จังหวัดเบงเก็ต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดเบงเก็ต
จังหวัด
พื้นที่สูงในจังหวัดเบงเก็ต
พื้นที่สูงในจังหวัดเบงเก็ต
ธงของจังหวัดเบงเก็ต
ธง
สมญา: ชามสลัดแห่งฟิลิปปินส์[1][2]
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง ค.ศ. 1900
จัดตั้งเป็นจังหวัด 16 มิถุนายน ค.ศ. 1966
เมืองหลัก ลาตรินิแดด
การปกครอง
 • ประเภท สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Crescencio C. Pacalso Independent
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด Florence Tingbaoen (LP)
พื้นที่[3]
 • ทั้งหมด 2,769.08 ตร.กม. (1,069.15 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 47 จาก 81
  (ไม่นับรวมบาเกียว)
ระดับสูงสูงสุด (ภูเขาปูลัก) 2,926 เมตร (9,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[4]
 • ทั้งหมด 446,224
 • อันดับ 61 จาก 81
 • ความหนาแน่น 160 คน/ตร.กม. (420 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 55 จาก 81
  (ไม่นับรวมบาเกียว)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 1 (บาเกียว)
 • นคร 0
 • เทศบาล 13
 • บารังไกย์s 140 (รวมบาเกียว: 269)
 • Districts
เขตเวลา PST (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 2600–2614
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
ภาษา
เว็บไซต์ benguet.gov.ph

จังหวัดเบงเก็ต (แม่แบบ:IPA-tl; อีบาโลอิ: Probinsya ne Benguet; อีโลกาโน: Probinsia ti Benguet; ปังกาซีนัน: Luyag na Benguet; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Benguet) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลและอยู่ทางใต้สุดของเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลาตรินิแดด

พื้นที่สูงของจังหวัดนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็น ชามสลัดแห่งฟิลิปปินส์ เนื่องจากมีการปลูกผักบนที่สูงเป็นจำนวนมาก[1][2][5]

ภายในตัวจังหวัดมีนครที่มีความหนาแน่นแห่งหนึ่ง ชื่อว่า บาเกียว ซึ่งปกครองอย่างเป็นอิสระจากจังหวัด

ภูมิศาสตร์[แก้]

จังหวัดเบงเก็ตมีพื้นที่ 2,769.08 ตารางกิโลเมตร (ถ้ารวมพื้นที่ของบาเกียวเข้าไปด้วย จะมีพื้นที่2,826.59 กม² (1,091.35 sq mi)) อยู่ทางใต้สุดของเขตบริหารคอร์ดิลเยรา

จังหวัดมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลูบุนดูคินและอีฟูเกาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับจังหวัดนูเวบาบิซคายาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศใต้ ติดกับจังหวัดลาอูนีโยนทางทิศตะวันตก และจังหวัดตีโมกอีโลโคสทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

ภูมิลักษณ์ส่วนใหญ่เป็นภูเขา โดยมีภูเขาปูลักเป็นจุดสูงสุดของจังหวัดและเกาะ แม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำอักโน, แม่น้ำอัมบูรายัน, แม่น้ำเบ็ด, แม่น้ำบากุน, แม่น้ำบาลีลี และแม่น้ำอาซิน ซึ่งแม่น้ำบางสายก็ไหลผ่านหุบเขา

ทะเลสาบทางธรรมชาติ ได้แก่ "ทะเลทั้งสี่" ในคาบายัน ซึ่งประกอบด้วยทะเลสาบบูลาลาเกา, ดาเตปเงโปส, อินโคโลส และตาเบโย[6]

ภูมิอากาศ[แก้]

จังหวัดเบงเก็ตมีอากาศที่เย็น อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 25.3 °C (77.5 °F) ในเดือนเมษายน และต่ำสุดอยู่ที่ 13.3 °C (55.9 °F) ในเดือนมกราคม[7]

จังหวัดมักประสบปัญหาการเพาะปลูกอันเนื่องมาจากน้ำค้างแข็งในช่วงเดือนหนาว ตั้งแต่ธันวาคมถึงมีนาคม โดยเฉพาะในเมืองที่อยู่ในระดับความสูงมาก อาทิ อาต็อก, บูกีอัส, มันกายัน และคิบุนกัน[8][9] ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 เบงเก็ตประสบปัญหาเพาะปลูกมากที่สุด เนื่องจากอุณหภูมิลดต่ำเหลือเพียงแค่ 7 °C (45 °F)[10]

ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดเบงเก็ต
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 23.1
(73.6)
23.9
(75)
24.7
(76.5)
25.3
(77.5)
24.6
(76.3)
24.1
(75.4)
22.9
(73.2)
22.5
(72.5)
23
(73)
23.6
(74.5)
23.8
(74.8)
23.3
(73.9)
23.73
(74.72)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 13.3
(55.9)
13.9
(57)
14.8
(58.6)
16.2
(61.2)
16.7
(62.1)
16.6
(61.9)
16.4
(61.5)
16.6
(61.9)
16.3
(61.3)
16
(61)
15.5
(59.9)
14.2
(57.6)
15.54
(59.98)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 150.8
(5.937)
101.8
(4.008)
82.3
(3.24)
44.9
(1.768)
132.5
(5.217)
146
(5.75)
196.9
(7.752)
181.6
(7.15)
168.5
(6.634)
199.2
(7.843)
191.2
(7.528)
233.7
(9.201)
1,829.4
(72.024)
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย 2 3 6 9 19 21 26 26 23 14 9 5 163
แหล่งที่มา1: Storm247 (for average temperature and rainy days)[7]
แหล่งที่มา 2: WorldWeatherOnline (for average precipitation)[11]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Facts & Figures: Benguet Province". Philippine Statistics Authority - National Statistical Coordination Board - Cordillera Administrative Region. สืบค้นเมื่อ 9 October 2014. 
  2. 2.0 2.1 "Cordillera Autonomous Region". It's More Fun in the Philippines. Archived from the original on 9 May 2013. สืบค้นเมื่อ 17 September 2014. 
  3. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. Archived from the original on 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 12 August 2013. 
  4. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx
  5. Lancion, Jr., Conrado M.; de Guzman, Rey (cartography) (1995). "The Provinces". Fast Facts about Philippine Provinces (The 2000 Millenium ed.). Makati, Metro Manila: Tahanan Books. p. 38. ISBN 971-630-037-9. สืบค้นเมื่อ 16 January 2015. 
  6. Aro, SC (25 October 2008). "Mt Pulag climb slated October 31-November 2". Philippine Information Agency. สืบค้นเมื่อ 29 February 2016. "From Tawangan where the trekkers will spend the second night, they will visit the four mystic lakes namely Tabeyo, Bulalacao, Incolos, and Detepngepos described as icy cool and crystal clear water and lush green foliage that refreshes the soul." 
  7. 7.0 7.1 "Weather forecast for Benguet, Philippines". Storm247. สืบค้นเมื่อ 29 January 2016. 
  8. Catajan, Maria Elena (2 January 2014). "Frost affects towns". Sun.Star Baguio. สืบค้นเมื่อ 17 September 2014. 
  9. Quitasol, Kimberlie (3 January 2014). "Frost descends on Benguet farms". Philippine Daily Inquirer. สืบค้นเมื่อ 17 September 2014. 
  10. Palangchao, Harley (2 February 2007). "Benguet Farmers Lose Crops to Frost". The Manila Times. สืบค้นเมื่อ 17 September 2014. 
  11. "Benguet Monthly Climate Average, Philippines". World Weather Online. สืบค้นเมื่อ 29 January 2016. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]