จังหวัดซีลางังเนโกรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
จังหวัดซีลางังเนโกรส
จังหวัด
ศาลากลางจังหวัดซีลางังเนโกรส
ศาลากลางจังหวัดซีลางังเนโกรส
ธงของจังหวัดซีลางังเนโกรส
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดซีลางังเนโกรส
ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ  ฟิลิปปินส์
เขต กิตนางคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง 1 มกราคม ค.ศ. 1890
เมืองหลัก ดูมากูเวเต
การปกครอง
 • ประเภท ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด Roel Degamo (PDP–Laban)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด Edward Mark L. Macias (Liberal)
 • คณะกรรมการ Negros Oriental Provincial Board
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด 5,385.53 ตร.กม. (2,079.36 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ 17 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาคันลาโอน) 2,465 เมตร (8,087 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด 1,354,995
 • อันดับ 19 จาก 81
 • ความหนาแน่น 250 คน/ตร.กม. (650 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น 35 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ 0
 • นคร
 • เทศบาล
 • บารังไกย์ 557
 • Districts 1st to 3rd districts of Negros Oriental
เขตเวลา PST (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์ 6200–6224
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์ +63 (0)35
รหัสไอเอสโอ 3166 PH
ภาษา
ระดับรายได้ ระดับที่ 1
เว็บไซต์ www.negor.gov.ph

จังหวัดซีลางังเนโกรส (เซบัวโน: Sidlakang Negros; ฮีลีไกโนน: Negros Sidlangan; ฟิลิปีโน: Silangang Negros) หรือ โอริเอนตัลเนโกรส หรือ อีสเทิร์นเนโกรส เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเนโกรส โดยมีจังหวัดคันลูรังเนโกรสครอบคลุมพื้นที่ส่วนที่เหลือของเกาะ จังหวัดนี้ยังรวมพื้นที่เกาะอาโป จุดดำน้ำยอดนิยมของนักท่องเที่ยว

ซีลางังเนโกรสอยู่ใกล้กับจังหวัดเซบูทางทิศตะวันออก โดยมีช่องแคบตาโนนคั่น และอยู่ใกล้กับจังหวัดซีคีฮอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ภาษาหลักที่ใช้พูดกันคือภาษาเซบัวโน และศาสนาหลักคือคริสต์โรมันคาทอลิก เมืองหลักและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดูมากูเวเต จังหวัดนี้มีประชากร 1,354,995 คน มากเป็นอันดับที่ 2 ของภูมิภาครองจากเซบู มากเป็นอันดับที่ 5 ของวิซายัส และอันดับที่ 19 ของประเทศ

อ้างอิง[แก้]

  1. "List of Provinces". PSGC Interactive. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board. Archived from the original on 2013-01-21. สืบค้นเมื่อ 11 March 2013. 
  2. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/2015%20population%20counts%20Summary_0.xlsx

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]