ไอบิวพรอเฟน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไอบิวพรอเฟน
Ibuprofen2DCSD.svg
Ibuprofen-3D-balls.png
ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง /ˈbjuːprfɛn/, /bjuːˈprfən/, eye-bew-proh-fən
ชื่อทางการค้า Advil, Motrin, Nurofen, others
AHFS/Drugs.com Monograph
MedlinePlus a682159
ข้อมูลทะเบียนยา
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
  • AU: C
  • US: C (ยังไม่ชี้ขาด)
ช่องทางการรับยา Oral, rectal, topical, and intravenous
รหัส ATC
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล 87–100% (oral), 87% (rectal)[1]
Protein binding 98%[1]
การเปลี่ยนแปลงยา Hepatic (CYP2C9)[1]
ระยะเริ่มออกฤทธิ์ 30 min[2]
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ 1.3–3 h[1]
การขับออก Urine (95%)[1][3]
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS
PubChem CID
IUPHAR/BPS
DrugBank
ChemSpider
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
PDB ligand
ECHA InfoCard 100.036.152
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร C13H18O2
มวลต่อโมล 206.29 g/mol
แบบจำลอง 3D (JSmol)
Chirality Racemic mixture
Density 1.03 g/ml g/cm3
Melting point แม่แบบ:Convert/LoffAoffDbSoffTs
Boiling point 157 °C (315 °F)
  (verify)
Pharmaklog.png สารานุกรมเภสัชกรรม

ไอบิวพรอเฟน หรือ ไอบิวพรอเฟิน (อังกฤษ: Ibuprofen) เป็นยาแก้อักเสบปราศจากสเตียรอยด์ (nonsteroidal anti-inflammatory drug) หรือเอ็นเซด (NSAID) ซึ่งใช้รักษาอาการปวด ไข้ และการอักเสบ[4] รวมถึงอาการปวดระดู และข้ออักเสบรูมาติก[4] โดยปรกติแล้ว ร้อยละ 60 ของผู้ได้รับเอ็นเซดจะมีอาการดีขึ้น แต่ถ้าเอ็นเซดประเภทหนึ่งไม่ได้ผล ก็อาจใช้อีกประเภทได้[5] อนึ่ง ไอบิวพรอเฟนยังอาจใช้ระงับอาการ "ดักตัส อาร์เทอริโอซัส ยังคงอยู่" ในทารกคลอดก่อนกำหนด และอาจบริโภคทางปากหรือหลอดเลือด ไอบิวพรอเฟนนั้นมักออกฤทธิ์ภายในหนึ่งชั่วโมง[4]

ไอบิวพรอเฟนมักก่อผลข้างเคียงเป็นอาการแสบร้อนกลางอกและผื่น[4] แต่เมื่อเทียบกับเอ็นเซดประเภทอื่น ๆ ไอบิวพรอเฟนอาจมีผลข้างเคียงอย่างอาการเลือดออกในทางเดินอาหารน้อยกว่า[5] ทว่า ถ้าใช้ในปริมาณมากและเป็นเวลานาน ไอบิวพรอเฟนจะเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดหัวใจล้มเหลว ไตล้มเหลว และตับล้มเหลว[4] ถ้าใช้น้อยและไม่นาน ก็ไม่ปรากฏว่าเพิ่มความเสี่ยงให้เกิดอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายขาดเลือด แต่ถ้าใช้มากและนานก็ไม่แน่ นอกจากนี้ ไอบิวพรอเฟนอาจทำให้โรคหืดแย่ลงได้[5] อนึ่ง แม้ยังไม่แน่ชัดว่า ไอบิวพรอเฟนเป็นอันตรายต่อครรภ์ในระยะแรกเริ่มหรือไม่ แต่ปรากฏว่า มีอันตรายต่อครรภ์ในระยะท้าย

ไอบิวพรอเฟนนั้น สตูเวิร์ด แอดัมส์ (Stewart Adams) ค้นพบใน ค.ศ. 1961 และนำออกขายในชื่อ "บรูเฟน" (Brufen)[6] ภายหลังมียี่ห้ออื่น ๆ อีก เช่น "แอดวิล" (Advil), "มอตริน" (Motrin), และ "นูโรเฟน" (Nurofen)[4][7] ไอบิวพรอเฟนเริ่มตีตลาดในสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1969 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1974[4][6] ไอบิวพรอเฟนยังได้รับการบรรจุในทะเบียนต้นแบบยาสำคัญขององค์การอนามัยโลก ซึ่งมีรายการยาที่สำคัญอย่างยิ่งยวดและจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน[8]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Davies, NM (February 1998). "Clinical pharmacokinetics of ibuprofen. The first 30 years.". Clinical Pharmacokinetics 34 (2): 101–54. PMID 9515184. doi:10.2165/00003088-199834020-00002. 
  2. "ibuprofen". สืบค้นเมื่อ 31 January 2015. 
  3. "PRODUCT INFORMATION BRUFEN® TABLETS AND SYRUP" (PDF). TGA eBusiness Services. Abbott Australasia Pty Ltd. 31 July 2012. สืบค้นเมื่อ 8 May 2014. 
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 "Ibuprofen". The American Society of Health-System Pharmacists. สืบค้นเมื่อ Jan 2016. 
  5. 5.0 5.1 5.2 Bnf : march 2014-september 2014. (2014 ed.). London: British Medical Assn. 2014. pp. 686–688. ISBN 0857110861. 
  6. 6.0 6.1 Halford, GM; Lordkipanidzé, M; Watson, SP (2012). "50th anniversary of the discovery of ibuprofen: an interview with Dr Stewart Adams.". Platelets 23 (6): 415–22. PMID 22098129. doi:10.3109/09537104.2011.632032. 
  7. "Chemistry in your cupboard | Nurofen". 
  8. WHO Model List of Essential Medicines (16th ed.). World Health Organization. March 2009. สืบค้นเมื่อ 28 March 2011.