จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วิลเฮล์มที่ 1
Kaiser Wilhelm I. .JPG
วิลเฮล์มที่ 1 ในปี 1884
กษัตริย์แห่งปรัสเซีย
ครองราชย์ 2 มกราคม 1861 – 9 มีนาคม 1888
ราชาภิเษก 18 ตุลาคม 1861
ก่อนหน้า พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 4
ถัดไป จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3
องค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
ดำรงตำแหน่ง 18 มกราคม 1871 - 9 มีนาคม 1888
ก่อนหน้า ฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
ในตำแหน่ง องค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมัน
จักรพรรดิเยอรมัน
ครองราชย์ 18 มกราคม 1871– 9 มีนาคม 1888
ถัดไป จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3
อัครมหาเสนาบดี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค
อัครมเหสี เอากุสตาแห่งซัคเซิน-ไวมาร์
พระราชบุตร จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3
แกรนด์ดัชเชสหลุยส์แห่งบาเดิน
ราชวงศ์ โฮเอินโซลเลิร์น
พระราชบิดา พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3
พระราชมารดา หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
ประสูติ 22 มีนาคม ค.ศ. 1797
เบอร์ลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย
สวรรคต 9 มีนาคม ค.ศ. 1888 (90 ปี)
เบอร์ลิน
ศาสนา ลูเทอแรน
ลายพระอภิไธย

วิลเฮล์ม ฟรีดริช ลุดวิจ ฟอน โฮเอินโซลเลิร์น (เยอรมัน: Wilhelm Friedrich Ludwig von Hohenzollern) เป็นกษัตริย์แห่งปรัสเซียและจักรพรรดิเยอรมันจากราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น ภายใต้การปกครองของพระองค์ร่วมกับนายกรัฐมนตรีออทโท ฟอน บิสมาร์ค สามารถนำพาราชอาณาจักรปรัสเซียมีชัยเหนือสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียและนำไปสู่การรวมชาติเยอรมันขึ้นเป็นจักรวรรดิเยอรมันในปีค.ศ. 1871 พระองค์กลายเป็นพระประมุของค์แรกของเยอรมันหลังการรวมชาติ จักรวรรดิเยอรมันในรัชสมัยของพระองค์ได้กลายเป็นมหาอำนาจของยุโรป มีแสนยานุภาพทางบกไม่เป็นสองรองใคร มีการพัฒนาอุตสาหกรรมและขยายโครงข่ายทางรถไฟอย่างรวดเร็วในบรรดารัฐเยอรมัน

ประวัติ[แก้]

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1797 ที่วังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เมื่อแรกประสูติทรงพระนามว่า วิลเฮล์ม ฟรีดริช ลุดวิด แห่งปรัสเซีย (Wilhelm Friedrich Ludwig von Preußen) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในมกุฎราชกุมารฟรีดริช วิลเฮล์ม กับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เมื่อพระอัยกาคือพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 เสด็จสวรรคตในค.ศ. 1797 พระราชบิดาของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 ในขณะที่เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม พระเชษฐาของพระองค์ก็ได้ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารต่อ

ในช่วงสงครามปลดแอกจากฝรั่งเศส พระองค์เข้ารับราชการทหารในกองทัพในปี ค.ศ. 1814 ขณะมีพระชนมายุ 17 พรรษา เช่นเดียวกับพระราชบิดาที่นำทัพต่อสู้ในศึกครั้งนี้ ความองอาจของพระราชบิดาเป็นที่กล่าวขวัญในหมู่ทหารและนั่นเป็นแรงบันดาลใจแก่พระองค์ ศึกครั้งนี้ทำให้พระองค์ติดภาพฝรั่งเศสในฐานะศัตรู[1] ต่อมาในปี ค.ศ. 1815 พระองค์อยู่ในกองพลของแกบฮาร์ด ฟอน บลือเชอร์ และเข้าร่วมในยุทธการที่ลิงนีกับยุทธการที่วอเตอร์ลู[1]

ในปี ค.ศ. 1829 พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอากุสตาแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค พระธิดาในแกรนด์ดยุกคาร์ล ฟรีดริช ฟอน ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค การสมรสครั้งนั้นเป็นการสมรสทางการเมืองโดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้ยินดีมากนัก[2] ในปี ค.ศ. 1840 พระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคต ทำให้พระเชษฐาขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 4 และเนื่องจากพระเชษฐายังไม่มีพระราชบุตร ทำให้ตำแหน่งรัชทายาทลำดับที่หนึ่งตกเป็นของพระองค์และทรงได้พระอิสริยยศ "เจ้าชายแห่งปรัสเซีย" (Prinz von Preußen)

ในช่วงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848 เจ้าชายวิลเฮล์มนำกำลังทหารและปืนใหญ่ปราบผู้ก่อความไม่สงบในกรุงเบอร์ลินได้อย่างราบคาบตามคำสั่งของพระเชษฐา พระองค์ตกเป็นที่รังเกียจของประชาชนและถูกตั้งฉายาให้ว่า "เจ้าชายกระสุนปืน" (Kartätschenprinz) พระองค์ปลอมตัวเป็นพ่อค้าและหลบไปประทับในอังกฤษอย่างเงียบๆราวหนึ่งปี ก่อนที่จะเสด็จกลับมาช่วยปราบความไม่สงบในบาเดินซึ่งพระองค์เป็นมีตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองพลอยู่ที่นั่น หลังความไม่สงบหมดไป ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1849 พระองค์ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นข้าหลวงต่างพระองค์ประจำมณฑลไรน์ลันท์และมณฑลเว็สท์ฟาเลิน[1][2] และต่อมาในค.ศ. 1854 พระองค์ได้รับการเลื่อนยศขึ้นเป็นจอมพลและเป็นผู้ว่าการป้อมปราการไมน์[3]

ใน ค.ศ. 1857 พระเชษฐาประชวรด้วยโรคหลอดเลือดสมองและไม่สามารถทรงงานได้อีกตลอดพระชนม์ ทำให้พระองค์กลายเป็นผู้สำเร็จราชการ เมื่อพระเชษฐาเสด็จสวรรคตในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1861 โดยไร้พระราชบุตร ทำให้พระองค์ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียขณะมีพระชนมายุ 63 พรรษา

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Biografie Wilhelm I (German)". Deutsches Historisches Museum. สืบค้นเมื่อ 12 June 2013. 
  2. 2.0 2.1 Feldhahn, Ulrich (2011). Die preußischen Könige und Kaiser (German). Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg. pp. 24–26. ISBN 978-3-89870-615-5. 
  3. Wikisource-logo.svg Chisholm, Hugh, ed. (1911). "William I. of Germany". สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 28 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 665–667.