รถไฟฟ้าเคเซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บริษัท รถไฟฟ้าเคเซ จำกัด
Keisei Electric Railway Co.,Ltd.
京成電鉄株式会社
ประเภทมหาชน KK (TYO: 9009)
ก่อตั้ง30 มิถุนายน พ.ศ. 2452 (110 ปี)
ที่อยู่โอชิอะเงะ, ซุมิดะ, ญี่ปุ่น;
บุคลากรหลักทสึโตะมุ ฮะนะดะ, ประธานบริษัท
อุตสาหกรรมคมนาคม
พนักงาน1,872 (พ.ศ. 2548)
บริษัทในเครือเคเซบัส
รถไฟฟ้าชิน-เคเซ
รถไฟโฮะคุโซะ
เว็บไซต์www.keisei.co.jp
รถด่วนพิเศษ สกายไลเนอร์ บริการระหว่างโตเกียวและท่าอากาศยานนาริตะ

บริษัท รถไฟฟ้าเคเซ จำกัด (ญี่ปุ่น: 京成電鉄株式会社 โรมาจิKeisei Dentetsu Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทรถไฟเอกชนรายใหญ่ของญี่ปุ่น ให้บริการระหว่างจังหวัดชิบะและโตเกียว ระหว่างโตเกียวสู่เมืองนาริตะ และชานเมืองทางด้านทิศตะวันออกของโตเกียว เช่น ฟุนะบะชิ นะระชิโนะ ยะชิโยะ และซะกุระ และให้บริการรถไฟฟ้าสายด่วนพิเศษที่มีชื่อว่า "สกายไลเนอร์" วิ่งระหว่างสถานีอุเอะโนะและสถานีนิปโปะริ สู่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ

นอกจากนี้บริษัทรถไฟฟ้าเคเซยังดำเนินกิจการรถโดยสารประจำทางและอสังหาริมทรัพย์ และเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทโอเรียนทัลแลนด์ ผู้ดำเนินการโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ท

ประวัติ[แก้]

รถไฟฟ้าเคเซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2452 และเริ่มเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 โดยให้บริการเส้นทางในบริเวณท้องถิ่นทางทิศตะวันออกของกรุงโตเกียว โดยเส้นทางรถไฟสายหลักสามารถเข้าถึงนาริตะในปี พ.ศ. 2473 และอุเอะโนะ ในปี พ.ศ. 2476

แรกเริ่มนั้นรถไฟฟ้าเคเซใช้รางแคบขนาดความกว้างราง 1.372 เมตร (4 ฟุต 6 นิ้ว ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนมาใช้รางมาตรฐานขนาด 1.435 เมตร หรือ 1,435 มม. (4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว)

ในปี พ.ศ. 2516 เปิดให้บริการรถไฟฟ้าด่วนพิเศษ "สกายไลเนอร์" บริการสู่ท่าอากาศยานนาริตะในปี พ.ศ. 2521 เมื่อมีการสร้างสถานีรถไฟท่าอากาศยานครั้งแรก (ปัจจุบันคือสถานีฮิงาชิ-นาริตะ) และต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้เปิดให้บริการสถานีรถไฟท่าอากาศยานแห่งใหม่ซึงสร้างอยู่ใต้ดิน ทำให้สามารถเชื่อมต่อเข้าสู่อาคารผู้โดยสาร 1 ได้สะดวกยิ่งขึ้น

ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 รถไฟสายสกายไลเนอร์ได้เปลี่ยนไปใช้เส้นทางสายใหม่ "นาริตะสกายแอคเซส" ทำให้ลดเวลาเดินทางสู่ท่าอากาศยานนาริตะได้ถึง 15 นาที โดยใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 36 นาที[1]

เส้นทางบริการ[แก้]

รถไฟฟ้าเคเซให้บริการรถไฟฟ้าเป็นระยะทาง 152 กิโลเมตรประกอบไปด้วยสายหลักหนึ่งสายและสายย่อยอีก 6 สาย

ชื่อเส้นทาง ชื่อภาษาญี่ปุ่น ปลายทาง ระยะทาง
(กม.)
ประเภท1
สายหลัก 本線 อุเอะโนะ – ชุมทางโคะมะอิโนะ 67.2 1
ชุมทางโคะมะอิโนะ – ท่าอากาศยานนาริตะ 2.1 2
สายโอะชิอะเงะ 押上線 โอชิอะเงะอะโอะโตะ 5.7 1
สายชิบะ 千葉線 เคเซ-ทสึดะนุมะชิบะชูโอ 12.9 1
สายชิฮะระ 千原線 ชิบะชูโอชิฮะระดะอิ 10.9 1
สายฮิงาชิ-นาริตะ 東成田線 เคเซนาริตะฮิงาชินาริตะ 7.1 1
สายคานามาจิ 金町線 เคเซทะกะซะโงะคานามาจิ 2.5 1
สายท่าอากาศยานนาริตะ
(เชื่อมต่อนาริตะสกาย)
成田空港線 เคเซ-ทะกะซะโงะ – ท่าอากาศยานนาริตะ 51.4 2
วิ่งวน เคเซ-นาริตะ – ชุมทางโคะมะอิโนะ2 (6.0) 1
ท่าอากาศยานอาคาร 2 – ท่าอากาศยานนาริตะ3 (1.0) 2
รวมทั้งสิ้น 152.8
สายโครงการ
(ส่วนต่อสายชิฮะระ) ชิอะระดะอิ – อะมาริกิ 8.2 1

สัญลักษณ์

  1. "ประเภท" แสดงประเภทการเดินรถภายใต้กฎหมายการเดินรถไฟญี่ปุ่น ประเภทที่ 1 ผู้ดำเนินการเดินรถเป็นเจ้าของรางรถไฟ ในขณะที่ประเภทที่ 2 ผู้ดำเนินการเดินรถแต่มิได้เป็นเจ้าของรางรถไฟ
  2. ในส่วนนี้ในเส้นทางร่วมกับสายหลักและสายฮิงาชิ-นาริตะ
  3. ในส่วนนี้ในเส้นทางร่วมกับสายหลักและสายท่าอากาศยานนาริตะ

อ้างอิง[แก้]

  1. Skyliner Airport Express : Your travel begins and ends with Skyliner จากเว็บไซต์ทางการ (สืบค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2554)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Keisei Electric Railway