หลักข้อเชื่อของอัครทูต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้เกี่ยวข้องกับ
ศาสนาคริสต์

Symbol สถานีย่อย

Red Cross of Christianity.png
พระเจ้า
ตรีเอกภาพ :
พระบิดา (พระยาห์เวห์) • พระบุตร (พระเยซู) • พระวิญญาณบริสุทธิ์
ความเชื่อ
พระคริสต์เทววิทยาการตกในบาปความรอดหลักข้อเชื่อของอัครทูตบัญญัติสิบประการบัญญัติเอกพระมหาบัญชา
คัมภีร์
คัมภีร์ไบเบิล :
ภาคพันธสัญญาเดิมภาคพันธสัญญาใหม่ (พระวรสาร)
ประวัติ
ประวัติยุคแรกสภาสังคายนาสากลมหาศาสนเภทสงครามครูเสดการปฏิรูปศาสนา
อัครทูต
ซีโมนเปโตรอันดรูว์ยากอบบุตรเศเบดียอห์นฟีลิปบารโธโลมิวโธมัสมัทธิวยากอบบุตรอัลเฟอัสยูดาซีโมนเศโลเทยูดาสมัทธีอัสเปาโลบารนาบัสยากอบ
นิกาย
ตะวันตก :
โรมันคาทอลิกโปรเตสแตนต์ (เพนเทคอสต์เพรสไบทีเรียนเมทอดิสต์ลูเทอแรนแบปทิสต์ปฏิรูปอนาแบปทิสต์แองกลิคันแอดเวนทิสต์)
ตะวันออก :
ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
อตรีเอกภาพนิยม :
พยานพระยะโฮวามอรมอน
พิธีกรรม
พิธีบัพติศมาพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
สังคมศาสนาคริสต์
โบสถ์คริสต์ปฏิทินวันสำคัญ (สะบาโตอีสเตอร์คริสต์มาส) • บุคคลนักบุญศิลปะสัญลักษณ์ธง
ดูเพิ่มเติม
ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย
อภิธานศัพท์ศาสนาคริสต์
Category ดูหมวดหมู่

หลักข้อเชื่อของอัครทูต[1] (ละติน: Symbolum Apostolorum/Symbolum Apostolicum;อังกฤษ: Apostle’s creed) หรือ “หลักข้อเชื่อของอัครธรรมทูต” บางครั้งเรียกว่า “สัญลักษณ์ของอัครทูต” ชาวคาทอลิกเรียกว่า "บทข้าพเจ้าเชื่อ"[2] เป็นคำแถลงเกี่ยวกับความเชื่อในศาสนาคริสต์ยุคแรก ซึ่งคำแถลงลักษณะนี้เรียกว่า creed (หลักข้อเชื่อ) หรือ symbol (สัญลักษณ์)[3] หลักข้อเชื่อนี้มีปรากฏใช้ในหลายนิกายทั้งในพิธีกรรมและตำราคำสอน และมักพบมากที่สุดในคริสตจักรตะวันตกที่เน้นพิธีกรรม คือคริสตจักรละติน ลูเทอแรน แองกลิคัน และออทอร์ดอกซ์ตะวันตก ตลอดจนเพรสไบทีเรียน เมทอดิสต์ และคริสตจักรคองกริเกชันแนล

หลักข้อเชื่อของอัครทูตเป็นข้อความเชื่อที่อิงกับแนวคิดทางเทววิทยาศาสนาคริสต์ตามที่ปรากฏในพระวรสารในสารบบ จดหมายต่าง ๆ ในพันธสัญญาใหม่ และบางส่วนจากพันธสัญญาเดิม หลักข้อเชื่อนี้น่าจะมีต้นกำเนิดมาจากหลักข้อเชื่อโรมัน เพราะในเนื้อหาไม่ได้กล่าวถึงหรือแก้ปัญหาประเด็นปัญหาทางคริสตวิทยาดังที่ปรากฏในหลักข้อเชื่อไนซีนและหลักข้อเชื่ออื่น ๆ ของคริสตชนที่เกิดขึ้นในยุคหลัง เช่น ปัญหาความเป็นพระเจ้าของพระเยซูหรือพระวิญญาณบริสุทธิ์ ชาวคริสต์ยุคแรก ๆ ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตอย่างลัทธิเอเรียสและลัทธิเอกภาพนิยมจึงยอมรับหลักข้อเชื่อนี้ด้วย

ชื่อ “หลักข้อเชื่อของอัครทูต” อาจจะเกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 ตามความเชื่อของคริสตชนที่ว่าอัครทูตทั้งสิบสองคนเป็นผู้แต่งข้อต่าง ๆ ขึ้นมาด้วยอำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์หลังจากเทศกาลเพนเทคอสต์[4] แต่ยังไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใดยืนยันได้ว่าความเชื่อนี้เป็นเรื่องจริง[5]

เนื้อหา[แก้]

ภาพศิลปจากศตวรรษที่ 13 ทีแสดงพวกอัครทูตเขียนหลักข้อเชื่ออัครทูต ด้วยความช่วยเหลื่อจากจากพระวิญญาณบริสุทธิ์

หลักข้อเชื่อของอัครทูตมีเนื้อหาแบ่งเป็น 3 ส่วน ว่าด้วยเรื่องพระเป็นเจ้า พระเยซู และพระวิญญาณบริสุทธิ์ตามลำดับ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงประเด็นสำคัญทั้งคริสตจักร การพิพากษาครั้งสุดท้าย และการกลับคืนชีพของบรรดาผู้ตาย

แม้หลักข้อเชื่อของอัครทูตจะเป็นที่ยอมรับในทุกคริสตจักร แต่ระหว่างศาสนาคริสต์ตะวันตกกับศาสนาคริสต์ตะวันออกจะมีเนื้อหาต่างกันเล็กน้อย ภายในคริสตจักรตะวันตกเองแม้ใจความจะเหมือนกันทุกประการ แต่สำนวนภาษาและการแปลที่ต่างกันก็สะท้อนให้เห็นความเชื่อต่างกันระหว่างคริสตจักรโรมันคาทอลิกกับคริสตจักรฝ่ายโปรเตสแตนต์ ดังนี้

นิกายโรมันคาทอลิก[แก้]

ชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกหลักข้อเชื่อของอัครทูตว่า “บทข้าพเจ้าเชื่อ” บทแปลเดิมเกิดขึ้นประมาณปี ค.ศ. 1968 ต่อมาในปี ค.ศ. 2002 คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อพิธีกรรมได้เริ่มปรับปรุงบทภาวนาใหม่ โดยสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทยได้ประกาศให้คริสตชนคาทอลิกใช้ฉบับปรับปรุงนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2010

บทข้าพเจ้าเชื่อทั้ง 2 ฉบับ มีเนื้อหาดังนี้

นิกายโปรเตสแตนต์[แก้]

นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยมีหลักข้อเชื่อของอัครทูตใช้อยู่ 2 ฉบับ คือ ฉบับของสภาคริสตจักรในประเทศไทย และฉบับคริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย

คริสตจักรตะวันออก[แก้]

คริสตจักรตะวันออกใช้หลักข้อเชื่อที่มีเนื้อหาตรงกับคริสตจักรตะวันตก แต่ไม่มีคำว่า “เสด็จสู่แดนมรณะ” (descend to hell) และ “ความสัมพันธ์เป็นหนึ่งเดียวของผู้ศักดิ์สิทธิ์” (communion of saints) [5]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 หนังสือภาวนาของคริสตจักรแองลิกันเพื่อใช้ในประเทศไทย หน้า 52-3, คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย
  2. บทภาวนาในชีวิตประจำวัน: บทข้าพเจ้าเชื่อ, เขตมิสซังกรุงเทพ
  3. ไม่ใช่ความหมายดังที่ใช้ในภาษาอังกฤษใหม่ แต่เป็นความหมายดั้งเดิมที่มีที่มาจากภาษาละติน symbolum ซึ่งแปลว่า “เครื่องหมาย” หรือ “เครื่องแสดง” ตรงกับภาษากรีกว่า σύμβολον, แปลว่า สิ่งระบุรูปพรรณ (by comparing with its counterpart), from συμβάλλειν, to throw together, compare" (The American Heritage Dictionary of the English Language).
  4. "James Orr: The Apostles' Creed, in International Standard Bible Encyclopedia". Reformed.org. สืบค้นเมื่อ 2011-05-19. 
  5. 5.0 5.1 McGrath, Alister E., Christian Theology: An Introduction", Singapore: Blackwell Publisher, 2007, p. 14
  6. บทภาวนาของคริสตชน ฉบับปรับปรุง ค.ศ. 2010, คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อพิธีกรรม
  7. ธรรมนูญแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย ค.ศ. 1998