ข้ามไปเนื้อหา

เคะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เคะ
ฮิรางานะ
ฮิรางานะ เคะ
คาตากานะ
คาตากานะ เคะ
การถอดอักษรke
การถอดอักษรกับดากูเต็งge
การถอดอักษรกับฮันดากูเต็ง(nge)
มังโยงานะของฮิรางานะ
มังโยงานะของคาตากานะ
รหัสเรียกขาน景色のケ
(เคะชิกิ โนะ เคะ)
ยูนิโคดU+3051, U+30B1
อักษรเบรลล์⠫
รหัสมอร์ส-・--

เคะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า け มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 計 และคะตะกะนะเขียนว่า ケ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 介 ออกเสียงว่า [ke] เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า [ge] ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง [ŋe] กับ [ɣe] ในพยางค์อื่น

け เป็นอักษรลำดับที่ 9 อยู่ระหว่าง く (คุ) กับ こ (โคะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ け เป็นอักษรลำดับที่ 31 อยู่ระหว่าง ま (มะ) กับ ふ (ฟุ)

รูปแบบโรมะจิฮิระงะนะคะตะกะนะเสียงอ่าน รูปแบบโรมะจิฮิระงะนะคะตะกะนะเสียงอ่าน รูปแบบโรมะจิฮิระงะนะคะตะกะนะเสียงอ่าน
ธรรมดา keเคะ-เกะ ธรรมดา
+ดะกุเต็ง
geเกะ-เงะ ธรรมดา
+ฮันดะกุเต็ง
(nge)け゚ケ゚เงะ
kei
けい, けぃ
けえ, げぇ
けー, け~
ケイ, ケィ
ケエ, ケェ
ケー, ケ~
เค-เก gei
げい, げぃ
げえ, げぇ
げー, げ~
ゲイ, ゲィ
ゲエ, ゲェ
ゲー, ゲ~
เก-เง (ngei)
(ngē)
け゚い, け゚ぃ
け゚え, け゚ぇ
け゚ー, け゚~
ケ゚イ, ケ゚ィ
ケ゚エ, ケ゚ェ
ケ゚ー, ケ゚~
เง

อักษรแบบอื่น

[แก้]

อักษรแบบอื่นของเคะคือคะนะขนาดเล็ก ゖ, ヶ ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ อ่านได้หลายอย่างได้แก่ か, が, こ (เสียงแรกสามารถใช้ ゕ, ヵ แทนได้) บางสำเนียงอ่านเป็น け, っけ เมื่ออยู่ท้ายคำ ตัวอย่างเช่น 3ヶ (สามอัน), 4ヶ所 (สี่แห่ง), 5ヶ条 (ห้าบท), 6ヶ月 (หกเดือน) ดูเพิ่มที่ เคะตัวเล็ก

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนเคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนเคะ け゚, ケ゚ เพื่อแสดงเสียง [ŋe]

อักขระยูนิโคดจิส เอกซ์ 0213[1]ความหมาย
U+30511-4-17ฮิระงะนะ เคะ
U+30521-4-18ฮิระงะนะ เกะ
U+30961-4-86ฮิระงะนะ เคะ ตัวเล็ก
け゚U+3051 U+309A1-4-90ฮิระงะนะ เงะ
U+30B11-5-17คะตะกะนะ เคะ
U+30B21-5-18คะตะกะนะ เกะ
U+30F61-5-86คะตะกะนะ เคะ ตัวเล็ก
ケ゚U+30B1 U+309A1-5-90คะตะกะนะ เงะ
U+32D81-12-67คะตะกะนะ เคะ ในวงกลม
U+FF79ไม่มีคะตะกะนะ เคะ ครึ่งความกว้าง

ลำดับขีด

[แก้]
ลำดับขีดในการเขียน け
ลำดับขีดในการเขียน け
ลำดับขีดในการเขียน ケ
ลำดับขีดในการเขียน ケ

ฮิระงะนะ け มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้

  1. ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่าง โดยโค้งออกซ้ายเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้นที่ปลาย
  2. ขีดเส้นนอนในตำแหน่งกึ่งบน ถัดจากเส้นแรกไปทางขวา
  3. ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่างให้ตัดกับเส้นที่สอง ปลายเส้นโค้งงอไปทางซ้าย

คะตะกะนะ ケ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้

  1. ขีดเส้นโค้งลงทางซ้าย จากด้านบนถึงกึ่งกลาง
  2. ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา โดยเริ่มที่กึ่งกลางของเส้นแรก
  3. ขีดเส้นโค้งลงทางซ้าย โดยเริ่มที่กึ่งกลางของเส้นที่สอง

คันจิ

[แก้]

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเคะ และขึ้นต้นด้วยเคะ มีดังนี้

卦 袈 祁 係 傾 刑 兄 啓 圭 珪 型 契 形 径 恵 慶 慧 憩 掲 携
敬 景 桂 渓 畦 稽 系 経 継 繋 罫 茎 荊 蛍 計 詣 警 軽 頚 鶏
芸 迎 鯨 劇 戟 撃 激 隙 桁 傑 欠 決 潔 穴 結 血 訣 月 件 倹
倦 健 兼 券 剣 喧 圏 堅 嫌 建 憲 懸 拳 捲 検 権 牽 犬 献 研
硯 絹 県 肩 見 謙 賢 軒 遣 鍵 険 顕 験 鹸 元 原 厳 幻 弦 減

อ้างอิง

[แก้]
  1. JIS拡張漢字(JIS X 0213:2004)(全コード表) (ในภาษาญี่ปุ่น)

ดูเพิ่ม

[แก้]