ทหารพราน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ทหารพราน
ประเทศ ธงชาติของไทย ไทย
รูปแบบ กำลังกึ่งทหาร
กองบัญชาการ ปักธงชัย
สมญา นักรบเสื้อดำ, ดอกไม้เหล็ก (หญิง)
สีหน่วย ดำ
คำขวัญ ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ทหารพรานถือปืน HK33A2

ทหารพราน เป็นกำลังทหารราบเบากึ่งทหารซึ่งลาดตระเวนตามแนวชายแดนไทยและเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพไทย ทหารพรานทำงานร่วมกับตำรวจตระเวนชายแดน แต่ถูกฝึกและติดอาวุธให้ทำการรบ ขณะที่ตำรวจตระเวนชายแดนเป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายมากกว่า

เนื้อหา

[แก้] ประวัติ

หน่วยทหารพรานจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ตามแนวคิดที่กำหนดไว้ว่า ทหารพราน คือ อาสาของประชาชน หรือเรียกว่านักรบประชาชน มีวัตถุประสงค์จัดตั้งเพื่อต่อสู้กับกองโจรพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และขับไล่กองโจรลงจากที่มั่นบนภูเขาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ[1] เป็นแนวคิดของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้อำนวยการศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบกที่กองบัญชาการกองทัพไทยในกรุงเทพมหานคร หน่วยทหารพรานประกอบด้วยทหารใหม่จากพื้นที่ซึ่งได้รับผลกระทบจากการก่อการกำเริบของคอมมิวนิสต์ ทหารใหม่นั้นจะเข้ารับการฝึกเข้มข้น 45 วัน ได้รับแจกอาวุธสมัยใหม่ และถูกส่งกลับไปยังหมู่บ้านของตนเพื่อดำเนินปฏิบัติการกองโจรต่อคอมมิวนิสต์[2]

หน่วยทหารพรานดำเนินหลายปฏิบัติการต่อขุนส่าในสามเหลี่ยมทองคำ[3] และยังมีส่วนในการปฏิบัติความมั่นคงระหว่างการเผชิญหน้ากันที่ปราสาทพระวิหารใน พ.ศ. 2551 และ 2552[4]

[แก้] ข้อโต้เถียง

ทหารใหม่แรกเริ่มของทหารพรานบางคนเป็นอาชญากรที่ต้องคำพิพากษาแต่ได้มีการผ่อนผันโทษ[5] คนอื่นเข้าเป็นทหารพรานเพื่อให้ได้รับผืนดินเป็นรางวัลสำหรับการทัพที่ประสบความสำเร็จ[6] ในบางขอบเขต ทหารพรานตั้งใจจะให้ทำหน้าที่แทนกองอาสารักษาดินแดน ซึ่งเป็นกำลังพลเรือนที่รับผิดชอบต่อการปกป้องประชากรท้องถิ่นจากกองโจร[7] จนถึงปลาย พ.ศ. 2524 ทหารพรานเข้าแทนที่ 80% ของหน่วยกองทัพปกติในปฏิบัติการต่อต้านการก่อการกำเริบตามชายแดนพม่า กัมพูชาและมาเลเซีย[8]

ทหารพรานมีประวัติศาสตร์ยุ่งยาก โดยเป็นหน่วยที่มักถูกกล่าวหาว่ากระทำการโหดร้าย ใช้อำนาจโดยไม่ถูกต้องและมีส่วนพัวพันกับการค้ายาเสพติด นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าหน่วยทหารพรานมีอันธพาลท้องถิ่นส่วนมาก ซึ่งมักใช้สถานะของตนก่ออาชญากรรมต่อเพื่อนพลเมืองต่อไป มีการปฏิรูปหลายครั้งนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรรษ 1980 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกลั่นกรองทหารใหม่ และโดยรวมแล้วเป็นกำลังมืออาชีพมากกว่าที่เคยเป็นเมื่อยี่สิบปีก่อน แต่ปัญหาสำคัญกับระเบียบวินัยและการละเมิดสิทธิมนุษยชนยังดำเนินต่อไป[8]

ทหารพรานยังต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับกิจกรรมก่อการร้ายระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ในกรุงเทพมหานคร[9][10]

[แก้] หน่วยพิเศษ

พ.ศ. 2522 การหลั่งไหลเข้ามายังประเทศไทยของผู้อพยพชาวกัมพูชากลายเป็นปัญหาการเมืองสำคัญและเป็นประเด็นความมั่นคง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากการที่ผู้อพยพหลายพันคนเคยเป็นนักรบเขมรแดง นายกรัฐมนตรีไทย เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ทหารอาชีพซึ่งเคยเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาก่อน ประกาศให้อำเภอติดชายแดนอยู่ภายใต้กฎอัยการศึกและอนุมัติให้การอำนวยการรวม กองบัญชาการทหารสูงสุด ควบคุมและจัดความปลอดภัยให้แก่ผู้อพยพ กองบัญชาการทหารสูงสุดสนองโดยจัดตั้ง หน่วยเฉพาะกิจ 80 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 หน่วยทหารพรานพิเศษนี้ได้รับมอบหมายหน้าที่ป้องกัน การจัดการผู้ลี้ภัย และจัดหาอาหารและอาวุธให้แก่ฝ่ายขัดขวางต่อต้านเวียดนามซึ่งประเทศไทยสนับสนุน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขมรแดง เช่นเดียวกับแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมรและ Armee Nationale Sihanoukiste หรือ ANS ระหว่างการมีอยู่ช่วงสั้น ๆ ของหน่วยเฉพาะกิจ 80 หน่วยถูกกล่าวหาว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนอยู่บ่อยครั้ง กระทั่งถูกยุบยกเลิกไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ Ball D. The Boys in Black: The Thahan Phran (Rangers), Thailand's Para-Military Border Guards. Bangkok, Thailand: White Lotus Press, 2004, 2007, p. 5.
  2. ^ Phan Suksan (pseudonym), "Thahan Phran: The Thai Army's Combat and Development Force," Sena Son Thet [Army Information], vol. 33, no. 10, July 1995, p. 12.
  3. ^ Conboy Kenneth, South-East Asian Special Forces, Osprey Publishing, 1991, p. 49.
  4. ^ "Thai Army Rangers clash with Cambodian troops near Preah Vihear temple," Jan 24, 2010.
  5. ^ According to Jim Morris, an ex-US Special Forces soldier, “This was a special unit, slapped together quickly by a raid on a Bangkok jail.” Jim Morris, The Devil’s Secret Name, 1989, p. 309.
  6. ^ Thahan Prahan (Royal Thai Rangers)
  7. ^ Thai Border Patrol Police
  8. ^ 8.0 8.1 "Southern Thailand: The Problem with Paramilitaries," Asia Report, N°140 23 Oct 2007.
  9. ^ Phil Thornton , "Thailand: A Land of Smiles No More," Reportage Online, June 8, 2010
  10. ^ Ball, Desmond, "The boys in black, Thailand's dangerous, dark influence." Bangkok Post, 25/04/2010.
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น