การทิ้งระเบิดโตเกียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การทิ้งระเบิดโตเกียว หรือมักเรียกว่า "การทิ้งระเบิดเพลิง" (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำาร ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้[1] การตีโฉบฉวยทางอากาศใน ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Craven, Wesley Frank, and James Lea Cate, eds. The Army Air Forces in World War II, Volume Five, the Pacific: Matterhorn to Nagasaki June 1944 to August 1945. Chicago: University of Chicago Press, 1953, page 558.

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′N 139°46′E / 35.683°N 139.767°E / 35.683; 139.767