ข้ามไปเนื้อหา

การกวาดล้างใหญ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การกวาดล้างใหญ่
เป็นส่วนหนึ่งของการกวาดล้างพรรคบอลเชวิค
ผู้คนในวินนิตเซียกำลังค้นหาศพญาติที่ตกเป็นเหยื่อในการสังหารหมู่ที่วินนิตเซีย ค.ศ. 1943
สถานที่สหภาพโซเวียต
วันที่ค.ศ. 1936–1938
เป้าหมายศัตรูทางการเมือง, ลัทธิทรอตสกี, ผู้นำกองทัพแดง, คูลัค, ชนกลุ่มน้อย, ผู้นำและผู้ประท้วงทางศาสนา
ประเภท
ตาย950,000 ถึง 1.2 ล้านคน[1]
(สูงสุดโดยประมาณทับซ้อนกับผู้ที่เสียชีวิตในระบบกูลักอย่างน้อย 136,520 คน[2])
ผู้ก่อเหตุโจเซฟ สตาลิน, พลาธิการกิจการภายในของประชาชน (เกนริค ยาโกดา, นีโคไล เยจอฟ, ลัฟเรนตีย์ เบรียา, อีวาน เซรอฟ และคนอื่น ๆ), วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, อันเดรย์ วืยชินสกี, ลาซาร์ คากาโนวิช, คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ, โรเบิร์ต เอเค และคนอื่น ๆ
เหตุจูงใจการกำจัดศัตรูทางการเมือง,[3] การรวมอำนาจ,[4] ความกลัวต่อการปฏิวัติซ้อน,[5] ความกลัวต่อการแทรกซึมในพรรค[6]

การกวาดล้างใหญ่ (อังกฤษ: Great Purge) ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่ (Great Terror) หรือ ปี 37 (Year of 37) และ เยจอฟชีนา (ежовщина [(j)ɪˈʐofɕːɪnə], แปลตรงตัว 'ยุคของเยจอฟ') คือเหตุการณ์กวาดล้างทางการเมืองในสหภาพโซเวียตที่เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1936 ถึง 1938 หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารเซียร์เกย์ คีรอฟ โดยเลโอนิด นีโคลาเยฟ ใน ค.ศ. 1934 โจเซฟ สตาลิน ได้เปิดฉากการพิจารณาคดีแสดงหลายครั้งที่รู้จักกันในชื่อการพิจารณาคดีมอสโก เพื่อกำจัดผู้ที่สงสัยว่าเป็นผู้เห็นต่างออกจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (โดยเฉพาะกลุ่มที่ฝักใฝ่บอลเชวิคเก่า) ในโลกตะวันตก คำว่า "ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่" เป็นที่นิยมขึ้นเพราะหนังสือชื่อนั้นของโรเบิร์ต คอนเควสต์ ออกเผยแพร่ใน ค.ศ. 1968 ชื่อหนังสือดังกล่าวอิงมาจากชื่อเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่เรียกสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว[7]

การกวาดล้างส่วนใหญ่ดำเนินการโดยหน่วยเอนคาเวเด (กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน) ซึ่งทำหน้าที่เป็นทั้งกระทรวงมหาดไทยและตำรวจลับของสหภาพโซเวียต ใน ค.ศ. 1936 หน่วยเอนคาเวเดภายใต้การนำของเกนรีฮ์ ยาโกดา เริ่มกำจัดผู้นำพรรคส่วนกลาง บอลเชวิคเก่า เจ้าหน้าที่รัฐบาล และหัวหน้าพรรคระดับภูมิภาค[8] นักการเมืองโซเวียตที่คัดค้านหรือวิพากษ์วิจารณ์สตาลินถูกปลดจากตำแหน่งและถูกจำคุกหรือประหารชีวิตโดยเอนคาเวเด ต่อมาการกวาดล้างได้ขยายตัวไปยังระดับกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพแดง ซึ่งส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อแสนยานุภาพทางทหาร[9][10] การรณรงค์นี้ยังส่งผลกระทบต่อภาคส่วนอื่น ๆ ในสังคม ได้แก่ ปัญญาชน เกษตรกรผู้มั่งคั่ง (คูลัค) และผู้ประกอบวิชาชีพต่าง ๆ[11] เมื่อขอบเขตการกวาดล้างกว้างขึ้น ความระแวงสงสัยในตัวผู้ก่อวินาศกรรมและผู้ต่อต้านการปฏิวัติ (หรือที่เรียกว่า "ผู้บ่อนทำลาย") ก็เริ่มส่งผลกระทบต่อชีวิตของพลเรือนทั่วไป

การกวาดล้างพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1936 ถึงสิงหาคม ต.ศ. 1938 เมื่อเอนคาเวเดอยู่ภายใต้การนำของ นีโคไล เยจอฟ (จึงเป็นที่มาของชื่อ เยจอฟชีนา) การรณรงค์เหล่านี้ดำเนินการตามแนวทางหลักของพรรค ซึ่งมักได้รับคำสั่งโดยตรงจากโปลิตบูโรที่นำโดยสตาลิน[12] ผู้คนนับแสนถูกกล่าวหาว่ามีความผิดทางการเมือง รวมถึงการจารกรรม การบ่อนทำลาย การก่อวินาศกรรม การโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านโซเวียต และการสมคบคิดเตรียมการลุกฮือหรือรัฐประหาร พวกเขาถูกประหารชีวิตด้วยการยิงทิ้ง หรือถูกส่งไปยังค่ายกักกันแรงงานกูลัก นอกจากนี้เอนคาเวเดยังพุ่งเป้าไปที่กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยบางกลุ่มด้วยความรุนแรงเป็นพิเศษ (เช่น ชาวเยอรมันวอลกา หรือพลเมืองโซเวียตที่มีเชื้อสายโปแลนด์) ซึ่งต้องเผชิญกับการถูกเนรเทศโดยบังคับและการปราบปรามอย่างรุนแรง ตลอดช่วงการกวาดล้าง เอนคาเวเดพยายามกระชับการควบคุมพลเรือนผ่านความกลัว โดยใช้การจำคุก การทรมาน การสอบสวนที่ใช้ความรุนแรง และการประหารชีวิตในระหว่าง "ปฏิบัติการมวลชน"

สตาลินได้เปลี่ยนท่าทีต่อการกวาดล้างใน ค.ศ. 1938 โดยหันมาวิพากษ์วิจารณ์เอนคาเวเดที่ดำเนินการประหารชีวิตมวลชน และควบคุมการประหารชีวิตหัวหน้าหน่วยเอนคาเวเดอย่างยาโกดาและเยจอฟในเวลาต่อมา นักวิชาการประเมินว่า ยอดผู้เสียชีวิตจากการกวาดล้างครั้งใหญ่อยู่ที่ประมาณ 700,000 ถึง 1.2 ล้านคน[13][14][15][16] แม้การกวาดล้างจะสิ้นสุดลง แต่การสอดแนมอย่างกว้างขวางและบรรยากาศแห่งความไม่ไว้วางใจยังคงดำเนินต่อไปอีกหลายทศวรรษ การกวาดล้างในลักษณะที่คล้ายคลึงกันยังเกิดขึ้นในมองโกเลียและซินเจียงด้วย รัฐบาลโซเวียตต้องการนำตัวเลออน ทรอตสกีมาพิจารณาคดีในช่วงการกวาดล้างนี้ แต่การลี้ภัยของเขาทำให้ไม่สามารถทำได้ อย่างไรก็ตาม แม้ทรอตสกีจะรอดพ้นจากการกวาดล้างในครั้งนั้นมาได้ แต่เขาก็ถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1940 โดยสายลับเอนคาเวเดในเม็กซิโกตามคำสั่งของสตาลิน[17][18]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "EllmanComment"
  2. ↑ WHEATCROFT, STEPHEN G. (1999). "Victims of Stalinism and the Soviet Secret Police: The Comparability and Reliability of the Archival DataÐ Not the Last Word" (PDF). Europe-Asia Studies. 51 (2): 339. doi:10.1080/09668139999056. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2019-12-06. สืบค้นเมื่อ 2021-10-15.
  3. ↑ Conquest 2008, p. 53.
  4. ↑ Brett Homkes (2004). "Certainty, Probability, and Stalin's Great Party Purge". McNair Scholars Journal. 8 (1): 13.
  5. ↑ Harris 2017, p. 16.
  6. ↑ James Harris, "Encircled by Enemies: Stalin's Perceptions of the Capitalist World, 1918–1941," Journal of Strategic Studies 30#3 [2007]: 513–545.
  7. ↑ Helen Rappaport (1999). Joseph Stalin: A Biographical Companion. ABC-CLIO. น. 110. ISBN 978-1576070840. สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2015.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Tokaev Comrade X 1956" – โดยทาง Internet Archive.
  9. ↑ Whitewood, Peter (มิถุนายน 13, 2016). "Rethinking Stalin's Purge of the Red Army, 1937–38". University Press of Kansas Blog. สืบค้นเมื่อ 2021-12-03.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Uldricks, Teddy J. (1977). "The Impact of the Great Purges on the People's Commissariat of Foreign Affairs" (PDF). Slavic Review. 36 (2): 187–204. doi:10.2307/2495035. JSTOR 2495035. S2CID 163664533.
  11. ↑ Conquest 2008, pp. 250, 257–258.
  12. ↑ Goldman, W. (2005). "Stalinist Terror and Democracy: The 1937 Union Campaign". The American Historical Review, 110(5), 1427–1453
  13. ↑ Homkes, Brett (2004). "Certainty, Probability, and Stalin's Great Purge". McNair Scholars Journal.
  14. ↑ Ellman, Michael (2002). "Soviet Repression Statistics: Some Comments". Europe-Asia Studies. 54 (7): 1151–1172. doi:10.1080/0966813022000017177. ISSN 0966-8136. JSTOR 826310.
  15. ↑ Shearer, David R. (2023). Stalin and War, 1918–1953: Patterns of Repression, Mobilization, and External Threat (ภาษาอังกฤษ). Taylor & Francis. น. vii. ISBN 978-1-000-95544-6.
  16. ↑ Nelson, Todd H. (2019). Bringing Stalin Back In: Memory Politics and the Creation of a Useable Past in Putin's Russia (ภาษาอังกฤษ). Rowman & Littlefield. น. 7. ISBN 978-1-4985-9153-9.
  17. ↑ "Leon Trotsky – Exile and assassination". Ecyclopædia Britannica (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-04-27.
  18. ↑ Schatman, Max (1938). Behind the Moscow Trials.

    อ่านเพิ่ม

    [แก้]

    ภาพยนตร์

    [แก้]
    • Pultz, David, dir. 1997. Eternal Memory: Voices from the Great Terror [81:00, documentary film]. Narrated by Meryl Streep. USA.

    แหล่งข้อมูลอื่น

    [แก้]