พระมหาธรรมราชาที่ 2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระมหาธรรมราชาที่ 2
พระบรมนามาภิไธย พระยาลือไท
พระปรมาภิไธย พระมหาธรรมราชาที่ 2
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย
ราชวงศ์ ราชวงศ์พระร่วง
ครองราชย์ พ.ศ. 1911-พ.ศ. 1942
(โดยประมาณ)
ระยะครองราชย์ 31 ปี (โดยประมาณ)
รัชกาลก่อนหน้า พระยาลิไท
รัชกาลถัดไป พระมหาธรรมราชาที่ 3
ข้อมูลส่วนพระองค์
สวรรคต พ.ศ. 1942
พระราชบิดา พระมหาธรรมราชาที่ 1
พระราชโอรส/ธิดา พระมหาธรรมราชาที่ 3 (ไสลือไท)
    

พระยาลือไท หรือพระมหาธรรมราชาที่ 2 พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยลำดับที่ 7 ครองราชย์ พ.ศ. 1911 - พ.ศ. 1942 ต่อจากพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท)ในรัชกาลนี้พระองค์ได้รบกับทัพกรุงศรีอยุธยาแต่ก็พ่ายแพ้และยอมอ่อนน้อมต่อกรุงศรีอยุธยาในที่สุด

พระยาลือไท ขึ้นครองราชย์เมื่ออาณาจักรสุโขทัยอ่อนแอเสื่อมอำนาจ อาณาจักรถูกแบ่งออกเป็น 2 แคว้น คือ แคว้นกำแพงเพชรประกอบด้วยเมืองกำแพงเพชร เมืองปากยม และเมืองพระบาง ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์สุพรรณภูมิ กับแคว้นสุโขทัย ประกอบด้วยเมืองสุโขทัย เมืองสองแคว เมืองทุ่งยั้ง และเมืองเชลียง

อย่างไรก็ดี พระยาลือไทยังทรงครองเมืองต่อไปที่สรลวงสองแควในฐานะเป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรอยุธยาจนถึงประมาณ พ.ศ. 1931 และมีรัชทายาทครองเมืองสืบต่ออีก 2 พระองค์ จนถึงวาระที่เมืองพิษณุโลกถูกรวมไว้ในอาณาจักรอยุธยาโดยเด็ดขาดเมื่อ พ.ศ. 1981 โดยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 หรือ เจ้าสามพระยา ส่งพระโอรสคือพระราเมศวรขึ้นไปครองเมืองพิษณุโลกแทน มีผลให้อาณาจักรสุโขทัยสิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง

พระราชวงศ์ [แก้]

พระมหาธรรมราชาที่ 2 มีพระโอรสองค์เดียว คือ พระมหาธรรมราชาที่ 3 (ไสลือไท) ซึ่งได้ครองราชย์ต่อจากพระองค์

ดูเพิ่ม [แก้]

สมัยก่อนหน้า พระมหาธรรมราชาที่ 2 สมัยถัดไป
พระมหาธรรมราชาที่ ๑ (ลิไท)
ราชวงศ์พระร่วง
2leftarrow.png พระมหากษัตริย์ไทย
อาณาจักรสุโขทัย

(พ.ศ. 1919 - พ.ศ. 1942)
2rightarrow.png พระมหาธรรมราชาที่ ๓ (ไสลือไท)
ราชวงศ์พระร่วง