ลัฟเรนตีย์ เบรียา

ลัฟเรนตีย์ เบรียา
Лаврентий Берия ლავრენტი ბერია
ภาพถ่ายบุคคลอย่างเป็นทางการ ป. ทศวรรษ 1940
รองประธานสภารัฐมนตรีอันดับหนึ่ง แห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 5 มีนาคม – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1953 (1953-03-05 – 1953-06-26)
หัวหน้ารัฐบาล	เกออร์กี มาเลนคอฟ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน
ดำรงตำแหน่ง 5 มีนาคม – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1953 (1953-03-05 – 1953-06-26)
หัวหน้ารัฐบาล	เกออร์กี มาเลนคอฟ
ก่อนหน้า	เซียร์เกย์ ครุกลอฟ
ถัดไป	เซียร์เกย์ ครุกลอฟ
กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 – 15 มกราคม ค.ศ. 1946 (1938-11-25 – 1946-01-15)
ก่อนหน้า	นีโคไล เยจอฟ
ถัดไป	เซียร์เกย์ ครุกลอฟ
ตำแหน่งอื่น ๆ รองประธานสภารัฐมนตรีสหภาพโซเวียต ดำรงตำแหน่ง 19 มีนาคม ค.ศ. 1946 – 5 มีนาคม ค.ศ. 1953 (1946-03-19 – 1953-03-05) หัวหน้ารัฐบาล โจเซฟ สตาลิน เลขาธิการอันดับหนึ่ง แห่งพรรคคอมมิวนิสต์จอร์เจีย ดำรงตำแหน่ง 15 มกราคม ค.ศ. 1934 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1938 (1934-01-15 – 1938-08-31) ก่อนหน้า Petre Agniashvili ถัดไป Candide Charkviani ดำรงตำแหน่ง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1931 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1932 (1931-11-14 – 1932-10-18) ก่อนหน้า Lavrenty Kartvelishvili ถัดไป Petre Agniashvili สมาชิกเต็มโปลิตบูโรที่ 18-19 ดำรงตำแหน่ง 18 มีนาคม ค.ศ. 1946 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 (1946-03-18 – 1953-07-07) ว่าที่สมาชิกโปลิตบูโรที่ 18 ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม ค.ศ. 1939 – 18 มีนาคม ค.ศ. 1946 (1939-03-22 – 1946-03-18)
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด	ลัฟเรนตีย์ ปัฟโลวิช เบรียา (1899-03-29)29 มีนาคม ค.ศ. 1899 หมู่บ้านเมร์เฆอูลี เขตผู้ว่าการคูตาอีซี จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต	23 ธันวาคม ค.ศ. 1953(1953-12-23) (54 ปี) มอสโก สหภาพโซเวียต
สาเหตุการเสียชีวิต	การประหารชีวิตด้วยการยิง
สัญชาติ	รัสเซีย (1899–1917) อาเซอร์ไบจาน (1918–1920) โซเวียต (1920–1953)
พรรคการเมือง	พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (1917–1953)
คู่สมรส	นีนา เกเกชโครี
บุพการี	ปาเวล บารียา (บิดา) มาร์ตา ยาเกลี (มารดา)
รางวัล	วีรบุรุษแรงงานสังคมนิยม
ลายมือชื่อ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด	เอ็นเควีดี
ยศ	จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ผ่านศึก	สงครามโลกครั้งที่สอง

ลัฟเรนตีย์ ปัฟโลวิช เบรียา (รัสเซีย: Лаврентий Павлович Берия; จอร์เจีย: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია, อักษรโรมัน: Lavrenti Pavles dze Beria; 29 มีนาคม [ตามปฏิทินเก่า: 17 มีนาคม] ค.ศ. 1899 – 23 ธันวาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวโซเวียตและหัวหน้าตำรวจลับของโจเซฟ สตาลิน ที่ครองตำแหน่งยาวนานที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่ง เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้ากรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (เอ็นเควีดี) ตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ถึง ค.ศ. 1946 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เบรียายังเป็น "นักล่าทางเพศ" (sexual predator) ซึ่งเขาได้กระทำชำเราเด็กหญิงและหญิงสาวจํานวนมากอย่างต่อเนื่อง และมีการสังหารเหยื่อบางส่วนของเขา

เบรียาเป็นคนชาติพันธุ์จอร์เจีย เขาเข้าร่วมเชการ์ใน ค.ศ. 1920 และได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ต่อมาเขาย้ายไปทำงานให้กับพรรคคอมมิวนิสต์ในคอเคซัสในช่วงทศวรรษ 1930 และใน ค.ศ. 1938 ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าเอ็นเควีดีจากสตาลิน การขึ้นสู่อำนาจของเขาถือเป็นจุดสิ้นสุดของการกวาดล้างใหญ่ที่ดำเนินการโดยนีโคไล เยจอฟ หัวหน้าเอ็นเควีดีคนก่อนที่เบรียาสั่งกำจัด หลังจากการบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1939 เบรียาได้ดำเนินการสังหารหมู่กาตึญ ซึ่งเป็นการประหารชีวิตหมู่เจ้าหน้าที่ทหารและปัญญาชนชาวโปแลนด์ราว 22,000 คน และภายหลังการยึดครองกลุ่มรัฐบอลติกและบางส่วนของโรมาเนียใน ค.ศ. 1940 เขาเป็นผู้ควบคุมการเนรเทศชาวโปแลนด์ ชาวบอลติก และชาวโรมาเนียหลายแสนคนไปยังพื้นที่ห่างไกลหรือค่ายกูลัก ใน ค.ศ. 1941 เบรียาเริ่มต้นการกวาดล้างกองทัพแดงครั้งใหม่ ต่อมาเมื่อนาซีเยอรมนีบุกครองสหภาพโซเวียตในปีเดียวกัน เขาจึงได้รับตำแหน่งในคณะกรรมการป้องกันรัฐ เพื่อกำกับดูแลความปลอดภัยของประเทศ

เบรียาขยายระบบการบังคับแรงงาน โดยได้ระดมนักโทษกูลักหลายล้านคนเข้าสู่ระบบการผลิตในช่วงสงคราม นอกจากนี้ เขายังรับผิดชอบหน่วยเอ็นเควีดีทีดูแลทหารแนวหลัง การข่าวกรองพลพรรค และปฏิบัติการวินาศกรรมในแนวรบตะวันออก ใน ค.ศ. 1943–1944 เบรียาเป็นผู้สั่งการเนรเทศกลุ่มชาติพันธุ์นับล้านจากเขตคอเคซัส ซึ่งนักวิชาการหลายคนถือว่าเป็นการล้างชาติพันธุ์หรือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เบรียายังดูแลสถานกักกันลับสำหรับนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรในกูลักที่เรียกว่า "ชารัชกา" (sharashka) ตั้งแต่ ค.ศ. 1945 เป็นต้นมา เขาเป็นผู้รับผิดชอบโครงการระเบิดปรมาณูของสหภาพโซเวียต ซึ่งสตาลินให้ความสำคัญสูงสุด และโครงการนี้เสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1949 หลังสงครามยุติลง เบรียาได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1945 และเลื่อนตำแหน่งเป็นสมาชิกเต็มของโปลิตบูโร ใน ค.ศ. 1946

หลังจากสตาลินถึงแก่อสัญกรรมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 เบรียาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในและรองประธานสภารัฐมนตรีอันดับหนึ่ง รวมถึงยังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มตรอยการ่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ และวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้นำประเทศในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1953 จะเกิดรัฐประหารโดยนีกีตา ครุชชอฟ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกผู้นําคนอื่น ๆ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ เบรียาถูกขับออกจากอำนาจและถูกจับกุม เขาถูกดำเนินคดีฐานกบฏและความผิดอื่น ๆ เขาถูกประหารชีวิตในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน

ชีวิตในวัยเด็กและการขึ้นสู่อำนาจ

เบรียาเกิดในเมร์เคอูลีในปี พ.ศ. 2442 เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่นับถือนิกายจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์ มีแม่ มาร์ จาเคลี (Marta Jaqeli) (2411-2498) เป็นคนเคร่งศาสนา พ่อปาเวล เบรียา (Pavel Beria; 2415-2465) ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในอับคาเซีย นอกจากนี้เขายังมีน้องชาย (ไม่ทราบชื่อ) และน้องสาวชื่อแอนนาที่เกิดมาเป็นใบ้และหูหนวก

เบรียาเข้าโรงเรียนอุตสาหกรรมปิโตรเลียมประสบความสำเร็จในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ก่อนที่จะเข้าร่วมพรรคบอลเชวิคในมีนาคม พ.ศ. 2460 แต่อยู่ได้ไม่นานเขาก็เข้าไปอยู่กับกลุ่มต่อต้านพรรคบอลเชวิคในช่วงสงครามกลางเมือง หลังจากที่หัวเมืองถูกเข้ายึดครองโดยกองทัพแดง (28 เมษายน พ.ศ. 2463) เซอร์เกย์ คีรอฟก็ได้ช่วยเบรียารอดจากโทษประหารชีวิต จากนั้น Nina Gegechkori หลานสาวของเพื่อนร่วมห้องขังของเขาก็พวกเขาหนีไป.

ในปี พ.ศ. 2463-64 เบรียาเข้าร่วม เชการ์ (กองตำรวจลับบอลเชวิคดั้งเดิม) ซึ่งตอนนั้นจอร์เจียกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตไปแล้ว.เบรียาได้เป็นรองหัวหน้าเชการ์ในเขตจอร์เจีย ในปี พ.ศ. 2466 เขานำการปราบปรามการก่อจลาจลของชาวจอร์เจีย 10,000 คนถูกประหารชีวิต

ในปี พ.ศ. 2468 เบรียาได้รู้จักเพื่อนจอร์เจียโจเซฟ สตาลิน เขาได้เป็นหนึ่งในการช่วยสตาลินขึ้นสู่อำนาจ เบรียามีประสิทธิภาพในทำลายเครือข่ายข่าวกรองที่ตุรกีและอิหร่านที่แฝงตัวในคอเคซัสและประสบความสำเร็จในการเจาะข้อมูลรัฐบาลตุรกีและอิหร่าน นอกจากนี้เขายังไปรักษาความปลอดภัยให้สตาลินตอนช่วงพักร้อน

เบรียาได้รับการแต่งตั้งเลขานุการของพรรคคอมมิวนิสต์ในจอร์เจียในปี พ.ศ. 2474 และกลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2476

กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน

ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2481 สตาลินให้เบรียาขึ้นมาเป็นรองกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (NKVD) หน่วยงานเทียบเท่ากระทรวงที่คุมรัฐการรักษาความปลอดภัยและกองตำรวจลับภายใต้ นิโคไล เยซอฟ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในดำเนินการล้าง: "ศัตรูของประชาชน" จำคุกหรือประหารผู้คนนับล้านที่ถูกกล่าวหาทั่วสหภาพโซเวียต ตอนแรกสตาลินมีความคิดที่จะแต่งตั้ง ลาซาร์ คากาโนวิช เป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน แต่เลือกเบรียาเพราะเขาเป็นตำรวจลับมืออาชีพ กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในได้รับการปรับปรุงใหม่โดยครึ่งหนึ่งของบุคลากรทั้งหมดถูกแทนโดยบุคลากรจากเขตคอเคซัสที่เบรียาจัดหามาให้

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2482 เบรียากลายเป็นสมาชิกโปลิตบูโร แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบจนถึงปี พ.ศ. 2489 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐโซเวียต ในปี พ.ศ. 2484 เบรียาเป็นผู้บังคับการตำรวจรักษาความปลอดภัยรัฐ ในช่วงเวลานั้นเปรียบได้อย่าง จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต

การสังหารหมู่ที่กาตึน

ในช่วงการเข้ายึดครองโปแลนด์เป็นผู้คุมในการสังหารหมู่กาตึญ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484 เบรียาได้เป็นรองประธานกรรมการของสภาตำรวจ,ในเดือนมิถุนายนหลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO)

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขารับผิดชอบร่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ ในการระดมผู้คนนับล้านที่ถูกคุมขังในค่ายกูลัก มาช่วยการผลิตในช่วงสงคราม เขาควบคุมของการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ และอากาศยานเครื่องยนต์ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเป็นพันธมิตรกันระหว่างเบรียาและมาเลนคอฟ

ในปี พ.ศ. 2487 ขณะที่เยอรมันถูกขับออกจากดินแดนโซเวียต เบรียาได้จัดการกับชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ต่างๆที่ถูกกล่าวหาว่าต่อต้านโซเวียต และให้ความร่วมมือกับเยอรมัน ทั้งเชชเนีย ไครเมียตาตาร์ติก กรีก และโวลกาเยอรมัน กลุ่มเหล่านี้ถูกเนรเทศไปยังเอเชียกลาง

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487 เบรียาได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการพัฒนาระเบิดปรมาณูของโซเวียตซึ่งสร้างและทดสอบระเบิดในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเบรียาได้นำหน่วยสืบราชการลับทำการขโมยข้อมูลจำเป็นในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาได้อย่างประสบความสำเร็จ.จากนั้นระดมถูกคุมขังในค่ายกูลักในเหมืองแร่ยูเรเนียมและสำหรับการก่อสร้างและการดำเนินงานของโรงงานแปรรูปยูเรเนียม

่ในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2488 สตาลินแต่งตั้งเบรียาเป็นจอมพลสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยสั่งการทางทหาร เบรียาก็ทำผลงานอย่างมีนัยสำคัญสู่ชัยชนะของสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง

การเมืองหลังสงคราม

เบรียา และ สตาลิน (อยู่ด้านหลัง)

เมื่อสตาลินอายุใกล้ 70 ปีมีการต่อสู้ในการสืบทอดตำแหน่งในหมู่ผู้สนับสนุนของสตาลิน โดยความเป็นไปได้มากที่สุดดูเหมือนจะเป็นอันเดรย์ จดานอฟ เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต หลังจากที่ พ.ศ. 2489 เบรียากับมาเลนคอฟ ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อตอบโต้อำนาจของจดานอฟ ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2489 เบรียาลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าของ NKVD ไปเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต

หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2491 เบรียากับมาเลนคอฟได้เข้าทำการกวาดล้างอำนาจของคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดโดยมี หัวหน้าเศรษฐกิจ นีโคไล วอซนีเซนสกี; เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราด ปอตร์ ปอปคอฟ; และนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐรัสเซียมีฮาอิล โรดีโอนอฟถูกประหารชีวิต หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ นีกีตา ครุชชอฟหนึ่งในคนสนิทของสตาลินก็มีความเป็นไปได้พอๆกับ เบรียาและมาเลนคอฟ ในการสืบทอดอำนาจต่อจากสตาลิน

ในสงครามกลางเมืองจีน เบรียาเห็นความสำคัญในการช่วยเหลือพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการต่อสู้โดยการคืนดินแดนแมนจูเรียที่ได้ยึดครองในช่วงปฏิบัติการพายุสิงหาคมให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนพร้อมการสนับสนุนอาวุธและเงินทุน

การตายของสตาลินและจุดจบ

หลังการตายของสตาลินมีนาคม พ.ศ. 2496 เบรียาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีและรัฐมนตรีกิจการภายในแห่งสหภาพโซเวียต เขาเป็นส่วนหนึ่งของ"ทรอยกา" กับ เกออร์กี มาเลนคอฟ และ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจในสมัยนั้นเกออร์กี มาเลนคอฟ ได้กลายเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิด และเบรียาครองอำนาจทุกอย่าง

เบรียามีนโยบายที่จะออกจากเยอรมนีตะวันออกและหันไปญาติดีกับสหรัฐ ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ และไม่ไว้ใจในตัวเบรียา โดยเฉพาะครุชชอฟ เป็นคนที่ต่อต้านเบรียาอย่างเปิดเผย แต่ว่าไม่สามารถทำอะไรเบรียาได้

จนกระทั่งเมื่อเกิดการลุกฮือของประชาชนในเยอรมันตะวันออกในเดือนมิถุนายน สมาชิกพรรคหลายคนกังวลว่านั้นเป็นนโยบายที่ผิดพลาดและจะทำลายโซเวียต ต่อมา นิกิตา ครุสชอฟ เกออร์กี มาเลนคอฟ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ ทำการรัฐประหาร เบรียาถูกจับในข้อหากบฏในระหว่างการประชุมโปลิตบูโร หลังจากสอบปากคำเบรียาถูกนำตัวไปห้องใต้ดินและถูกยิงเสียชีวิตโดยนายพลปาเวล บาตีซกี

อ้างอิง

ผลงานที่อ้างถึง

• Williams, Brian Glyn (2015). Inferno in Chechnya: The Russian-Chechen Wars, the Al Qaeda Myth, and the Boston Marathon Bombings. University Press of New England. น. 67. ISBN 9781611688016. LCCN 2015002114.
• Courtois, Stephane (2010). "Raphael Lemkin and the Question of Genocide under Communist Regimes". ใน Bieńczyk-Missala, Agnieszka; Dębski, Sławomir (บ.ก.). Rafał Lemkin. PISM. น. 121–122. ISBN 9788389607850. LCCN 2012380710.
• Alliluyeva, Svetlana (1967). Twenty Letters to a Friend. Hutchinson. ISBN 978-0-06-010099-5.
• Beria, Sergo (2003). Beria, My Father: Inside Stalin's Kremlin. London: Duckworth. ISBN 0715632051. OCLC 51068942.
• Brent, Jonathan; Naumov, Vladimir Pavlovich (2003). Stalin's Last Crime: The Doctor's Plot. John Murray. ISBN 978-0-7195-5448-3.
• Chang, June; Halliday, Jon (2005). Mao: The Unknown Story. New York: Alfred a Knopf.
• Hardy, Jeffrey S. (18 ตุลาคม 2016). The Gulag After Stalin: Redefining Punishment in Khrushchev's Soviet Union, 1953–1964. Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-0604-2.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
• Jonasson, Jonas (11 กันยายน 2012). The 100-Year-Old Man Who Climbed Out the Window and Disappeared. Hachette Books. ISBN 978-1-4013-0439-3.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
• Knight, Amy (1996). Beria: Stalin's First Lieutenant. Princeton University Press. ISBN 0-691-03257-2. OCLC 804864639.
• Kozlov, Denis; Gilburd, Eleonory (2013). The Thaw: Soviet Society and Culture during the 1950s and 1960s. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 978-1442618954.
• McDermott, K. (1995). "Stalinist Terror in the Comintern: New Perspectives". Journal of Contemporary History. 20 (1): 111–130. doi:10.1177/002200949503000105. JSTOR 260924. S2CID 161318303.
• Montefiore, Simon (2003). Stalin: Court of the Red Tsar. Random House. ISBN 978-1400076789.
• Parrish, Michael (1996). The Lesser Terror: Soviet State Security, 1939-53: Soviet State Security, 1939-1953. Westport, CT: Praeger.
• Rhodes, Richard (1995). Dark Sun: The Making of the Hydrogen Bomb. Simon and Schuster. ISBN 0-684-82414-0.
• Sudoplatov, Pavel (1995). Special Tasks: The Memoirs of an Unwanted Witness – A Soviet Spymaster. Boston: Little Brown & Co. ISBN 0-316-77352-2. OCLC 35547754.

หนังสืออ่านเพิ่ม

• Antonov-Ovseenko, Anton (2007). Берия [Beria] (PDF) (ภาษารัสเซีย). Sukhumi: Дом печати. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 4 กันยายน 2015.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
• Avtorkhanov, Abdurahman (1991). "The Mystery of Stalin's Death". Novyi Mir (ภาษารัสเซีย). น. 194–233.
• Fitzpatrick, Sheila (1996). Stalin's Peasants: Resistance and Survival in the Russian Village after Collectivization. New York: Oxford University Press.
• Fitzpatrick, Sheila (1999). Everyday Stalinism: Ordinary Life in Extraordinary Times: Soviet Russia in the 1930s. New York: Oxford University Press.
• Hastings, Max (2015). The Secret War: Spies, Codes and Guerrillas 1939–1945. London: William Collins. ISBN 978-0-00-750374-2.
• Khruschev, Nikita (1977). Khruschev Remembers: Last Testament. Random House. ISBN 0-517-17547-9.
• Kotkin, Stephen (2017). Stalin: Waiting for Hitler, 1929–1941. New York: Random House.
• Kikodze, Geronti (2003). ქიქოძე, გერონტი, თანამედროვის ჩანაწერები. – [1-ლი გამოც.]. – თბ. : არეტე [Writings of Contemporary Records]. Arete. ISBN 99940-745-6-3. OCLC 59109649..
• Stove, Robert (2003). The Unsleeping Eye: Secret Police and Their Victims. San Francisco: Encounter Books. ISBN 1-893554-66-X. OCLC 470173678.
• Sukhomlinov, Andrey (2004). Кто вы, Лаврентий Берия? : неизвестные страницы уголовного дела (ภาษารัสเซีย). Moscow: Detektiv-Press. ISBN 5-89935-060-1. OCLC 62421057.
• Wittlin, Thaddeus (1972). Commissar: The Life and Death of Lavrenty Pavlovich Beria. New York: The Macmillan Co. OCLC 462215687.
• Yakovlev, A.N.; Naumov, V.; Sigachev, Y., บ.ก. (1999). Lavrenty Beria, 1953. Stenographic Report of July's Plenary Meeting of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union and Other Documents (ภาษารัสเซีย). Moscow: International Democracy Foundation. ISBN 5-89511-006-1.
• Zalessky, Konstantin [ภาษารัสเซีย] (2000). Империя Сталина: Биографический энциклопедический словарь (ภาษารัสเซีย). Veche. น. 605. ISBN 5-7838-0716-8. OCLC 237410276.

แหล่งข้อมูลอื่น

• Beria, Lavrentiy (1936), The Victory of the National Policy of Lenin and Stalin, Marxists.
• ——— (1950), The Great Contrast, Marxists.
• Annotated bibliography for Lavrentiy Beria from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
• Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. The Reversal of the Doctors' Plot and Its Immediate Aftermath, 17 July 1953.
• Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. Purge of L.P. Beria, 17 April 1954.
• Central Intelligence Agency, Office of Current Intelligence. Summarization of Reports Preceding Beria Purge, 17 August 1954.
• Lavrenty Beria performed by Bob Hoskins and other Russian historical celebrities played by foreign stars
• กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ลัฟเรนตีย์ เบรียา ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW