก็มักจะใช้ตัวย่อนี้เรียกเป็นชื่อท่าอากาศยานกันติดปาก
ในปีพ.ศ. 2513 เนชั่นเนลแอร์ไลน์ ได้เปิดใช้อาคารซันโดรม (Sundrome) ซึ่งออกแบบโดย Pei Cobb Freed & Partners ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 6 และใช้งานโดยเจ็ตบลู ในเวลาต่อมาการจราจรทางอากาศของนิวยอร์กมีปริมาณมากขึ้น จึงมีการปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร 3 และ 5 ใหม่ในช่วงปีพ.ศ. 2513-2522 เพื่อรองรับเครื่องบิน โบอิง 747 ส่วนเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง คองคอร์ด ซึ่งบริติช แอร์เวย์และแอร์ฟรานซ์ เปิดให้บริการเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยความเร็วเหนือเสียงจากเจเอฟเค ตั้งแต่พ.ศ. 2520 จนถึงพ.ศ. 2546 ปีที่ทั้งสองสายการบินยกเลิกการให้บริการเครื่องบินคองคอร์ด เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเครื่องบินคองคอร์ดต่อปีมากที่สุดในโลก
ในปีพ.ศ. 2541 ได้มีการก่อสร้างระบบขนส่งระบบรางแอร์เทรน เจเอฟเค ซึ่งแล้วเสร็จเมื่อปีพ.ศ. 2546 ทางรถไฟนี้เชื่อมต่ออาคารผู้โดยสารแต่ละอาคารกับระบบรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กและรถไฟชานเมืองกับโฮวาร์ดบีชและโอโซนปาร์ค
ช่วงเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เจเอฟเคเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานแรกๆในสหรัฐที่หยุดการให้บริการชั่วคราว
วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2550 เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานแห่งแรกในสหรัฐที่รองรับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ที่มีผู้โดยสารเดินทางมาด้วย ณ อาคารผู้โดยสาร 1 ซึ่งการบินทดสอบครั้งนี้บรรทุกผู้โดยสารมากกว่า 500 คน ดำเนินการโดยลุฟต์ฮันซาและแอร์บัส
แผนการในอนาคต
[แก้]เจเอฟเคกำลังอยู่ในช่วงการปรับปรุงด้วยงบจำนวนมากถึง 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสาร 1 ใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว รวมถึงอาคารผู้โดยสาร 4 ที่สร้างแทนที่อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ซึ่งได้เปิดให้บริการไปเมื่อพ.ศ. 2544 ส่วนอาคารผู้โดยสาร 5 ใหม่กำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่ แต่ก็ยังรักษาอาคารเดิมไว้ อาคารผู้โดยสาร 2 และ 3 กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาว่าจะทุบทิ้งหรือปรับปรุงใหม่ และอาคารผู้โดยสาร 8 และ 9 กำลังดำเนินการเชื่อมต่อให้เป็นอาคารเดียวกัน
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน
[แก้]อาคารผู้โดยสาร 1
[แก้]- โคเรียนแอร์ไลน์ (โซล-อินชอน)
- เจแปนแอร์ไลน์ (โตเกียว-นาริตะ, เซาเปาลู-กัวรูลอส)
- ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง)
- ไชน่าแอร์ไลน์ (ไทเป-ไต้หวันเถาหยวน)
- ซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ (เจดดาห์, ริยาดห์)
- เตอร์กิชแอร์ไลน์ (อิสัตนบูล-แอตตาตุก)
- เติร์กเมนิสถานแอร์ไลน์ (อาชกาบัต)
- รอยัลแอร์โมร็อค (คาซาบลังกา)
- ลุฟต์ฮันซา (มิวนิก, แฟรงค์เฟิร์ต)
- สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (เจนีวา, ซือริช)
- ออสเตรียนแอร์ไลน์ (เวียนนา)
- อัลอิตาเลีย (มิลาน-มาลเปนซา, โรม-ฟีอูมิชิโน)
- เอ็มเอเอ็กซ์เจ็ตแอร์เวย์ (ลอนดอน-สแตนสเต็ด)
- แอร์โคเม็ต (มาดริด)
- แอร์ไชน่า (ปักกิ่ง)
- แอร์ฟรานซ์ (ปารีส-ชาร์ล เดอ โกล)
- แอโรฟลอต (มอสโก-เชเรเมเตียโว)
- แอโรเม็กซิโก (เปอบลา, เม็กซิโกซิตี)
- โอลิมปิกแอร์ไลน์ (เอเธนส์)
อาคารผู้โดยสาร 2
[แก้]- เดลต้า แอร์ไลน์
- เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
- เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกแอร์ไลน์
- เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย ฟรีดอมแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร 3
[แก้]อาคารผู้โดยสาร 4
[แก้]- การบินไทย (กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
- คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ (ฮิวส์ตัน-อินเตอร์คอนติเนนตัล)
- คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์ (คลีฟแลนด์)
- คูเวตแอร์เวย์ (คูเวตซิตี, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
- เคแอลเอ็ม โรยัลดัตช์ แอร์ไลน์ (อัมสเตอร์ดัม)
- แคริบเบียนแอร์ไลน์ (กูยานา, พอร์ทออฟสเปน)
- โคปาแอร์ไลน์ (ปานามาซิตี)
- เจ็ตบลูแอร์เวย์ (แคนคูน, ซานติเอโก[DR], ซานโตโดมินิโก (เริ่ม 24พฤษภาคม 2550), ซานฮวน[PR])
- เชคแอร์ไลน์ (ปราก)
- ซันคันทรีย์แอร์ไลน์ (มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
- ซูมแอร์ไลน์ (ลอนดอน-แกตวิค (เริ่ม 1 มิถุนายน 2550))
- เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์ (โจฮันเนสเบิร์ก, ดาการ์)
- ทีเอซีเอ (กัวเตมาลาซิตี, ซาซัลวาดอร์, ซานเปโดรซูลา)
- ลาคซา (ซานโจเซ่[CR])
- ทีเอเอ็มลิฮาสเอเรียส์ (เซาเปาลู-กัวรูลอส)
- นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ (ดีทรอยส์, มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
- นอร์ทอเมริกันแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, ลากอส, อักกรา)
- ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์ (การาจี, ละฮอร์, อิสลามาบาด)
- พรีมาริสแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
- เม็กซิกานา (เม็กซิโกซิตี)
- ไมอะมีแอร์ (เที่ยวบินเช่าเหมาลำ)
- ยูโรฟลาย (เนเปิลส์ (เฉพาะฤดูกาล), โบโลนญา (เฉพาะฤดูกาล), ปาเลอโม (เฉพาะฤดูกาล), โรม-ฟีอูมิชิโน (เฉพาะฤดูกาล))
- รอยัลจอร์แดเนียน (อัมมาน)
- แลนแอร์ไลน์ (กัวยากิว, ซานติเอโก, ลิมา)
- เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์ (ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
- สิงคโปร์แอร์ไลน์ (แฟรงค์เฟิร์ต, สิงคโปร์)
- อิสแรร์ (เทลอาวีฟ)
- อียิปต์แอร์ (ไคโร)
- อีออสแอร์ไลน์ (ลอนดอน-สแตนสเต็ด)
- อุซเบกิสถานแอร์เวย์ (ทัชเคนต์, ริกา)
- เอ็กซ์ตราแอร์เวย์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
- เอเชียนาแอร์ไลน์ (โซล-อินซอน)
- เอทิฮัดแอร์เวย์ (อาบูดาบี)
- เอมิเรตส์ (ดูไบ, ฮัมบวร์ค)
- เอล อัล (เทลอาวีฟ)
- เอวิอองคา (คาลี, บาร์แรนกิลลา, เปไรรา, มาเดลลิน)
- แอร์จาเมกา (กรีเนดา, คิงส์ตัน, บาร์เบโดส, มอนเตโกเบย์, เซนต์ลูเชีย)
- แอร์อินเดีย (เชนไน, เดลี, มุมไบ, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
- แอร์ตาฮีตี นูอี (ปาเปเอเต)
- แอร์ลินกัส (ดับลิน, แชนนอน)
- แอโรลีเนียส์ อาร์เจนตินาส (บูโนสไอเรส-เอไซซา)
- แอโรสวิตแอร์ไลน์ (เคียฟ-โปริสปิล)
- แอลทียูอินเตอร์เนชั่นเนล (ดึสเซลดอร์ฟ)
- แอลโอทีโปลิชแอร์ไลน์ (กราโกว (เริ่ม 4 มิถุนายน 2550), รเซสโซว (เริ่ม 2 มิถุนายน 2550), วอร์ซอ)
อาคารผู้โดยสาร 6
[แก้]อาคารผู้โดยสาร 7
[แก้]- คาเธ่ย์ แปซิฟิค (แวนคูเวอร์, ฮ่องกง)
- แควนตัส (ซิดนีย์)
- บริติช แอร์เวย์ (แมนเชสเตอร์ (UK), ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (ซานฟรานซิสโก, ลอสแอนเจลิส)
- ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์ (วอชิงตัน-ดัลลเลส)
- ยูเอสแอร์เวย์
- ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์ (ฟีนิกซ์, ลาสเวกัส)
- ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์ (ชาร์ล็อตต์)
- ออลนิปปอนแอร์เวย์ (โตเกียว-นาริตะ)
- ไอบีเรียแอร์ไลน์ (มาดริด)
- แอร์แคนาดา (คาลแกรี่, แวนคูเวอร์)
- ไอซ์แลนด์แอร์ (เรกจาวิก-เคฟลาวิก)
อาคารผู้โดยสาร 8
[แก้]- ฟินน์แอร์ (เฮลซิงกิ)
- มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ (บูดาเปสต์)
- อเมริกันแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร 9
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อpanynj_pr - ↑ "General Information". The Port Authority of New York and New Jersey. May 2022. สืบค้นเมื่อ May 9, 2022.
- ↑ "JFK (KJFK): JOHN F KENNEDY INTL, NEW YORK, NY – UNITED STATES". Aeronautical Information Services. Federal Aviation Administration. February 27, 2020. สืบค้นเมื่อ March 2, 2020.
- ↑ "Top 25 U.S. Freight Gateways, Ranked by Value of Shipments: 2008". Bureau of Transportation Statistics. United States Department of Transportation. 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 24, 2015. สืบค้นเมื่อ August 30, 2015.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อFAA - ↑ "JFK Int'l Airport data at skyvector.com". skyvector.com. FAA data effective May 15, 2025.
- ↑ "Airlines". John F. Kennedy International Airport. Port Authority of New York and New Jersey. สืบค้นเมื่อ June 27, 2013.
- ↑ "Directory: World Airlines". Flight International. April 3, 2007. p. 86.
- ↑ "Service Providers – JFK Airport – Air Cargo – Port Authority of New York & New Jersey". Panynj.gov. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 4, 2019. สืบค้นเมื่อ February 22, 2022.
- ↑ Radka, Ricky (December 23, 2021). "Airline Hub Guide: Which U.S. Cities Are Major Hubs and Why it Matters". airfarewatchdog.com. สืบค้นเมื่อ February 28, 2022.
- ↑ James, Nancy (October 3, 2023). "Best New York Airport – A Comparison of JFK, LaGuardia, and Newark". Airlines Policy. สืบค้นเมื่อ October 5, 2023.
- ↑ "Welcome to JFK Airport Guide". JFK Airport Guide. สืบค้นเมื่อ June 27, 2013.
- ↑ "JFK Airport: New York's Kennedy International Airport and Port Authority Flights". January 17, 2024. สืบค้นเมื่อ January 17, 2024.
- ↑ "N.Y. Airport Has Troubles". Reading Eagle. Reading, Pennsylvania. Associated Press. August 4, 1949. p. 31. สืบค้นเมื่อ August 30, 2015.
- ↑ "Idlewild becomes Kennedy". The Age. Melbourne, Australia. December 6, 1963. p. 1. สืบค้นเมื่อ August 30, 2015.
- ↑ "N.Y. airport takes name of Kennedy". Toledo Blade. Toledo, Ohio. Associated Press. December 25, 1963. p. 2. สืบค้นเมื่อ August 30, 2015.
- ↑ "Idlewild's New Code is JFK". The New York Times. United Press International. January 1, 1964. p. 40.
The FAA code became JFK at the beginning of 1964; the Airline Guide used JFK and it seems the airlines did too; the airlines must print millions of new baggage tags carrying the initials JFK
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (ในภาษาอังกฤษ)
- ↑ เรียกกันทั่วไปว่า JFK, สนามบิน JFK และ สนามบินเคนเนดี
<ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน