ภาษานอร์เวย์
บทความนี้อาจต้องการตรวจสอบต้นฉบับ ในด้านไวยากรณ์ รูปแบบการเขียน การเรียบเรียง คุณภาพ หรือการสะกด คุณสามารถช่วยพัฒนาบทความได้ |
| ภาษานอร์เวย์ | |
|---|---|
| norsk | |
| ออกเสียง | [ˈnɔʂk] (ภาคตะวันออก กลาง และเหนือ) [ˈnɔʁsk] (ภาคตะวันตกและใต้) |
| ประเทศที่มีการพูด | นอร์เวย์ (รวมสฟาลบาร์และยานไมเอน) |
| ชาติพันธุ์ | ชาวนอร์เวย์ |
| จำนวนผู้พูด | 5.32 ล้านคน (2020) |
| ตระกูลภาษา | อินโด-ยูโรเปียน
|
| รูปแบบก่อนหน้า | |
| ระบบการเขียน | อักษรละติน (อักษรเดนมาร์กและนอร์เวย์) |
| สถานภาพทางการ | |
| ภาษาทางการ | คณะมนตรีนอร์ดิก |
| ผู้วางระเบียบ | สภาภาษานอร์เวย์ |
| รหัสภาษา | |
| ISO 639-1 | no — นอร์เวย์ nb — บูกโมล nn — นีน็อชก์ |
| ISO 639-2 | [[ISO639-3:nor — นอร์เวย์ nob — บูกโมล nno — นีน็อชก์|nor — นอร์เวย์ nob — บูกโมล nno — นีน็อชก์]] |
| ISO 639-3 | มีหลากหลาย:nor – นอร์เวย์nob – บูกโมลnno – นีน็อชก์ |
ภาษานอร์เวย์ (Norwegian / Norsk) เป็นภาษาประจำชาติของราชอาณาจักรนอร์เวย์ จัดอยู่ในกลุ่มภาษาเจอร์มานิกเหนือของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีผู้พูดประมาณ 5 ล้านคน ภาษานอร์เวย์มีระบบการเขียนหลักสองรูปแบบ ได้แก่ Bokmål และ Nynorsk ซึ่งใช้ในเอกสารราชการและสื่อสาธารณะ ภาษานอร์เวย์มีความใกล้เคียงกับภาษา สวีเดน และ เดนมาร์ก ทั้งในด้านไวยากรณ์และคำศัพท์ และมีความหลากหลายทางสำเนียงตามภูมิภาค
การเขียนและสะกดคำ
[แก้]ตัวอักษร
[แก้]ในภาษานอร์เวย์นี้จะมี 29 ตัวอักษร[1]
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Æ | Ø | Å |
| a | b | c | d | e | f | g | h | i | j | k | l | m | n | o | p | q | r | s | t | u | v | w | x | y | z | æ | ø | å |
ตัวอักษร c, q, w, x และ z นี้จะใช้ในเฉพาะคำยืมเท่านั้น เนื่องจากคำยืมนั้นถูกหลอมรวมเข้ากับภาษานอร์เวย์ การสะกดคำเหล่านั้นอาจเปลี่ยนไปเพื่อสะท้อนถึงการออกเสียงภาษานอร์เวย์และหลักการของการสะกดภาษานอร์เวย์ เช่น คำว่าม้าลายในภาษานอร์เวย์เขียนว่า sebra และเนื่องจากเหตุผลทางประวัติศาสตร์ ชื่อสกุลนอร์เวย์บางชื่ออาจจะเขียนโดยใช้ตัวอักษรเหล่านี้ด้วยเช่นกัน
ตัวอักษรบางตัวอาจจะมีการแก้ไขโดยการเพิ่มเครื่องหมายเสริมสัทอักษร: é, è, ê, ó, ò และ ô[ต้องการอ้างอิง] ในนีน็อชก์ ì และ ù และ ỳ ก็มีให้เห็นเป็นครั้งคราวเช่นกัน[ต้องการอ้างอิง] ตัวเครื่องหมายเสริมสัทอักษรนั้นไม่ได้บังคับ แต่ในบางกรณีอาจแยกความแตกต่างระหว่างความหมายที่แตกต่างกันของคำ เช่น: for ('สำหรับ/ถึง'), fór ('ไป'), fòr ('ร่อง') และ fôr ('อาหารสัตว์')[ต้องการอ้างอิง] คำยืมอาจสะกดด้วยตัวกำกับเสียงอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ü, á และ à[ต้องการอ้างอิง]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Torp, Arne (2001). "Bokstaver og alfabet" [Letters and alphabet]. Språknytt (ภาษานอร์เวย์) (4): 1–4. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 June 2015. สืบค้นเมื่อ 23 June 2018.
