ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์
| |||||||
| ก่อตั้ง | กันยายน ค.ศ. 1938 (87 ปี) (ในชื่อ เดเตอา – ดีวีเซาดุชตรังช์ปอร์ตึซาแอรียุช) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เริ่มดำเนินงาน | 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 (86 ปี) | ||||||
| ท่าหลัก | ลูอันดา | ||||||
| บริษัทลูก | แองโกลาแอร์ชาร์เตอร์ | ||||||
| ขนาดฝูงบิน | 32 | ||||||
| จุดหมาย | 31 | ||||||
| บริษัทแม่ | รัฐบาลแองโกลา | ||||||
| สำนักงานใหญ่ | |||||||
| บุคลากรหลัก |
| ||||||
พนักงาน | 3,268 คน | ||||||
| เว็บไซต์ | www | ||||||
ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ (โปรตุเกส: TAAG Linhas Aéreas de Angola E.P.) เรียกโดยทั่วไปว่า แองโกลาแอร์ไลน์ หรือ ตาอัก เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศแองโกลา[1][2] โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติดร. อันโตนิโอ อากุชตีญู แนตูในลูอันดา ตาอักให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางกว่า 30 แห่งในแอฟริกา อเมริกาใต้ และยุโรป[3] ตาอักเดิมก่อตั้งในชื่อ เดเตอา – ดีวีเซาดุชตรังช์ปอร์ตึซาแอรียุช ในปี 1938 เปลี่ยนการดำเนินการเป็น ตาอัก แองโกลาแอร์ไลน์ ในปี 1973 และเป็นสายการบินประจำชาติในปี 1975 ตาอักเป็นสมาชิกของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ[4] และองค์การสายการบินแอฟริกา[5]
ประวัติ
[แก้]เดเตอา – ดีวีเซาดุชตรังช์ปอร์ตึซาแอรียุช (ค.ศ. 1938–1973)
[แก้]
ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1937 เมื่อออสการ์ คาร์โมนา ประธานาธิบดีโปรตุเกส ได้มอบหมายให้ฆัวกิม เด อัลเมดา บัลตาซาร์ สร้างสายการบินในประเทศแองโกลา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1938 ได้มีการก่อตั้ง เดเตอา – ดีวีเซาดุชตรังช์ปอร์ตึซาแอรียุช ขึ้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยการบริหารทางรถไฟ ท่าเรือ และการขนส่งทางอากาศของแอฟริกาตะวันตกของโปรตุเกส[6][7][8] โดยมีรัฐบาลเป็นเจ้าของและผู้ดำเนินการ ช่วงแรกได้มีการสั่งซื้อเดอ ฮาวิลแลนด์ ดรากอนสามลำและยุงเคิร์ส ยู 52 สองลำ ในภายหลังไม่ได้มีการส่งมอบยู 52 จากการเริ่มสงครามโลกครั้งที่สอง เดเตอาเริ่มดำเนินการในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 โดยใช้เครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ ดรากอน ราพีด ในเส้นทางลูอันดา–ปวงต์นัวร์และลูอันดา–เบนกัวลา–โลบิโต ซึ่งต่อมาได้ขยายไปยังโมซาเมเดส เที่ยวบินถูกยกเลิกเป็นระยะๆ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเนื่องจากขาดแคลนอะไหล่เครื่องบิน แต่สายการบินก็กลับมาดำเนินการอีกครั้งหลังสงครามยุติลง ในปี 1046 เดเตอาได้นำเครื่องบินดักลาส ดีซี-3 และ บีชคราฟท์ โมเดล 18 ประจำการในฝูงบิน สายการบินได้เข้าร่วมสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศในปี 1951[9]
กิจการองค์กร
[แก้]กรรมสิทธิ์และโครงสร้างบริษัท
[แก้]ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลแองโกลา โดยรัฐเป็นผู้ถือหุ้นของสายการบินเพียงผู้เดียว
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 ตาอักมีเอดัวร์โด ไฟเรน ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ Vipula Gunatilleka ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน[2]
สำนักงานใหญ่
[แก้]ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงลูอันดา ประเทศแองโกลา[10][11] สายการบินยังมีสำนักงานในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้[12] ตาอักเปิดสำนักงานในประเทศจีนบริเวณเขตเฉาหยางของกรุงปักกิ่ง ในปี 2010[13]
บริษัทลูก
[แก้]- แองโกลาแอร์ชาร์เตอร์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1987 เป็นสายการบินขนส่งสินค้าแบบเช่าเหมาลำ
จุดหมายปลายทาง
[แก้]ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทาง 31 แห่ง แบ่งเป็นภายในประเทศ 13 แห่ง แอฟริกา 11 แห่ง ลาตินอเมริกา 3 แห่ง เขตเชงเกน 2 แห่ง และในตะวันออกกลางและในเอเชียแปซิฟิก 3 แห่ง[14]
ข้อตกลงการบินร่วม
[แก้]ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:[15]
ฝูงบิน
[แก้]ฝูงบินปัจจุบัน
[แก้]


ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้:[17][18]
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| F | J | W | Y | รวม | ||||
| แอร์บัส เอ220-300 | 5[19] | 10 | — | 12 | — | 125 | 137 | เริ่มต้นส่งมอบในปี 2024 ทดแทนโบอิง 737-700[20] |
| โบอิง 737-700 | 7[21] | — | — | 12 | — | 108 | 120[22] | จะถูกปลดประจำการและทดแทนด้วยแอร์บัส เอ220-300 |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 3 | — | 14 | 51 | — | 170 | 235[23] | |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 5 | — | 12 | 56 | — | 225 | 293[24] | |
| โบอิง 787-9 | 2[25] | — | — | 16 | 21 | 276 | 313[26] | |
| โบอิง 787-10 | 2[27] | — | — | 24 | — | 343 | 367 | เริ่มส่งมอบในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2025[28] |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แดช 8-400 | 6[29] | — | — | 10 | — | 64 | 74[29] | |
| ฝูงบินขนส่งสินค้าของตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ | ||||||||
| โบอิง 737-700คิวซี | 1 | — | สินค้า | |||||
| โบอิง 737-800บีซีเอฟ | 1 | — | สินค้า | |||||
| รวม | 32 | 10 | ||||||
ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11.1 ปี
ฝูงบินในอดีต
[แก้]ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
- แอร์บัส เอ340-300
- อานโตนอฟ อาน-26
- โบอิง 707-320อี
- โบอิง 707-320ซี
- โบอิง 727-100ซี
- โบอิง 737-200 แอดวานซ์[30]
- โบอิง 737-200ซี
- โบอิง 747-300
- โบอิง 747-300 คอมบิ
- โบอิง 747-400
- ดักลาส ซี-47เอ
- ดักลาส ดีซี-8-30
- ดักลาส ดีซี-8-50
- ฟอกเกอร์ 50
- ฟอกเกอร์ เอฟ-27-100
- ฟอกเกอร์ เอฟ-27-200
- ฟอกเกอร์ เอฟ-27-400
- ฟอกเกอร์ เอฟ-27-500
- ฟอกเกอร์ เอฟ-27-600
- อิลยูชิน อิล-62เอ็ม
- ล็อคฮีด แอล-100-20
- ล็อคฮีด แอล-100-30
- ล็อคฮีด แอล-1011-500
- ซูว์ดาวียาซียงการาแวล
- ยาโกเลฟ ยัค-40
บริการ
[แก้]ห้องโดยสาร
[แก้]ไดมอนด์เฟิร์สคลาส (ชั้นหนึ่ง)
[แก้]ที่นั่งชั้นหนึ่งของตาอักจะมีให้บริการบนเครื่องบินโบอิง 777 เท่านั้น เป็นที่นั่งชนิดปรับนอนได้ พร้อมจะมีหน้าจอระบบความบันเทิง (Audio-Video-On-Demand; AVOD), ชุดสิ่งอำนวยความสะดวก หมอน และผ้าห่ม ผู้โดยสารชั้นหนึ่งสามารถใช้เคาน์เตอร์เช็กอินและห้องรับรอง Welwitchia Lounge ในท่าอากาศยานลูอันดาได้[31]
เอเซกคูทีวาคลาส (ชั้นธุรกิจ)
[แก้]ที่นั่งชั้นธุรกิจจะมีให้บริการบนเครื่องบินทุกลำในฝูงบินตาอัก บนโบอิง 777 จะใช้ที่นั่งชนิดปรับนอนได้ โดยจัดเรียงแบบ 2-3-2 พร้อมหน้าจอระบบความบันเทิง, ชุดสิ่งอำนวยความสะดวก หมอน และผ้าห่ม ผู้โดยสาร นอกจากนี้ ผู้โดยสารชั้นธุรกิจมีสิทธิ์ในการเช็กอินก่อนผู้โดยสารชั้นอื่นและสามารถเข้าใช้ห้องรับรอง Welwitchia Lounge ในท่าอากาศยานลูอันดาได้[31]
ไฮฟลายอีโคโนมิกคลาส (ชั้นประหยัด)
[แก้]ที่นั่งชั้นประหยัดของตาอักที่ให้บริการบนเครื่องบินระยะไกล จะมีที่วางเท้าและพนักพิงศีรษะแบบปีก มีการติดตั้งหน้าจอระบบความบันเทิง ผู้โดยสารชั้นประหยัดจะได้รับหมอนและผ้าห่ม และอาหารจานร้อนบนเที่ยวบินระหว่างประเทศทุกเที่ยวบิน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Fly Angola suspends domestic flight operations - ch-aviation". web.archive.org. 2023-08-27. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2023-08-27. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) - 1 2 "TAAG widens net losses in 1H as fuel subsidy drops | Airline Financials content from ATWOnline". web.archive.org. 2017-08-04. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2017-08-04. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) - ↑ "Angolan airline gives up flights to Dubai". MACAU DAILY TIMES 澳門每日時報 (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2015-07-21.
- ↑ "Current Airline Members". www.iata.org (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "Current Members - AFRAA - African Airlines Association" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2018-11-14.
- ↑ "TAAG History". TAAG Angola Airlines. Archived from the original on 17 September 2012. Retrieved 29 August 2012.
- ↑ "World Airline Directory – TAAG Angola Airlines". Flight International. 159 (4774): 84. 3–9 April 2001. ISSN 0015-3710. Archived from the original on 5 November 2012.
- ↑ "World Airline Survey – Direccao do Exploracao dos Transportes Aereos (DTA – Angola Airlines)". Flight International. 95 (3135): 570. 10 April 1969. Archived from the original on 5 November 2012.
- ↑ "Civil aviation..." Flight. LX (2226): 406. 21 September 1951. Archived from the original on 24 July 2012.
The latest airline to become an active member of I.A.T.A. is Divisao de Exploraçao dos Transportes Aereos, which operates out of Luanda, Angola, in Portuguese West Africa.
- ↑ "TAAG Offices Archived 29 January 2010 at the Wayback Machine." TAAG Angola Airlines. Retrieved on 14 October 2011. "Angola – Luanda Agência Sede Rua da Missão 123, P.O. Box 79 Luanda – República de Angola"
- ↑ "Directory: World Airlines." Flight International. 30 March-5 April 2004. 77. "Rua da Missao 123, PO Box 79, Luanda, CP 3010, Angola"
- ↑ "TAAG Offices Archived 29 January 2010 at the Wayback Machine." TAAG Angola Airlines. Retrieved on 11 November 2012.
- ↑ "���������չ�˾������������ʽ���-�Ѻ�����". web.archive.org. 2011-05-01. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2011-05-01. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
{{cite web}}: พบอักขระ replacement character ใน|title=ตำแหน่ง 1 (วิธีใช้)CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) - ↑ "TAAG - Destination Guide". สืบค้นเมื่อ 13 October 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ "TAAG Airline Profile | CAPA". centreforaviation.com.
- ↑ "SAA enters into code-sharing agreement with TAAG Angola Airlines". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-10-27. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
- ↑ "TAAG - Fleet". www.taag.com (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "TAAG - Linhas Aereas de Angola Airlines Fleet Details and History". Planespotters.net (ภาษาอังกฤษ). 2023-10-13.
- ↑ "TAAG Adds Third Airbus A220-300 to Boost Regional Connectivity". www.taag.com (ภาษาอังกฤษ). 2025-06-23. สืบค้นเมื่อ 2025-04-21.
- ↑ "Yet More A220s For Africa: TAAG Signs Another Lease For Airbus Planes On Day 3 Of Paris Air Show". simpleflying.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-06-21.
- ↑ "SonAir formalises delivery of Boeings 737-700". Angola Press News Agency. 21 August 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 September 2020.
- ↑ "Boeing 737-700". TAAG Angola Airlines. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-03-20. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
- ↑ "Boeing 777-200ER". TAAG Angola Airlines. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-03-28. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
- ↑ "Boeing 777-300ER". TAAG Angola Airlines. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-03-27. สืบค้นเมื่อ 2023-10-13.
- ↑ Birns, Hilka (1 October 2025). "Boeing fast-tracks delivery of TAAG Angola's second B787-9". ch-aviation. สืบค้นเมื่อ 1 October 2025.
- ↑ "TAAG MAKES FIRST PASSENGER FLIGHT WITH BOEING 787-9 DREAMLINER" (PDF). TAAG. June 9, 2025.
- ↑ Nethersole, Ella (12 November 2025). "TAAG Takes Delivery Of First Boeing 787-10; Advancing Expansion Plans". Aviation Week. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 November 2025.
- ↑ "Angola's TAAG takes delivery of first B787-10". ch-aviation.com. สืบค้นเมื่อ 12 November 2025.
- 1 2 Angola Press Agency (2 July 2022). "Angola: TAAG Receives Last Dash 8-400 Aircraft" (via AllAfrica.com). Angola Press Agency. Luanda, Angola. สืบค้นเมื่อ 7 July 2022.
- ↑ "TAAg Angola Airlines Fleet". ch-aviation GmbH. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 August 2015.
- 1 2 "TAAG". www.taag.com (ภาษาโปรตุเกส).