โคะ
| โคะ | |||
|---|---|---|---|
| |||
| การถอดอักษร | ko | ||
| การถอดอักษรกับดากูเต็ง | go | ||
| การถอดอักษรกับฮันดากูเต็ง | (ngo) | ||
| มังโยงานะของฮิรางานะ | 己 | ||
| มังโยงานะของคาตากานะ | 己 | ||
| รหัสเรียกขาน | 子供のコ (โคะโดะโมะ โนะ โคะ) | ||
| ยูนิโคด | U+3053, U+30B3 | ||
| อักษรเบรลล์ | |||
| รหัสมอร์ส | ---- | ||
| คานะโกจูอง | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ตัวปรับเปลี่ยนคานะและเครื่องหมาย | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| คานะหลายพยางค์ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
โคะ เป็นคานะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิรางานะเขียนว่า こ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 己 และคาตากานะเขียนว่า コ มีที่มาจากส่วนบนของมังโยงานะ 己 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดากูเต็งจะออกเสียงว่า ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง [ŋo] กับ [ɣo] ในพยางค์อื่น
こ เป็นอักษรลำดับที่ 10 อยู่ระหว่าง け (เคะ) กับ さ (ซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโรฮะ こ เป็นอักษรลำดับที่ 33 อยู่ระหว่าง ふ (ฟุ) กับ え (เอะ)
| รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ธรรมดา | ko | こ | コ | โคะ-โกะ | ธรรมดา +ดากูเต็ง |
go | ご | ゴ | โกะ-โงะ | ธรรมดา +ฮันดากูเต็ง |
(ngo) | こ゚ | コ゚ | โงะ |
| こう, こぅ こお, こぉ こー, こ~ |
コウ, コゥ コオ, コォ コー, コ~ |
โค-โก | gou gō |
ごう, ごぅ ごお, ごぉ ごー, ご~ |
ゴウ, ゴゥ ゴオ, ゴォ ゴー, ゴ~ |
โก-โง | (ngou) (ngō) |
こ゚う, こ゚ぅ こ゚お, こ゚ぉ こ゚ー, こ゚~ |
コ゚ウ, コ゚ゥ コ゚オ, コ゚ォ コ゚ー, コ゚~ |
โง |
อักษรแบบอื่น
[แก้]อักษรแบบอื่นของโคะคือคานะขนาดเล็ก ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ (สามารถใช้แทน ゖ, ヶ ที่ออกเสียงเป็น こ) พบการใช้งานในสมัยเอะโดะ ปัจจุบันไม่มีที่ใช้และไม่มีรหัสในคอมพิวเตอร์
ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดากูเต็งบนโคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดากูเต็งบนโคะ こ゚, コ゚ เพื่อแสดงเสียง [ŋo]
| อักขระ | ยูนิโคด | จิส เอกซ์ 0213[1] | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| こ | U+3053 | 1-4-19 | ฮิรางานะ โคะ |
| ご | U+3054 | 1-4-20 | ฮิรางานะ โกะ |
| こ゚ | U+3053 U+309A | 1-4-91 | ฮิรางานะ โงะ |
| コ | U+30B3 | 1-5-19 | คาตากานะ โคะ |
| ゴ | U+30B4 | 1-5-20 | คาตากานะ โกะ |
| コ゚ | U+30B3 U+309A | 1-5-91 | คาตากานะ โงะ |
| ㋙ | U+32D9 | 1-12-68 | คาตากานะ โคะ ในวงกลม |
| コ | U+FF7A | ไม่มี | คาตากานะ โคะ ครึ่งความกว้าง |
ลำดับขีด
[แก้]ฮิรางานะ こ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
- ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน อาจตวัดลงที่ปลายหรือไม่ก็ได้
- ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา
คาตากานะ コ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
- ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน แล้วหักลงล่าง
- ขีดเส้นนอนในตำแหน่งล่างไปบรรจบกับปลายเส้นแรก
คันจิ
[แก้]ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโคะ และขึ้นต้นด้วยโคะ มีดังนี้
- 乎 個 古 呼 固 姑 孤 己 庫 弧 戸 故 枯 湖 狐 糊 袴 股 胡 菰
- 虎 誇 跨 鈷 雇 顧 鼓 五 互 伍 午 呉 吾 娯 後 御 悟 梧 檎 瑚
- 碁 語 誤 護 醐 乞 鯉 交 佼 侯 候 倖 光 公 功 効 勾 厚 口 向
- 后 喉 坑 垢 好 孔 孝 宏 工 巧 巷 幸 広 庚 康 弘 恒 慌 抗 拘
- 控 攻 昂 晃 更 杭 校 梗 構 江 洪 浩 港 溝 甲 皇 硬 稿 糠 紅
อ้างอิง
[แก้]- ↑ JIS拡張漢字(JIS X 0213:2004)(全コード表) (ในภาษาญี่ปุ่น)

