แครอน (ดาวบริวาร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก คารอน)
แครอน (Charon)
ภาพวาดแสดงแครอน มองจากพลูโต
ภาพวาดแครอนตามจินตนาการของนักดาราศาสตร์
ลักษณะของวงโคจร [1]
จุดเริ่มยุค 2,452,600.5
กึ่งแกนเอก: 19,571 ± 4 กม.
ความเยื้องศูนย์กลาง: 0.00000 ± 0.00007
คาบการโคจร: 6.387230 ± 0.000001 วัน
(6 วัน 9 ชั่วโมง 17 นาที 36.7 ± 0.1 วินาที)
ความเอียง: 112.78±0.02° (to the ecliptic)
0.00°±0.014° (to Pluto's equator)
119.59±0.02° (to Pluto's orbit)
ดาวบริวารของ: ดาวพลูโต

แครอน (อังกฤษ: Charon) เป็นดาวบริวารของดาวพลูโต ที่ถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2521 โดยเจมส์ คริสตี (James W. Christy) นักดาราศาสตร์แห่งหอดูดาวกองทัพเรือสหรัฐ ทุกวันนี้นักดาราศาสตร์พบว่า แครอนมีขนาดใกล้เคียงกับพลูโต คือมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1,207 กิโลเมตร ขณะที่พลูโตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2,390 กิโลเมตร และจากนิยามใหม่ของดาวเคราะห์และดาวเคราะห์แคระ อาจถือได้ว่า แครอนและพลูโตเป็นดาวคู่ที่เป็นดาวเคราะห์แคระอยู่ในแถบไคเปอร์ ภายหลังการค้นพบดาวบริวารอีกสองดวงของพลูโต คือ นิกซ์ (Nix) และไฮดรา (Hydra) เมื่อ พ.ศ. 2548 บางครั้งนักดาราศาสตร์ก็อ้างอิงถึงแครอนว่า พลูโต I

การค้นพบแครอน[แก้]

ภาพถ่ายของพลูโต ที่ทำให้เจมส์ คริสตี ค้นพบแครอน

เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เจมส์ คริสตี ได้พบแครอนโดยบังเอิญ จากการศึกษาภาพถ่ายของพลูโต เพื่อคำนวณหาข้อมูลวงโคจร เขาพบว่าด้านหนึ่งของผิวดาว มีรอยป่องแปลกๆ รอยป่องนี้ดูจะเคลื่อนไปรอบพลูโตทุก 6.4 วัน เขาสรุปว่านั่นคือดาวบริวารของพลูโต [2] และตั้งชื่อดาวดวงนี้ว่า แครอน (Charon) ตามชื่อของ คนพายเรือพาวิญญาณ ข้ามแม่น้ำแห่งความตายไปสู่อาณาจักรของเฮดีส (พลูโต) ในตำนานกรีก และเพื่อเป็นเกียรติแก่ภรรยาของเขา ที่ชื่อ ชาร์ลีน

นักดาราศาสตร์จะได้ศึกษาแครอนและพลูโตอย่างละเอียดในปี พ.ศ. 2558 เมื่อยานนิวฮอไรซันส์ของนาซา ซึ่งถูกปล่อยเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 เดินทางไปถึงวงโคจรของดาวทั้งสองในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558

อ้างอิง[แก้]

  1. Marc W. Buie, William M. Grundy, Eliot F. Young, Leslie A. Young, S. Alan Stern (2006). "Orbits and photometry of Pluto's satellites: Charon, S/2005 P1, and S/2005 P2". Astronomical Journal 132: 290. arXiv:astro-ph/0512491. 
  2. http://www.isiam.info/cosmos/pluto.html