ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไอส์เลตตับอ่อน (Pancreatic islets)/ ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ (islets of langerhans)
Blausen 0701 PancreaticTissue.png
ไดอะแกรมแสดงไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์และตับอ่อนมนุษย์
Mouse pancreatic islet.jpg
เซลล์ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ในหนู อินซูลินแสดงด้วยสีแดง, นิวเคลียสด้วยสีน้ำเงิน
รายละเอียด
ส่วนหนึ่งของตับอ่อน
ระบบระบบต่อมไร้ท่อ
ตัวระบุ
ภาษาละตินinsulae pancreaticae
MeSHD007515
TA98A05.9.01.019
TA23128
FMA16016
ศัพท์กายวิภาคศาสตร์ของจุลกายวิภาคศาสตร์

กลุ่มไอส์เลตตับอ่อน (อังกฤษ: pancreatic islets; ตรงตัว: กลุ่มเกาะเล็กแห่งตับอ่อน) หรือ ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ (อังกฤษ: islets of Langerhans) เป็นบริเวณในตับอ่อนที่ประกอบด้วยเซลล์ไร้ท่อ (เซลล์ที่ผลิตฮอร์โมน) ค้นพบในปี 1869 โดยเพาล์ ลังเงอร์ฮันส์ พยาธิแพทย์ชาวเยอรมัน[1] ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์คิดเป็น 1 ถึง 2% ของปริมตารตับอ่อน และใช้เลือด 10–15% ของตับอ่อน[2][3] ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์นั้นจัดเรียงในทิศทางที่หนาแน่นไปตามตับอ่อนในมนุษย์ และมีความสำคัญในกระบวนการเมแทบอลิซึมของกลูโคส[4]

โครงสร้าง[แก้]

มีไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ประมาณ 1 ล้านไอส์เลตกระจายตัวในรูปของเส้นทางอันหนาแน่น (density routes) ไปตามตับอ่อนของมนุษย์ผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพปกติดี แต่ละไอส์เลตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.2 mm[5]:928 แต่ละไอส์เลตนั้นแยกออกจากเนื้อเยื่อตับอ่อนที่รายล้อมอยู่ด้วยเนื้อเยื่อเชื่อมต่อ (connective tissue) ที่บางและประกอบขึ้นจากเส้นใย (thin, fibrous)[5]:928

อ้างอิง[แก้]

  1. Langerhans P (1869). "Beitrage zur mikroscopischen anatomie der bauchspeichel druse". Inaugural-dissertation. Berlin: Gustav Lange.
  2. Barrett KE, Boitano S, Barman SM, Brooks HL (2009-07-22). Ganong's review of medical physiology (23 ed.). McGraw Hill Medical. p. 316. ISBN 978-0-07-160568-7.
  3. Functional Anatomy of the Endocrine Pancreas
  4. Pour, Parviz M.; Standop, Jens; Batra, Surinder K. (January 2002). "Are islet cells the gatekeepers of the pancreas?". Pancreatology. 2 (5): 440–448. doi:10.1159/000064718. PMID 12378111.
  5. 5.0 5.1 Sleisenger, edited by Mark Feldman, Lawrence S. Friedman, Lawrence J. Brandt; consulting editor, Marvin H. (2015). Sleisenger & Fordtran's gastrointestinal and liver disease pathophysiology, diagnosis, management (10th ed.). St. Louis, Missouri: Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-4557-4989-8.CS1 maint: extra text: authors list (link)