ราชวงศ์จิ้นตะวันออก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ประวัติศาสตร์จีน
สมัยโบราณ
ยุคหินใหม่ ประมาณ 8500 – ประมาณ 2070 BCE
เซี่ย ประมาณ 2070 – ประมาณ 1600 BCE
ชาง ประมาณ 1600 – ประมาณ 1046 BCE
โจว ประมาณ 1046 – 256 BCE
 โจวตะวันตก
 โจวตะวันออก
   วสันตสารท
   รณรัฐ
สมัยจักรวรรดิ
ฉิน 221–207 BCE
ฮั่น 202 BCE – 220 CE
  ฮั่นตะวันตก
  ซิน
  ฮั่นตะวันออก
ยุคสามก๊ก 220–280
  เว่ย์, ฉู่ และอู๋
จิ้น 266–420
  จิ้นตะวันตก
  จิ้นตะวันออก สิบหกรัฐ
ราชวงศ์เหนือ-ใต้
420–589
สุย 581–618
ถัง 618–907
ห้าวงศ์สิบรัฐ
907–979
เหลียว
916–1125
เซี่ยตะวันตก
1038–1227
จิน
1115–1234
ซ่ง 960–1279
  ซ่งเหนือ
  ซ่งใต้
หยวน 1271–1368
หมิง 1368–1644
ชิง 1636–1912
สมัยใหม่
สาธารณรัฐจีน บนแผ่นดินใหญ่ 1912–1949
สาธารณรัฐประชาชนจีน 1949–ปัจจุบัน
สาธารณรัฐจีน ในไต้หวัน 1949–ปัจจุบัน

การล่มสลายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก ทำให้แผ่นดินจีนตกอยู่ในภาวะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราชสำนักจิ้นย้ายฐานที่มั่นทางการปกครองและเมืองหลวงลงไปทางใต้ สถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันออก (ค.ศ.317-420) ขณะที่สถานการณ์ทางตอนเหนือวุ่นวายหนัก แผ่นดินที่แตกออกเป็นแว่นแคว้น ที่ปกครองโดยชนกลุ่มน้อยจากชนเผ่าต่างๆ ผลัดกันรุกรับ ผ่านการล้มล้างแล้วก่อตั้งครั้งแล้วครั้งเล่า สู่การหลอมรวมทางชนชาติครั้งใหญ่ของจีน สำหรับห้าชนเผ่าในที่นี้ได้แก่ ซยฺงหนู เซียนเปย์ เจี๋ย ตี และเชียง 16 แคว้น และเมื่อรวมกับแว่นแคว้นที่สถาปนาโดยชาวฮั่นแล้ว ได้แก่

เฉิงฮั่น ตี ค.ศ. 304 – 347

ฮั่นเจ้า ซงหนู ค.ศ. 304 – 329

เฉียนเหลียง ฮั่น ค.ศ. 317 – 376

สือเจ้า เจี๋ย ค.ศ. 319 – 351

เฉียนเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 337 – 370

หรั่นวุ่ย ฮั่น ค.ศ. 350 – 352

เฉียนฉิน ตี ค.ศ. 350 – 394

โฮ่วฉิน เชียง ค.ศ. 384 – 417

โฮ่วเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 384 – 407

ซีเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 384 – 394

ซีฉิน เซียนเปย ค.ศ. 385 – 431

โฮ่วเหลียง ตี ค.ศ. 386 – 403

เหลียง เซียนเปย ค.ศ. 397 – 414

เอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 398 – 410 ซีเหลียง ฮั่น ค.ศ. 400 – 421

ซีสู ฮั่น ค.ศ. 405 – 413

เซี่ยซงหนู ค.ศ. 407 – 431

เป่ยเอี้ยน ฮั่น+เฉาเสี่ยน(เกาหลี) ค.ศ. 407 – 436

เป่ยเหลียง ซงหนู ค.ศ. 401 – 439

ไต้ เซียนเปย ค.ศ. 315 – 376