จังหวัดบูลูบุนดูคิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
จังหวัดบูลูบุนดูคิน
จังหวัด
แม่น้ำชิโก
ธงของจังหวัดบูลูบุนดูคิน
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดบูลูบุนดูคิน
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง ค.ศ. 1908
เมืองหลัก บอนต็อก
การปกครอง
 • ประเภท สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Kathy Jyll Mayaen-Luis (Independent)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด Boni Lacwasan (Independent)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด 2,157.38 ตร.กม. (832.97 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 58 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาซิงกากัลซา) 2,717 เมตร (8,914 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด 154,590
 • อันดับ 76 จาก 81
 • ความหนาแน่น 72 คน/ตร.กม. (190 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 75 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 0
 • นคร 0
 • เทศบาล 10
 • บารังไกย์ 144
 • Districts Lone district of Mountain Province
เขตเวลา PHT (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 2616–2625
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
ภาษา
เว็บไซต์ mountainprovince.gov.ph

จังหวัดบูลูบุนดูคิน (ฟิลิปีโน: Lalawigang Bulubundukin) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือบอนต็อก จังหวัดนี้มักรู้จักกันในชื่อ จังหวัดเมาต์เทน เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นแนวเทือกเขาคอร์ดิลเยราเซนทรัล ซึ่งอยู่ทางตอนบนของเกาะลูซอน

จังหวัดเมาต์เทน เคยเป็นชื่อจังหวัดในอดีตที่ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดในเขตบริหารคอร์ดิลเยราในปัจจุบัน อดีตจังหวัดแห่งนั้นจัดตั้งโดยคณะกรรมาธิการฟิลิปปินในปี ค.ศ. 1908[3][4][5] และถูกแยกออกในปี ค.ศ. 1966 ในชื่อจังหวัดบูลูบุนดูคิน, จังหวัดเบงเก็ต, จังหวัดคาลิงกา-อาปาเยา และจังหวัดอีฟูเกา[6][7][8]

จังหวัดนี้มีชื่อเสียงในด้านถ้ำมัมมี่ที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีร่างที่ถูกทำมัมมี่อยู่จริง[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. http://www.nscb.gov.ph/activestats/psgc/listprov.asp. เรียกข้อมูลเมื่อ 23 December 2013. 
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx
  3. Worcester, Dean C.; Philippine Commission (1908). Seventh Annual Report of the Secretary of the Interior to the Philippine Commission for the Fiscal Year Ended June 30, 1908 (Digitized by Google on 23 Nov 2005 (Original file from the University of Michigan)). Manila: U.S. Government Printing Office. pp. 17–19. Archived from the original on 23 Nov 2005. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015. "([จังหวัดบูลูบุนดูคิน ที่ Google Books Google Books link])" 
  4. Keesing, Felix Maxwell; Keesing, Marie Margaret; Keesing, Marie Martin; Institute of Pacific Relations (contributor); International Research Committee (contributor) (1934). [จังหวัดบูลูบุนดูคิน ที่ Google Books Taming Philippine Headhunters: A Study of Government and of Cultural Change in Northern Luzon]. Stanford University Press. p. 69. ISBN 9780804721103. สืบค้นเมื่อ 2 January 2015. 
  5. Ingles, Raul Rafael (2008). [จังหวัดบูลูบุนดูคิน ที่ Google Books 1908 :The Way it Really was : Historical Journal for the UP Centennial, 1908-2008]. Diliman, Quezon City: University of the Philippines Press. p. 339. ISBN 9789715425803. สืบค้นเมื่อ 22 October 2014. 
  6. 6.0 6.1 Lancion, Jr., Conrado M.; de Guzman, Rey (cartography) (1995). [จังหวัดบูลูบุนดูคิน ที่ Google Books "The Provinces"]. Fast Facts about Philippine Provinces (The 2000 Millenium ed.). Makati, Metro Manila: Tahanan Books. pp. 108–109. ISBN 971-630-037-9. สืบค้นเมื่อ 16 January 2015. 
  7. "Natural Attractions found in Atok". Province of Benguet. http://www.benguet.gov.ph/index.php?option=com_content&view=article&id=261&Itemid=275. เรียกข้อมูลเมื่อ 13 August 2013. 
  8. "Republic Act No. 4695: An Act Creating the Provinces of Benguet, Mountain Province, Ifugao and Kalinga-Apayao". http://www.chanrobles.com/republicacts/republicactno4695.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 22 October 2014. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]