จังหวัดบูคิดโนน
จังหวัดบูคิดโนน | |
|---|---|
จังหวัด | |
สถานที่สำคัญในจังหวัดบูคิดโนน | |
| สมญา: "ตะกร้าอาหารแห่งมินดาเนา" "เมืองมรดกทางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และวัฒนธรรมแห่งมินดาเนาเหนือNorthern Mindanao" "สวรรค์ใจกลางมินดาเนา"[1] | |
| เพลง: Bukidnon Kanak Ha Banuwa | |
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์ | |
| ประเทศ | |
| เขต | ฮีลากังมินดาเนา |
| ก่อตั้ง | 1 กันยายน ค.ศ. 1914 (Commission Act 2408)[2] |
| เมืองหลัก | มาไลบาไล |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน |
| • ผู้ว่าราชการจังหวัด | Jose Maria R. Zubiri, Jr. (Bukidnon Paglaum Party) |
| • รองผู้ว่าราชการจังหวัด | Rogelio N. Quiño (Bukidnon Paglaum Party) |
| พื้นที่[3] | |
| • ทั้งหมด | 10,498.59 ตร.กม. (4,053.53 ตร.ไมล์) |
| อันดับพื้นที่ | 3 จาก 81 |
| ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาดูลัง-ดูลัง) | 2,941 เมตร (9,649 ฟุต) |
| ประชากร (ค.ศ. 2015)[4] | |
| • ทั้งหมด | 1,415,226 คน |
| • อันดับ | 16 จาก 81 |
| • ความหนาแน่น | 130 คน/ตร.กม. (350 คน/ตร.ไมล์) |
| • อันดับความหนาแน่น | 61 จาก 81 |
| เขตการปกครอง | |
| • นคร | |
| • เทศบาล | |
| • บารังไกย์ | 464 |
| • Districts | 1st to 4th districts of Bukidnon |
| เขตเวลา | UTC+8 (PST) |
| รหัสไปรษณีย์ | 8700–8723 |
| ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ | +63 (0)88 |
| รหัส ISO 3166 | PH |
| ภาษา | |
| การจัดระดับรายได้ | ระดับที่ 1[3] |
| เว็บไซต์ | www |
จังหวัดบูคิดโนน (/buːˈkɪdnɒn/, เซบัวโน: Lalawigan sa Bukidnon) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตฮีลากังมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์[5] เมืองศูนย์กลางคือมาไลบาไล ในปี ค.ศ. 2015 ตัวจังหวัดมีประชากร 1,415,226 คน เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามของประเทศ รองจากจังหวัดปาลาวันและจังหวัดอีซาเบลา
ชื่อ "บูคิดโนน" หมายถึง "ชาวเขา" จังหวัดนี้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าวและข้าวโพดที่สำคัญของภูมิภาค ผลผลิตอื่น ๆ ได้แก่ สับปะรด กล้วย และอ้อย จังหวัดนี้ยังเป็นที่ตั้งของภูเขาดูลัง-ดูลัง ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ ด้วยความสูง 2,938 เมตร (9,639 ฟุต) ตั้งอยู่ในแนวเทือกเขาคีตังลัด[6] ภูเขาอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงในจังหวัด ได้แก่ ภูเขาคีตังลัด (2,899 เมตร; สูงเป็นอันดับที่ 4), ภูเขาคาลาตุงกัน (2,860 เมตร; สูงเป็นอันดับที่ 5), ภูเขามาอักนาว (2,742 เมตร; สูงเป็นอันดับที่ 8), ภูเขาลูมูลูยาว (2,612 เมตร; สูงเป็นอันดับที่ 17) และภูเขาตูมีนุงกัน (2,400 เมตร; สูงเป็นอันดับที่ 30)[7]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Department of Tourism". tourism.gov.ph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 March 2018. สืบค้นเมื่อ 1 May 2018.
- ↑ "Bukidnon Celebrates 100th Year in 2014". Provincial Government of Bukidnon. 2014-03-19. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-28. สืบค้นเมื่อ 2015-09-27.
- 1 2 "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati, Philippines: National Statistical Coordination Board. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 January 2013. สืบค้นเมื่อ 10 June 2014.
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-09. สืบค้นเมื่อ 2018-05-11.
- ↑ Sombrito, Elvira. "Soil Redistribution Studies Using Fallout 137Cs" (PDF). International Atomic Energy Agency. สืบค้นเมื่อ 9 September 2010.[ลิงก์เสีย]
- ↑ "Mt. Dulang-Dulang (2,938+)". ~ Pinoy Mountaineer. 2007-09-02. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-30. สืบค้นเมื่อ 2012-10-27.
- ↑ "The highest mountains in the Philippines ~ Pinoy Mountaineer". Pinoymountaineer.com. 2008-02-02. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-25. สืบค้นเมื่อ 2012-10-27.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดบูคิดโนน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดบูคิดโนน ที่โอเพินสตรีตแมป- Provincial Government of Bukidnon
- Philippine Standard Geographic Code listing for Bukidnon