กองอาสารักษาดินแดน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองอาสารักษาดินแดน
เครื่องหมายราชการของกองบัญชาการกองอาสารักษาดินแดน (ปัจจุบันคือ สำนักอำนวยการกองอาสารักษาดินแดน) กระทรวงมหาดไทย
เครื่องหมายราชการของกองบัญชาการกองอาสารักษาดินแดน
ประจำการ พ.ศ. 2497
ประเทศ ธงชาติของไทย ไทย
รูปแบบ กำลังกึ่งทหาร (มีฐานะเป็นนิติบุคคล)
ขึ้นกับ กระทรวงมหาดไทย
กองบัญชาการ ถนนพหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400
คำขวัญ ปวงข้า อส. ขอตั้งสัจจา จะปกป้องพาราจนสิ้นใจ
วันสถาปนา 10 กุมภาพันธ์
(วันประกาศใช้พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. 2497)
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการกองอาสารักษาดินแดน นายกองใหญ่ อนุพงษ์ เผ่าจินดา

กองอาสารักษาดินแดน (อักษรย่อ: อส., อังกฤษ: Volunteer Defense Corps; VDC) เป็นกำลังกึ่งทหาร เพื่อสำรองไว้ช่วยเหลือประชาชนและประเทศชาติ เป็นกำลังสำรองของฝ่ายทหารเมื่อมีการร้องขอทั้งในยามปกติและยามศึกสงคราม โดยการรับสมัครราษฎรที่สมัครใจเข้ามาเป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน (สมาชิก อส.) มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นประธานกรรมการและผู้บัญชาการโดยตำแหน่ง[1]

ความเป็นมาของกองอาสารักษาดินแดน[แก้]

สมัยรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม ได้มีแนวคิดในการจัดตั้งหน่วยพลเรือนอาสา โดยได้ออกพระราชบัญญัติกำหนดหน้าที่คนไทยในเวลารบ พ.ศ. 2481 และพระราชบัญญัติให้อำนาจในการเตรียมการป้องกันประเทศ พ.ศ. 2484 เพื่อให้การฝึกอบรมคนไทยให้รู้จักหน้าที่ในการป้องกันรักษาประเทศชาติในยามศึกสงคราม โดยมอบหมายให้กระทรวงมหาดไทยเป็นผู้ดำเนินการ

ในปี พ.ศ. 2497 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. 2497[2] ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 เป็นผลให้เกิดกิจการด้านพลเรือนอาสา มีรูปแบบและระบบการจัดการที่ชัดเจนมากขึ้น จึงถือเอาวันที่ 10 กุมภาพันธ์เป็นวันคล้ายวันสถาปนากองอาสารักษาดินแดน[3]

การจัดหน่วยและการบังคับบัญชา[แก้]

กองอาสารักษาดินแดน แบ่งการจัดหน่วยออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนกลาง และส่วนภูมิภาค

  • ส่วนกลาง ได้แก่ กองบัญชาการกองอาสารักษาดินแดน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นผู้บัญชาการ
  • ส่วนภูมิภาค ได้แก่ กองบังคับการกองอาสารักษาดินแดนจังหวัด โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้บังคับการ และมีนายอำเภอ เป็นผู้บังคับกองร้อย

สมาชิกกองอาสารักษาดินแดน[แก้]

สมาชิก อส. มี 3 ประเภท[1] คือ

  1. ประเภทสำรอง คือ สมาชิกที่ยังไม่ได้รับการฝึกอบรมตามหลักสูตรที่กำหนด
  2. ประเภทประจำกอง คือ สมาชิกที่ได้รับการฝึกอบรมตามหลักสูตร และบรรจุอยู่ในอัตรากำลัง
  3. ประเภทกองหนุน คือ สมาชิกที่ได้ปลดออกจากประจำกอง

ชั้นยศ[แก้]

ชั้นยศของอาสารักษาดินแดน เป็นชั้นยศที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว แบ่งออกเป็นชั้นยศของผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน และชั้นยศของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน[4]

ชั้นยศของผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่[แก้]

ชั้นยศของผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน แบ่งออกเป็น 7 ชั้นยศ ได้แก่


ลำดับ ชื่อยศ เครื่องหมายยศ
1 นายกองใหญ่
นายกองใหญ่.jpg
2 นายกองเอก
นายกองเอก.jpg
3 นายกองโท
นายกองโท.jpg
4 นายกองตรี
นายกองตรี.jpg
ลำดับ ชื่อยศ เครื่องหมายยศ
5 นายหมวดเอก
นายหมวดเอก.jpg
6 นายหมวดโท
นายหมวดโท.jpg
7 นายหมวดตรี
นายหมวดตรี.jpg

ชั้นยศของสมาชิก[แก้]

ชั้นยศของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน แบ่งออกเป็น 4 ชั้นยศ ได้แก่

  1. นายหมู่ใหญ่
  2. นายหมู่เอก
  3. นายหมู่โท
  4. นายหมู่ตรี

สำหรับสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนที่ไม่มียศ ได้กำหนดชั้นยศไว้ 4 ชั้น คือ สมาชิกเอก สมาชิกโท สมาชิกตรี และสมาชิก

ชุดเครื่องแบบปกติ คอพับของ อส.

บทบาทหน้าที่[แก้]

พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. 2497 ได้กำหนดบทบาทภารกิจของสมาชิก อส. ไว้ 6 ประการ คือ

  1. บรรเทาภัยที่เกิดจากธรรมชาติและการกระทำของข้าศึก
  2. ทำหน้าที่ตำรวจรักษาความสงบภายในท้องที่ร่วมกับพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ
  3. รักษาสถานที่สำคัญและ การคมนาคม
  4. ป้องกันการจารกรรม สดับตรับฟังและรายงานข่าว
  5. ทำความช่วยเหลือให้ความสะดวกแก่ ฝ่ายทหารตามที่ทหารต้องการและตัดทอนกำลังข้าศึก
  6. เป็นกำลังสำรองส่วนหนึ่งที่พร้อมจะเพิ่มเติมและสนับสนุนกำลังทหารได้เมื่อจำเป็น ภารกิจในปัจจุบันที่ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลและกระทรวงมหาดไทย

นอกจากนั้นแล้ว สมาชิก อส. ยังมีบทบาทหน้าที่ในด้านต่างๆ อีกมากมาย อาทิเช่น ด้านการบริการประชาชน การรักษาความสงบเรียบร้อย การป้องกันแก้ไขปัญหายาเสพติด การจัดระเบียบสังคม การป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน และการส่งเสริมการท่องเที่ยว เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]