ข้ามไปเนื้อหา

โคะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โคะ
ฮิรางานะ
ฮิรางานะ โคะ
คาตากานะ
คาตากานะ โคะ
การถอดอักษรko
การถอดอักษรกับดากูเต็งgo
การถอดอักษรกับฮันดากูเต็ง(ngo)
มังโยงานะของฮิรางานะ
มังโยงานะของคาตากานะ
รหัสเรียกขาน子供のコ
(โคะโดะโมะ โนะ โคะ)
ยูนิโคดU+3053, U+30B3
อักษรเบรลล์⠪
รหัสมอร์ส----

โคะ เป็นคานะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิรางานะเขียนว่า こ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 己 และคาตากานะเขียนว่า コ มีที่มาจากส่วนบนของมังโยงานะ 己 ออกเสียงว่า [ko] เมื่อเติมดากูเต็งจะออกเสียงว่า [go] ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง [ŋo] กับ [ɣo] ในพยางค์อื่น

こ เป็นอักษรลำดับที่ 10 อยู่ระหว่าง け (เคะ) กับ さ (ซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโรฮะ こ เป็นอักษรลำดับที่ 33 อยู่ระหว่าง ふ (ฟุ) กับ え (เอะ)

รูปแบบ โรมาจิ ฮิรางานะ คาตากานะ เสียงอ่าน รูปแบบ โรมาจิ ฮิรางานะ คาตากานะ เสียงอ่าน รูปแบบ โรมาจิ ฮิรางานะ คาตากานะ เสียงอ่าน
ธรรมดา ko โคะ-โกะ ธรรมดา
+ดากูเต็ง
go โกะ-โงะ ธรรมดา
+ฮันดากูเต็ง
(ngo) こ゚ コ゚ โงะ
こう, こぅ
こお, こぉ
こー, こ~
コウ, コゥ
コオ, コォ
コー, コ~
โค-โก gou
ごう, ごぅ
ごお, ごぉ
ごー, ご~
ゴウ, ゴゥ
ゴオ, ゴォ
ゴー, ゴ~
โก-โง (ngou)
(ngō)
こ゚う, こ゚ぅ
こ゚お, こ゚ぉ
こ゚ー, こ゚~
コ゚ウ, コ゚ゥ
コ゚オ, コ゚ォ
コ゚ー, コ゚~
โง

อักษรแบบอื่น

[แก้]

อักษรแบบอื่นของโคะคือคานะขนาดเล็ก ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ (สามารถใช้แทน ゖ, ヶ ที่ออกเสียงเป็น こ) พบการใช้งานในสมัยเอะโดะ ปัจจุบันไม่มีที่ใช้และไม่มีรหัสในคอมพิวเตอร์

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดากูเต็งบนโคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดากูเต็งบนโคะ こ゚, コ゚ เพื่อแสดงเสียง [ŋo]

อักขระยูนิโคดจิส เอกซ์ 0213[1]ความหมาย
U+3053 1-4-19 ฮิรางานะ โคะ
U+3054 1-4-20 ฮิรางานะ โกะ
こ゚ U+3053 U+309A 1-4-91 ฮิรางานะ โงะ
U+30B3 1-5-19 คาตากานะ โคะ
U+30B4 1-5-20 คาตากานะ โกะ
コ゚ U+30B3 U+309A 1-5-91 คาตากานะ โงะ
U+32D9 1-12-68 คาตากานะ โคะ ในวงกลม
U+FF7A ไม่มี คาตากานะ โคะ ครึ่งความกว้าง

ลำดับขีด

[แก้]
ลำดับขีดในการเขียน こ
ลำดับขีดในการเขียน こ
ลำดับขีดในการเขียน コ
ลำดับขีดในการเขียน コ

ฮิรางานะ こ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้

  1. ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน อาจตวัดลงที่ปลายหรือไม่ก็ได้
  2. ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา

คาตากานะ コ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้

  1. ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน แล้วหักลงล่าง
  2. ขีดเส้นนอนในตำแหน่งล่างไปบรรจบกับปลายเส้นแรก

คันจิ

[แก้]

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโคะ และขึ้นต้นด้วยโคะ มีดังนี้

乎 個 古 呼 固 姑 孤 己 庫 弧 戸 故 枯 湖 狐 糊 袴 股 胡 菰
虎 誇 跨 鈷 雇 顧 鼓 五 互 伍 午 呉 吾 娯 後 御 悟 梧 檎 瑚
碁 語 誤 護 醐 乞 鯉 交 佼 侯 候 倖 光 公 功 効 勾 厚 口 向
后 喉 坑 垢 好 孔 孝 宏 工 巧 巷 幸 広 庚 康 弘 恒 慌 抗 拘
控 攻 昂 晃 更 杭 校 梗 構 江 洪 浩 港 溝 甲 皇 硬 稿 糠 紅

อ้างอิง

[แก้]
  1. JIS拡張漢字(JIS X 0213:2004)(全コード表) (ในภาษาญี่ปุ่น)

ดูเพิ่ม

[แก้]