จังหวัดบูลูบุนดูคิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จังหวัดบูลูบุนดูคิน
จังหวัด
แม่น้ำชิโก
ธงของจังหวัดบูลูบุนดูคิน
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดบูลูบุนดูคิน
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ ฟิลิปปินส์
เขตเขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้งค.ศ. 1908
เมืองหลักบอนต็อก
การปกครอง
 • ประเภทสภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัดKathy Jyll Mayaen-Luis (Independent)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัดBoni Lacwasan (Independent)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด2,157.38 ตร.กม. (832.97 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่58 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาซิงกากัลซา)2,717 เมตร (8,914 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด154,590
 • อันดับ76 จาก 81
 • ความหนาแน่น72 คน/ตร.กม. (190 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น75 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ0
 • นคร0
 • เทศบาล10
 • บารังไกย์144
 • DistrictsLone district of Mountain Province
เขตเวลาPHT (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์2616–2625
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์+63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166PH
ภาษา
เว็บไซต์mountainprovince.gov.ph

จังหวัดบูลูบุนดูคิน (ฟิลิปีโน: Lalawigang Bulubundukin) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือบอนต็อก จังหวัดนี้มักรู้จักกันในชื่อ จังหวัดเมาต์เทน เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นแนวเทือกเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล ซึ่งอยู่ทางตอนบนของเกาะลูซอน

จังหวัดเมาต์เทน เคยเป็นชื่อจังหวัดในอดีตที่ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดในเขตบริหารคอร์ดิลเยราในปัจจุบัน อดีตจังหวัดแห่งนั้นจัดตั้งโดยคณะกรรมาธิการฟิลิปปินในปี ค.ศ. 1908[3][4][5] และถูกแยกออกในปี ค.ศ. 1966 ในชื่อจังหวัดบูลูบุนดูคิน, จังหวัดเบงเก็ต, จังหวัดคาลิงกา-อาปาเยา และจังหวัดอีฟูเกา[6][7][8]

จังหวัดนี้มีชื่อเสียงในด้านถ้ำมัมมี่ที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีร่างที่ถูกทำมัมมี่อยู่จริง[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. สืบค้นเมื่อ 23 December 2013.
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx
  3. Worcester, Dean C.; Philippine Commission (1908). Seventh Annual Report of the Secretary of the Interior to the Philippine Commission for the Fiscal Year Ended June 30, 1908. Manila: U.S. Government Printing Office. pp. 17–19. Archived from the original (Digitized by Google on 23 Nov 2005 (Original file from the University of Michigan)) on 23 Nov 2005. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015. (Google Books link)
  4. Keesing, Felix Maxwell; Keesing, Marie Margaret; Keesing, Marie Martin; Institute of Pacific Relations (contributor); International Research Committee (contributor) (1934). Taming Philippine Headhunters: A Study of Government and of Cultural Change in Northern Luzon. Stanford University Press. p. 69. ISBN 9780804721103. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015.
  5. Ingles, Raul Rafael (2008). 1908 :The Way it Really was : Historical Journal for the UP Centennial, 1908-2008. Diliman, Quezon City: University of the Philippines Press. p. 339. ISBN 9789715425803. สืบค้นเมื่อ 22 October 2014.
  6. 6.0 6.1 Lancion, Jr., Conrado M.; de Guzman, Rey (cartography) (1995). "The Provinces". Fast Facts about Philippine Provinces (The 2000 Millenium ed.). Makati, Metro Manila: Tahanan Books. pp. 108–109. ISBN 971-630-037-9. สืบค้นเมื่อ 16 January 2015.
  7. "Natural Attractions found in Atok". Province of Benguet. สืบค้นเมื่อ 13 August 2013.
  8. "Republic Act No. 4695: An Act Creating the Provinces of Benguet, Mountain Province, Ifugao and Kalinga-Apayao". Chan Robles Virtual Law Library. สืบค้นเมื่อ 22 October 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]