ทริปเปิลคราวน์แชมเปียนชิป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ทริปเปิลคราวน์ แชมเปี้ยนชิพ (อังกฤษ: Triple Crown Championship) เป็นความสำเร็จในมวยปล้ำอาชีพ เป็นความแตกต่างเกิดขึ้นกับนักมวยปล้ำมืออาชีพที่ได้รับรางวัลชนะเมื่อได้แชมป์ 3 เส้น

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี[แก้]

รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในดับเบิลยูดับเบิลยูอี[แก้]

Text
การชิงแชมป์ใน"ตัวเอียง" เป็นชื่ออื่นจากคำนิยามเดิมของแชมป์ทริปเปิลคราวน์
วันที่ใน"ตัวเอียง" The wrestler has won that title, but it does not contribute to their Triple Crown because they had already won the Triple Crown or they had already won a title at that same level.
วันที่ในตัวหนา The date the wrestler became a Triple Crown Champion.
ชื่อในตัวหนา Indicates the wrestler is also a Grand Slam Champion.
N/A Indicates future reigns not possible or likely.
สี

Won title as a member of the Raw brand.

Won title as a member of the ECW brand.

Won title as a member of the SmackDown! brand.

Won all Triple Crown eligible titles
Won title before the brand extension or after the establishment of the "Supershow" format
แชมป์ การชิงแชมป์หลัก การชิงแชมป์แท็กทีม การชิงแชมป์รอง
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เวิลด์
เฮฟวี่เวท
เวิลด์
แท็กทีม
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แท็กทีม
อินเตอร์คอนติเนนทัล
Pedro Morales[1][2] 8 กุมภาพันธ์ 1971 N/A
(Retired)
9 สิงหาคม 1980
(คู่กับ Bob Backlund)
N/A
(Retired)
8 ธันวาคม 1980
เบรต ฮาร์ต 12 ตุลาคม 1992 N/A
(Retired)
26 มกราคม 1987
(คู่กับ Jim Neidhart)
N/A
(Retired)
26 สิงหาคม 1991
ดีเซล[3] 26 พฤศจิกายน 1994 N/A
(Retired)
28 สิงหาคม 1994
(คู่กับ Shawn Michaels)
N/A
(Retired)
13 เมษายน 1994
ชอว์น ไมเคิลส์ 31 มีนาคม 1996 17 พฤศจิกายน 2002 28 สิงหาคม 1994
(คู่กับ Diesel)
13 ธันวาคม 2009
(with Triple H)
27 ตุลาคม 1992
สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน[4] 29 มีนาคม 1998 N/A
(Retired)
26 พฤษภาคม 1997
(คู่กับ Shawn Michaels)
N/A
(Retired)
3 สิงหาคม 1997
เดอะ ร็อก 15 พฤศจิกายน 1998 30 สิงหาคม 1999
(คู่กับ Mankind)
13 กุมภาพันธ์ 1997
ทริปเปิล เอช 23 สิงหาคม 1999 2 กันยายน 2002 29 เมษายน 2001
(คู่กับ Stone Cold Steve Austin)
13 ธันวาคม 2009
(คู่กับ Shawn Michaels)
21 ธันวาคม 1996
เคน 28 มิถุนายน 1998 18 กรกฎาคม 2010 13 กรกฎาคม 1998
(คู่กับ Mankind)
19 มิถุนายน 2011
(คู่กับ Big Show)
20 พฤษภาคม 2001
คริส เจอริโค 9 ธันวาคม 2001 7 กันยายน 2008 21 พฤษภาคม 2001
(คู่กับ Chris Benoit)
28 มิถุนายน 2009
(คู่กับ Edge)
12 ธันวาคม 1999
เคิร์ต แองเกิล 22 ตุลาคม 2000 10 มกราคม 2006 N/A
(Title Defunct)
20 ตุลาคม 2002
(คู่กับ Chris Benoit)
27 กุมภาพันธ์ 2000
เอ็ดดี เกอร์เรโร 15 กุมภาพันธ์ 2004 N/A
(Deceased)
N/A
(Deceased)
17 พฤศจิกายน 2002
(คู่กับ Chavo Guerrero)
5 กันยายน 2000
คริส เบนวา N/A
(Deceased)
14 มีนาคม 2004 21 พฤษภาคม 2001
(คู่กับ Chris Jericho)
20 ตุลาคม 2002
(คู่กับ Kurt Angle)
2 เมษายน 2000
ริก แฟลร์ 19 มกราคม 1992 N/A
(Not with WWE)
14 ธันวาคม 2003
(คู่กับ Batista)
N/A
(Not with WWE)
18 กันยายน 2005
เอดจ์ 8 มกราคม 2006 8 พฤษภาคม 2007 2 เมษายน 2000
(คู่กับ Christian)
5 พฤศจิกายน 2002
(คู่กับ Rey Mysterio)
24 กรกฎาคม 1999
ร็อบ แวน แดม 11 มิถุนายน 2006 N/A 31 มีนาคม 2003
(คู่กับ Kane)
7 ธันวาคม 2004
(คู่กับ Rey Mysterio)
17 มีนาคม 2002
บูเกอร์ ที 23 กรกฎาคม 2006 1 พฤศจิกายน 2001
(คู่กับ Test)
7 กรกฎาคม 2003
แรนดี ออร์ตัน 7 ตุลาคม 2007 15 สิงหาคม 2004 13 พฤศจิกายน 2006
(คู่กับ Edge)
14 ธันวาคม 2003
เจฟฟ์ ฮาร์ดี 14 ธันวาคม 2008 7 มิถุนายน 2009 29 มิถุนายน 1999
(คู่กับ Matt Hardy)
N/A
(Not with WWE)
10 เมษายน 2001
ซีเอ็ม พังก์[3][5] 17 กรกฎาคม 2011 30 มิถุนายน 2008 27 ตุลาคม 2008
(คู่กับ Kofi Kingston)
19 มกราคม 2009
จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ 27 มิถุนายน 2004 N/A
(Retired)
25 พฤษภาคม 1999
(คู่กับ Faarooq)
N/A
(Retired)
9 มีนาคม 2009
เรย์ มิสเตริโอ 25 มิถุนายน 2011 2 เมษายน 2006 N/A
(Title Defunct)
5 พฤศจิกายน 2002
(คู่กับ Edge)
5 เมษายน 2009
ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 15 กุมภาพันธ์ 2011[6] 3 เมษายน 2006
(คู่กับ the Spirit Squad)
28 กรกฎาคม 2010
คริสเตียน 1 พฤษภาคม 2011 2 เมษายน 2000
(คู่กับ Edge)
23 กันยายน 2001
บิ๊กโชว์ 14 พฤศจิกายน 1999 18 ธันวาคม 2011 22 สิงหาคม 1999
(คู่กับ The Undertaker)
26 กรกฎาคม 2009
(คู่กับ Chris Jericho)
1 เมษายน 2012
เดอะ มิซ 22 พฤศจิกายน 2010 13 ธันวาคม 2008
(คู่กับ John Morrison)
16 พฤศจิกายน 2007
(คู่กับ John Morrison)
23 กรกฎาคม 2012

เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง[แก้]

รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในดับเบิลยูซีดับเบิลยู[แก้]

แชมป์ การชิงแชมป์หลัก การชิงแชมป์แท็กทีม การชิงแชมป์รอง
WCW World Heavyweight WCW World Tag Team WCW United States Heavyweight
ริก แฟลร์ 11 มกราคม 1991 26 ธันวาคม 1976
(with Greg Valentine)
29 กรกฎาคม 1977
เล็ค ลูเกอร์ 14 กรกฎาคม 1991 27 มีนาคม 1988
(with Barry Windham)
11 กรกฎาคม 1987
สติง 29 กุมภาพันธ์ 1992 22 มกราคม 1996
(with Lex Luger)
25 สิงหาคม 1991
ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ 11 เมษายน 1999 31 พฤษภาคม 1999
(with Bam Bam Bigelow and Kanyon)
28 ธันวาคม 1997
โกลด์เบิร์ก 6 กรกฎาคม 1998 7 ธันวาคม 1999
(with Bret Hart)
20 เมษายน 1998
เบรต ฮาร์ต 21 พฤศจิกายน 1999 7 ธันวาคม 1999
(with Goldberg)
20 กรกฎาคม 1998
คริส เบนวา 16 มกราคม 2000 14 มีนาคม 1999
(with Dean Malenko)
9 สิงหาคม 1999
สก็อตต์ สไตเนอร์ 26 พฤศจิกายน 2000 1 พฤศจิกายน 1989
(with Rick Steiner)
11 เมษายน 1999
บูเกอร์ ที 9 กรกฎาคม 2000 3 พฤษภาคม 1995
(with Stevie Ray)
18 มีนาคม 2001

เอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง[แก้]

รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในอีซีดับเบิลยู[แก้]

แชมป์ การชิงแชมป์หลัก การชิงแชมป์แท็กทีม การชิงแชมป์รอง
ECW World Heavyweight ECW World Tag Team ECW World Television
Johnny Hotbody April 26, 1992 April 3, 1993
(with Chris Candido and Chris Michaels)
August 12, 1992
Sabu[7] October 2, 1993 February 4, 1995
(with Taz)
November 13, 1993
Mikey Whipwreck October 28, 1995 August 27, 1994
(with Cactus Jack)
May 13, 1994
Taz January 10, 1999 December 4, 1993
(with Kevin Sullivan)
March 6, 1994
Rob Van Dam June 13, 20062 June 27, 1998
(with Sabu)
April 4, 1998

1 ^ All of ECW's Championships are now defunct.

2 ^ Won title as part of WWE's ECW brand.

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Brian Shields (2006). Main Event: WWE in the Raging 80s (4th ed.). Pocket Books. p. 199. ISBN 978-1-4165-3257-6. 
  2. "Pedro Morales". WWE. สืบค้นเมื่อ May 4, 2012. 
  3. 3.0 3.1 "Punk rocks! C.M. is WWE's triple threat". Daily News. 2009-01-22. สืบค้นเมื่อ 2009-03-13. 
  4. "WWE Legends: Skysports.com looks back at Stone Cold Steve Austin's distinguished career in the first of a series of superstar reviews". Sky Sports. August 1, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-03-13. 
  5. Baines, Tim (2009-01-24). "Rey's ready to Rumble again". Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-03-13. 
  6. "History of the World Heavyweight Championship: Dolph Ziggler". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-02-20. 
  7. http://www.wwe.com/classics/10-most-hardcore-wrestlers/page-10