ประเทศพัฒนาแล้ว
ประเทศพัฒนาแล้ว หมายถึงประเทศที่มีการพัฒนาในระดับที่สูงเมื่อวัดตามมาตรฐานบางประการ แต่การยึดเอามาตรฐานใดเป็นหลัก หรือการจัดกลุ่มให้ประเทศใดอยู่ในกลุ่มพัฒนาแล้วนั้นยังคงเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอยู่ โดยทั่วไปมาตรวัดทางเศรษฐกิจมักเป็นที่ยอมรับ เช่นการใช้รายได้ต่อหัวเป็นหลัก และให้ประเทศที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวสูงอยู่ในกลุ่มพัฒนาแล้ว ในระยะหลังมีการใช้ดัชนีการพัฒนามนุษย์ ซึ่งเป็นการรวมเอามาตรวัดทางเศรษฐกิจรวมกับมาตรวัดอื่น ๆ เช่นดัชนีอายุขัย และการศึกษา เพื่อเป็นตัววัดการพัฒนาของประเทศต่าง ๆ มากขึ้น จึงมีการจัดกลุ่มประเทศที่มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์สูงอยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว
เนื้อหา |
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ ดัชนีการพัฒนามนุษย์ และ รายชื่อประเทศตามดัชนีการพัฒนามนุษย์
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ เป็นดัชนีการวัดและเปรียบเทียบ ความยากจน การรู้หนังสือ การศึกษา อายุขัย การคลอดบุตร และปัจจัยอื่น ๆ ของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นวิธีการวัดความอยู่ดีกินดีตามมาตรฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กและเยาวชน หลายคนใช้ดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาตินี้ในการระบุว่าประเทศใดประเทศหนึ่งจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว ประเทศที่กำลังพัฒนา หรือประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ดัชนีดังกล่าวได้พัฒนาขึ้นมาในปี ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533) โดยนักเศรษฐศาสตร์ชาวปากีสถานชื่อ มาฮฺบับ อุล ฮาค และองค์การสหประชาชาติได้ในดัชนีดังกล่าวมาใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) เป็นต้นมา
ดัชนีการพัฒนามนุษย์วัดความสำเร็จโดยเฉลี่ยของแต่ละประเทศในการพัฒนามนุษย์สามด้านหลัก ๆ ได้แก่
- การมีชีวิตที่ยืนยาวและมีสุขภาพดี ซึ่งวัดได้จากอายุขัย
- ความรู้ ซึ่งวัดได้จากการรู้หนังสือ (มีน้ำหนักเป็นสองในสามส่วน) และอัตราส่วนการเข้าเรียนสุทธิที่รวมกันทั้งระดับประถม มัธยม และอุดมศึกษา (มีน้ำหนักเป็นหนึ่งในสามส่วน)
- มาตรฐานคุณภาพชีวิต ซึ่งวัดได้จากผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (Gross Domestic Product - GDP) ต่อหัวและความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (purchasing power parity - PPP)
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ค่าเฉลี่ยรายได้หลังหักภาษีของสมาชิก OECD [แก้]
| อันดับ | ประเทศ | รายได้หลังหักภาษี $ 2011[1] |
การเปลี่ยนแปลง[2] | การหักภาษี[3][4] | รายได้รวม $ 2011[5] |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  สหรัฐอเมริกา |
42,035 | 242 ▲ | 26.0% | 54,450 |
| 2 |  ไอร์แลนด์ |
41,170 | 531 ▲ | 18.9% | 50,764 |
| 3 |  ลักเซมเบิร์ก |
37,997 | -1,477 ▼ | 28.1% | 52,847 |
| 4 |  สวิตเซอร์แลนด์ |
35,471 | -57 ▼ | 29.4% | 50,242 |
| 5 |  ออสเตรเลีย |
34,952 | 835 ▲ | 22.3% | 44,983 |
| 6 |  สหราชอาณาจักร |
33,513 | -1,272 ▼ | 25.1% | 44,743 |
| 7 |  แคนาดา |
32,662 | -648 ▼ | 22.7% | 42,253 |
| 8 |  นอร์เวย์ |
31,101 | 913 ▲ | 29.3% | 43,990 |
| 9 |  เกาหลีใต้ |
31,051 | 1,341 ▲ | 12.3% | 35,406 |
| 10 |  เนเธอร์แลนด์ |
29,269 | -544 ▼ | 37.8% | 47,056 |
| 11 |  ออสเตรีย |
29,008 | -177 ▼ | 33.4% | 43,555 |
| 12 |  สวีเดน |
28,301 | 480 ▲ | 25.0% | 37,734 |
| 13 |  เดนมาร์ก |
27,974 | -335 ▼ | 38.6% | 45,560 |
| 14 |  ญี่ปุ่น |
27,763 | 724 ▲ | 21.0% | 35,143 |
| 15 |  ฝรั่งเศส |
27,452 | 93 ▲ | 28.0% | 38,128 |
| 16 |  สเปน |
26,856 | -466 ▼ | 21.9% | 34,387 |
| 17 |  ฟินแลนด์ |
25,747 | 146 ▲ | 29.8% | 36,676 |
| 18 |  เบลเยียม |
25,642 | 25 ▲ | 42.2% | 44,364 |
| 19 |  เยอรมนี |
24,174 | 379 ▲ | 39.9% | 40,223 |
| 20 |  อิตาลี |
23,194 | -562 ▼ | 30.8% | 33,517 |
| 21 |  กรีซ |
21,352 | -2,039 ▼ | 18.8% | 26,295 |
| 22 |  โปรตุเกส |
17,170 | -2,044 ▼ | 24.5% | 22,742 |
| 23 |  สาธารณรัฐเช็ก |
15,115 | -191 ▼ | 23.0% | 19,630 |
| 24 |  สโลวาเกีย |
14,701 | -328 ▼ | 22.9% | 19,068 |
| 25 |  โปแลนด์ |
14,389 | 189 ▲ | 28.3% | 20,069 |
| 26 |  ฮังการี |
12,843 | 52 ▲ | 35.0% | 19,437 |
รายชื่อประเทศพัฒนาแล้วในรายการอื่น [แก้]
ประเทศเศรษฐกิจก้าวหน้าของ IMF [แก้]
35 ประเทศที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศยกย่องว่ามี "สภาพเศรษฐกิจก้าวหน้า" ได้แก่:[6]
สมาชิก Development Assistance Committee [แก้]
ประเทศสมาชิก OECD ที่เป็นสมาชิก DAC มีดังต่อไปนี้:
17 ประเทศในทวีปยุโรป:
|
|
2 ประเทศในทวีปเอเชีย:
2 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ:
แคนาดา (1961)
สหรัฐอเมริกา (1961)
2 ประเทศในโอเชียเนีย:
ออสเตรเลีย (1966)
นิวซีแลนด์ (1973)
1 เข้าร่วม DAC ในปี 1961 ถอนตัวในปี 1974 และกลับมาเข้าร่วมอีกครั้งในปี 1991
สมาชิก OECD ที่มีรายได้สูง [แก้]
สมาชิก OECD ที่มีรายได้สูง ได้แก่:
24 ประเทศในทวีปยุโรป:
3 ประเทศในทวีปเอเชีย:
2 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ:
2 ประเทศในโอเชียเนีย:
ดัชนีคุณภาพชีวิตในปี 2005 [แก้]
ผลวิจัยเกี่ยวกับมาตรฐานการดำรงชีพและคุณภาพชีวิตโดย Economist Intelligence Unit ในรูปแบบดัชนีคุณภาพชีวิตครอบคลุม 111 ประเทศ โดยในปี 2005 ประเทศที่ติด 30 อันดับแรกได้แก่:[7]
|
|
ดัชนีประเทศที่ดีที่สุดในโลกของ Newsweek ในปี 2010 [แก้]
ในปี 2010 Newsweek ได้เผยแพร่ดัชนีแสดง "ประเทศที่ดีที่สุดในโลก" โดยใช้เกณฑ์ "การศึกษา, สุขภาพ, คุณภาพชีวิต, เศรษฐกิจพลังงาน, และสภาพแวดล้อมทางการเมือง" ใน 100 ประเทศ โดยในปีนั้น 30 อันดับแรกคือ:[8]
30 อันดับแรกในหัวข้อ คุณภาพชีวิต ได้แก่:
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Gross wage - Compulsory deduction.
- ↑ Disposable income in 2011 - Disposable income in 2010.
- ↑ OECD Tax Database - Table S.2 - Average net personal compulsory payment rate (single, no children, 100% AW)
- ↑ Figure for Greece was not available in 2011, hence the figure for 2010 has been used instead.
- ↑ OECD Statistics -> Data by theme -> Labour -> Earnings -> Average annual wages
- ↑ IMF Advanced Economies List. World Economic Outlook, October 2012, p. 180
- ↑ The world in 2005: The Economist Intelligence Unit's quality-of-life index, The Economist. Accessed on line January 8, 2007.
- ↑ The world's best countries: 2010 index, Newsweek. Accessed on line August, 15 2010.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- IMF (advanced economies)
- The Economist (quality of life survey)
- The World Factbook (developed countries)
- United Nations Statistics Division (definition)
- List of countries, United Nations Statistics Division (developed regions)
- World Bank (high-income economies)
