กวม
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°26′40″N 144°44′12″E / 13.44444°N 144.73667°E
| กวม
Guåhån (ชามอร์โร)
|
||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
||||||
| เพลงชาติ: Fanoghe Chamorro (ดินแดน) |
||||||
| เมืองหลวง | ฮากาตญา 13°26′N 144°46′E / 13.433°N 144.767°E |
|||||
| เมืองใหญ่สุด | เดเดโด | |||||
| ภาษาทางการ | ภาษาอังกฤษและภาษาชามอร์โร | |||||
| การปกครอง | ดินแดนของสหรัฐอเมริกา | |||||
| - | ประธานาธิบดี | บารัก โอบามา | ||||
| - | ผู้ว่าการ | เอดดี แคลโว | ||||
| เอกราช | ||||||
| - | ไม่มี (ดินแดนของสหรัฐ) | |||||
| พื้นที่ | ||||||
| - | รวม | 549 ตร.กม. (179) 212 ตร.ไมล์ |
||||
| - | แหล่งน้ำ (%) | น้อยมาก | ||||
| ประชากร | ||||||
| - | กรกฎาคม 2549 (ประเมิน) | 168,564 (175) | ||||
| - | ความหนาแน่น | 307 คน/ตร.กม. (~23) 795 คน/ตร.ไมล์ |
||||
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | 2543 (ประมาณ) | |||||
| - | รวม | 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (167) | ||||
| - | ต่อหัว | 21,000 ดอลลาร์สหรัฐ (35) | ||||
| สกุลเงิน | ดอลลาร์สหรัฐ (USD) |
|||||
| เขตเวลา | (UTC+10) | |||||
| - | (DST) | ไม่มี (UTC) | ||||
| โดเมนบนสุด | .gu | |||||
| รหัสโทรศัพท์ | 1-671 | |||||
กวม (อังกฤษ: Guam; ชามอร์โร: Guåhån) หรือชื่อทางการว่า ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: U.S. Territory of Guam) เป็นเกาะหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเองของสหรัฐอเมริกา ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวชามอร์โรซึ่งอพยพมาอยู่ที่เกาะเป็นครั้งแรกเมื่อ 3,500 ปีมาแล้ว
กวมเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะมาเรียนา มีเมืองหลวงคือ ฮากาตญา (Hagåtña) เดิมเรียกว่า "อากาญา" (Agana) รายได้หลักของเกาะมาจากการท่องเที่ยว (โดยเฉพาะจากญี่ปุ่น) และจากการเป็นฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกา สหประชาชาติจัดให้กวมอยู่ในรายชื่อดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองและมีประกรทั้งเกาะประมาณ 173,000คน
เนื้อหา |
ประวัติศาสตร์ [แก้]
การเมือง [แก้]
การคมนาคมขนส่ง [แก้]
เศรษฐกิจ [แก้]
การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]
กวมแบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน ได้แก่
- อากาญาไฮตส์ (Agana Heights)
- อากัต (Agat)
- อาซัน (Asan)
- บาร์ริกาดา (Barrigada)
- ชาลันปาโก-ออร์ดอต (Chalan Pago-Ordot)
- เดเดโด (Dededo)
- อากาญา (Hagatna)
- อินาราจัน (Inarajan)
- มังกิเลา (Mangilao)
- เมริโซ (Merizo)
- โมโนมอง-โตโต-ไมเต (Monomong-Toto-Maite)
- ปิตี (Piti)
- ซันตาริตา (Santa Rita)
- ซินาจานา (Sinajana)
- ตาลาโฟโฟ (Talafofo)
- ตามูนิง (Tamuning)
- อูมาตัก (Umatac)
- ยิโก (Yigo)
- โยนา (Yona)
ภูมิศาสตร์ [แก้]
กวมมีพื้นที่ 549 ตารางกิโลเมตร (212 ตารางไมล์) ส่วนเหนือของเกาะเป็นที่ราบหินปูนปะการัง ในขณะที่ทางส่วนใต้มียอดภูเขาไฟ และมีพืดหินปะการังล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะ
กวมเป็นเกาะที่อยู่ทางทิศใต้สุดของแนวลูกโซ่มาเรียนาและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในไมโครนีเซีย ตั้งอยู่ใกล้ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา ซึ่งเป็นเขตมุดตัวบริเวณขอบของแผ่นธรณีภาคแปซิฟิก แชลเลนเจอร์ดีปเป็นจุดที่ลึกที่สุดของโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกวม มีความลึก 10,911 เมตร (35,797 ฟุต) เกาะกวมประสบกับภัยแผ่นดินไหวเป็นบางครั้ง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เกิดแผ่นดินไหวซึ่งมีจุดศูนย์กลางอยู่ใกล้กับเกาะ มีระดับความสั่นสะเทือน (magnitudes) ตั้งแต่ 7.0 ถึง 8.2
สภาพอากาศ [แก้]
สภาพอากาศในตอนนี้มีความกดอากาศสูง ทำให้บริเวณภาคตะวันตกมีอากาศหนาวผิดปกติ
นิเวศวิทยา [แก้]
หนาว
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- เกาะกวม ข้อมูลจากซีไอเอ
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
