จังหวัดคาลิงกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดคาลิงกา
จังหวัด
ภูเขาในจังหวัดคาลิงกา
ภูเขาในจังหวัดคาลิงกา
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดคาลิงกา
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ก่อตั้ง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995
เมืองหลัก ตาบุก
การปกครอง
 • ประเภท สภาจังหวัด
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Jocel Baac (Liberal Party) (Sr. Felisa Pedro)
 • Congressman Allen Jesse Mangaoang (Liberal Party)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด James Eduba(Nacionalista Party)
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด 3,231.25 ตร.กม. (1,247.59 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 41 จาก 81
ระดับสูงสูงสุด (ภูเขาบินูลูอัน) 2,329 เมตร (7,641 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด 212,680
 • อันดับ 71 จาก 81
 • ความหนาแน่น 66 คน/ตร.กม. (170 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 78 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 0
 • นคร 1 (ตาบุก)
 • เทศบาล
 • บารังไกย์ 152
 • Districts Lone district of Kalinga
เขตเวลา PHT (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 3800–3808
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)74
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
ภาษา
เว็บไซต์ www.kalinga.gov.ph

จังหวัดคาลิงกา (อีโลกาโน: Probinsia ti Kalinga; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Kalinga) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตบริหารคอร์ดิลเยรา เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือตาบุก โดยจังหวัดคาลิงกาแยกตัวออกจากจังหวัดคาลิงกา-อาปาเยาในปี ค.ศ. 1995

อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศใต้, จังหวัดอาบราทางทิศตะวันตก, จังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออก, จังหวัดคากายันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และจังหวัดอาปาเยาทางทิศเหนือ

ภูมิศาสตร์[แก้]

จังหวัดคาลิงกามีพื้นที่ 3,231.25 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตอนกลางของเขตบริหารคอร์ดิลเยราบนเกาะลูซอน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงตั้งแต่ 1,500-2,500 เมตร พื้นที่ทางตะวันตกของเป็นที่สูงชันและที่ราบในหุบเขา ส่วนทางตะวันออกเป็นตีนเขาแบบไล่ระดับ ป่าพบได้ตามพื้นที่สูง ส่วนพื้นที่ต่ำจะเป็นทุ่งหญ้า

ภูมิอากาศ[แก้]

อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 17-22 องศาเซลเซียส และมีสภาพภูมิอากาศแบบที่ 3 ของประเทศ ฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิิกายน-เมษายน ส่วนฤดูฝนอยู่ในช่วงที่เหลือ ปริมาณน้ำฝนจะมากในเดือนกรกฎาคม-ตุลาคม

อุทกวิทยา[แก้]

แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำชิโก ซึ่งมีต้นน้ำอยู่ที่จังหวัดบูลูบุนดูคิน และไหลไปรวมกับแม่น้ำคากายัน แม่น้ำชิโกมีลำน้ำสาขาหลายสาย ได้แก่ แม่น้ำบูน็อก, แม่น้ำตานูดัน, แม่น้ำบีกา, แม่น้ำปาซิล, แม่น้ำปอสวอย, แม่น้ำเดาอังกัน, แม่น้ำมาบากา และแม่น้ำซัลตัน นอกจากนี้ยังสามารถพบทะเลสาบขนาดเล็กภายในจังหวัดได้อีกด้วย

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. Archived from the original on 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 2 January 2014. 
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]