อเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟ (ทหาร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟ
Алекса́ндр Ильи́ч Его́ров
จอมพลตูเยโกรอฟ ในปี พ.ศ. 2473
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2426
Buzuluk, Samara Governorate,จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 (55 ปี)
มอสโก, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
สัญชาติ โซเวียต
การเข้าเป็นทหาร
สวามิภักดิ์  จักรวรรดิรัสเซีย
Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic.svgสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ธงของสหภาพโซเวียต สหภาพโซเวียต
ปีปฏิบัติงาน พ.ศ. 2444–2482
ยศ พันโท (กองทัพจักรวรรดิ)
จอมพล (กองทัพแดง)
บังคับบัญชา เสนาธิการกองทัพบก
การยุทธ์ สงครามโลกครั้งที่ 1
สงครามกลางเมืองรัสเซีย
บำเหน็จ Order of Red Banner ribbon bar.png

อเล็กซานเดอร์ อิลลิช เยโกรอฟ หรือ อีโกรอฟ (รัสเซีย: Алекса́ндр Ильи́ч Его́ров, อังกฤษ: Alexander Ilyich Yegorov, 25 ตุลาคม พ.ศ. 2426 [O.S. 13 ตุลาคม] พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481) เป็นหนึ่งในแม่ทัพในสงครามกลางเมืองรัสเซียเป็นผู้กองทัพแดงแนวรบทางตอนใต้และด้านหน้าในยูเครน และมีส่วนสำคัญในการเอาชนะกองทัพฝ่ายขาวในยูเครน ในปี พ.ศ. 2463 เยโกรอฟ เป็นหนึ่งในผู้บัญชาการกองทัพแดงในช่วงสงครามโปแลนด์–โซเวียต ในสงครามนี้เขากลายเป็นที่สนิทสนมใกล้ชิดของโจเซฟ สตาลิน และ เซมิออน บูดิออนนืย

ประวัติ[แก้]

เยโกรอฟ เกิดมาในครอบครัวชาวนาใกล้ Samara ในภาคกลางของรัสเซีย เขาเข้าร่วมกองทัพของจักรวรรดิรัสเซียในปี พ.ศ. 2426 เข้าได้เป็นเจ้าหน้าที่ของกองทัพในปราบปรามการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2448 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาได้เลื่อนขั้นเป็นยศพันโทและได้รับบาดเจ็บห้าครั้งในสงคราม เขาเข้าร่วมพรรคปฏิวัติสังคมนิยมเมื่อปีพ.ศ. 2447 แต่หลังจากที่พวกบอลเชวิกเข้ายึดอำนาจ (พ.ศ. 2460) เขายอมรับการปฏิวัติใหม่และกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงของบอลเชวิก

หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย เยโกรอฟ ถูกส่งไปเป็นที่ปรึกษาทางทหารจีน (พ.ศ. 2468-2467) เขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตการปกครองเบลารุส พ.ศ. 2470 2474 เยโกรอฟ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติเพื่อป้องกันและเสนาธิการกองทัพแดง พ.ศ. 2477 เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ในปี พ.ศ. 2478 เขาได้กลายเป็นจอมพล 5 คนแรกของสหภาพโซเวียต

จากความสนิทสนมใกล้ชิดกับสตาลิน และ บูดิออนนืย ดูเหมือนว่าเขาจะปลอดภัยจากการกวาดล้างในกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2480 เยโกรอฟ เป็นหนึ่งในผู้พิพากษาคดีของ ตูคาเชฟสกี ในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2480 ใน แต่เมื่อถึงช่วงปลายปี เขาถูกลดตำแหน่งไปเป็นผู้บัญชาการของเขตทหารทรานส์คอเคซัสและถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481[1]เขาถูกจับคุมเพราะจดหมายฉบับหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2480 จดหมายฉบับนี้จากผู้บัญชาการกองพลFedor Sudakov จากสถาบันการทหาร Frunze ถึงสตาลิน ถามความเป็นไปได้ที่เยโกรอฟเป็นผู้ทรยศและทำการกวาดล้างกองทัพแดงให้อ่อนแอ่ลง จดหมายที่คล้าย ๆ กันถูกส่งไปเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคมที่ผ่านมาโดยผู้บัญชาการกองพล Yan Zhigur และ เยโกรอฟ ได้ถูกใส่ร้ายจากเจ้าหน้าที่ของเขาที่อยู่ในช่วงการกวาดล้างกองทัพแดงซึ่งถูกจับมาเช่นกัน[2]เยโกรอฟ ถูกประหารชีวิตในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 [1][3]หลังจากถึงแก่อสัญกรรมลงของสตาลิน (พ.ศ. 2496) เขาถูกกอบกู้ชื่อเสียงโดยนีกีตา ครุชชอฟ

เครื่องอิสริยาภรณ์[แก้]

สหภาพโซเวียต

บรรณานุกรม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Roy Medvedev, Let History Judge, 1971.
  2. Michael Parrish, Sacrifice of the Generals: Soviet Senior Officer Losses, 1939-1953 (Scarecrow Press, 2004: ISBN 0-8108-5009-5), p. 88.
  3. Conquest 2008, p. 435.