การทัพมาลายา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การทัพมาลายา
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามมหาสมุทรแปซิฟิก ในสงครามโลกครั้งที่สอง
Japanese troops mopping up in Kuala Lumpur.jpg
กองทัพญี่ปุ่นรุกเข้ายึดเมืองกัวลาลัมเปอร์
วันที่ 8 ธันวาคม 1941 -- 31 มกราคม 1942
สถานที่ บริติชมาลายา
ผลลัพธ์ ฝ่ายญี่ปุ่นได้รับชัยชนะ
คู่สงคราม
กองบัญชาการมาลายา:

ธงชาติของอินเดีย กองพลน้อยอินเดียที่ 3
ธงชาติของออสเตรเลีย กองพลที่ 8
ธงชาติของมาเลเซีย กรมทหารมาลายา
Flag of the United Kingdom กองพลน้อยทหารราบที่ 53

กองทัพที่ 25:

Flag of the Empire of Japan ทหารรักษาพระองค์ญี่ปุ่น
Flag of the Empire of Japan กองพลที่ 5
Flag of the Empire of Japan กองพลที่ 18
Flag of the Empire of Japan กองพลบินที่ 3
Flag of the Empire of Japan กองเรือเล็กบรรทุกอากาศยานที่ 22

ผู้บัญชาการ
Flag of the United Kingdom อาเธอร์ เพอร์ซิวาล

Flag of the United Kingdom ลูอิส ฮีธ
Flag of the United Kingdom เฮนรี กอร์ดอน เบนเน็ตต์
Flag of the United Kingdom เมอร์ตัน เบควิธ-สมิธ

Flag of the Empire of Japan โทโมยุกิ ยามาชิตะ

Flag of the Empire of Japan ทาคุมะ นิชิมุระ
Flag of the Empire of Japan ทาคุโร มัตซุย
Flag of the Empire of Japan เรนยะ มุตางุจิ

กำลัง
กำลังพล 140,000 คน [1]
อากาศยาน 158 ลำ
กำลังพล 70,000 คน
อากาศยาน 568 ลำ
รถถัง 200 คัน
ความสูญเสีย
ตาย 5,500 คน
บาดเจ็บ 5,000 คน
ตกเป็นเชลย 40,000 คน[2]
ตาย 1,793 คน
บาดเจ็บ 3,378 คน[3]

การทัพมาลายา เป็นชุดเหตุการณ์การรบระหว่างกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรกับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในบริติชมาลายา (มาลายาของบริเตน) นับตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ถึงวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การรบที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่เป็นการรบทางบกระหว่างหน่วยรบต่างๆ ของเครือจักรภพอังกฤษและกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น สำหรับสหราชอาณาจักร อินเดีย ออสเตรเลีย และสหพันธรัฐมาลายาแล้ว ยุทธการครั้งนี้นับได้ว่าเป็นหายนะ

ยุทธการนี้เป็นที่จดจำจากการใช้ทหารราบจักรยาน (bicycle infantry) ซึ่งช่วยให้กองกำลังสามารถขนย้ายยุทธปัจจัยและเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วในภูมิประเทศที่เป็นป่าทึบ กรมทหารช่างหลวงของอังกฤษ (Royal Engineers) ได้ทำลายสะพานนับร้อยแห่งด้วยระเบิดระหว่างการล่าถอย ซึ่งช่วยให้สามารถถ่วงเวลาการรุกของกองทัพญี่ปุ่นได้เล็กน้อย เมื่อญี่ปุ่นสามารถยึดสิงคโปร์ได้สำเร็จนั้น ปรากฏว่าสหราชอาณาจักรสูญเสียกำลังรบ 9,600 นาย[4]

[แก้] เชิงอรรถ

  1. ^ Frank Owen (2001). The Fall of Singapore. England: Penguin Books. ISBN 0-14-139133-2. 
  2. ^ Altogether Allied forces lost 7,500 killed, 10,000 wounded and about 120,000 captured for the entire Malayan Campaign
  3. ^ Smith, Colin (2006). Singapore Burning. Penguin Books. p. 547. ISBN 0-141-01036-3. 
  4. ^ Generals At War. Nicholas Rowe, Alistair Irwin. National Geographic Channel, Singapore. 21 September 2009. 60 minutes in.

[แก้] อ้างอิง / เอกสารอ่านเพิ่มเติม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น