วัชระ สัจจะสารสิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วัชระ สัจจะสารสิน เป็นนามปากกาของ "วัชระ เพชรพรหมศร" เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ที่อำเภอควนเนียง จ.สงขลา รับราชการสังกัดสำนักงานศาลปกครอง และเขียนเรื่องสั้นเป็นงานอดิเรก ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2551 จาก รวมเรื่องสั้น “เราหลงลืมอะไรบางอย่าง”

การศึกษา[แก้]

เรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านควนเนียงเมื่อปี พ.ศ. 2524 เรียนชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา เรียนปริญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2536 รุ่น 45 เรียนปริญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2540 และเรียนปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2545

เคยทำงานพิสูจน์อักษรในสำนักพิมพ์นาคร และประจำกองบรรณาธิการนิตยสารไรเตอร์แม็กกาซีน สมัยที่กนกพงศ์ สงสมพันธุ์เป็นบรรณาธิการ

ผลงาน[แก้]

  • เรื่องสั้นเรื่องแรก “ภาพฝัน” ตีพิมพ์ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์เมื่อปี พ.ศ. 2538
  • เรื่องสั้น “ทราย” ได้รับรางวัลสุภาว์ เทวกุล ประจำปี พ.ศ. 2540
  • เรื่องสั้น “วาวแสงแห่งศรัทธา” ได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลพานแว่นฟ้า ประจำปี พ.ศ. 2548
  • เรื่องสั้น “เรื่องเล่าจากหนองเตย” เข้ารอบสุดท้ายรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2549
  • เรื่องสั้น “แก้วสองใบ” เข้ารอบสุดท้ายรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2550
  • เรื่องสั้น “ในวันที่วัวชนยังชนอยู่” ได้รับรางวัลชมเชยรางวัลกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ประจำปี พ.ศ. 2551
  • รวมเรื่องสั้นเล่มแรก “เราหลงลืมอะไรบางอย่าง” ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2551

รวมเรื่องสั้นเล่มที่สอง "การเคลื่อนย้ายของบางสิ่ง" พ.ศ. 2553

ปัจจุบันรับราชการในตำแหน่งพนักงานคดีปกครอง สังกัดสำนักงานศาลปกครอง

อ้างอิง[แก้]